Tibetan
་ན་རིགས་མི་མཐུན་པར་འདོད་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །དེས་ན་གོང་མའི་ལུགས་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་མི་དད་གཉིས་འདོད་དགོས་པར་སེམས་ལ། ངོ་བོ་གཅིག་ན་གཅིག་ཁེགས་པའི་ཚེ་ཅིག་ཤོས་ཁེགས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་སྡོམ་བླངས་པའི་ཚེ་སོ་ཐར་བྱང་སྡོམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། སྔགས་སྡོམ་ཐོབ་པའི་ཚེ་དེ་གཉིས་ཀའང་སྔགས་སྡོམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་གོང་མ་གཙོ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མཁས་གྲུབ་རྗེའི་ཐུབ་བསྟན་བྱི་དོར་ལས། འོན་ཀྱང་གནས་སྐབས་སུ་འོག་མ་བསྲུང་བ་ཡང་གོང་མའི་ཀུན་སློང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་གནས་སྐབས་ཀྱི་རྐྱེན་དེ་དང་མ་བྲལ་གྱི་རིང་ལ་འོག་མ་ཡང་གོང་མའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། གྲུབ་སྡེ་དབྱེར་མེད་དང་རིགས་རྒྱུན་ཕན་ཚུན་གཅིག་བཀག་པའི་ཅིག་ཤོས་ཁེགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྣོད་དྭངས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པར་ཆུ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པའི་ནང་དུ་རིན་པོ་ཆེ་མར་གད་ལ་སོགས་པ་བཅུག་པ་ན་དེ་སྲིད་དུ་ཆུའི་ཁ་དོག་ཀྱང་རིན་པོ་ཆེའི་ཁ་དོག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཆུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཅིག་བཀག་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་མི་ཁེགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྔགས་སྡོམ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པ་ཙམ་གྱིས་སྔགས་སྡོམ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །སྡོམ་གསུམ་གྱི་གཞི་མཐུན་མེད་དེ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རྣམས་ནི་ཤི་བའི་ཚེ་གཏོང་ལ། གཞན་གཉིས་འགལ་རྐྱེན་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་མཐའ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་སྔགས་སྡོམ་གཉིས་ཀྱི་གཞི་མཐུན་ཀྱང་འཇོག་དཀའ་སྟེ། སྔགས་སྡོམ་ནི་དབང་ལ་བལྟོས་ལ། བྱང་སྡོམ་ནི་དེ་ལ་མ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྡོམ་གསུམ་གྱི་གཞི་མཐུན་མེད་དེ། དེ་གསུམ་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཐ་དད་ཅིང་། གཏོང་རྒྱུ་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ན་གཅིག་བླངས་པས་ཐམས་ཅད་བླངས་པ་དང་གཅིག་བཏང་བས་ཀུན་གཏོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན། དགེ་བསྙེན། དགེ་ཚུལ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གསུམ་རྒྱུད་ལྡན་ཞིག་ལ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་དགེ་སློང་གིས་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་གཏོང་ཞིང་། གཞན་གཉིས་ཀྱི་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཆོ་ག་རིགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྡོམ་པ་གོང་མ་གཉིས་བླངས་པའི་ཚེ་འོག་མ་མི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་དང་། སོ་ཐར་བྱང་སེམས་གསང་སྔག
Chinese
因此，似乎必须认为它们在种类上是不同的。因此，我认为在上师的传统中，必须认为这三种戒律的自性是相同或不同的。如果自性相同，则一个被排除时，另一个不一定被排除，就像事物和瓶子一样。当受持菩萨戒时，别解脱戒就变成了菩萨戒的支分。当获得密咒戒时，这两种戒律都变成了密咒戒的支分，因为上师更为重要。正如克珠杰的《佛法清净论》中所说：“然而，在特定情况下，守护下层戒律也是因为被上层戒律的特殊意乐所摄持，所以在特定情况下，只要不离开那个因缘，下层戒律也会变成上层戒律的支分。它们不是宗派无别，也不是互相排斥，一个被排除时另一个也被排除的支分。例如，在清澈无垢的容器中，将非常清澈的水倒入其中，然后放入宝石或酥油等，那么在那段时间里，水的颜色也会变成宝石颜色的支分。但是，水和宝石之间虽然互相排斥，但一个被排除时另一个不会被排除。”如是说。然而，仅仅是密咒戒的支分并不会变成密咒戒。这三种戒律没有共同的基础，因为别解脱戒在死亡时会被舍弃，而其他两种如果没有违缘，则是以菩提心为终结。菩萨戒和密咒戒的共同基础也很难确定，因为密咒戒依赖于灌顶，而菩萨戒不依赖于灌顶。此外，这三种戒律没有共同的基础，因为受持这三种戒律的因不同，舍弃的因也不同。否则，将会导致受持一个就等于受持所有，舍弃一个就等于舍弃所有，这是不希望的。那么，如果一个具足居士戒、沙弥戒和比丘戒的人，犯了杀生的根本罪，那么比丘会舍弃不杀生的戒律，而其他两种不杀生的戒律不会舍弃，因为这三种戒律受持的仪轨种类不同，并且受持上层两种戒律时，不会舍弃下层戒律，以及别解脱、菩萨、密咒
English
Therefore, it seems necessary to consider them as different in kind. Therefore, I think that in the tradition of the upper ones, it must be considered that the nature of the three vows is either the same or different. If the nature is the same, then when one is excluded, the other is not necessarily excluded, just like things and a vase. When the Bodhisattva vow is taken, the Pratimoksha vow becomes a branch of the Bodhisattva vow. When the mantra vow is obtained, both of these vows become branches of the mantra vow, because the upper one is more important. As Khedrup Je's "Taming the Wild Mind" says: "However, in certain