Tibetan
། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཅི་སྟེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ཐལ། རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བར་རྒྱུར་འཇོག་མི་ནུས་ལ། དེ་ནུས་ན་རྒྱུ་ནི་རྒྱུར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ན། དེ་ནི་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དབུ་མ་པ་བདག་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་དེར་མ་ཟད། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ཅིང་འཐད་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་འབྲས་འདི་དག་གཉིས་ཆར་ཡང་ནི་མ་རྟགས་པར་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཁོ་ན་རེ། རྒྱུས་འབྲས་བུ་དང་ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་དཔྱད་པ་འདི་ནི་ཁྱེད་རང་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། སུན་འབྱིན་འདིས་སུན་དབྱུང་བྱ་དང་ཕྲད་ནས་སུན་འབྱིན་ནམ། མ་ཕྲད་པར་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཉེས་པ་འདི་ནི་ཁྱོད་ལའང་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཏེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་དངོས་སྨྲ་བའི་དམ་བཅའ་སུན་དབྱུང་བར་བྱ་བར་འདོད་ཀྱང་སུན་ནི་འབྱིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཚེ་སུན་འབྱིན་དེ་སྐད་སྨྲ་ཞིང་རང་གི་ཕྱོགས་ཁོ་ན་རྣམ་པར་འཇོམས་པ་དེ་ཚེ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཁྱོད་ནི་སྐྱེ་བོ་དམ་པས་བཞེད་པ་སྟེ་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན། རང་གི་ཚིག་ལའང་ཕྱིར་རྒོལ་ལ་འཕངས་པའི་ཐལ་བ་མཚུངས་པའི་ལྟག་ཆོད་ཀྱིས་ཏེ་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་གིས་རིགས་པ་ཡང་དག་མེད་པར་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཁྱོད་སུན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྒོལ་པོའང་ཡིན་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན། ཁྱོད་ལ་རང་གི་ཕྱོགས་ཡང་དག་བཞག་པ་མེད་པས་གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་རོ། ། གཉིས་པ་ལན་ལ་བཞི། རང་ལ་སུན་འབྱིན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་འཐད་ཚུལ། གཞན་གྱི་ཐལ་བ་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན། རང་བཞིན་མེད་པ་བསྒྲུབ་ནུས་པ་བཞིན་དུ་བཟློག་སྟེ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ། འདིར་མ་བཤད་པའི་སུན་འབྱིན་ལྷག་མ་ཤེས་པར་བྱེད་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞན་ཕྱོགས་སུན་འབྱིན་ཚུལ། རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། སྔར་བཀོད་པའི་ཐལ་བར་འགྱུར་པ་འདི་ནི་དབུ་མ་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སུན་འབྱིན་པས་
Chinese
因此，所产生的果，就其自身性质而言是不存在的。如果按照你的观点，自性成立的因不会产生果，因此，因在自性上是不存在的。因不能像果一样被认为是因，如果能这样，因就变成了没有理由被认为是因的，因为它也不是存在的。法，就其性质而言，对于我这个中观派来说，不会变成如你所说的过失，而且，世俗中广为人知的事物也是存在且合理的。因为这些因果二者都是不加分别而成立的，如同幻象一般。第三部分分为两点：辩论和回答。第一点是：对方说，因与果相遇与否的分析也同样适用于你。这个反驳是通过与被反驳者相遇来反驳，还是在不相遇的情况下反驳呢？这个过失不也同样会降临到你身上吗？因为是这样的。因此，你想要反驳我们这些实在论者的誓言，但你却不能反驳，因为当反驳者说出这样的话，并且仅仅摧毁自己的宗派时。说无自性的你，不会被圣者所接受，因为，对于你自己的话语，也会有反击的灰尘，如同反驳的表象一样，没有正确的理由，而对一切事物进行诽谤。此外，你也是一个颠倒的反驳者，因为，你没有正确地确立自己的宗派，而仅仅是反驳他人的宗派。第二点是回答，分为四点：自己反驳和成立的方式是合理的，他人之过并不相同的原因，如同能够成立无自性一样，反过来却不能成立，以及了解此处未说的剩余反驳的方式。第一点分为两点：反驳他方的方式，以及成立己方的方式。第一点是：法，就其性质而言，先前所说的那个过失，对于中观派来说是不可能变成过失的，因为反驳者
English
Therefore, the fruit to be produced does not exist by its own nature. If, according to your view, the cause that is established by its own nature does not produce the fruit, then the cause does not exist in its own nature. The cause cannot be considered a cause in the same way as the fruit, and if it could, the cause would become without reason to be considered a cause, because it is also not existent. Phenomena, by their very nature, will not become a fault as you have said to me, a Madhyamika, and moreover, things that are known in the world are also existent and reasonable. Because both of these cause and effect are established without distinction, like an illusion. The third part has two points: debate and answer. The first point is: The opponent says, this analysis of whether the cause meets the fruit or not also applies to you. Does this refutation refute by meeting the one being refuted, or does it refute without meeting? Doesn't this fault also fall on you? Because it is like that. Therefore, you want to refute our vow of realism, but you cannot refute, because when the refuter speaks such words and only destroys his own sect. You who speak of no self-nature will not be accepted by the holy ones, because, for your own words, there will also be the dust of counterattack, like the appearance of refutation, without correct reason, and slander all things. Furthermore, you are also a perverse refuter, because, you have not correctly established your own sect, but only refute the sects of others. The second point is the answer, which is divided into four points: the way in which one's own refutation and establishment are reasonable, the reason why the faults of others are not the same, just as one can establish no self-nature, but conversely one cannot establish it, and the way to understand the remaining refutations not mentioned here. The first point is divided into two points: the way to refute the other party, and the way to establish one's own party. The first point is: Phenomena, by their very nature, that fault mentioned earlier, it is impossible for it to become a fault for the Madhyamika, because the refuter
