Tibetan
་སུ་ལྟའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མང་བཀུར་བ་ཁ་ཅིག་སེམས་གཅིག་པུ་བདག་ཏུ་འདོད་དེ། མདོ་ལས། བདག་ཉིད་བདག་གི་མགོན་ཡིན་གྱི། །གཞན་ནི་སུ་ཞིག་མགོན་དུ་འགྱུར། །བདག་ཉིད་ལེགས་པར་ཐུལ་བས་ནི། །མཁས་པས་མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་ལྡན་འབྱེད་ལ་སོགས་པའི་རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་ཕལ་ཆེར་ནི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བདག་ཏུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་གེ་འབར་བ་ལས། འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བདག་གི་སྒྲ་དངོས་སུ་འདོགས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་སྲིད་པ་ལེན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཁས་མི་ལེན་པའི་སེམས་ཙམ་པས་དེ་བདག་ཏུ་འདོད་དོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཚིག་དོན་དང་། སྤྱི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རང་གི་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན། གང་ཟག་གཅིག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་བདག་དེ་དག་ཀྱང་མང་པོ་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕུང་པོ་དེ་མང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གང་ཟག་གཅིག་ལ་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་དུ་མ་ཡོད་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། བདག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། ཕུང་པོ་རེ་རེ་ནས་རྫས་ཡོད་ཡིན་པ་གང་ཞིག བདག་ཕུང་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། །བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟར་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་། ཕུང་པོ་དེར་ལྟ་བའི་འཇིག་ལྟ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཤེས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཁྱོད་སྔོ་སེར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལྟར་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་བློ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། ལོག་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ལྟར་ན་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་ངེས་པར་བདག་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། དེའི་ཚེ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཆད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བདག་ཕུང་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས། ལྷག་མེད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཞུགས་པའི་སྔོན་གྱི་སྐད་ཅིག་དག་ལ་ནི་ཕུང་པོ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ནས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་ལྟར་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ། ཕུང་པོ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་གང་ཞིག །དེ་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ངའི་ལུས་འདི་སྔོན་བྱུང་ངོ་ཞེས་མི་འཛིན་པ་ལྟར་ད་ཡང་དེའི་ཚེ་འདིར་སྐྱེས་སོ་ཞེས་འཛིན་པ་མེད་པར
Chinese
因为有“如是见”之说。一些受人尊敬的人认为唯一的心是“我”，因为经中说：“自己是自己的保护者，谁能成为其他的保护者？善于调伏自己，智者就能获得高位。” 大部分正统派的论师，如善护等，都认为意的识是“我”，因为《正理之焰》中说：“如此，我们也在名言上将‘我’这个词真实地施加于识上，因为识是取后有的原因，所以是‘我’。” 不承认阿赖耶识的唯识宗认为它是“我”。第二部分分为两点：词义和总义。第一点是：如果按照认为自己的蕴是“我”的观点，那么一个人在一个时间里也会有很多个“我”，因为蕴很多，因为有五蕴的缘故。如果承认，那么一个人就会有很多不同的相续。此外，“我”会变成实有，因为每个蕴都是实有，而且“我”和蕴的自性是一，如果承认，那么经中说的“就像依靠各部分，而称之为车一样，同样依靠各蕴，而称之为世俗众生”就不合理了。此外，以蕴为视的坏聚见，你的知识不会变成颠倒，因为你就像执著蓝黄的知识一样，是属于缘取实有境的心的缘故。不能承认，因为是邪见。按照你的观点，在无余涅槃的时候，一定会断绝“我”的相续，因为那时取蕴的五蕴已经断灭。这是周遍的，因为“我”和蕴是一。立宗被承认。在进入无余涅槃之前的刹那，就像蕴每个刹那都在生灭一样，“我”也会生灭，因为蕴是那样做的。因为这两者的体性是一，如果承认，就像不执著“我的身体以前存在”一样，现在也不会执著“那时我在这里出生”了。
English
Because it says, "Such is the view." Some respected people consider the one mind to be the self, because the sutra says, "Oneself is one's own protector, who else could be a protector? By well taming oneself, the wise will attain high status." Most orthodox teachers, such as Lekdenjé (Legs ldan 'byed), consider the mind's consciousness to be the self, because in the Blaze of Reasoning (rTog ge 'bar ba) it says, "Thus, we also nominally apply the term 'self' directly to consciousness, because consciousness is the reason for taking rebirth, therefore it is the self." The Mind-Only school, which does not accept the alaya consciousness, considers that to be the self. The second part has two points: the meaning of the words and the general meaning. The first point is: If, according to the view that one's own aggregates are the self, then one person at one time would also have many selves, because the aggregates are many, because there are five aggregates. If accepted, then one person would have many different continuums. Furthermore, the self would become substantially existent, because each aggregate is substantially existent, and the self and the aggregates are one in nature. If accepted, then the sutra's statement, "Just as relying on the collection of parts, it is called a chariot, similarly relying on the aggregates, it is called a conventional sentient being," would be unreasonable. Furthermore, the view of the perishable that views the aggregates, your knowledge would not become inverted, because you, like the knowledge that grasps blue and yellow, are a mind that engages with a substantially established object. It cannot be accepted, because it is a wrong view. According to your view, at the time of nirvana without remainder, the continuum of the self will necessarily be cut off, because at that time the five aggregates of appropriation will be cut off. This is pervasive, because the self and the aggregates are one. The thesis is accepted. In the moment before entering nirvana without remainder, just as the aggregates arise and cease from moment to moment, the self will also arise and cease, because the aggregates do so. Because the nature of these two is one, if accepted, just as one does not grasp "my body existed before," one will also not grasp "at that time I was born here."
