English
Because (the scripture) says, "Relying on one mind." Therefore, it refutes the permanent "self," thereby showing that the nature of mind is the agent. The second point is: When the sutra says "Mind-Only" and so on, this word "Only" does not negate external objects, because in the *Lankavatara Sutra*, it is like a vajra of the nature of speech that destroys the mountains of evil views that consider the self and the general lord, etc., of the omniscient heretical sects' traditions to be the creators of the world. The sutra says: 'Person and continuum aggregates, likewise conditions and particles, lords, sovereigns, and creators, I say are only mind.' This shows that the teacher said this in order to cut off the intention of the 'Mind-Only' mentioned in other sutras. There is a need to say this, because it is for the sake of increasing the wisdom of those with wisdom who can realize Suchness. The meaning of the sutra is like this, because as in the respective treatises of the heretics, the heretics say that persons, etc., that is, continuums and aggregates, etc., are the agents, but the Victorious One did not regard them as agents, but said that only the mind is the agent of the world. The third point is: When the sutra says 'Mind-Only,' it is not saying that the mind is truly established and that external form does not exist, to negate it in this way, because that is not the meaning of the sutra. So, how should it be understood? Just as when it is said, 'One whose wisdom is vast in Suchness is called a Buddha,' although the preceding word 'Buddha' is not obvious, the meaning refers to 'Buddha.' Here too, it is the same; among the two, form and mind, for the mind that has become the main one, the latter main word is hidden, so the teacher said in the sutra that for the world, that is, the three realms, it is Mind-Only. The reason for saying this is that if, as you think, if you know that these three realms are Mind-Only established by nature, then in the *Ten Bhumi Sutra*, why would the Great Self-Buddha say that the mind consciousness is born from the two, ignorance and karma of action? It is not appropriate to say that.
Tibetan
པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཕྱི་དོན་མེད་ཅིང་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། སེམས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དང་། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཤིན་ཏུ་སྣ་ཚོགས་པ་འགོད་པ་སྟེ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སེམས་ཅན་ནི་རང་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལས་སྐྱེས། སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ནི་ཐུན་མོང་པའི་ལས་ལས་སྐྱེས་ཤིང་། ལས་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་བསགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དེར་ཐལ། སྟོན་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་རང་རང་གི་ལས་དཀར་ནག་ལས་སྐྱེས་པར་གསུངས་པ་གང་ཞིག །སེམས་སྤངས་ནས་ནི་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ས་བཅུ་བའི་མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་པའི་མདོ་ཚིག་འདི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་སེམས་ལས་གཞན་པའི་དབང་ཕྱུག་སོགས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པ་བཟློག་གི། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་གཟུགས་ནི་བཀག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གལ་ཏེ་གཟུགས་ཡོད་པར་འདོད་མོད་ཀྱི་གཟུགས་དེ་ལ་ནི་སེམས་བཞིན་དུ་འགྲོ་འོང་གི་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་པར་འདོད་ན་ནི། ནང་གི་སེམས་ཡོད་པར་མ་འཛིན་ཅིག །ནང་གི་སེམས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་ནའང་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མེད་པར་མ་འཛིན་ཅིག་སྟེ་དོན་ཤེས་ཡོད་མེད་མཚུངས་པར་ཐལ། སྔར་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་དེ་ཉིད་དེ་རྣམ་གཞག་ལ་གནས་པ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སོགས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ཡོད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་འཆར་བར་འདོད་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་མཉམ་གཞག་དེའི་གཟིགས་ངོར་ཕུང་པོ་དེ་ལྔ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། དོན་སེམས་ཡོད་མེད་མཚུངས་པར་ཐལ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཤེས་རབ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་གྱི་མདོར། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཚུངས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྤངས་ཤིང་སྟེ་བཀག་ལ། མངོན་པའི་ཆོས་ལས་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་མཚུངས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་གཉིས་རིམ་པ་འདི་དག་བཤིག་པར་བྱས་ནས་རྣམ་གཞག་བྱེད་ཀྱང་། གཞན་དབང་རྫས་གྲུབ་ནི་བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ།
Chinese
因为这个缘故。理由是，如果外境不存在并且心是自性存在的，那么依赖产生是不合理的。理由是，如果自性存在，那么就会不依赖于因缘而变化。所知法，心是世界的作者，因为心本身安置或者产生了有情世界和器世界极其繁杂的景象。理由是，有情是从各自不共的业中产生，器世界是从共同的业中产生，而业也是由心积累的。那个理由是，导师说一切众生都是从各自的黑白业中产生。因为离开了心，业也是不存在的。十地经中说“唯心”的这个经文，你遮止了心以外的自在等器情的作者。外境的色法并不是被遮止的，因为即使你认为色法存在，但是那个色法并不像心一样具有来回活动的作用者。第二种情况是，如果你认为外境的色法不存在，那么就不要执着于内心的存在。即使你认为内心存在，也不要认为外境的色法不存在，因为有无外境，意义和认知都是一样的。按照之前所说的方式，世俗谛安住于名言，外境的色蕴等在世间是公认的，五蕴都是存在的。如果想要证悟那个真如的智慧显现，那么瑜伽士在入定的时候，在那个入定的显现中，那五个蕴是不会显现的。另外，有无外境，意义和认知都是一样的。色等五蕴在般若波罗蜜多经中，佛陀平等地遮止了自性成立。但是在俱舍论中，是从自相和共相等角度平等地宣说的。唯识宗，即使你破坏了世俗和胜义二谛的次第而进行分别，他生自成也是无法成立的。
English
