Tibetan
གིས་སྤང་བྱ་ཉིས་བརྒྱ་ང་གསུམ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྡོམ་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །སྔོན་གྱི་འདུལ་འཛིན་མང་པོས་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་། རྩ་བཞི་གང་རུང་བྱུང་བའི་ཚེ་རང་རང་གི་གཉེན་པོའི་སྡོམ་པ་གཏོང་ཞིང་གཞན་མི་གཏོང་ངོ་ཞེས་དང་། ལྷག་མ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཤོར་བའི་ཚེ་ཡང་དེའི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྡོམ་པ་གཏོང་གི། གཞན་མི་གཏོང་ཞེས་གསུངས་པའི་དང་པོ་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་གནས་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། ལྷག་མ་ཙམ་བྱུང་བས་སྡོམ་པ་གང་ཡང་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་དེ་གཏོང་བ་ཚད་ལྡན་སུས་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། སྡོམ་པ་སྤོང་སེམས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་ཅི་རིགས་ལ་འདོད་པ་དག་གི་ལུགས་ལའང་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ལྟུང་བའི་ཁྱད་པར་ལ། སྤྱིར་ཉེས་པ་ལ་བཅས་རང་གི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། དེའི་ཁྱད་པར་ཡང་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་བཅས་པ་དང་འགལ་བ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་མཚན་ཉིད། བཅས་པ་ལ་མ་བལྟོས་པར་ཉེར་བར་འགྱུར་བའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དེ། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་མཚན་ཉིད་དམ་དོན་ནོ། །མཚན་གཞི་ནི། སྡོམ་ལྡན་གྱིས་ཆང་འཐུང་བ་དང་། ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང་། ཁྱིམ་པའི་རྟགས་འཆང་པ་དང་། རབ་བྱུང་གི་རྟགས་སྤོང་བ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་མེ་ལ་རེག་པ་སོགས་དང་། གསོ་སྦྱོང་སོགས་མི་བྱེད་པ་དང་། གླུ་གར་སོགས་བྱེད་པ་དང་། ས་རྐོ་བ་དང་། ཤིང་གཅོད་པ་དང་། འཚོང་བ་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་དང་ཟས་གོས་སོགས་ཚུལ་བཞིན་མ་བསྟེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ནི་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའམ་ཉེས་པ་དང་། སྲོག་གཅོད་སོགས་ལུས་ངག་གི་བདུན་དང་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་དང་བཅས་པའི་མི་དགེ་བཅུ་སོགས་གང་གིས་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྟེ། སྡོམ་པ་བླངས་མ་བླངས་གཉིས་ཀའི་རྟེན་ལ་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །བཅས་རྐྱང་གི་ནང་ནས་ཆང་འཐུང་བ་དང་མི་ཤ་ཟ་བ་གཉིས་མ་གཏོགས། གཞན་རྣམས་ནི་ནད་པ་སོགས་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་ཏེ་གནང་བ་ཡོད་ལ། རང་བཞིན་གྱི་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་འདིར་རྩ་བ་བཞི་བྱེད་པ་གནང་བ་མེད་ཅིང་། གཞན་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་ཏེ་གནང་བ་སྲིད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐབས་སུ་སྲོག་གཅོད་སོགས་ལུས་ངག་གི་བདུན་ཡང་གནང་བ་ཡོད་ཅིང་། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ནི་གནང་བ་མེད་དེ་ཁྱད་པར་རོ། །ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ནི། ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔའི་དངོས་གཞི་བསྐྱེད་པ་ལ་སྡོམ་ལྡན་ཞིག་དགོས་ཀྱི། སྡོམ་པ་མ་ཆགས་པ་འམ་རྩ་ལྟུང་འཆབ་བཅས་བྱུང་བ་སྡེ་ལྔ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ཉེས་བྱས་ཙམ་དུ་འགྱུར་ལ། ཕམ་པ་འཆབ་མེད་བྱུང་བ་ལ་བསླབ་པ་བྱིན་པས་ལྟུང་བའི་དངོས་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྐྱེད་ཅེས་བྱེ་སྨྲ་འདོད་དོ། །ལྟུང་བ་གང་དུ་བསྐྱེད་ཚུལ་ནི། སྐབས་འདིར་འདུ་ཤེས་གཙོ་ཆེ་བས་དགེ་སློང་གིས་ཤེས་བཞིན་དུ་མི་བསད་ན་ཕམ་པ་དང་། དགེ་ཚུལ་ལ་ཕམ་འདྲའི་ཉེས་བྱས་འབྱུང་བ་སོགས་