Tibetan
ཡོད་ཡིན་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སོང་ཞིང་། བཏགས་ཡོད་བརྫུན་པའི་སྡོད་ཚུལ་ལ་སྔར་འཕངས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཅེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་དག་རྒྱུད་གཅིག་པར་ཡོད་ན་མི་འཐད་པའི་ཚུལ་སྔར་བྱམས་པ་ཉེར་སྦས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་དེར་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ་རྒྱུད་གཅིག་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་ལྷ་ལས་མི་གཞན་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་རྟག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུད་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུད་གཅིག་པར་འདོད་ན་ཡང་ལས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་ཏུ་མི་རིགས་པར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་སྔར་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་བ་བདག་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་། མི་ལྡན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སོགས་གང་རུང་ཞིག་ཡིན་དགོས་པ་གང་ཞིག །བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ལུང་མ་བསྟན་ཀྱི་ལྟ་ངན་བཅུ་བཞིས་བཟུང་བ་ལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ལ་དུས་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་པར་མཐོང་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་གཏན་ནས་མེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ངའི་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངའི་ཕུང་པོ་དང་སེམས་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པའི་བདག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལའང་རྐྱེན་དེར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མི་མཚུངས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་དེ་བཏགས་དོན་བཙལ་པའི་ཚེ་རྙེད་པར་ཁས་བླངས། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བཏགས་ཡོད་མིང་རྐྱང་ཙམ་ཀྱིས་འཇོག་ནུས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། དེའི་ཚེ་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་སྤོང་བ་སྟེ་མེད་པར་རྟོགས་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཅེ་ན། འོ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་སེམས་སམ་ཕུང་པོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངའམ་བདག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་རང་དབང་བའི་བདག་མེད་པ་ཉིད
Chinese
如果存在，就成了真实成立。因为安立存在的虚假状态不会有之前提出的过失。第二，如果说前后刹那虽然本体不同，但因为是一个相续所以没有过失，这也是不合理的。如果它们确实存在于一个相续中，那么不合理之处就像之前在“慈氏近护”等场合详细分析时，已经说过那样相续的过失了。对于自性成立的事物来说，相续也是不合理的。如《中论》云：“若谓异于神，如是则为常，若谓异非神，不断则不然。”因为这样说的缘故。另外，这也是不合理的。如果认为自性成立的相续是一个，也会导致未造业而受果等过失。自己的蕴和心不应理作为我，原因如前所述。第二，每个五蕴都不是我，因为如果蕴是我，那么我和世界要么有边，要么无边，要么两者都有，要么两者都没有等等，必须是其中之一。我和世界有边等等，就像被不记说的十四种邪见所执持一样，是不存在的。第三，按照你的观点，瑜伽士现量见到无我时，那时必然会以见到蕴的实物都不存在的方式，而见到我完全不存在，因为你认为我的蕴和心是我。这是周遍的，因为你承认我的蕴和心是自性成立的我。对方说：按照你的观点也会有同样的过失吧？不相同，因为你承认在寻找那个安立的意义时可以找到。我们认为安立存在仅仅用名称就可以安立。如果说，那时舍弃常一自在的我，即认识到不存在，所以没有过失。那么按照你的观点，心或蕴也不会成为自性成立的我和我所，因为按照你的观点，瑜伽士现量见到无我时，仅仅是没有自在的我。
English
If it exists, it becomes truly established. Because the false state of being established does not incur the faults previously raised. Secondly, if it is said that although the earlier and later moments are different in essence, they are not faulty because they are one continuum, this is also unreasonable. If they truly exist in one continuum, then the way it is unreasonable is as previously stated when analyzing in detail in the context of "Maitreya Near Protector" etc., the faults of being such a continuum have already been explained. For things that are established by their own nature, being a continuum is also unreasonable. As stated in the Root Wisdom Text: "If it is said to be different from God, then it is permanent. If it is said to be different from non-God, then it is not uninterrupted." Because it is said so. Furthermore, it is also unreasonable. If it is thought that a continuum established by its own nature is one, it will also lead to faults such as experiencing the results of actions not performed. One's own aggregates and mind are not reasonable as self, for the reasons previously stated. Secondly, each of the five aggregates is not self, because if the aggregates are self, then self and the world must be either finite, or infinite, or both, or neither, etc. Self and the world being finite etc., like being held by the fourteen kinds of unanswerable wrong views, do not exist. Thirdly, according to your view, when a yogi directly sees no-self, at that time he will necessarily see that the objects of the aggregates do not exist, and thus see that self does not exist at all, because you think that my aggregates and mind are self. This is pervasive, because you admit that my aggregates and mind are self-established. The opponent says: According to your view, will there also be the same fault? It is not the same, because you admit that when searching for the meaning of that designation, it can be found. We think that establishing existence can be established merely by name. If it is said that at that time, abandoning the permanent, single, and independent self, that is, realizing non-existence, so there is no fault. Then according to your view, the mind or aggregates will also not become the self-established self or mine, because according to your view, when a yogi directly sees no-self, it is merely the absence of an independent self.