circumstances, guarding the lower vows is also because it is seized by the special intention of the upper vows, so in certain circumstances, as long as it does not leave that cause, the lower vows also become branches of the upper vows. They are not sects without distinction, nor are they mutually exclusive, and one is excluded when the other is also excluded. For example, in a clear and stainless container, when very clear water is poured into it, and then gems or ghee, etc. are put in, then during that time, the color of the water also becomes a branch of the color of the gem. However, although water and gems are mutually exclusive, one is not excluded when the other is excluded." As it is said. However, merely being a branch of the mantra vow does not become the mantra vow. The three vows do not have a common basis, because the Pratimoksha vows are abandoned at the time of death, while the other two, if there are no obstacles, are ended with the essence of Bodhicitta. The common basis of the Bodhisattva vow and the mantra vow is also difficult to determine, because the mantra vow depends on empowerment, while the Bodhisattva vow does not depend on it. Furthermore, the three vows do not have a common basis, because the causes for taking these three are different, and the causes for abandoning them are also different. Otherwise, it would lead to the consequence that taking one is equivalent to taking all, and abandoning one is equivalent to abandoning all, which is not desirable. So, if a person who possesses the vows of a layperson, a novice monk, and a fully ordained monk commits the root sin of killing, then the fully ordained monk will abandon the vow of not killing, while the other two vows of not killing will not be abandoned, because the rituals for taking these three vows are different in kind, and when taking the upper two vows, the lower vows are not abandoned, as well as Pratimoksha, Bodhisattva, and secret mantra.
Tibetan
ས་ཀྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་སོ་སོ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་མཚུངས་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་འདིར་དེ་གཉིས་མི་མཚུངས་ཏེ། སྡོམ་གསུམ་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ཞིག་གིས་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་མི་བསད་ན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་གི་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བའི་སྡོམ་པ་གསུམ་ཅར་གཏོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་མི་བསད་པའི་ལྟུང་བ་དངོས་གཞི་དེ་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་བ་དགེ་བསྙེན་སོགས་གསུམ་པོ་དེ་ལ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཕམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པའི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཕམ་པ་འདྲ་གཉིས་འབྱུང་མི་འབྱུང་བརྟག་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ། དེའི་ཚེ་མི་ཚངས་སྤྱོད་སོགས་མ་བྱས་པས་རྩ་ལྟུང་གཞན་གསུམ་མི་འབྱུང་ངོ་སྙམ་ན། བྱེ་སྨྲ་དང་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་དེ་ལྟར་འདོད་མོད། འདིར་དེ་མི་འདོད་དེ། རྩ་བ་བཞི་ལས་གང་རུང་གཅིག་བྱུང་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་བར་ཁས་ལེན་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། ཁང་པ་ཀ་བ་བཞི་པ་ཅན་གཅིག་གི་ཀ་བ་གཅིག་མེད་པར་བྱས་པའི་ཚེ་ཀ་བ་གཞན་གསུམ་གྱིས་དགོས་པ་མི་འགྲུབ་པས་ཁང་པ་ཡང་བཤིག་པར་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྩ་ལྟུང་འཆབ་བཅས་བྱུང་ཡང་སོ་ཐར་མི་གཏོང་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་དང་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དེ་དཔྱད་བྱར་སྣང་ངོ་། ཁ་ཅིག་སྡོམ་པ་གོང་མ་བླངས་ནས་གཙོ་བོར་སྲུང་བའི་ཚེ་སྡོམ་པ་འོག་མ་གནས་ཚུལ་ནི་དཔེར་ན་ཉི་མ་ཤར་བའི་ཚེ་ཟླ་བ་དང་རྒྱུ་སྐར་གྱི་འོད་ཡོད་ཀྱང་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་མི་མངོན་པ་འདྲའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་ཁ་ཅིག་སྡོམ་གསུམ་ཆང་ཆུ་འོ་མ་གསུམ་བསྲེས་པ་དང་འདྲ་བར་འདོད་ལ། གཞན་དག་གི་བསྙེན་སོགས་གསུམ་གྱི་སྡོམ་པ་གསུམ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དོང་ཚེ་བརྩེགས་པ་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱན་མི་འདྲ་བ་བཏགས་པ་དང་འདྲ་བར་འདོད་དེ་དཔེ་ཕྱོགས་ཙམ་མོ། ། ལྔ་པ་རྟེན་གང་གིས་སྡོམ་པ་གང་ལེན་དུ་རུང་མི་རུང་ལ། རབ་བྱུང་གིས་ཁྱིམ་པའི་སྡོམ་པ་ལེན་མི་རུང་བར་སྔར་བཤད་ཟིན་ཅིང་། གཞན་བསྙེན་གནས་ཀྱིས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ལེན་དུ་རུང་ཡང་བླངས་པའི་ཚེ་བསྙེན་གནས་གཏོང་བར་སེམས་སོ། ཁ་ཅིག་དགེ་བསྙེན་གྱིས་བསྙེན་གནས་ལེན་དུ་མི་རུང་ཞེས་བཞེད་ཀྱང་། མཁས་པ་མང་པོས་ཁྱད་པར་ཤེས་ན་ལེན་དུ་རུང་པར་འདོད་དེ། དེའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བས་བསྙེན་གནས་གྱི་སྡོམ་པ་དགེ་བསྙེན་གྱི་གསོ་སྦྱོང་དུ་འ
