Tibetan
ས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་དང་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་བཅུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དགེ་སོགས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ལ་སྡོམ་པ་ལྟ་བུ་དགེ་བའི་གཟུགས་དང་། རྫུན་ལྟ་བུ་མི་དགེ་བའི་སྒྲ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལྟ་བུ་གཟུགས་ལུང་མ་བསྟན། ཆུ་སྒྲ་ལྟ་བུ་སྒྲ་ལུང་མ་བསྟན། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་དང་། ཆོས་ཁམས་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་སྐབས་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། མིག་སོགས་ཀྱིས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཚེ་དེ་གསུམ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ལྟ་བུ་དང་དེའི་གསུང་ལྟ་བུ་མཐོང་ཐོས་ཀྱི་ཚེ་དགེ་བའི་དབང་ཤེས་སམ་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་ལ། བུད་མེད་ལྟ་བུའི་གཟུགས་དང་དེའི་གླུ་ལྟ་བུ་མཐོང་ཐོས་ཀྱི་ཚེ་མི་དགེ་བའི་དབང་ཤེས་དང་ཡིད་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཡོད་ཅིང་། བར་མའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་མཐོང་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ནང་ཚན་སེམས་བྱུང་ལ་དགེ་སོགས་གསུམ་ཀ་ཡོད་དེ། མ་རིག་པ་ལྟ་བུ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཅིང་། སེམས་བྱུང་ལ་དགེ་མི་དགེ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་བྱུང་ལ་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་བཅུ་གཅིག་སོགས་དབྱེར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདོད་པར་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་བཅུ་བཞིའོ། །དྲི་དང་རོ་དང་སྣ་དང་ནི། །ལྕེ་ཡི་རྣམ་ཤེས་ཁམས་མ་གཏོགས། །གཟུགས་མེད་གཏོགས་པ་ཡིད་དང་ནི། །ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཁམས། །ཞེས་བྱུང་། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་གྱི་སར་གཏོགས་མི་གཏོགས་འབྱེད་ཚུལ་ཡོད་དེ། འདོད་པའི་སར་གཏོགས་པ་ལ་ནི་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཁམས་བཅུ་བཞི་ཡོད་དེ། དེར་དྲི་དང་རོ་དང་སྒྲའི་རྣམ་ཤེས་དག་ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་མ་གཏོགས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སར་གཏོགས་པའི་ཁམས་གསུམ་ཡོད་དེ། ཡིད་དང་ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས། རྟོག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས། དམིགས་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་གསུམ། དང་པོ་ནི། དེ་གསུམ་ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཟག་བཅས་སོ། །ཞེས་བྱུང་། ཡིད་ཆོས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དེ་གསུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་གཉིས་ཡོད་དེ། དེ་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ལམ་བདེན་མ་ཡིན་པའི་འདུས་བྱས་རྣམས་ཟག་བཅས་དང་། ལམ་བདེན་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཟག་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁམས་ལྷག་མ་བཅོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཟག་བཅས་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་སྤང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་དངོས་དང་། རྩོད་སྤོང་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྟོག་དང་དཔྱོད་དང་བཅས་པ་ནི། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལྔ་ཡིན། །ཐ་མ་གསུམ་ནི་རྣམ་གསུམ་མོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གཉིས་ཀ་སྤངས། །ཞེས་བྱུང་། མིག་སོགས་དབང་པོ་ལྔའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལྔ་པོ་ཆོས་ཅན། རྒྱུན་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་འགྱུར་གྱི་ནང་ཚན་གྱི་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་འཁོར་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁམས་ཐ་མ་ཡིད་དང་ཆོས་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་བཅས་པ་དང་། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཡོད་པ་དང་། གཉིས་ཀ་སྤངས་པ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། འདོད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་བའི་ཁམས་དེ་གསུམ་ནི་དང་པོ་དང་། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཁམས་དེ་ནི་གཉིས་པ་དང་། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡིན་གྱི་ཁམས་དེ་གསུམ་དང་གཟུགས་སོགས་ཁམས་ལྷག་མ་བཅོ་ལྔ་རྣམས་ནི་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ངེས་པར་རྟོགས་དང་རྗེས་དྲན་པའི། །རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་མི་རྟོག །དེ་དག་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཡེང་། ཡིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཞེས་བྱུང་། ཁོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྒོ་ལྔའི་དབང་ཤེས་རྟོག་བཅས་སུ་བཤད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སྔོན་པོ་ཤེས་ཀྱི། སྔོན་པོའོ་སྙམ་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དབང་ཤེས་རྟོག་བྲལ་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྤྱིར་དབང་ཤེས་རྟོག་མེད་དུ་གྲགས་ཀྱང་། འདིའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རྟོག་བཅས་ནི་གཞན་འགྱུར་ལྔའི་ནང་ཚན་གྱི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ། མདོ་ལས་དབང་ཤེས་ལྔ་རྟོག་བྲལ་དུ་གསུངས་པ་ནི། ངེས་པར་རྟོག་པ་དང་རྗེས་དྲན་གྱི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཅི་རིགས་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། ངེས་རྟོག་ནི་ཡིད་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན་གཡེང་བ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ། ངོ་བོ་ཡུལ་དོན་སྤྱིའི་སྒོ་ནས་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཞིག་ལ་བྱེད། རྗེས་དྲན་གྱི་རྟོག་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་དང་མཚུངས་ལྡན། མཉམ་རྗེས་ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་འབྱུང་བ། ངོ་བོ་དྲན་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དམིགས་བཅས་སེམས་ཀྱི་ཁམས་བདུན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱེད་ཀྱང་ཞེས
Chinese
地界七和法界及十法者，你具有善等三种形态，因为你具有如戒律般的善色，如谎言般的不善声，以及存在于除此之外的法。后者有理，如颜色和形状般是色无记，如水声般是声无记。七识界和法界有善、不善、无记三种情况，因时势而生。后者有理，因为眼等观看色声等时，这三种产生。于此有理，如见闻佛之色身及其言语时，生起善之根识或意识；如见闻女人之色身及其歌声时，生起不善之根识和意识；而见闻中间之色声等时，则变为无记。法界中的心所具有善等三种，如无明是无记，心所具有善与不善两种，因为心所中有不善和善十一等差别。第二是：一切属于欲界。色界有十四。除了鼻、舌的识界，即香、味和舌识之外。无色界属于意和法，以及意识界。如是说。所知法者，有区分属于不属于三界之法的方式，因为属于欲界者，具有十八界的一切。色界有十四界，因为在那里，除了舌识界之外，有香、味和声的识，即舌识之外的其他一切。属于无色界的有三界，因为有意识、法和意识的识这三界。第三，有漏与无漏，有分别与无分别，有对境与无对境三种。第一是：这三者有漏和无漏。其余都是有漏。如是说。意、法、意识这三者，你具有有漏和无漏两种，因为属于这三者的非道谛之有为法是有漏，道谛和无为法之法是无漏。
English
The seven realms of earth and the ten realms of Dharma, you have three aspects such as virtue, because you have virtuous forms like precepts, non-virtuous sounds like lies, and because they exist in others besides these. The latter is valid, like colors and shapes are form-indeterminate, like the sound of water is sound-indeterminate. The seven consciousness realms and the Dharma realm have three states of virtuous, non-virtuous, and indeterminate, arising due to circumstances. The latter is valid, because when the eyes and others look at forms, sounds, etc., these three arise. There is a reason for this, such as when seeing or hearing the form of the Buddha and his speech, virtuous sense consciousness or mind consciousness arises; when seeing or hearing the form of a woman and her song, non-virtuous sense consciousness and mind consciousness arise; and when seeing or hearing intermediate forms, sounds, etc., they become indeterminate. Among the Dharma realm, mental factors have all three, such as ignorance is indeterminate, and mental factors have both virtuous and non-virtuous, because there are distinctions in mental factors such as eleven non-virtuous and virtuous ones. The second is: all that belongs to the desire realm. In the form realm there are fourteen. Except for the nose, taste, and the consciousness realms of the nose and tongue. The formless realm belongs to mind and Dharma, and the consciousness realm of mind. It is said. Knowable phenomena, there is a way to distinguish whether they belong to the three realms or not, because those belonging to the desire realm have all eighteen realms. In the form realm there are fourteen realms, because there, except for the tongue consciousness realm, there are the consciousness of smell, taste, and sound, that is, everything else except the tongue consciousness. There are three realms belonging to the formless realm, because there are the three realms of consciousness, Dharma, and the consciousness of consciousness. The third, there are three: with outflows and without outflows, with conceptualization and without conceptualization, with object and without object. The first is: these three have outflows and are without outflows. The rest are with outflows. It is said. Mind, Dharma, and mind consciousness, these three, you have two: with outflows and without outflows, because the conditioned phenomena that are not the truth of the path belonging to these three are with outflows, and the Dharma of the truth of the path and the unconditioned are without outflows.
