Tibetan
འཇོག་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལོན་ནམ་ཆུ་རག་གིས་ཆུ་འགོག་པ་ལྟར། ལྟུང་བ་འགོག་པའི་སྤོང་སྡོམ་དགེ་བ་ཞིག་སྐྱེས་པའོ། །དགེ་བསྙེན་སོགས་ཀྱིས་སྡོོམ་གསུམ་རིམ་གྱིས་བླངས་བའི་ཚེ་ཆོ་ག་ཐ་དད་པ་ལས་བླངས་པས་སྡོམ་པ་གསུམ་རིམ་གྱིས་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི། གནས་འགྱུར་དུ་མི་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །གཞན་ཡང་དགེ་འདུན་ནམ་གང་ཟག་དང་ལས་ལམ་གྱི་སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་དང་། གཞི་སེམས་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་དང་། ཕུང་ཁམས་ལས་དང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། ། གཉིས་པ་གཏོང་ཚུལ་ནི། སྤྱིར་སྡོམ་པ་གཏོང་བ་ལ་སོར་ཤོར་དང་། ཀུན་གཏོང་གི་ལུགས་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་། བསླབ་པ་ཕུལ་བས་གཏོང་བ་ནི། དགེ་སློང་གི་བསླབ་པ་ཙམ་ཕུལ་ན་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གཏོང་ཡང་གཞན་མི་གཏོང་། དེས་དགེ་ཚུལ་ཕུལ་ན་དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་གཉིས་ཀ་གཏོང་། དགེ་བསྙེན་ཕུལ་ན་སྡོམ་པ་དང་མི་ལྡན་པའམ། སྡོམ་གསུམ་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཕུལ་ན་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གཉིས་གཏོང་མི་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །སྡོམ་གསུམ་ལྡན་པས་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་ཕུལ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་གཏོང་ངོ་། །དེར་མ་ཟད་དགེ་སློང་གིས་དགེ་ཚུལ་ལམ་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་བླངས་པའམ། བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བླངས་ནའང་རང་གི་སྡོམ་པ་གཏོང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ཞིག་གིས་ཁྱིམ་པར་ཞེ་བས་ཁས་བླངས་ན་རབ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཏོང་ངོ་། །སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རིགས་བདུན་ནི་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བསྲུང་བས་ཁས་བླངས་ཀྱི། དེ་ཕན་ཆད་དུ་ཁས་མ་བླངས་པས་ཤི་བའི་ཚེ་རྟེན་བོར་ནས་སྡོམ་པ་གཏོང་སྟེ་ཉེས་པ་མེད་ལ། ཕུལ་བ་ལ་ཉེས་མེད་དཀོན་ནོ། །ཕོ་མོའི་མཚན་མ་གཉིས་སྔ་ཕྱིའི་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་ཡང་། དེ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་བྱུང་ན་གཏོང་ངོ་། །བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ལ་དགེ་རྩ་ཆད་པའི་གང་ཟག་འདོད་པས་དགེ་རྩ་ཆད་པ་ན་སྡོམ་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཏོང་ངོ་། །དབུ་མ་པས་ནི་དགེ་རྩ་ཆད་པའི་གང་ཟག་མི་འདོད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་རྩ་ལྟུང་སྡོམ་པའི་གཏོང་རྒྱུར་མི་མཛད་ཀྱང་། སེམས་ཙམ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལུགས་ལ་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་ཞིང་། དེ་ཡང་འཆབ་མེད་བྱུང་ན་གཏོང་ཡང་ཕྱིས་བླང་དུ་རུང་ལ། འཆབ་བཅས་བྱུང་ན་བླང་དུ་མི་རུང་བར་བཞེད། མདོ་སྡེ་པས་ནི་འཆབ་མེད་
Chinese
放置，例如用水坝或堰来阻挡水流一样，生起了阻止堕落的防护戒律的善法。作为居士等，次第受持三种戒律时，由于从不同的仪轨中受持，所以次第获得三种不同的戒体。但不认为是转变，如《俱舍论》中说：“彼等差别无相违。”因此。此外，从僧团或个人以及事业过程的加行、正行、结行三者，以及所依是有情还是非有情二者，蕴、界、业，乃至一切有情也能获得（戒律）。 第二，舍戒之理： 一般来说，舍戒有两种方式，即部分舍和全部舍。以舍弃学处来舍戒的情况是：仅仅舍弃比丘的学处，则舍弃比丘的戒律，但不舍弃其他的。如果舍弃沙弥的学处，则比丘和沙弥的戒律都舍弃。如果舍弃居士戒，那么不具戒，或者具有三种戒律的比丘，舍弃自己相续中的居士戒，似乎不需要舍弃沙弥和比丘的戒律，需要考察。具有三种戒律者如果同时舍弃一切戒律，那么就全部舍弃。不仅如此，比丘如果受持沙弥或居士的戒律，或者受持近住的戒律，也会舍弃自己的戒律。如果一个比丘以轻蔑之心发誓成为在家之人，那么就舍弃一切出家的戒律。别解脱的七种戒律是发誓尽形寿受持，如果没有发誓到那时为止，那么死亡时舍弃身体，从而舍弃戒律，没有过失。舍戒而没有过失的情况很少。仅仅由于男女二根先后出现并不舍戒，如果二者同时出现则舍戒。说一切有部宗认为有断善根之人，因此断善根时，由于没有戒律的基础，所以舍戒。中观宗不承认有断善根之人，因为认为一切有情都能成佛。一般来说，根本堕罪不被认为是舍戒的因由，但在唯识宗以上的宗派看来，如果犯了根本堕罪就舍戒，而且如果是没有隐瞒地犯，虽然舍戒但之后可以重受，如果是隐瞒地犯，则认为不能重受。经部宗认为没有隐瞒