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་གཙོ་ཆེ་བ་ཡོད་དེ། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཁུ་བ་འབྱིན་པ་གཉིས་དངོས་པོ་གཙོ་ཆེ་བས་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་འདྲའོ། །དེས་ན་མི་གསོད་སེམས་མེད་པར་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་ཏེ་བསད་ན་ཕམ་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཏེ་གཞན་ལའང་ཅི་རིགས་སྦྱོར། སྤྱིར་དགེ་སློང་གིས་མི་བསད་པ་ལས་ཕམ་པ། མི་མ་ཡིན་པས་བསད་པ་ལས་སྦོམ་པོ། །དུད་འགྲོ་བསད་པ་ལས་ལྟུང་བྱེད་འབྱུང་བ་ཡིན་ཡང་། འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་དང་། གཟུགས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་དང་། མཚན་གྱུར་བ་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་དངོས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། མི་གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་སྦོམ་པོ་ཡིན་ཡང་། མི་ལ་དུད་འགྲོར་འཁྲུལ་ནས་གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་དང་། དངོས་གཞི་ལ་ཕམ་པ། དུད་འགྲོ་ལ་མིར་འཁྲུལ་ནས་གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་སྦོམ་པོ་དང་དངོས་གཞི་ལ་ལྟུང་བྱེད། །མི་མ་ཡིན་མིར་འཁྲུལ་ཏེ་གསོད་པའི་སྦྱོར་དངོས་གཉིས་ཀ་ལ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བ་ཡོད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཞིབ་པར་ཕྱེ་ན་ཤིན་ཏུ་མང་ཡང་དེ་ཙམ་མོ། ། བཞི་པ་སྡོམ་པ་གོང་མ་བླངས་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ལ། སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དུ་མས་སོ་ཐར་བྱང་སེམས་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བླངས་པ་ན། སྡོམ་པ་སྔ་མ་སྔ་མ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མར་གནས་འགྱུར་བར་འདོད་ཅིང་། འདི་ལའང་སྡོམ་པ་དེ་གསུམ་གྱི་གཞི་མཐུན་འདོད་མི་འདོད་པའི་ཚུལ་གཉིས་སྣང་ངོ་། ཁ་ཅིག་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ལ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ཡང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྐབས་སུ་སྡོམ་པ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་འམ། སྤོང་སེམས་ས་བོན་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་པས་མི་འགལ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་བརྟག །གོང་མའི་ལུགས་ལ་ནི། སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ལེན་པའི་ཚེ་ཆོ་ག་རིགས་ཐ་དད་པ་ལས་བླངས་པས་གནས་འགྱུར་དུ་མི་འདོད་ལ། དེའི་ཚེ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པར་མཁས་པ་དུ་མས་བཤད་པ་ལྟར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སྤོང་སེམས་རིགས་མཐུན་རྫས་ཐ་དད་པ་ཅིག་ཅར་ཡོད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པས། དེ་ལྟ་བུ་རྫས་གཅིག་པའམ་ཡང
Chinese
因此，（戒律）也通过实际意义表明了受持二百五十三种断除之戒包含在这二者的戒律之中。以前的许多持律者说，比丘的戒律有二百五十三条，但是，一旦发生四根本罪中的任何一种，就舍弃各自对治的戒律，而不舍弃其他的戒律。又如，如果失去一个剩余罪，也只是舍弃那一部分的戒律，而不舍弃其他的戒律。这两种说法中，第一种是应该考察的地方，后一种非常不合理。因为仅仅发生剩余罪，也不会舍弃任何戒律。因为没有任何有资格的人说过，这样做会舍弃戒律。对于那些认为舍戒之心包含各种种子的人来说，也应该按照这种方式来应用。 第二，关于堕罪的差别。一般来说，罪过有制罪和自性罪两种。它们的差别在于，仅仅是违背主要说明的制罪而安立的罪过，是制罪的定义。不依赖于制罪而自然产生的罪过，是自性罪的定义或意义。例如，持戒者饮酒、吃午后食物、持有在家人的标志、舍弃出家人的标志、接触珍宝和火等，以及不做布萨等、唱歌跳舞等、挖地、砍树、买卖等行为，以及不按照规矩享用食物和衣服等所产生的堕罪，是制罪或罪过。无论是谁，只要做了杀生等身语七支和意三支等不善十业，都会成为罪过，这就是自性罪。无论是否受戒，都会在所依处产生这些罪过。在制罪中，除了饮酒和吃人肉之外，其他的都可以根据生病等因缘而开许。而对于自性罪，这里没有开许做四根本罪。其他的可以根据因缘而开许。然而，在大乘的情况下，杀生等身语七支也是允许的，而意三支是不允许的，这就是差别。 如何产生呢？产生五类堕罪的正行时，
English
