Tibetan
ལས་སྐྱེ་བའང་རིགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། རེ་རེ་ལས་སྐྱེ་བ་ལ་བཤད་ཟིན་པའི་ཉེས་པ་དེ་དག་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེར་ཐལ། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་དོན་དམ་དུ་ཡང་ཡོད་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་གཞན་རེ་རེ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་གང་དུ་འགྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བཞི་པ་ནི། རྒྱང་འཕེན་པ་ན་རེ། བདག་གཞན་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་གང་འདོད་ཀྱང་རིགས་པས་གནོད་པས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ། རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པ་དང་། ཚེར་མའི་རྣོ་བ་དང་། སྲན་མའི་ཟླུམ་པ་སོགས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། དེ་ལྟར་འདོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་རྒྱུ་མེད་པ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བར་ལྟ་ཞིག་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་མཐའ་དག་ནི་དུས་རྟག་ཏུ་རང་གི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་ལྟ་ན། རྐྱེན་ལས་མི་ལྟོས་པས་བྱ་རོག་ལ་རྨ་བྱའི་མདོངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། ལོ་ཏོག་སོགས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཆེད་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་འདི་ཡིས་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ནི་དཀའ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་དག་གི་སྒོ་ནས་སྡུད་པར་བྱེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་པར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་གཞན་ཡང་། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་རྒྱུ་ཡིས་སྟོང་པར་སྐྱེ་བར་གྱུར་ན། འགྲོ་བ་རྣམས་ནམ་མཁའི་ཨུད་པ་ལ་ཡི་དྲི་དང་མདོག་བཟུང་དུ་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཚད་མས་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་དགོས་ན། དེ་ནི་ཆེས་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཤིན་ཏུ་ཆེས་བཀྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་འཛིན་པའང་ཡིན་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་རང་གི་རྒྱུ་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ་བྱ་དགོས་པར་ཐལ། དེ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རང་གི་བློ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་ནི། སྔོན་པོ་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱང་འཕེན་ན་རེ། ཇི་ཙམ་དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཙམ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མ་མཐོང་བས་དེ་མེད་དེ་ཅེ་ན། རྒྱང་འཕེན་དེས་ནི་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་པ་མེད་པར་ཐལ། ས་སོགས་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཁྱོད་ཀྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཞིག་གིས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་བློའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རགས་པའི་དོན་གང་ལ་ཡིད་ཀྱི་མུན་པ་འཐུག་པོ་འདི་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དང་མ་བྲལ་བས། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྟོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་རྒྱང་འཕེན་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན། ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས་པར་གསལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དེ་ཡི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་པའི་ལུས་ཀྱི་ཁོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་གང་གི་ཚེ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པ་དེའི་ཚེ་བཞིན་ན། འབྱུང་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཇི་ལྟར་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་གོང་དུ་རང་དང་། གཞན་ལས་དང་། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་དུ་ནི་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་བཀག་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྔར་སྤྱིའི་ཚུལ་གྱིས་བཀག་པས་ན། འདིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འགོག་པར་མ་བཤད་པའི་འབྱུང་བ་འདི་དག་ལྟ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་བདག་ཉིད་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་ཁྱེད་རང་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། དེ་མི་མཚུངས་པར་ཐལ། ཁོ་བོ་ཅག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བདག །ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་དམ་པའི་དོན་ནི་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །བདག་གི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་དང་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར། །གང་གི་ཚེ་ན་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་དེ་ཚེ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ཡོད་དེ། མཐའ་བཞི་ལས་མི་སྐྱེ་བས་གཏན་ཚིགས་བསྟན། དངོས་པོ་རྣམས་ཞེས་པས་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཞེས་པས་དམ་བཅའ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་
Chinese