Tibetan
་ཐལ། དེའི་དུས་ཀྱི་བདག་དེ་ལུས་ལྟར་ཞིག་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་དམ་བཅའ་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་ལས་བྱེད་པ་པོ་མེད་པས་དེའི་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་པོ་ཡང་མེད་པར་ཐལ། ལས་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་དེ་བྱེད་པ་པོ་རྒྱུན་ཆད་ནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟགས་ཁས། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མས་མྱོང་ངོ་ཞེ་ན། གང་ཟག་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་འབྲས་བུ་ལ། རྒྱུད་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར་བར་ཐལ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ལས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་བྱས་པ་ཆུ་ཟོས་པར་ཡོད་པ་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྩ་ཤེས་ལས། གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་འགྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །དེར་མ་ཤི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང་། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་བདག་དུ་མ་ཡོད་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་བདག་དང་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོའི་བདག་སོགས་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། འོ་ན། གོང་དུ་བདག་དུ་མར་ཐལ་བའི་གནོད་བྱེད་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་ནས་བདག་ཡིན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བདག་ཡིན་ན། གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་བདག་དུ་མར་ཡོད་དགོས་ལ། དེ་ཡོང་ན་དེ་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཚེ། ཡང་བདག་དུ་མ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའམ། ཡང་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་བཞིན་དུ་བདག་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མི་ལེན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་འབྱུང་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར། རང་ལུགས་ལ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་སྔ་དྲོ་ཕྱི་དྲོ་སོགས་ཀྱི་བདག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པའི་གནོད་བྱེད་རྣམས་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། གཞན་གྱིས་བདག་རྫས་ཡོད་འདོད་པས་སྐྱོན་དེ་ལྟར་འགྱུར་ལ། འདིར་བདག་དེ་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་བཏགས་ཡོད་དུ་ཁས་ལེན་པས་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྫས་
Chinese
因此有过失。因为那个时候的“我”像身体一样坏灭。因此有此过失，因为你的立宗是合理的。周遍关系是：如《中论颂》所说：“近取非是我，彼生灭法故，云何近取中，而有近取者。”又说：“若谓蕴即我，我应有生灭。”因此，那个时候没有作者，因此也没有受果者。因为业已造作之后，作者已经断灭，所以承许这个理由。如果说，前一刹那所造作的果，由自性成立的后一刹那感受，那么，他人所积累的业的果报，就会被其他的相续所享用。因为由自性成立的他人所积累的业的果报，被他人所享用。如果承认，那么，就会有未造之业相遇，已造之业无果的情况。因为你承认。周遍关系是：如《中论颂》所说：“若此异于彼，应离彼有生，如是则应无，而能有所生，断灭则无果，诸业亦当失。”等等。第二点是：一般来说，在一个补特伽罗的相续中，有多个“我”不会成为过失，因为前世后世的“我”，以及早上下午的“我”等存在，在名言中是成立的。那么，如果有人想，上面所说的成为多个“我”的妨害指示是如何成立的呢？这是因为，那些认为各自相续的五蕴是“我”的人，都认为这些是自性成立的。如果五蕴是自性成立的“我”，那么，在一个补特伽罗的相续中，就必须有不观待的多个“我”。如果这样，那么在那个受生的时候，要么多个“我”同时受生，要么就像五蕴不受生一样，“我”也不受生等过失就会产生。因为是考虑到这些过失。在自宗，虽然在一个补特伽罗的相续中，有早上下午等多个“我”，但是之前所说的妨害都不会成立，这是有原因的。因为他人认为“我”是实有，所以才会产生那样的过失。而在这里，“我”是如后面所讲的那样，承许是假立的，所以不会成为过失。因此有此过失，因为是实
English
Therefore, there is a fault. Because the "self" at that time is destroyed like the body. Therefore, there is this fault because your proposition is reasonable. The pervasion is: As stated in the Root Wisdom, "The aggregates are not the self, because they are subject to arising and ceasing. How can there be a self in the aggregates, when the aggregates are subject to arising and ceasing?" And it says, "If the aggregates were the self, the self would be subject to arising and ceasing." Therefore, at that time, there is no agent, and therefore no one to experience the result. Because after the action is done, the agent is cut off and no longer exists, so the reason is accepted. If it is said that the result of the previous moment's action is experienced by the later moment, which is established by its own nature, then the result of the karma accumulated by another person will be enjoyed by another stream of consciousness. Because the result of the karma accumulated by another, which is established by its own nature, is enjoyed by another. If you accept this, then there will be the situation where uncreated karma is encountered and created karma is wasted. Because you accept it. The pervasion is: As stated in the Root Wisdom, "If this is different from that, it should arise independently of that. Thus, there should be nothing that can produce something. If there is annihilation, there is no result, and all actions will be lost." etc. The second point is: In general, it is not a fault to have multiple "selves" in the continuum of one person, because the "self" of the previous and later lives, and the "self" of morning and afternoon, etc., are established conventionally. Then, if someone wonders how the above-mentioned harm of becoming multiple "selves" is established, it is because those who think that each of the five aggregates of their own continuum is the "self" all think that these are established by their own nature. If the five aggregates are the "self" established by their own nature, then there must be multiple independent "selves" in the continuum of one person. If this is the case, then at the time of taking birth, either multiple "selves" take birth simultaneously, or just as the five aggregates do not take birth, the "self" also does not take birth, etc., faults will occur. Because it is considering these faults. In our own system, although there are multiple "selves" such as morning and afternoon in the continuum of one person, the aforementioned harms do not apply, and there is a reason for this. Because others think that the "self" is substantially existent, that kind of fault will occur. But here, the "self" is admitted to be imputed, as will be explained later, so it will not be a fault. Therefore, there is this fault, because it is real.