Tibetan
ར་ཏེ་འདི་ལྟར་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གདོད་མ་ནས་ཞི་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་ན། །གདོད་ནས་ཞི་ཞིང་མ་སྐྱེས་པ། །རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །ཆོས་རྣམས་མགོན་པོ་ཁྱེད་ཀྱིས་བསྟན། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེའི་དོན་བསྡུ་ན་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀུན་གདོད་ནས་ཏེ་དང་པོ་ནས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཞི་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་མ་སྐྱེས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བསླད་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་རྣམས། དོན་དམ་དུ་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པའི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་མཚུངས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་ཅིང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་ཡོད་པ་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། འགྱུར་བས་ན་སྟེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། སྐྱེ་ཡང་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུ་མེད་པ་དང་དབང་ཕྱུག་གི་རྒྱུ་ལ་སོགས་ཏེ་དུས་དང་རང་བཞིན་དང་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་སོགས་དང་། བདག་དང་། གཞན་དང་། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་དེའི་ཕྱིར། བརྟེན་ནས་མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། བྱེད་པོ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་། །ལས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར། །འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་པ་དང་། གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འདི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ཞེས་པའི་རྟེན་ནས་འབྱུང་བར་རྟོགས་པའི་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི་ཆོས་ཅན། མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་ལྟ་བ་སོགས་ལྟ་ངན་གྱི་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་འཇོག་ནུས་ཀྱི། མཐའ་བཞིར་སྐྱེ་བར་འཛིན་པའི་མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་འདི་དག་གིས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱིས་བརྟག་པར་མི
Chinese
因此，导师佛陀宣说一切法从原始以来即寂静，自性远离生，并且自性完全从痛苦中解脱。因此，这是必然的。如《宝云经》所说：“当转法轮时，从原始以来即寂静且不生，自性已从痛苦中解脱，这些法是怙主您所宣说的。”因此，如果总结其意义，就像这样：一切法从原始，也就是从一开始，其自性即不生，那是智慧寂静的境地。如此不生的实相之体，没有一切烦恼的染污，并且是完全清净的。因为这是这个意思。诸事物，虽然在胜义谛中不存在，但在世间的名言中存在，因此不会变成与石女之子相同。因为这些瓶子等事物在胜义谛中不存在，但如世间所普遍承认的那样存在。这是周遍的，同样一切事物也是如此。因为是变化的，所以是相同的。诸事物，有法，依靠自己的因缘而生起，这是必然的。因为，即使生起，也不会像之前所说的那样，从无因、自在天等因，以及时间和自性、无欲之子等，以及自我、他者和两者而生起。因此，没有不依赖而成立的法。如《中论》所说：“作者依赖于业，业也依赖于作者。除了依赖而生起之外，没有见到成立的原因。”以及“因为没有不依缘起的法，所以没有不空性的法。”因为这样说过。因为通过这种道理，即认识到‘果从此因依赖而生’的缘起，有法，能够断除从四边产生等一切邪见的网。理由是什么呢？因为诸事物依赖而生起，所以能够安立自己的体性，但如果像执着于从四边产生这样的边执分别念所执持的那样去观察，就不能。
English
Therefore, the teacher Buddha declared that all dharmas are peaceful from the beginning, their nature is free from birth, and their nature is completely liberated from suffering. Therefore, this is necessarily so. As stated in the "Cloud of Jewels Sutra": "When turning the wheel of Dharma, from the beginning it is peaceful and unborn, its nature is liberated from suffering, these dharmas are what the protector has taught." Therefore, if we summarize its meaning, it is like this: all dharmas from the beginning, that is, from the very beginning, their nature is unborn, that is the realm of wisdom and peace. The essence of such unborn reality is without the defilement of all afflictions and is completely pure. Because this is the meaning. Things, although they do not exist in the ultimate truth, they exist in the conventional language of the world, therefore they will not become the same as the child of a barren woman. Because these things like pots do not exist in the ultimate truth, but exist as they are commonly known in the world. This is pervasive, and so are all things. Because it is changing, it is the same. Things, which are the subject, arise depending on their own causes and conditions, this is necessarily so. Because, even if they arise, they do not arise from causelessness, the cause of Ishvara, etc., and time and nature, the son of a desireless woman, etc., and self, other, and both, as previously stated. Therefore, there is no dharma that is established without dependence. As stated in the "Root Wisdom Sutra": "The agent depends on the action, and the action also depends on the agent. Apart from arising in dependence, no cause for establishment is seen." And "Because there is no dharma that is not dependently originated, therefore there is no dharma that is not empty." Because it is said so. Because through this reasoning, that is, recognizing dependent origination as 'the result arises depending on this cause', the subject, is able to cut off all nets of wrong views such as viewing arising from the four extremes. What is the reason? Because things arise dependently, they are able to establish their own nature, but if one examines them as held by the clinging thoughts of holding onto arising from the four extremes, one cannot.