Thus, (the discipline) also indicates through its actual meaning that the precepts of upholding the two hundred and fifty-three types of precepts of abandonment are contained within these two types of precepts. Many previous holders of the Vinaya said that the precepts of a Bhikshu are two hundred and fifty-three, but once any of the four root downfalls occur, they abandon the precepts that counteract each of them, but do not abandon the other precepts. Also, if one loses a remaining offense, they only abandon that portion of the precepts, but do not abandon the others. Among these two statements, the first is a place to be examined, and the latter is very unreasonable. Because merely committing a remaining offense does not cause one to abandon any precepts. Because no qualified person has ever said that doing so would abandon the precepts. For those who believe that the mind of abandoning precepts contains various seeds, it should also be applied in this way. Secondly, regarding the differences in downfalls. Generally speaking, faults have two types: enacted faults and natural faults. Their difference lies in the fact that a fault that is established merely by violating the enacted precepts that are mainly explained is the definition of an enacted fault. A fault that naturally arises without relying on enacted precepts is the definition or meaning of a natural fault. For example, a person who holds vows drinking alcohol, eating food after noon, holding the signs of a householder, abandoning the signs of a renunciate, touching precious jewels and fire, etc., and not doing Uposatha, etc., singing and dancing, etc., digging the ground, cutting trees, trading, etc., and the downfalls that arise from not properly using food and clothing, etc., are enacted faults or offenses. Whoever commits any of the ten non-virtuous actions, including the seven actions of body and speech and the three actions of mind, will become an offense, which is a natural fault. Whether or not one has taken vows, these faults will arise in dependence on the basis. Among the enacted precepts, except for drinking alcohol and eating human flesh, the others can be permitted depending on circumstances such as illness. However, for natural downfalls, there is no permission here to commit the four root downfalls. Others may be permitted depending on circumstances. However, in the case of the Mahayana, the seven actions of body and speech, such as killing, are also permitted, but the three actions of mind are not permitted, which is the difference. How do they arise? When generating the actual basis of the five classes of downfalls,
Chinese
需要一个持有戒律的人。如果未受戒，或者有隐瞒根本堕罪的情况，即使加入僧团，也只会构成轻微的过失。如果发生不可隐瞒的堕罪，通过授戒，就会如实地产生堕罪的根本。这是毗婆沙宗的观点。至于如何产生堕罪，在这种情况下，意识非常重要。如果比丘明知故杀人，就会犯波罗夷罪。对于沙弥来说，会发生类似于波罗夷罪的过失等等。也有事物非常重要的情况，比如行不净行和遗精，这两种情况事物非常重要，所以意识是否错乱都一样。因此，如果杀人时没有杀人的想法，而是意识错乱而杀人，那么是否犯波罗夷罪有两种情况，对其他情况也应酌情应用。一般来说，比丘杀人会犯波罗夷罪，非人杀人会犯僧残罪，杀害畜生会犯堕罪。但是，在意识错乱、改变形貌和名称改变等情况下，预备行为和实际行为是有区别的。例如，杀人的预备行为会犯僧残罪，但如果误将人当成畜生而杀害，预备行为是轻微的过失，实际行为是波罗夷罪；如果误将畜生当成人而杀害，预备行为是僧残罪，实际行为是堕罪。如果误将非人当成人而杀害，预备行为和实际行为都会构成僧残罪。如果详细区分这些情况，会非常多，但就说这么多。第四，受取更高的戒律时会发生什么变化。以前的许多智者认为，如果依次受取别解脱戒、菩萨戒和密咒戒这三种戒律，那么之前的戒律会逐渐转变为之后的戒律。对于这一点，也有两种观点，即是否认为这三种戒律的基础相同。有些人说，按照毗婆沙宗的观点，别解脱戒是有表色的，但在大乘的情况下，戒律只是意识，或者认为是具有种子的舍心，所以没有矛盾，需要观察。在上部的观点中，受取这三种戒律时，因为是从不同种类的仪轨中受取的，所以不认为会发生转变。他们认为，就像许多智者所说的那样，在同一个人的相续中，存在着不同的遮止。然而，由于理性会妨碍同时存在种类相同但体性不同的舍心，因此，最好是体性相同或
