Tibetan
མཐུན་ཕྱོགས་འཁྲུལ་བ་སོགས་མི་མངའ་ཞིང་། འཁྲུལ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གླགས་མི་རྙེད་པས་མི་འཕྲོགས་པ་སྟེ་ཐུབ་པར་མི་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་ཅན། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་ཉི་ཚེ་བ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པར་ནི་འདིའི་རྣམ་བཤད་དང་། རྣམ་བཤད་སྙིང་པོའི་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་དང་། དེའི་དོན་ཁོ་བོས་བཤད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་མང་དུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། གང་ཞིག་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་དེ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཁོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་གྱི་བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅྭ་ལྔ་པ་ནི། དུས་གསུམ་དེ་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་གཞིར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བྱུང་ཟིན་དང་འབྱུང་འགྱུར་དང་ད་ལྟ་བ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཞི་བ་དང་དེར་མ་སྐྱེས་པ་དང་རང་གྲུབ་པའི་འོག་གང་དུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ་ཡང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་འདིར་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕན་ཆད་དུ་མི་གནས་ཤིང་། བྱུང་ཟིན་འདས་པ་དང་། དུས་དེར་འབྱུང་འགྱུར་མ་འོངས་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ད་ལྟར་ཞིག་ཅིང་མ་སྐྱེས་པའི་ཆ་ཡིན་པས་ད་ལྟ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བཞག་པའི་ཕྱིར། མི་དམིགས་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཡིས་དབེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཅུ་དྲུག་པ་ནི། དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་དེ། རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་ལྟོས་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འདུས་པ་པ་ནི་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདུས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་དེ་ཡི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མདོ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སྒྲས་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཁྱོད་དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་མདོར་བསྡུས་ན་ནི་སྤྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྗོད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་དེ་ཉིད་དངོས་མེད་ཀྱི་ཆོས་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་མ་བྱས་པས་རང་བཞིན་ཞེས་ནི་བྱ་བར་བསྙད་ལ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་བའམ་སྟེ་བྱུང་བ་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་། དངོས་སུ་ན་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་ཟད་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མྱང་འདས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་བདེན་སྟོང་དེ་ཆོས་ཅན། གཞན་གྱི་དངོས་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གཞི་དེ་དག་ངོ་བོས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་གཞན་གྱི་ངོ་བོའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་དག་ཆོས་ཅན། མདོ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས་དེ་སྐད་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་པ་སྟེ་བཤད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟར་དཔྱད་ལས་བྱུང་བའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་མུན་པ་འཇོམས་པའི་སྣང་བ་གསལ་བར་བྱས་པའི་བྱང་སེམས་ས་དྲུག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་འགོག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་མ་ལུས་པ་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། བྱང་སེམས་རང་གི་ལག་ན་གནས་པའི་སྐྱུ་རུ་ར་རློན་པའི་འབྲས་བུ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཆོས་ཅན། རྟག་ཏུ་འགོག་པ་འོད་གསལ་བར་གཏོགས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འ
Chinese
由于没有顺势的错乱等，并且那些错乱也找不到机会，所以不会被夺走，即是不能够征服的自性，因此，一切种智的智慧是法，被认为是现量了知一切所知的体性，因为现量见到一切所知。周遍，因为其他的识仅仅执着于少分境，因此不认为是现量了知一切所知。以前所说的那些差别，详细地可以从这里的释论，以及释论心要庄严的根本和注释，还有我所说的般若波罗蜜多中了解，因为顾虑这里繁多所以没有写。第三是，无论是和合的诸法自己的体相，还是不和合的诸法自己所诠释的体相，那些以它的自性成立的空性，是法，是自性空性，因为那些体相是远离真实的空性。第十五是，有理由将三时作为不可得空性的空性之所依，因为过去、未来和现在那些次第，分别在本体寂灭和未生以及自成的下面，凡是不可得的就叫做不可得。而且现在产生的这个，从成立时的第二刹那以后就不存在了，过去已经逝去，当时未来还没有到来，是次第现在坏灭和未生的部分，因为现在不存在所以那样安立。不可得的那个以自己的本体成立的远离性，是法，是叫做不可得的空性，因为不是恒常存在，也不是坏灭的方式，是不可得的法性。第十六是，诸法是法，你没有从因缘聚合而产生的本体自性，因为依赖因缘而产生。聚合者是以自己的本体成立的空性的空性，是法，是无实事本体的空性，因为聚合
English