Tibetan
་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། སྟོན་པས་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། དེ་དང་དེ་བརྟེན་གང་འབྱུང་བ། །རང་གི་ངོ་བོ་དེར་མ་སྐྱེས། །རང་གི་ངོ་བོར་གང་མ་སྐྱེས། །དེ་ནི་སྐྱེས་ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་རྒྱུར་བྱས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གང་ལས་འབྱུང་བ་ཡོད་དེ། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་ཡོད་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། རྟོག་པ་འདི་རྣམས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་མེད་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྒྱུ་བུད་ཤིང་མེད་པར། འབྲས་བུ་མེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ནོ། ། བཞི་པ་ནི། འདི་ལྟར་རིག་པས་དཔྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་དེ། མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རྣམས་ལོག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པས་བཅིངས་ལ། ཆོས་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་འཕགས་པ་དག་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འཕགས་པས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་མང་དུ་མཛད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་རྩོད་པ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་མཛད་ཀྱི། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐར་པ་འཐོབ་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལེགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། གཞན་གྱི་གཞུང་ལ་གནོད་པས་སྐྱོན་དང་བཅས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན་གཞན་ཀྱི་གཞུང་གི་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཉེས་པ་མེད་པར་ཐལ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། རྩོད་པ་མཛད་ཕྱིར་གསུངས་མ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་མེ་ཡིས་བུད་ཤིང་ལྟར། །འདི་ཡིས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་བསྲེག །ཞེས་གསུང
Chinese
因为那个能力。导师以依赖产生的理由，说为非自性所生。如《未生怨经》所问：“何者缘所生，彼即非生。彼无生之自性。何者依赖于缘，彼说为空性。何者知空性，彼即为谨慎。”如是说。 《六十正理论》中说：“彼与彼依赖而生者，非于彼处自性生。何者非于自性生，彼如何能说是生？”如是说之故。 《根本慧论》中也说：“所谓依赖缘起者，即是说为空性。彼即是假名安立，彼即是中道。”如是说之故。 执着边见的分别念，具有法性。从何处产生呢？因为如果认为诸事物以自性成立，则会产生。这些分别念，具有法性。不认为事物以自性成立则不会产生，因为无因而不会产生。譬如，没有薪柴的原因，就不会有火的果，就像那样。 第四是：像这样，有以理智分析的果。执着边见的分别念转为错误，那本身，就是智者们所说的以理智进行辨析的果。因为，凡夫们被执着边见的分别念所束缚，而通达法性后转为颠倒，不作分别的瑜伽士圣者们则会获得解脱。 所知法，具有法性。圣者们在中观论典中做了许多理智的分析，是有必要的。那不是为了执着于争论，而是心想如果众生能够获得解脱该多好啊，为了使他们获得解脱，因此论典中很好地阐述了那真实性。 有人说：因为损害了其他的论典，所以是有过失的。如果阐述那真实性的意义时，其他的论典的虚构之说会破灭，那么我们是没有过错的。 《四百论》中说：“此法如来所说，非为作诤论故。然如火焚薪，此能烧他宗。”如是说。
English
Because of that ability. The Teacher said that it is not born of its own nature because of the reason of arising dependently. As asked by Ajatashatru: "Whatever is born from conditions is unborn. It does not have the nature of being born. Whatever depends on conditions is said to be empty. Whoever knows emptiness is mindful." Thus it is said. In the Sixty Stanzas on Reasoning, it is said: "Whatever arises depending on this and that, does not arise there as its own essence. Whatever does not arise as its own essence, how can that be said to be born?" Therefore, in the Root Wisdom, it is also said: "Whatever is dependent arising, that is said to be emptiness. That is a designation made dependently, that is the Middle Way." Therefore, conceptualizations of clinging to extremes have the nature of phenomena. From what do they arise? Because if one holds that things are established by their own nature, they will arise. These conceptualizations have the nature of phenomena. They do not arise without holding that things are established by their own nature, because they do not arise without a cause. For example, without the cause of firewood, there is no result of fire, just like that. The fourth is: Like this, there is a result of analyzing with intelligence. Whatever clinging to extreme conceptualizations that have turned out to be wrong, that itself is said by the wise to be the result of discriminating with intelligence. Because ordinary beings are bound by conceptualizations of clinging to extremes, and having understood the nature of reality, they turn to the opposite, and noble yogis who do not conceptualize are liberated. Knowable things have the nature of phenomena. It is necessary for the noble ones to do many intellectual analyses in the Madhyamaka treatises. That is not done because of attachment to debate, but thinking, "How wonderful it would be if beings could attain liberation!" In order to liberate them, therefore, the treatises well explain that very reality. Someone says: Because it harms other treatises, it is faulty. If the meaning of that very reality is explained, and the fabrications of other treatises are destroyed, then we are not at fault. The Four Hundred Stanzas say: "This Dharma was not spoken by the Tathagatas for the sake of making disputes. However, just as fire burns wood, this burns the opponents of others." Thus it is said.