English
It is like placing a dam or weir to block the flow of water. A virtue of abandoning and restraining, which prevents falling, is born. When a layperson, etc., gradually takes the three vows, they obtain three different substances of vows gradually because they are taken from different rituals. However, it is not considered a transformation. As the Treasury of Knowledge says, "These differences are not contradictory." Furthermore, it is said that one can also obtain (the vows) from the Sangha or an individual, the three stages of the process of action (preparation, main part, and conclusion), whether the basis is a sentient being or not, the aggregates, elements, and actions, and even all sentient beings. Second, the manner of relinquishing vows: In general, there are two ways to relinquish vows: partially and completely. Relinquishing vows by giving up the training is as follows: If one only gives up the training of a bhikshu, one relinquishes the vow of a bhikshu, but not others. If one gives up the training of a shramanera, one relinquishes both the vows of a bhikshu and a shramanera. If one gives up the lay vows, then if one is without vows, or if a bhikshu with three vows gives up the lay vows in their own continuum, it seems that there is no need to relinquish the vows of a shramanera and a bhikshu. This needs to be examined. If one with three vows gives up all the vows at once, then one relinquishes all of them. Moreover, if a bhikshu takes the vows of a shramanera or a layperson, or takes the vows of a fasting person, they will also relinquish their own vows. If a bhikshu, with contempt, vows to become a householder, then they relinquish all the vows of renunciation. The seven types of individual liberation vows are taken with the vow to uphold them for as long as life lasts. If one has not vowed until then, then at the time of death, one abandons the body and thus relinquishes the vows, without fault. It is rare to relinquish vows without fault. Merely due to the successive appearance of male and female characteristics, one does not relinquish the vows, but if the two appear simultaneously, one relinquishes them. The Vaibhashika school believes in a person who has severed their roots of virtue. Therefore, when the roots of virtue are severed, one relinquishes the vows because there is no basis for the vows. The Madhyamaka school does not believe in a person who has severed their roots of virtue, because they believe that all sentient beings can attain enlightenment. In general, fundamental downfalls are not considered a cause for relinquishing vows, but according to the schools above the Chittamatra, if one commits a fundamental downfall, one relinquishes the vows. Moreover, if it is committed without concealment, one relinquishes the vows but can take them again later. If it is committed with concealment, it is considered that one cannot take them again. The Sautrantika school believes in no concealment.
