Tibetan
རམ། བསྟན་བཅོས་འདི་ཡི་འབྱུང་བའི་གནས་ཀྱང་སྡེ་བདུན་པོ་དེ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག །བསྟན་བཅོས་འདིར་སྡེ་བདུན་གྱི་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཆུད་པར་ཐལ། དེ་བདུན་གྱིི་ཚིག་དོན་གཅེས་པ་རྣམས་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ། འདོད་ན། མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་བདུན་གྱི་ཚིག་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྣམས་འདིར་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྒྱལ་སྲས་མ་ལས། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་ཆུད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །འདིའི་དངོས་བསྟན་གྱི་མངོན་པ་མཛོད་ཡིན་ན། སློབ་དཔོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་འདི་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། མི་འཐད་པར་ཐལ། འདིའི་དངོས་བསྟན་གྱི་དེ་ལ་བསྟན་བཅོས་འདི་གང་ལས་འབྱུང་བའི་གནས་ཀྱི་མཛོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། མཛོད་ཀྱི་དོན་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དཔེར་ན། ནོར་བུ་འཇོག་པའི་གནས་ལ་མཛོད་ཅེས་བཏགས་པ་ལྟར་མཛོད་ཅེས་བརྗོད་པ་དང་། ནོར་བུ་གང་ནས་འབྱུང་བའི་གནས་ལ་མཛོད་ཅེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་མངོན་པ་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་མེད་པར་ཉོན་མོངས་རྣམས། །གང་ཕྱིར་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཐབས་མེད་ལ། །ཉོན་མོངས་བས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་སྲིད་མཚོ་འདིར་འཁྱམས་ཏེ། །དེ་བས་དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་སྟོན་པས་གསུངས་སོ་ལོ། །ཞེས་འབྱུང་། འདི་ལ་ཚིག་དོན་དང་། མཐའ་དཔྱད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆོས་ཅན། མངོན་པའི་བསྟན་བཅོས་འདི་རྩོམ་པར་སྤྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་མེད་པར་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མེད་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཏེ་སྐྱེ་རྒུ་རྣམས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་འདིར་རབ་ཏུ་འཁྱམས་ཏེ་ཐར་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར། དེ་བས་ན་སྟོན་པས་དང་པོར་མངོན་པའི་ཚིག་དོན་ཐོར་བུར་གསུངས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་པོ་འདིར། དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པར་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལ་གྲགས་སོ་ལོ། ཞེས་སྨོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡེ་བདུན་པོ་འདི་དགྲ་བཅོམ་པའི་མིང་ཅན་བདུན་གྱིས་བརྩམ་པར་བཞེད་པས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་སྡེ་བདུན་བཀའ་ཡིན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པར་འདོད་པ་ལ་མ་རངས་པའི་དགག་ཚིག་སྟོ
Chinese
让。因为这部论著的来源也是那七部，所以才这样说。第二，进行边际分析。有些人认为，这部论著包含了七部的所有词句，因为包含了那七部的精华词义，所以不遍及。如果承认，那就不合理了，因为那七部的词句集合的繁琐之处没有包含在这里。因为《王子经》中说：“不是从词句的角度，而是从意义的角度包含，但不是全部。”有些人认为，如果这部论著的直接显示是《俱舍论》，那么一定是学者的这部论著，这不合理，因为这部论著的直接显示是这部论著的来源的宝库。因为，如前所述，宝库的含义有两种。例如，就像把放置珍宝的地方称为宝库一样，说它是宝库，以及把珍宝产生的地方称为宝库一样，有两种情况。第四，宣说阿毗达磨的必要性是：如果没有对诸法的彻底辨别，就没有平息烦恼的方法。由于烦恼，世间众生在这轮回的海洋中漂泊。因此，导师宣说了它。这里有词义和边际分析两部分。第一部分是：学者您，有动机撰写这部阿毗达磨论著，原因是什么呢？因为，如果没有彻底辨别诸法的智慧，就没有平息烦恼的主要方法。由于烦恼的控制，世间，即众生，在这巨大的轮回海洋中漂泊，无法获得解脱。因此，导师最初零散地宣说了阿毗达磨的词义，将其汇集在这七部阿毗达磨中。据说，分别说部认为这七部是由七位阿罗汉汇集的。之所以这样说，是因为学者认为这七部是由七位名为阿罗汉的人撰写的。因此，分别说部对七部是佛语，但认为是由七位阿罗汉汇集的主张表示不满，这是一种反驳。
English
Raṃ. Because the source of this treatise is also those seven sections, it is said that way. Secondly, in analyzing the margins. Some say that this treatise contains all the words of the seven sections, because it contains the essential meanings of those seven, so it is not pervasive. If you admit it, then it is unreasonable, because the elaborations of the word collections of those seven are not included here. Because, as it says in the "Prince Sutra": "It is not from the perspective of words, but from the perspective of meaning that it is contained, but not all." Some say that if the direct teaching of this is the Abhidharma-kośa, then it must be the scholar's treatise, which is