Tibetan
ས་པ་ལྟར་གྱུར་ན་ནི་མི་འགལ་པའི་ཕྱིར། རང་ཕྱོགས་ལ་འདོད་ཆགས་དང་གཞན་ཕྱོགས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་རྣམ་བར་བསལ་ཏེ་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་གང་ཟག་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་མཐར་འཛིན་གྱི་འཆིང་བ་དང་འཁོར་བ་ལས་མྱུར་དུ་གྲོལ་པར་འགྱུར་པར་ཐལ། རང་གི་ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་རྒྱུད་འཁྲུག་པ་གང་ཡིན་པའི་བློ་དེ་འཁོར་བར་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་འབྱོར་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏོ། ། གཉིས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ། ཐར་འདོད་ཀྱིས་ཐོག་མར་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་དགོས་པར་བསྟན་པ། བདག་དང་བདག་གི་བ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགོག་ཚུལ། བདག་དང་ཤིང་རྟའི་དཔྱད་པ་དངོས་པོ་གཞན་ལ་ཡང་བསྒྲེ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚིག་དོན་དང་། སྤྱིའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཐར་འདོད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་ཡུལ་བདག་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགོག་པར་བྱེད་རིགས་ཏེ། ཆགས་སོགས་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་འཆི་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་པ་རང་རྒྱུ་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལས་བྱུང་བར་བློ་ཡིས་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིང་། བདག་དེ་ནི་འཇིག་ལྟ་འདི་ཡི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་འགོག་པར་བྱེད་རིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་དང་སྐྱེ་འཆི་སོགས་འཁོར་བའི་རྒུད་པ་ཀུན་ཀྱང་འཇིག་ལྟ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཞིང་། དེ་གཉིས་ལྡོག་ན་ཅིག་ཤོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྡོག་ལ་མ་ལོག་ན་མི་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་བསླབ་བཏུས་ལས། གང་ཟག་སྟོང་བ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ཆད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ་། །འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལས། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཤིང་རྩ་བ་ནས་བཅད་ན་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་དང་ཡལ་ག་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་བསྐམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞི་བའི་བློ་གྲོས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཉེ་བར་ཞི་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུང་པའི་ཕྱིར། མ་རིག་པ་འཁོར་པའི་རྩ་བར་བཤད་པ
Chinese
因为像那样成立就不会有相违。具有断除对自方贪执与对他方嗔恨，以理智进行辨析的人，是所立宗。您迅速从边执的束缚和轮回中解脱，是应成立的。对自己的观点贪执，同样对别人的观点心生厌恶的念头，正是束缚轮回的分别念。因为您毫无偏颇地契入了真如之义。以上主要阐述了法无我。第二，以理证成立人无我分三：宣说希求解脱者首先必须遮破自性成立的我；遮破我和我所二者自性成立的方式；宣说我和车的分析可以比对到其他事物上。第一分二：词义和总义。第一，希求解脱的瑜伽士，是所立宗。您理应遮破俱生我执的所缘境我，是自性成立的，因为贪等烦恼和生死等过患全部都由其自因——执着我和我所的坏聚见产生，已被智慧所见，并且已经了知我是此坏聚见的所缘境，因此理应像抓住它一样遮破。第二，执着我和我所的坏聚见是轮回的根本，因为贪等烦恼和生死等轮回的衰败全部都依赖于这两种坏聚见而产生，并且如果这二者消失，其他一切也会消失，如果不消失就不会消失，是随行和随灭的。如《学集论》中说：“人空性是如此非常成立的。因此，根已断绝，一切烦恼都不会产生。”《圣如来密经》中说：“寂静慧，譬如，树从根部砍断，枝条、叶子和小枝条全部都会枯萎。寂静慧，如果坏聚见平息，烦恼和近烦恼全部都会平息。”因为这样宣说了无明是轮回的根本。
English
Because being established like that would not be contradictory. A person who has eliminated attachment to one's own side and hatred towards the other side, and who analyzes with reason, is the subject of the proposition. You should quickly be liberated from the bonds of extremism and samsara, is what should be established. The thought that is attached to one's own view and similarly disgusted with the views of others is precisely the conceptualization that binds samsara. Because you have entered into the meaning of suchness without bias. Up to here, the selflessness of phenomena has been mainly explained. Second, there are three ways to establish the selflessness of persons through reasoning: Explaining that those who desire liberation must first