Since there are no confusions such as those of favorable conditions, and those confusions cannot find an opportunity, they cannot be robbed, that is, it is the nature of being unconquerable, therefore, the wisdom of all-knowingness is the Dharma, it is considered to be the nature of directly knowing all knowable things, because it directly sees all knowable things. It is pervasive, because other consciousnesses only grasp a small part of the object, therefore it is not considered to be directly knowing all knowable things. The detailed differences of those mentioned earlier can be understood from the commentary here, as well as the root and commentary of the Ornament of the Essence of the Commentary, and also from the Prajnaparamita that I have spoken about, because I am concerned that there are too many here, so I have not written it. The third is, whether it is the own characteristics of the compounded dharmas, or the characteristics that express the uncompounded dharmas, those emptinesses that are established by their own nature, are the Dharma, are the emptiness of own characteristics, because those characteristics are the emptiness that is empty of truth. The fifteenth is, there is a reason to place the three times as the basis of emptiness of the emptiness of the unobservable, because the past, future, and present those sequences, respectively, are under the nature of being pacified and unborn and self-established, whatever is unobservable is called unobservable. Moreover, this one that is now produced does not exist from the second moment of establishment onwards, the past has passed, and the future has not yet arrived at that time, it is the part of the present that is destroyed and unborn in sequence, because it does not exist now, so it is established in that way. The separateness of the unobservable that is established by its own nature, is the Dharma, is the emptiness called unobservable, because it is not permanently existing, nor is it the nature of the unobservable in the manner of destruction. The sixteenth is, phenomena are the Dharma, you do not have an inherent nature of arising from the aggregation of causes and conditions, because it arises dependent on causes and conditions. The aggregator is the emptiness of emptiness established by its own nature, is the Dharma, is the emptiness of the nature of non-things, because the aggregation
Chinese
因为那是您的法性。第二，这五蕴的自性空性，是经中所说的有法，即事物空性。所谓事物空性，简而言之，事物的声音是指五蕴，因为您是它们的法性。再次简而言之，一般无事物是指未造作的虚空等法，而未造作的自性是由无事物的法所成就的，所以空性是有法，无事物是空性，因为那是它的法性。自性是法性的自性，而它本身在自性上是不存在的，这是有法。被称为自性的空性，因为自性不是由声闻等所造作的，所以自性被称为行为。诸佛出现在世间，或者已经出现，或者尚未出现，实际上，一切事物的自性都是空性，因为那是宣说他物的自性。轮回的止息，真实的边际，涅槃，以及不从真如中改变的真如，即真实的空性，这是有法。是他物事物的空性，因为空性的基础是由自性成就的，所以是空的，是他物自性的法性。先前所说的那些空性是有法，是经中所说的，因为在般若波罗蜜多的方式中，胜者的母亲如此宣说，即宣说。第四，如前所述，以那样的方式，通过从分析中产生的智慧之光，消灭阻碍见真如的黑暗，使光明清晰的菩萨六地是有法。名言者以世俗谛的力量，走向胜义谛的止息，即入定，因为现量证悟了这三有从一开始就自性无生，例如，就像菩萨自己手中的湿润的余甘子果实一样。那是具有总是属于止息光明之念的有法，但是
English
Because that is your Dharma-nature. Secondly, the emptiness of the self-nature of these five aggregates is the subject, which is explained in the Sutra as the emptiness of things. The sound of things in the so-called emptiness of things, in short, refers to the five aggregates, because you are their Dharma-nature. Again, in short, generally, the absence of things refers to the unconditioned Dharmas such as space, and the self-nature of the unconditioned is accomplished by the Dharma of non-things, so emptiness is the subject, and the absence of things is emptiness, because that is its Dharma-nature. Self-nature is the self-nature of Dharma-nature, and it itself does not exist in self-nature, this is the subject. It is called the emptiness of self-nature, because self-nature is not made by Sravakas, etc., so self-nature is called action. Buddhas appear in the world, or have appeared, or have not yet appeared, in reality, the self-nature of all things is emptiness, because that is the proclamation of the self-nature of others. The cessation of Samsara, the true limit, Nirvana, and Suchness that does not change from Suchness, that is, true emptiness, this is the subject. It is the emptiness of other things, because the basis of emptiness is accomplished by self-nature, so it is empty, it is the Dharma-nature of other self-natures. Those emptinesses mentioned earlier are the subject, which is explained in the Sutra, because in the way of the Prajnaparamita, the mother of the Victorious Ones proclaims it in this way, that is, explains it. Fourth, as mentioned earlier, in that way, through the light of wisdom arising from analysis, the Bodhisattva of the sixth Bhumi, who illuminates the appearance that destroys the darkness that hinders seeing Suchness, is the subject. Nominalists, by the power of conventional truth, go to the cessation of ultimate truth, that is, enter into Samadhi, because they directly realize that these three existences are inherently unborn from the beginning, for example, like the wet Amla fruit in the Bodhisattva's own hand. That is the subject with the thought that always belongs to the cessation of luminosity, but