English
It is necessary to have someone who holds the precepts. If one has not taken vows, or has concealed root downfalls, even if joining the sangha, it will only constitute a minor offense. If an unconcealed downfall occurs, by giving the precepts, the root of the downfall will arise as it is. This is the view of the Vaibhashika school. As for how the downfall arises, in this case, consciousness is very important. If a bhikshu knowingly kills a person, he commits a Parajika offense. For a shramanera, a similar offense to Parajika will occur, and so on. There are also cases where the object is very important, such as engaging in impure conduct and emission of semen. In these two cases, the object is very important, so whether consciousness is confused or not is the same. Therefore, if one kills a person without the intention to kill, but due to confused consciousness, there are two possibilities regarding whether a Parajika offense is committed. This should be applied accordingly to other situations. Generally, a bhikshu killing a person results in a Parajika offense, a non-human killing a person results in a Sanghavasesa offense, and killing an animal results in a Patayantika offense. However, in cases such as confused consciousness, changing form, and changing names, there is a difference between the preparatory act and the actual act. For example, the preparatory act of killing a person constitutes a Sanghavasesa offense, but if one mistakenly identifies a person as an animal and kills them, the preparatory act is a minor offense, and the actual act is a Parajika offense. If one mistakenly identifies an animal as a person and kills them, the preparatory act is a Sanghavasesa offense, and the actual act is a Patayantika offense. If one mistakenly identifies a non-human as a person and kills them, both the preparatory act and the actual act constitute a Sanghavasesa offense. If these situations are distinguished in detail, there would be very many, but that is enough for now. Fourth, what changes occur when taking higher vows. Many previous scholars believed that if one takes the three vows of Pratimoksha, Bodhisattva, and Secret Mantra in sequence, the earlier vows gradually transform into the later vows. Regarding this, there are two views, namely whether or not the foundation of these three vows is considered the same. Some say that according to the Vaibhashika school, the Pratimoksha vow is corporeal, but in the case of the Mahayana, the vow is only consciousness, or it is considered to be the mind of renunciation with seeds, so there is no contradiction, and it needs to be examined. In the view of the upper school, when taking these three vows, because they are taken from different types of rituals, they do not believe that a transformation occurs. They believe that, as many wise people have said, different prohibitions exist in the continuum of one person. However, since reason hinders the simultaneous existence of minds of renunciation that are of the same kind but of different entities, it is better that they are of the same entity or