Chinese
因为如此。剩余的十五界，有法，是有漏，因为是修所断。第二，分为正文和辩论破斥两种。第一是：有分别和伺察的，是五种识的界。最后三种是三种。剩余的都是两者都断除。这样说。眼等五根的五种识的界，有法，如果按通常情况来说，是有分别和有伺察的，因为作为其他变化的组成部分的分别和伺察两种也都在你的范围中出现。最后的心、法和意识的三界，有法，你具有有分别和伺察两种，以及没有分别但有伺察，以及两者都断除的三种情况，因为欲界和初禅的根本定的仅仅是那三种，初禅的根本定的特殊的界是第二种，二禅的界是那三种，以及色等剩余的十五界都是断除了分别和伺察两种。第二是：必定了知和回忆的，不以分别来分别。那些是心的智慧散乱，心的所有忆念。这样说。有人说：你所说的五门识是有分别是不合理的，因为经中说：比丘们，眼识了知蓝色，但不会认为是蓝色，这样说，与五根识是无分别相违背。回答说：没有过失，一般来说，五根识是无分别的，但这里的分别和伺察的分别，是按其他变化五种中的有分别来说的，经中说五根识是无分别，是指不以必定了知的分别和回忆的分别来分别，这是有所指的。这些的安立方式是存在的，必定了知是与意识和合的散乱的后得位时出现的，体性是以境的总义来执着的智慧。回忆的分别，是与意识和合，在一切同时和后得位出现的，体性是忆念。第三是：有境的心之界有七种。以及一半的法。
English
Because of this. The remaining fifteen realms, which are dharmas, are contaminated because they are abandoned by cultivation. The second part is divided into two: the main text and the refutation of debate. The first is: Those with conceptualization and analysis are the five realms of consciousness. The last three are three types. The remaining ones abandon both. It is said. The five realms of consciousness of the five faculties such as the eye, etc., which are dharmas, if considered in the usual way, have both conceptualization and analysis, because both conceptualization and analysis, which are components of other changes, also appear in your domain. The last three realms of mind, dharma, and consciousness, which are dharmas, you have three types: with both conceptualization and analysis, without conceptualization but with analysis, and abandoning both, because the realms of desire and the basic dhyana of the first dhyana are only those three, the special realm of the basic dhyana of the first dhyana is the second type, the realm of the second dhyana is those three, and the remaining fifteen realms such as form, etc., have all abandoned both conceptualization and analysis. The second is: Surely knowing and recollecting, not distinguishing with discrimination. Those are the mind's wisdom, distraction, and all the mind's memories. It is said. Someone says: Your statement that the five sense consciousnesses have conceptualization is unreasonable, because the sutra says: Monks, the eye consciousness knows blue, but does not think it is blue, thus contradicting the statement that the five sense consciousnesses are without conceptualization. Answer: There is no fault, generally speaking, the five sense consciousnesses are without conceptualization, but here the conceptualization and analysis are considered in terms of the conceptualization among the five other changes, and the sutra says that the five sense consciousnesses are without conceptualization, which refers to not distinguishing with the conceptualization of definite knowledge and the conceptualization of recollection. There are ways to establish these. Definite knowledge occurs in the post-attainment state of distraction that is associated with mind consciousness, and its essence is a wisdom that grasps the general meaning of objects. The conceptualization of recollection is associated with mind consciousness and occurs in all simultaneous and post-attainment states, and its essence is memory. The third is: The realms of mind with objects are seven. And half of the dharmas.