Tibetan
བཞིན་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉ ིས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། གཟུགས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་སོགས་དེ་དག་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཆ་ཉི་ཤུ་ཡོད་པར་འདོད་དེ། གཟུགས་ནི་བདག་མ་ཡིན་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་། བདག་ནི་གཟུགས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ལྟ་བ་དང་། གཟུགས་ལ་བདག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་མེད་པ་ལ་དེར་ལྟ་བ་དང་། བདག་ལའང་གཟུགས་དེ་ལྟར་དུ་ཡོད་པ་མིན་ལ་དེར་ལྟ་བ་དང་བཞི་སྟེ་གཟུགས་ཕུང་ལ་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འཇིག་ལྟས་ལྟ་བའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཞིར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་བཞི་པོ་ཀུན་ལའང་བཞི་བཞིར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། ཕུང་མིན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་མིན། །དེ་ལ་ཕུང་མེད་དེར་དེ་མེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕུང་ལྡན་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མདོ་ལས་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱིས་སྤངས་པར་གསུངས་པའི་འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུ་ཡང་དེ་ལྟར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་སྤང་དུ་གྱུར་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རི་བོ་མཐོ་བ། བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིས་བཅོམ་པ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་བཤད་མ་ཐག་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རི་བོ་ལྷུན་སྟུག་པོ་ལ་གནས་པའི་རྩེ་མོ་མཐོ་བར་གྱུར་པ་འདི་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མང་བཀུར་བའི་སྡེ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བདག་དེ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་ཀྱང་མི་རུང་པས་བདག་དེ་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དང་། རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་པར་འདོད་ལ་དེ་ནི་རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ཤེས་བྱར་ཡང་འདོད་ཅིང་། བདག་དེ་ནི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་གྱི་དམིགས་པའི་གཞིར་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་འདྲའི་བདག་འགའ་ཞིག་དངོས་པོར་གྲུབ་པར་གྱུར་ན། དེ་འདྲའི་བདག་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་པར་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ན་རྫས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། དཔེར་ན། གཟུགས་ལས་སེམས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔ་མར་ཁྱབ་སྟེ། རྫས་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གཟུགས་ལས་སེམས་ལྟར་གཞན་དུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར་བརྗོད་དུ་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ།
Chinese
因此，应当如此结合。第二，所知法，色蕴执我等，认为彼等有二十种执我之分。即，色不是我而执为我，我不是与色同体而执为同体，色不以我为本体而执为本体，我也不以色如是存在而执为如是存在，此为四种，如是就色蕴所说，对于坏聚见，以四种方式观察，对于受等其余四蕴，也应知晓各有四种。如《中观根本慧论》中也说：“非蕴非离蕴，彼无蕴此无，如来非有蕴。”因此，经中说预流果所断的二十种坏聚见也应如是安立。即，见断所断的坏聚见之山高耸，现量证悟无我的智慧金刚摧毁，与执我一同坏灭的，就是刚才所说的安住在坏聚见之山上的高耸顶峰。第四分为二：陈述前派观点和驳斥彼观点。第一，有些大众部的人说，我不是与蕴一体，也不是与蕴异体的我，因此，我无法被描述为与蕴为同一或相异，常或无常等，而是实有的补特伽罗，并且认为是六识的所知境，也认为是俱生我执的所缘。第二，如果某种我真实成立，那么，这种我，有法，你不会变成无法被描述为与蕴为同一或相异，因为是实有的缘故。立宗。例如，如同心识无法被理解为与色蕴为同一或相异一样。前者遍及，因为对于实有的事物来说，无法理解为是同一或相异。例如，如同心识之于色蕴一样，其他成立的事物不会变成无法描述，而是可以描述的。
English
Therefore, it should be combined in this way. Secondly, knowable objects, such as considering form as self, are believed to have twenty aspects of self-grasping. That is, considering form as self when it is not self, considering self as identical to form when it is not, considering form as relying on self as its essence when it does not, and considering self as existing in form in that way when it does not. These are four aspects. As explained for the form aggregate, the view of the perishable is observed in four ways. For the remaining four aggregates, such as feeling, it should also be understood that each has four aspects. As it is said in the Root Wisdom, "Not the aggregates, not other than the aggregates; where there are no aggregates, there is no self; the Tathagata is not with aggregates." Therefore, the twenty views of the perishable that are abandoned by the stream-enterer, as mentioned in the sutras, should also be established in this way. That is, the mountain of the view of the perishable, which is abandoned by seeing, is high. The vajra of wisdom, which directly realizes selflessness, destroys the self-grasping. What is destroyed together with the self-grasping is the high peak residing on the towering mountain of the view of the perishable, which was just mentioned. The fourth is divided into two: stating the former position and refuting it. First, some of the Mahasamghika school say that the self is not identical to the aggregates, nor is it a self that is different from the aggregates. Therefore, the self cannot be described as being the same or different, permanent or impermanent, etc., from the aggregates, but is a substantially existent person. They also consider it to be an object of the six consciousnesses and the basis for the object of innate self-grasping. Second, if such a self were to be truly established as an entity, then such a self, the subject, would not become indescribable as being the same or different from the aggregates, because it is substantially existent. The sign is accepted. For example, just as the mind cannot be understood as being the same or different from form. The former pervades, because for all substantially existent things, it is not understood as being the same or different. For example, just as the mind is different from form, other established entities do not become indescribable, but can be described.