Tibetan
བྱུང་ན་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་བས་ལེན་མི་དགོས་ལ། འཆབ་བཅས་བྱུང་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་ཞིང་། སླར་བླངས་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་ཅེས་བཤད་དོ། །འདིར་འཆབ་བཅས་དང་འཆབ་མེད་ནི་རྩ་ལྟུང་བྱུང་མ་ཐག་འགྱོད་པ་དང་བཅས་ཏེ་གཞན་ལ་མི་སྦེད་པར་བརྗོད་པའམ། དགོས་པའི་དབང་གིས་མ་བརྗོད་ཀྱང་འགྱོད་པ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། འཆབ་བཅས་ནི་མི་འགྱོད་བཞིན་དུ་སྦེད་པའོ། །བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་ལ་ཕམ་པ་གཉིས་གང་བྱུང་ཡང་སྡོམ་པ་མི་གཏོང་མོད། སྡོམ་པ་རྣམ་དག་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་ཅིང་། འཆབ་བཅས་ཀྱིས་དགོས་པ་སྒྲུབ་ནུས་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་བྱེད་དེ། དེ་བྱུང་ན་ཚེ་འདིར་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ་པར་གསུང་། ཁ་ཅིག་ཉི་འོག་པས་ཕམ་པ་འཆབ་བཅས་བྱུང་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་བར་འདོད་ཅེས་ཟེར་ཏེ། བཞེད་པ་མི་འདྲ་བའང་ཡོད་དོ། །བ་བྱུང་གིས་སྤྱིར་ཁྱིམ་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་ན་རབ་བྱུང་གི་སྡོམ་པ་གཏོང་བས་ལེན་དུ་མི་རུང་ཡང་། བསྙེན་རྫོགས་སླར་བསྐྱར་ནས་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་དགེ་བསྙེན་ནས་རིམ་གྱིས་བསྒྲུབས་པས་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་སྔ་མ་རྙིང་པ་གཏོང་ཞིང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ན་སྡོམ་པ་གསར་པ་སྐྱེ་བས་ཁྱད་པར་ཤེས་དགོས་སོ། ། གསུམ་པ་ལྟུང་བའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ལྟུང་བ་དེ་རྟེན་གང་ལ་འབྱུང་བ་དང་། ལྟུང་བའི་ཁྱད་པར་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཙམ་ནི་སྡོམ་པ་བླངས་མ་བླངས་གཉིས་ཀའི་རྟེན་ལ་འབྱུང་ཡང་། ལྟུང་བའི་ཉེས་པ་ནི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པ་ལ་འབྱུང་གི། མ་ཐོབ་པ་ལ་མི་འབྱུང་ངོ་། །སྡོམ་པ་ཡང་སོ་ཐར་གཞིར་བཞག་ཚེ་རྩ་བ་བཞི་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པ་ཞིག་གིས་ཐོབ་པར་འཇོག་གི། རྩ་བཞི་སྤང་བར་ཁས་མ་བླངས་པ་ལ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་ཡིན་གྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ནི་སྤང་བྱ་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ཅི་རིགས་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། རྩ་བ་བཞི་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འཇོག་གོ །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་གི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན་སྡོམ་པ་གྲངས་མང་བ་དང་། ཕམ་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ཐམས་ཅད་གཏོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །མིན་ན་རྩ་བ་བཞི་སྤོང་བའམ་སྤོང་བདུན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཙམ་ཞིག་སྡོམ་པར་འགྱུར་བས་སྡོམ་པ་གྲངས་ཉུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལན་དཀའ་བར་སྣང་ནའང་། བུ་སྟོན་རིན་པོའི་མདོ་རྩའི་ཊཱིཀྐར། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཆོས་འདི་བདག་གི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི
Chinese
如果发生（根本堕），因为不舍戒，所以不必重受。如果发生隐瞒（根本堕），则舍戒，即使重受也不会生起，是这样说的。这里，隐瞒和不隐瞒是指，刚发生根本堕后，带着后悔而不向他人隐瞒地坦白，或者因为必要的原因没有坦白，但也带着很大的后悔。隐瞒是指不后悔地隐瞒。分别说者的宗派认为，无论发生两种他胜罪中的哪一种，都不会舍戒，但会从清净的戒律中退失，并且隐瞒还会使从成就必要事业的能力中退失，因为如果发生这种情况，据说今生不会获得菩提。有些人，如日光部，认为如果发生隐瞒的他胜罪，则会舍戒，这样说，所以也有不同的观点。瓦炯认为，一般来说，如果受了在家戒，则会舍弃出家戒，因此不能受（在家戒），但在重新受具足戒时，从近事男戒开始依次受持，因此旧的比丘戒会被舍弃，在受具足戒时，会生起新的戒律，所以需要了解这种差别。 第三，解释堕落的差别，分为两部分：堕落发生在什么所依上，以及堕落的实际差别。 第一部分是：仅仅是微小的过失，无论是否受戒，都会发生在两种所依上，但堕落的罪过只发生在获得戒律的人身上，没有获得戒律的人身上不会发生。戒律也是，以别解脱为基础，由承诺舍弃四根本罪的人获得，没有承诺舍弃四根本罪的人，只有戒律，而没有别解脱戒。然而，比丘的戒律是通过舍弃二百五十三种应舍弃之物的方式来安立的，而不仅仅是通过承诺舍弃四根本罪来安立的。如果比丘的二百五十三条戒律都是戒律吗？如果是，那么戒律的数量就会很多，并且在发生他胜罪时，所有的戒律都会被舍弃。如果不是，那么只有舍弃四根本罪或舍弃七罪的戒律才是戒律，那么戒律的数量就会很少。对于这个问题，似乎很难回答。但是，布顿仁波切的《律经根本释》中说，别解脱戒的定义是：此法是我在想要时可以行持的