从两者产生也不合乎理性。为什么呢？因为从每一个（个体）产生所说的那些过失，必然会降临到它身上。因此，从两者产生，这在世间是不存在的，而且也不认为是究竟存在的。为什么呢？因为从自和他者任何一个都不能成立产生。第四，顺世外道说：无论你认为从自他每一个或集合产生，都会被理智所损害，所以存在无因而生。如孔雀羽毛的各种颜色，荆棘的锐利，扁豆的圆形等都是无因而生。如果这样认为，那是不合理的。如果事物被认为是仅仅从无因而生，那么，所有事物都会在任何时候从所有非其因的事物中产生。这样一来，由于不依赖于条件，就会有乌鸦生出孔雀羽毛等过失。此外，为了产生庄稼等果实，世人也不会通过成百上千的辛劳来收集种子等。因为无因而生是合理的。再说，如果众生从无因而生，那么众生就应该像虚空的莲花一样，既没有气味也没有颜色，无法被量度所把握。那是非常不合理的。因为极其明亮的世间是可以被现量所把握的。法，有法。要知道整个世界都是从自己的因而生，这是必须做的。因为从因产生是被量度所证实的。例如，自己的具有蓝色形象的意识，就像是从蓝色产生一样。顺世外道说：有多少是感官的对象，人就只有那么多。正如我们教义中所说，因为没有看到来世，所以它不存在。顺世外道，有法。你怎么能正确地理解来世的存在与否呢？因为你
English
It is also unreasonable for it to arise from both. Why? Because those faults that have been said to arise from each (individual) will necessarily befall it. Therefore, this arising from both does not exist in the world, and it is not considered to exist ultimately either. Why? Because arising from either self or other cannot be established. Fourth, the Lokayata says: Whether you think it arises from each self or other, or from a collection, it will be harmed by reason, so there is arising from no cause. For example, the various colors of peacock feathers, the sharpness of thorns, and the roundness of lentils, etc., arise from no cause. If you think so, it is unreasonable. If things are considered to arise only from no cause, then all things will arise at all times from all things that are not their cause. In that case, since it does not depend on conditions, there will be faults such as crows growing peacock feathers. Furthermore, in order to produce fruits such as crops, people would not collect seeds, etc., through hundreds and thousands of hardships. Because arising from no cause is reasonable. Furthermore, if beings were to arise from being empty of cause, then beings should be like lotus flowers in the sky, which have neither smell nor color and cannot be grasped by measurement. That is very unreasonable. Because the extremely bright world can be grasped by direct perception. Dharma, has dharma. Know that the whole world arises only from its own cause, this must be done. Because arising from cause is proven by measurement. For example, one's own consciousness with a blue image is like arising from blue. The Lokayata says: As much as is the object of the senses, that is all there is to a person. As it says in our doctrine, since the next world is not seen, it does not exist. Lokayata, has dharma. How can you correctly understand whether the next world exists or not? Because you
Chinese
按照经论所说的自性，如果不能成为你智慧的对象，那么它就不具有那种自性。在这种情况下，由于粗糙的事物仍然与心中的浓厚黑暗相伴随，更不用说理解极其微细的彼世了。在否认彼世的时候，外道自性是所知事物的颠倒见解，必须认识到这一点。因为否定彼世的人具有与他的观点相似的身体。例如，当有人承认构成要素的自性是真实存在的时候，那么这四个构成要素就不是真实存在的。正如已经说过的，它们不是真实存在的。因为在前面，已经共同否定了构成要素从自身、从他者、从自身和他者两者产生，以及从无因产生。因此，先前已经以普遍的方式否定了，所以这里没有必要讨论这些没有被否定为自性存在的构成要素。如果有人说，在否认彼世的时候，自性等等的推论也同样适用于你。那是不一样的，因为我们没有颠倒地建立。因此，对我们来说，会变成这样：在认识到彼世存在的时候，我，所知事物的自性，必须被视为神圣的真理。因为我的观点与身体相似。正如当有人承认认识到无我的时候一样。第三，内外的事物，其自性与生俱来就是分离的，因为它们不是从自身、从他者或从两者产生，也不是不依赖于原因而产生的。这是如何显示的呢？不从四边产生，显示了理由。事物，显示了主题。自性与生俱来就是分离的，显示了誓言。第二部分分为两部分，事物
English
According to the self-nature spoken of in the scriptures, if it does not become the object of your wisdom, then it does not have that self-nature. In that case, since the coarse things are still accompanied by the thick darkness in the mind, let alone understanding the extremely subtle other world. At the time of denying the other world, the self-nature of the heretics is the reversed view of knowable things, which must be recognized. Because those who deny the other world have bodies similar to their views. For example, when someone admits that the self-nature of the elements is truly existent, then these four elements are not truly existent. As has already been said, they are not truly existent. Because in the foregoing, it has been jointly denied that the elements arise from themselves, from others, from both themselves and others, and from no cause. Therefore, it has already been denied in a general way before, so there is no need to discuss here these elements that have not been denied as existing by nature. If someone says that the consequences of self-nature, etc., are also the same for you when denying the other world. That is not the same, because we do not establish it in reverse. Therefore, for us, it will become like this: at the time of realizing that the other world exists, I, the self-nature of knowable things, must be regarded as the sacred truth. Because my view is similar to the body. Just as when someone admits to realizing no-self. Third, the inner and outer things, their self-nature is inherently separate from arising, because they do not arise from themselves, from others, or from both, nor do they arise without relying on causes. How is this shown? Not arising from the four extremes shows the reason. Things shows the subject. Self-nature is inherently separate from arising, showing the vow. The second part is divided into two parts, things