unreasonable, because the direct teaching of this is the treasury of the source from which this treatise arises. Because, as mentioned earlier, there are two meanings of treasury. For example, just as the place where jewels are placed is called a treasury, it is called a treasury, and the place where jewels originate is called a treasury, there are two such cases. Fourth, the necessity of teaching Abhidharma is: without thoroughly distinguishing the dharmas, there is no way to pacify the afflictions. Because of the afflictions, sentient beings wander in this ocean of existence. Therefore, the teacher taught it. There are two parts here: the meaning of the words and the marginal analysis. The first part is: Scholar, you have the motivation to write this Abhidharma treatise, what is the reason? Because, without the wisdom to thoroughly distinguish the dharmas, there is no main method to pacify the afflictions. Due to the control of afflictions, the world, that is, sentient beings, wander in this great ocean of samsara and cannot attain liberation. Therefore, the teacher initially taught the meanings of Abhidharma in a scattered manner, gathering them together in these seven sections of Abhidharma. It is said that the Sarvāstivāda school believes that these seven sections were compiled by seven Arhats. The reason for saying this is that the scholar believes that these seven sections were written by seven people named Arhat. Therefore, the Sarvāstivāda school expresses dissatisfaction with the claim that the seven sections are the Buddha's words, but believes that they were compiled by seven Arhats, which is a refutation.
Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་དེ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་བསྟན་བཅོས་བདུན་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་སྡོམ་ལས། ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་ཀཱ་ཏྱའི་བུས། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དབྱིག་བཤེས་ཀྱིས། །རྣམ་ཤེས་ཚོགས་ནི་ལྷ་སྐྱིད་ཀྱིས། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤཱ་རིའི་བུས། །གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་མོའུ་འགལ་བུས། །འགྲོ་བའི་རྣམ་གྲགས་གསུམ་པོ་ཆེས། ཁམས་ཀྱི་ཚིགས་ནི་གང་པོས་བྱས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ། ཁ་ཅིག །སློབ་དཔོན་གྱིས་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་གྱི་ཚིག་དོན་ལ་མ་རངས་པའི་དགག་པ་མཛད་པར་ཐལ། ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་མ་རངས་པའི་དགག་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ནི་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་སྡེ་བདུན་བཀར་འདོད་པ་ལ་མ་རངས་པའི་དགག་པ་ཡིན་གྱི། སྡེ་བདུན་གྱི་ཚིག་དོན་ལ་མ་རངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡེ་བདུན་གྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །སྐབས་འདིར་སློབ་དཔོན་ཉིད་མདོ་སྡེ་པ་ཡིན་པར་ཐལ། རྒྱལ་སྲས་མ་ལས། མདོ་སྡེ་པ་ཁོ་བོ་ཅག་གི །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེ་ནི་སྡེ་བདུན་བཀའ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ལ་མདོ་སྡེ་པ་ནང་མཚུངས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། སློབ་དཔོན་ཉིད་མདོ་སྡེ་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་གཞིར་བྱེད་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་གཞིར་འཇོག་པའི་ཚེ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །ལོ་ཞེས་པ་མ་རངས་པའི་ཚིག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་བཤད་པའི་རྒྱན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ལོ་གྲགས་ཟེར་གསུམ་བཤད་པའི་རྒྱན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སློབ་དཔོན་རང་གི་བླ་མ་ཁ་ཆེ་འདུས་བཟང་དེ་ལྟར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ། ཁ་ཅིག །སློབ་དཔོན་གྱིས་དེ་བདུན་གྱི་ཚིག་དོན་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་མེད་དུ་བཞེད་པར་ཐལ། དེས་སྡེ་བདུན་གྱི་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་མེད་དུ་འགྲེལ་བའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ། འདོད་ན། མི་འཐད་པར་ཐལ། སྡེ་བདུན་གྱི་གཞུང་ལ་ལས་འདུས་མ་བྱས་རྫས་གྲུབ་ཏུ་སྟོན་པས་དེ་རྫས་གྲུབ་ཏུ་སློབ་དཔོན་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །སློབ་དཔོན་གྱིས་སྡེ་བདུན་སྡུད་པ་པོ་རྣམས་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པར་བཞེད་པར་ཐལ། མདོ་སྡེ་པས་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ན། རེ་ཞིག་མ་ཁྱབ། རྟགས་དེར་ཐལ། དེས་དེ་རྣམས་འཕགས་པ་མིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཐུབ་བསྟན་བྱི་དོར་ལས། དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་པས་ཀྱང་མ
Chinese
因此。有由那些阿罗汉编辑的七部论著。如律中所说：入智慧论为迦旃延子造，胜法论为世友造，识身论为提婆设摩造，法蕴论为舍利弗造，施设论为大目犍连造，界差别论为满慈子造， धातुकायपाद為 पूरण。因此。第二，关于边际的考察。有些人认为，论师对阿毗达磨七论的词义不满意而作了驳斥。因为说“ལོ་（藏文）”是不满意的驳斥之词，所以不遍及，因为那是不满分别说者想要七论成为圣教的不满驳斥，而不是对七论的词义不满意的缘故。不能承认，因为论师致力于解释七论的意旨。有些人认为，此时论师本身是经部师。因为《圣子经》中说：“经部师我们”。所以不遍及，因为那是认为七论不是圣教，经部师内部相同的意思，而不是论师本身是经部师的意思。对此，如果以分别说的宗义为基础，则必须承认论师是分别说者。对此，如果以此为基础，则必须承认导师本身也是分别说者。有些人认为，“ལོ་（藏文）”不是不满意的词，因为那是修饰的庄严。对此，因为“ལོ་གྲགས་ཟེར་（藏文）”三者是修饰的庄严。对此，因为论师自己的上师喀且集贤是那样认为的，所以不遍及。有些人认为，论师认为那七论的词义全部没有错误。因为他将七论的意旨全部无误地解释了，所以不遍及。如果承认，则不合理，因为七论的论典中将业所积聚的非造作法显示为实有，所以论师不认为那是实有。有些人认为，论师认为编辑七论者不是阿罗汉。因为经部师是那样认为的，所以暂时不遍及。对此，因为他们认为那些不是圣者。对此，因为《能仁教法洁净》中说：因此经部师也
English
Therefore. There are seven treatises compiled by those Arhats. As stated in the Vinaya: The Treatise on Entering Wisdom was made by Katyayana's son, the Abhidharma by Vasumitra, the Vijnanakaya by Devasarman, the Dharma Skandha by Shariputra, the Designation Treatise by Maha Maudgalyayana, the Dhatukaya by Purna. Therefore. Secondly, regarding the examination of the limits. Some argue that the teacher made refutations because he was dissatisfied with the words and meanings of the seven Abhidharma treatises. Because saying "Lo" is a word of dissatisfaction and refutation, it is not pervasive, because that is a refutation of the Separate Speakers' desire for the seven treatises to be the teachings, not because they are dissatisfied with the words and meanings of the seven treatises. It cannot be admitted, because the teacher is engaged in explaining the intention of the seven treatises. Some argue that the teacher himself is a Sutra Master in this case. Because the Son of the King Sutra says, "We Sutra Masters." So it is not pervasive, because that is the meaning that the Sutra Masters are the same in thinking that the seven treatises are not the teachings, not that the teacher himself is a Sutra Master. To that, if the Separate Speakers' system is taken as the basis, then it must be admitted that the teacher is a Separate Speaker. To that, if that is taken as the basis, then it must be admitted that the teacher himself is also a Separate Speaker. Some argue that "Lo" is not a word of dissatisfaction, because it is an ornament of expression. To that, because "Lo, Grags, Zer" are three ornaments of expression. To that, because the teacher's own guru, the Kashmiri Samghabhadra, thought so, it is not pervasive. Some argue that the teacher thought that all the words and meanings of those seven were without error. Because he explained all the intentions of the seven treatises without error, it is not pervasive. If you admit it, it is unreasonable, because the scriptures of the seven treatises show that karma-accumulated, uncreated dharmas are substantially established, so the teacher does not think that they are substantially established. Some argue that the teacher thought that the compilers of the seven treatises were not Arhats. Because the Sutra Masters thought so, it is temporarily not pervasive. To that, because they think that those are not Aryas. To that, because in the "Purification of the Doctrine of the Able One" it says: Therefore, the Sutra Masters also