English
If it occurs (a root downfall), because one does not relinquish the vows, it is not necessary to retake them. If it occurs with concealment, then one relinquishes the vows, and even if one retakes them, they will not arise, it is said. Here, 'with concealment' and 'without concealment' refer to, immediately after a root downfall occurs, expressing it to others without concealing it, with remorse, or even if one does not express it due to necessity, one still has great remorse. 'With concealment' refers to concealing it without remorse. The Vaibhashika school believes that no matter which of the two parajikas occurs, one does not relinquish the vows, but one deteriorates from the pure vows, and concealment also causes one to deteriorate from the ability to accomplish necessary tasks, because if that happens, it is said that one will not attain enlightenment in this life. Some, like the Niyogapas, say that if a parajika occurs with concealment, one relinquishes the vows, so there are different views. Vaibhajya says that in general, if one takes the vows of a householder, one relinquishes the vows of a renunciate, so it is not permissible to take them, but when one performs the upasampada again, one gradually performs it from the upasaka vows, so the old bhikshu vows are relinquished, and when one is fully ordained, new vows arise, so one needs to understand this difference. Third, explaining the differences in downfalls, there are two parts: on what basis the downfall occurs, and the actual differences in downfalls. The first part is: merely a slight fault occurs on both bases, whether one has taken vows or not, but the fault of a downfall only occurs to those who have obtained vows, and does not occur to those who have not obtained them. Vows are also established on the basis of pratimoksha, obtained by someone who has vowed to abandon the four root downfalls, and for someone who has not vowed to abandon the four root downfalls, there is only morality, and no pratimoksha vows. However, the vows of a bhikshu are established through abandoning the two hundred and fifty-three things to be abandoned, and not merely through vowing to abandon the four root downfalls. If all the two hundred and fifty-three precepts of a bhikshu are vows, then the number of vows would be large, and when a parajika occurs, all those precepts would be relinquished. If not, then only the precepts of abandoning the four root downfalls or abandoning the seven downfalls are vows, then the number of vows would be small. It seems difficult to answer this question. However, Buton Rinchen's commentary on the root text of the Vinaya says that the definition of pratimoksha vows is: 'This dharma is what I practice when I desire.'