refute the self-established self; how to refute the self-establishment of both self and what belongs to self; explaining that the analysis of self and chariot can also be compared to other things. The first has two parts: the meaning of the words and the general meaning. First, the yogi who desires liberation is the subject of the proposition. You should refute that the object of innate ego-grasping, the self, is self-established, because all the faults of afflictions such as attachment and suffering such as birth and death are all produced from their own cause - the view of the collection of evils that grasps at self and what belongs to self, and have been seen by wisdom, and having realized that the self is the object of this view of the collection of evils, therefore it should be refuted as if grasping it. Second, the view of the collection of evils that grasps at self and what belongs to self is the root of samsara, because all the afflictions such as attachment and the decay of samsara such as birth and death all arise depending on these two views of the collection of evils, and if these two disappear, everything else will also disappear, and if they do not disappear, they will not disappear, following along and ceasing together. As it says in the Compendium of Trainings: "The emptiness of persons is thus very well established. Therefore, with the root cut off, all afflictions will not arise at all." The Secret Sutra of the Blessed Thus-Gone One says: "Peaceful wisdom, for example, if a tree is cut from its roots, all the branches, leaves, and small twigs will wither. Peaceful wisdom, if the view of the collection of evils is pacified, all afflictions and near afflictions will be pacified." Because it is thus proclaimed that ignorance is the root of samsara.
Tibetan
་དང་འཇིག་ལྟ་འཁོར་བའི་རྩ་བར་བཤད་པ་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། འཁོར་བའི་རྩ་བ་ལ་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་མེད་ཀྱང་འཛིན་སྟངས་མཐུན་པ་གཉིས་འཇོག་པ་མི་འགལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་དང་གང་ཟག་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་མ་རིག་པ་དང་། སྔར་བཤད་པའི་འཇིག་ལྟ་གཉིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བའི་རྩ་བར་གྱུར་པའི་མ་རིག་པ་དང་འཇིག་ལྟ་ཀུན་བཏགས་མེད་དེ། དེ་ལ་དེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་པས་འདོད་པའི་འཇིག་ལྟ་རགས་པ་དེ་འཁོར་བའི་རྩ་བ་མ་ཡིན་པར་གསལ་ཏེ། དེ་ཡིན་ན། འཁོར་པའི་རྩ་བ་ལ་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཡོད་པར་ཐལ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ལས་འབྲས་ལ་རྨོངས་པའི་མ་རིག་པ་དེ་ཡང་འཁོར་བའི་རྩ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་ཡིན་པ་ཙམ་ཀྱིས་ངར་འཛིན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་ངའི་ཉན་ཐོས། ངའི་ཆོས་གོས་སོ་སྙམ་པའི་བློ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བདག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པ། བདག་གི་བ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །གཞན་སྡེས་བཏགས་པའི་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་དགག་པ། རང་སྡེས་བཏགས་པའི་ཕུང་པོ་ཉིད་བདག་ཏུ་འདོད་པ་དགག་པ། དེ་གཉིས་གྱི་ལྷག་མའི་ཕྱོགས་རྟེན་བརྟེན་པ་སོགས་གསུམ་དགག་པ། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་དགག་པ། བདག་དེ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་བཞག་པའི་དཔེ་དང་བཅས་པ། དེ་ལྟར་བཞག་པ་ལ་མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་སྤོང་སླ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ།་་་་།དང་པོ་ལ་གཉིས། གྲངས་ཅན་པའི་ལུགས་བརྗོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་བརྗོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཚིག་དོན་དང་། སྤྱི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དེ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། རྟག་པའི་དངོས་པོ་དང་། ཆ་མེད་གཅིག་པུ་དང་། ཕུང་པོ་ལ་དབང་བསྒྱུར་པ་པོའི་ཁྱད་ཆོས་གསུམ་ལྡན་དུ་འདོད་པར་མཚུངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུ་མུ་སྟེགས་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་དེ་བདེ་སྡུག་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་དང་། རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པ་དང་། རྣམ་འགྱུར་གྱི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་དང་། རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོ
Chinese
并且说，将坏聚见作为轮回的根本也不相违背。因为轮回的根本不存在两种不同的执著方式，但安立两种相同的执著方式并不矛盾。因为执著法和补特伽罗自性成立的无明，与之前所说的坏聚见，在执著自性成立的行相上是相同的。作为轮回根本的无明和坏聚见都不是遍计所执，因为它们都遍及俱生。下部宗派所承认的粗品坏聚见，显然不是轮回的根本。如果是，那么轮回的根本存在两种不同的执著方式的过失，是无法避免的。对业果愚昧的无明也不是轮回的根本，因为它与证悟无我的智慧，在执著方式上并不直接相违。仅仅是“我是”的想法，并不会变成我执，因为佛陀圣者的相续中也有“我是”的想法。因为他们的相续中有“我的声闻”、“我的法衣”这样的想法，而且那确实是“我”。第二，分为两种：破除我自性成立，破除我所自性成立。第一，分为六种：破除异生所安立的与蕴相异的“我”，破除自宗所安立的蕴即是“我”，破除上述二者的剩余部分，即有依和能依等三种，破除不可说为“彼”和“此”的实有补特伽罗，以比喻说明“我”仅仅是依于假立，以及如此安立后，容易断除边执分别的功德。第一，分为两种：陈述前派观点，以及破除它。第一，分为两种：陈述数论派的观点，以及陈述胜论派的观点。第一，分为两种：词义和总义。第一是：外道们如何承许“我”的方式是存在的，他们都一致认为“我”具有常有事物、无分独一、能自在掌控蕴的三种特点。特别是，数论派外道认为“我”是享受苦乐的受用者，是常有事物，不是变化的作者，并且微尘、暗、空
English
And it is not contradictory to say that the view of the perishable aggregate is the root of samsara. Because there are not two different ways of grasping the root of samsara, but it is not contradictory to establish two similar ways of grasping. Because the ignorance that grasps phenomena and persons as self-established is the same as the previously mentioned view of the perishable aggregate in that they both grasp the appearance of self-establishment. The ignorance and view of the perishable aggregate that are the root of samsara are not imputed, because they are both coemergent. It is clear that the coarse view of the perishable aggregate accepted by the lower schools of thought is not the root of samsara. If it were, then it would be unavoidable to have the fault of two different ways of grasping the root of samsara. The ignorance that is ignorant of the law of cause and effect is also not the root of samsara, because it does not directly contradict the wisdom that realizes selflessness in the way it grasps. Just the thought of "I am" does not become self-grasping, because the lineage of the Buddhas and noble ones also has the thought of "I am". Because their lineage has thoughts such as "my shravaka", "my dharma robe", and that is indeed "I". Second, there are two divisions: refuting the self as self-established, and refuting the self as self-established. First, there are six divisions: refuting the self as different in essence from the aggregates imputed by other schools, refuting the self as the aggregates themselves imputed by our own school, refuting the remaining three aspects of these two, such as the dependent and the depended upon, refuting the real person who cannot be said to be "that" or "this", illustrating with examples that the self is merely imputed in dependence, and the benefit of easily abandoning extreme clinging after such an establishment. First, there are two divisions: stating the former position and refuting it. First, there are two divisions: stating the view of the Samkhya school and stating the view of the Vaisheshika school. First, there are two divisions: the meaning of the words and the general meaning. The first is: the way in which the non-Buddhists accept the self is that they all agree that the self has three characteristics: permanence, indivisibility, and the ability to freely control the aggregates. In particular, the Samkhya non-Buddhists believe that the self is the enjoyer of pleasure and pain, is permanent, is not the agent of change, and is atom, darkness, essence.