Tibetan
ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་རྫས་ཡོད་ཀྱི་བདག་མི་སྲིད་པར་ཐལ། བདག་དེ་བཏགས་ཡོད་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་བུམ་པ་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དེ་རང་གི་ཡན་ལག་གི་གཟུགས་སོགས་ལས་གཅིག་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བར་འདོད་པས། དེ་བཞིན་དུ་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཕུང་པོ་ལས་དེ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བཏགས་ཡོད་དུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། བདག་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པར་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་བཟུང་བར་མི་བྱ་བར་ཐལ། བཏགས་ཡོད་དུ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། བདག་དེ་ཁྱོད་འདོད་པ་ལྟར་རྫས་སུ་མེད་པར་ཐལ། དེ་ཡོད་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་རྣམ་ཤེས་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་རྫས་གཞན་དུ་ནི་མི་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་གཟུགས་སོགས་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པའི་དངོས་པོར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པར་བརྗོད་དགོས་པར་ཐལ། དངོས་པོ་ལ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་གཉིས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། བདག་ཆོས་ཅན། རྫས་སུ་མེད་དེ་དངོས་པོའི་ཆོས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ལ་བཞི། བདག་མཐའ་བདུན་མེད་ཀྱང་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཤིང་རྟ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ། སྔར་མ་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ལྷག་མ་གཉིས་རྒྱས་པར་བཤད་པ། དེ་ལྟར་བཤད་པ་ལ་གཞན་གྱི་རྩོད་པ་སྤང་བ། མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་གཞན་ཡང་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་པའི་རྟེན་བདག་ནི་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན་རྫས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་གཞན་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཚོགས་པ་དང་ཡ་གྱལ་གང་ཡང་བདག་མིན། བདག་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་དེ་ལ་ཕུང་པོ་བརྟེན་དུ་ཡོད་པ་ཡང་མིན། བདག་འདི་ནི་ཕུང་པོ་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། རང་ངོས་ནས་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་གི་གདགས་གཞི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཤིང་རྟ་རང་གི་ཡན་ལག་ལས་དོན་གཞན་དུ་འདོད་པ་མ་ཡིན། གཞན་མ་ཡིན་ཏེ་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡན་ལག་དེ་དང
Chinese
按照您的意愿，不可言说的事物不可能存在实有的我，因为我被认为是假立存在的。因为按照您的观点，瓶子不是独立存在的实物，它的本质与自身组成部分的形状等既不能说是同一，也不能说是不同。同样，所谓的我，与蕴既不能说是同一，也不能说是不同，因此是假立存在的。我，作为有法，不应被认为是实有的，因为它是假立存在的。此外，按照您的观点，我不可能是实有的，因为如果我存在，按照您的观点，识不是与自身本质不同的实物，同样，我也应该被认为是与自身本质不异的。或者，就像您认为识是与色等不同的实物一样，我也应该被认为是与蕴本质不同的。因为事物会呈现出同一和不同的两种形态。我，作为有法，不是实有的，因为它不具备事物本身及其它二者成立的性质。第五（部分）有四（个方面）：虽然我不存在七种边际，但说明了依赖而假立的我与车相似；详细阐述了之前未阐述的剩余两个方面；驳斥了对如此阐述的他人争论；说明了名称术语的其他意义也成立。第一（方面）是：俱生我执所缘的所依我，作为有法，不是自性成立的事物，因为在分析时它不是实有的。它与蕴不是本质上的他体，蕴的本质集合和个体都不是我。我不是蕴的所依，蕴也不是依赖于我而存在。我与这些蕴也不是具有实有本质的。我，作为有法，不是从自身成立的，因为它依赖于作为自身安立基础的蕴而成立。虽然没有成立，但也是存在的，如何存在呢？车不是被认为是与其自身组成部分不同的事物。不是他体，也不是一体成立的，并且与组成部分
English
According to your wish, it is impossible for a substantially existent self to exist, because that self is considered to be nominally existent. Because according to your view, the nature of a pot that is not established as an independent entity cannot be said to be either the same as or different from the shapes of its own parts. Similarly, what is called the self cannot be said to be either the same as or different from the aggregates, therefore it becomes nominally existent. The self, as the subject, should not be apprehended as being established as existing by its own nature, because it is established as nominally existent. Furthermore, that self cannot be substantially existent as you wish, because if it exists, according to your view, consciousness is not considered to be a substance other than its own essence, likewise, the self should also be said to be non-different from its own essence. Or, just as you consider consciousness to be a real entity different from form etc., the self should also be said to be essentially different from the aggregates. Because the appearance of one and different aspects will occur for things. The self, as the subject, is not substantial, because it is devoid of being established as the very nature of a thing and the other two. The fifth (section) has four (aspects): Although the self does not have seven limits, it shows that the dependent and imputed self is similar to a chariot. It elaborates on the remaining two aspects that were not previously explained. It refutes the arguments of others against such explanations. It shows that other meanings of name terminology are also established. The first (aspect) is: The self, which is the basis of the object of innate self-grasping, as the subject, is not a thing established by its own nature, because it is not substantially existent when analyzed. It is not essentially other than the aggregates, and neither the collection nor the individual parts of the aggregates are the self. The self is not the basis of the aggregates, nor do the aggregates depend on it. This self is also not possessed of those aggregates as being established by its own nature. This self, as the subject, is not established from its own side, because it becomes established by relying on the aggregates that are the basis of its imputation. Although there is no establishment, it also exists, how does it exist? A chariot is not considered to be something different from its own parts. It is not other, nor is it established as one, and with the parts