Chinese
如果问，为了确定各自舍弃这三种律仪的原因是什么？按照分别说者的观点，虽然这二者似乎相同，但在这里这二者并不相同。因为，如果具有三种律仪的比丘通过预备、正行、结行三个环节齐全的方式杀人，那么他会舍弃自己相续中的居士、沙弥、比丘的断除杀生的三种律仪。因为，如此杀人的根本堕罪对于居士等三者来说是相同的。然而，需要观察是否会出现比丘方面的他胜罪和沙弥的律仪方面的他胜罪这两种情况。如果认为，那时因为没有做不净行等，所以不会出现其他三种根本堕罪，分别说者和一些古人是这样认为的。但在这里并不这样认为，因为承认四根本罪中的任何一个出现都会舍弃律仪是合乎道理的。例如，对于一个有四根柱子的房子，当其中一根柱子被毁坏时，其他三根柱子也无法完成其作用，因此房子也会被拆毁一样。然而，一些智者认为，在密宗的情况下，即使出现隐瞒的根本堕罪，也不会舍弃别解脱戒，因为他们认为这是密宗的特点和意乐的差别，这似乎值得研究。有些人说，当受持更高的律仪并主要守护时，较低律仪的状态就像太阳升起时，月亮和星星的光芒虽然存在，但被压制而不显现一样。还有些人认为，三种律仪就像酒、水、牛奶三种混合在一起一样。另一些人认为，居士等三种律仪在同一个人相续中存在时，就像堆积的土堆一样，或者像佩戴不同的装饰品一样，这只是举例说明而已。第五，依靠什么所依可以受持什么律仪，以及是否可以受持。之前已经说过，出家人不能受持在家人的律仪。此外，近住可以受持居士的律仪，但受持时会想舍弃近住。有些人认为居士不能受持近住，但许多智者认为，如果了解差别，就可以受持。那时，因为不舍弃居士的律仪，所以近住的律仪成为居士的布萨。
English
If asked, what are the reasons for determining the abandonment of these three vows individually? According to the Sarvāstivāda school, although these two seem the same, here they are not the same. Because, if a bhikṣu who possesses the three vows kills a person through the complete process of preparation, main action, and conclusion, then he will abandon all three vows of refraining from killing, which are the vows of a layperson, a śrāmaṇera, and a bhikṣu, in his own continuum. Because, the actual fundamental transgression of killing in this way is the same for the three, such as a layperson. However, it is necessary to examine whether the pārājika (defeat) on the part of the bhikṣu and the pārājika on the part of the śrāmaṇera's vows will occur or not. If one thinks that at that time, because one has not committed sexual misconduct, etc., the other three fundamental transgressions will not occur, some Sarvāstivādins and some ancients think so. But here, it is not thought so, because it is reasonable to admit that if any one of the four root transgressions occurs, the vows will be abandoned. For example, in the case of a house with four pillars, when one of the pillars is destroyed, the other three pillars cannot fulfill their purpose, so the house is also considered to be demolished. However, some scholars believe that in the case of mantra, even if a concealed fundamental transgression occurs, the prātimokṣa vows are not abandoned, because they consider it to be a characteristic of mantra and a difference in intention, which seems worthy of study. Some say that when taking higher vows and mainly protecting them, the state of the lower vows is like when the sun rises, the light of the moon and stars is present, but it is suppressed and does not appear. Others think that the three vows are like mixing wine, water, and milk together. Still others think that when the three vows of a layperson, etc., exist in the continuum of one person, it is like a stacked mound, or like wearing different ornaments, which is just an example. Fifth, what basis can be used to take what vows, and whether it is permissible to take them. It has already been said that a monastic cannot take the vows of a householder. In addition, a nyen-gnas (one-day observer) can take the vows of a layperson, but when taking them, one intends to abandon the nyen-gnas. Some think that a layperson cannot take the nyen-gnas, but many scholars think that if one knows the difference, one can take it. At that time, because the vows of a layperson are not abandoned, the vows of the nyen-gnas become the upoṣatha of the layperson.