Tibetan
སུན་དབྱུང་བྱ་དང་མ་ཕྲད་པར་སུན་ནི་འབྱིན་པར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་ཕྲད་ནས་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་ཟིན་པའི་ཉེས་པ་ནི་འདིར་རྒོལ་བ་གང་ལ་ངེས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཡོད་པ་དེ་ལ་འགྱུར་གྱི། བདག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་དམ་བཅའ་བའི་ཕྱོགས་འདི་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ངེད་ལྟར་ན་སུན་འབྱིན་དང་སུན་དབྱུང་བྱ་གཉིས་ཀ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་སུན་འབྱིན་བྱ་འབྱིན་བྱེད་སོགས་ཆེས་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བྱད་བཞིན་ལ་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་དང་། ཉི་མའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཡང་དེ་གཟས་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ། ཉི་མ་དང་ནི་བྱད་བཞིན་དང་དེ་དག་གི་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་རྣམ་པར་ཕྲད་པ་དང་མ་ཕྲད་པར་སྐྱེ་ཞེས་བཏགས་དོན་འཚོལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དཔྱད་པ་ན་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཉི་མ་དང་བྱད་བཞིན་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། གཟུགས་བརྙན་དེ་ནི་མི་བདེན་བཞིན་དུ་འང་རང་གི་བྱད་བཞིན་མཛེས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་བརྙན་དེ་ལ་ནི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་མཚུངས་ཏེ། གདོང་པ་དང་འདྲ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དྲི་མ་མ་རིག་པ་སྦྱང་བར་བྱ་བ་ལ། ནུས་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་སྒྲུབ་པ་འཐད་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དངོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་བཀོད་པ་དེ་དག་རང་ཉིད་ཡི་ཆད་པ་སྟེ་ཡིད་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་རང་གི་བསྒྲུབ་བྱ་གོ་བར་བྱེད་པ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དངོས་སུ་གོ་བྱ་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་བསྒྲུབ་བྱའི་ངོ་བོ་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་གྱུར་ན། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཕྲད་པ་དང་ལ་སོགས་པས་མ་ཕྲད་པར་སྒྲུབ་པ་དང་སུན་འབྱིན་པའི་རིགས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་འགྱུར་པ་ཞིག་ན། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དབུས་མ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་མཐའ་དག་དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞི
Chinese
难道不是在未遇到驳斥对象时才进行驳斥吗？或者说，如果已经遇到并声称“是”，那么这种过失就必然会落在主张事物自性成立的那一方辩论者身上。因为我方并没有主张事物自性成立。因为依我们看来，驳斥和被驳斥两者都是非自性成立的。第二点是，在此，所证、能证，所生、能生，所驳、能驳等都是非常合理的。例如，当你看到影像时，你会看到太阳的轮廓和面容的差异，以及太阳的影像被罗睺星遮蔽等等。太阳、面容以及它们的影像，无论相遇与否，都以探究命名意义的方式进行分析，产生是不合理的。然而，依赖于太阳和面容，仅仅通过名言安立，就会产生一个影像。虽然影像不是真实的，但为了证明自己的面容美丽，影像是有作用的。同样，这里也是如此。为了净化像面容一样的智慧垢染——无明，能够看到作用的缘起之理等论证，是证悟所证无自性的正确论证的方式，也应该明白，这比主张自性存在更为合理。第二点是，有实宗，你对我们的指责，完全是你自己的灰心丧气。如果使自己的所证被理解的论证的事物本体，自性成立，直接成为所知，所证的本体是自性存在的，那么，所证能证相遇与否，运用驳斥和成立的道理，自性成立也是不存在的。第三点是，中观师的事物全部是事物，即自性
English
Isn't refutation done when the object of refutation is not encountered? Or, if it has been encountered and claimed to be "is," then this fault will necessarily fall on the debater who claims that things are inherently established. Because we do not claim that things are inherently established. Because, according to us, both refutation and being refuted are not inherently established. Secondly, here, what is to be proven, what proves; what is to be produced, what produces; what is to be refuted, what refutes, etc., are all very reasonable. For example, when you see an image, you will see the differences in the sun's disc and face, and the sun's image being obscured by Rahu, etc. The sun, the face, and their images, whether they meet or not, are analyzed by searching for the meaning of the name, and it is unreasonable to produce them. However, depending on the sun and the face, an image arises merely by nominal designation. Although the image is not real, it has the function of proving its own face beautiful. Similarly, it is the same here. In order to purify the defilement of wisdom, which is like a face—ignorance—the reasoning of dependent origination, etc., which can see the function, is the correct way to realize that what is to be proven is without inherent existence, and it should be understood that this is more reasonable than claiming inherent existence. Secondly, Realists, your accusations against us are entirely your own discouragement. If the essence of the object of proof that makes one's own object of proof understood, is inherently established, and directly becomes the object of knowledge, and the essence of the object of proof is inherently existent, then, whether the object of proof and the means of proof meet or not, applying the reasoning of refutation and establishment, inherent establishment is also non-existent. Thirdly, all things of the Madhyamikas are things, that is, inherent nature.