Tibetan
་དུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དེའི་ཚེ་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་གྱི་བདག་མེད་ཙམ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། འདོད་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་བ་ཆོས་ཅན། ད་དུང་ཡང་གཟུགས་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་འདོད་ཆགས་སོགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། གཟུགས་ལ་བདེན་པར་དམིགས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་དེའི་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ལ་ལྔ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བས་གསུངས་པའི་དོན་བཤད་པ། མདོ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་པོའི་ཚོགས་ཙམ་བདག་མ་ཡིན་པར་བཤད་པ། ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་ཙམ་གྱི་དབྱིབས་ཀྱི་བཀོད་པ་བདག་ཡིན་པ་དགག་པ། ཕུང་པོའི་ཚོགས་ཙམ་བདག་ཏུ་འདོད་པ་ལ་གནོད་བྱེད་གཞན་བསྟན་པ། ཐུབ་པས་བདག་དེ་ཁམས་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པར་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ལུང་གི་དགོངས་པ་དགག་བྱ་གཅོད་པའི་དགག་ཕྱོགས་ནས་ཡིན་པར་བསྟན་པ། སྒྲུབ་ཕྱོགས་ནས་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ། དེ་དག་ལ་གཞན་གྱི་རྩོད་པ་སྤོང་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཁོ་ན་རེ། རང་གི་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་འདོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་སྟོན་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདག་ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་དགེ་སྦྱོང་ངམ། ཞེས་པ་ནས། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་མི་འཐད་བར་ཐལ་མདོ་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་འགོག་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་གི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་སྦྱོག་ངམ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོར་བསྟན་པ་འདིས་ཕུང་པོ་བདག་ཅེས་བཞེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཐལ། གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་བདག་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་ཞིང་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་པར་མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། མདོ་སྔ་མའི་དོན་ཁྱོད་ལྟར་འདོད་ན་རིགས་པས་གནོད་ཅིང་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན། ཕུང་པོ་ཁོ་ན་ལྟའོ་ཞེས་པའི་མདོ་འདིས་ཀྱང་། ཕུང་པོ
Chinese
因此才能证悟。另外，按照你的观点，瑜伽行者现量见到无我，那么，你就不应证悟色等事物的真如。因为那时只是现量见到常、一、自在的无我。承认这个理由。如果承认，那么证悟无我达到究竟的瑜伽行者，仍然会对色等事物生起贪欲等。因为对色执为真实而产生作用，因为没有证悟色之实性的缘故。第四部分有五点：解释经中说的一切我见都是只观察蕴的含义；依靠其他经典说明仅仅是蕴的集合不是我；驳斥仅仅是蕴的集合的形状的排列是我；揭示认为仅仅是蕴的集合是我之过患；佛陀说我依赖于六界等而假立。第一部分有三点：说明经文的含义是从遮遣所破的遮遣方面说的；即使是从建立方面说的，也不是说蕴是我；驳斥其他人对这些的辩论。第一点是：有人说，必须承认自己的蕴是我，因为导师说自己的蕴是我。经中说：比丘们，沙门等，乃至应如实观察这五取蕴。因此说蕴是我。这不合理，因为该经是为了遮止蕴之外的异体我而说的。因为自己的色蕴不是我等等，其他经中这样说过。沙门等经中所说，并不是认为蕴是我，为什么呢？因为色和受不是我，想也不是我，行也不是我，识也不是我，其他经中这样说过。这是周遍的，如果像你一样理解前一部经的含义，那么会被理证损害，而后一部经的含义没有损害。因此，蕴就是我，这部经也说了蕴
English
Therefore, one can realize it. Furthermore, according to your view, a yogi who directly sees no-self will not realize the suchness of form, etc. Because at that time, only the selflessness of permanence, oneness, and independence is directly seen. The reason is accepted. If you agree, then a yogi who has perfected the realization of no-self will still generate attachment, etc., towards form, etc. Because they engage with form by fixating on it as true, because they have not realized the essence of how that form is. The fourth section has five points: Explaining the meaning of the statement that all views of self are based solely on the observation of the aggregates; Explaining, based on other sutras, that merely the collection of aggregates is not the self; Refuting that the arrangement of the shape of merely the collection of aggregates is the self; Showing other faults in considering merely the collection of aggregates as the self; The Buddha said that the self is imputed in dependence on the six elements, etc. The first part has three points: Showing that the meaning of the scriptures is from the aspect of negation, which cuts off what is to be negated; Even if it is from the aspect of establishment, it does not show the aggregates as the self; Refuting others' arguments against these. The first point is: Someone says, one must consider one's own aggregates as the self, because the teacher said that the aggregates of one's own continuum are the self. As the sutra says: Monks, ascetics, etc., up to: They should truly observe these five aggregates of grasping. Therefore, it is said that the aggregates are the self. This is not reasonable, because that sutra was spoken to negate a self that is different from the aggregates. Because one's own form aggregate is not the self, etc., other sutras have said. The sutra stating "ascetics, etc." does not mean that the aggregates are considered the self, why? Because form and feeling are not the self, perception is also not the self, formations are also not the self, and consciousness is also not the self, other sutras have said. This is pervasive, if you interpret the meaning of the former sutra as you do, then it will be harmed by reasoning, and the meaning of the latter sutra is not harmed. Therefore, the sutra that says "only look at the aggregates" also says the aggregates