For that reason. The reason is, if external objects do not exist and the mind is self-existent, then dependent arising is unreasonable. The reason is, if it is self-existent, then it will change without depending on conditions. Knowable phenomena, the mind is the creator of the world, because the mind itself arranges or generates the extremely diverse appearances of the sentient world and the container world. The reason is that sentient beings arise from their own unique karma, and the container world arises from shared karma, and that karma is also accumulated by the mind. The reason for that is that the Teacher said that all beings arise from their own black and white karma. Because without the mind, karma does not exist. The sutra passage in the Ten Bhumi Sutra that says "only mind," you refute that beings other than the mind, such as Ishvara, are the creators of the container and its contents. External objects of form are not negated, because even if you think that form exists, that form does not have the function of moving back and forth like the mind. The second case is, if you think that external form does not exist, then do not cling to the existence of the inner mind. Even if you think that the inner mind exists, do not think that external form does not exist, because whether external objects exist or not, meaning and cognition are the same. According to the way shown earlier, the conventional truth abides in designation, and external aggregates of form, etc., are known in the world, and all five aggregates exist. If you want the wisdom that realizes that suchness to arise, then when a yogi enters into samadhi, in the appearance of that samadhi, those five aggregates will not appear. Furthermore, whether external objects exist or not, meaning and cognition are the same. In the Prajnaparamita Sutra, the Buddha equally refutes self-establishment of the five aggregates such as form. But in the Abhidharma, it is equally declared from the perspective of self-characteristics and common characteristics. Mind-only proponents, even if you destroy the order of the two truths, conventional and ultimate, and make distinctions, other-powered self-establishment will not be established even if you try to establish it.
Tibetan
ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་གཞན་དབང་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་སྔར་བཀག་པས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་པའི་དེ་ལྟ་བུའི་རིམ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་གདོད་མ་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེས་པར་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་མ་བཤིག་པར་འཇོག་ན་དོན་ཤེས་གཉིས་དོན་དམ་དུ་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་མཚུངས་པར་འདོད་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང་། མདོའི་དྲང་ངེས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དྲང་དོན་དུ་ལུང་གིས་བསྟན་པ་དང་། རིགས་པས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང་། དེ་འདྲ་བའི་མདོ་གཞན་ཡང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུང་གཞན་ཡང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་སྡེ་གང་ལས། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང་། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་ཕྱིར་རོལ་དུ་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། སེམས་ནི་ལུས་ལོང་སྤྱོད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་བཀག་ཀྱང་དགོངས་གཞི་ཡོད་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་གཟུགས་ལ་ཆགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་རྣམས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། མདོ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་གྱི་མདོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མདོ་འདི་ནི་སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་ཤིང་འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་པས་ཀྱང་འཐད་པ་སྟེ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཟུར་དང་པོ་དེར་ཐལ། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། ཞེས་སོགས་དྲང་དོན་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཙམ་པས་ངེས་དོན་གྱི་མདོར་འདོད་པའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ཀུན་བཏགས་བདེན་པར་མེད་ཅིང་གཞན་དབང་དང་ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་སོ་སོར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྟོན་པའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་མདོ་དང་། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་མདོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་ཡིན་ཏེ། དྲང་དོན་གྱི་མདོ་ཉིད་དུ་ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཞེས་སོགས་དང་ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པ་སྨན་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིིན་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡ
Chinese
如你所愿的依他起自性成立为外境，这是先前已经遮破的，因此，先前所说的以那种次第，诸法从本初以来并非本来就是真如，而是在世俗名言中产生，应当这样理解。如果安立二谛的次第而不破坏，那么就必须承认识与境在胜义中都不存在，而在名言中存在是相同的。第三（胜义谛），分二：宣说无外境唯识是了义，以及宣说通达经了义不了义之方便。第一，分二：以圣言宣说了义，以及以理证宣说了义。第一，分二：正文之义，以及宣说其他类似的经也是了义。第一是：其他圣言，如《楞伽经》中说：“外境有或无，心现种种相，身及受用处，我说唯是心。”意思是，外境并非如所显现般存在，而是心显现为身体、受用等种种相。这是有法，你遮破外境是有意图的，因为你（佛陀）是为了遣除那些对色法非常执着的人，由对色法的执着所产生的烦恼。因此，这部经也是了义经。这部经是佛陀宣说了义，并且此经以理证也成立，是了义的。第一个理由是：因为经中说“如病人对病人”。第二是：不仅“外境有或无”等是了义，而且先前所说的那种唯识宗所认为是了义的经，如宣说遍计所执在胜义中不存在，而依他起和圆成实二者各自在胜义中成立的《解深密经》，以及“取相识甚深且微细”等的经，这些都是有法，是了义经。因为在《楞伽经》中，佛陀宣说了义，如“大慧，空性与无生等，如病人对病人，医生施予药物，如是佛陀对有情，宣说唯是心”。
English
As you wish, the dependent nature established as an external object is what has been previously refuted, therefore, with that kind of order as previously stated, phenomena from the beginning are not originally suchness, but arise in worldly terms, this should be understood. If the order of the two truths is established without being destroyed, then it must be admitted that cognition and object do not exist ultimately, but exist nominally in the same way. The third (ultimate truth), divided into two: stating that the mind-only without external objects is definitive, and stating the means to understand the definitive and non-definitive meaning of the sutras. The first, divided into two: stating the definitive meaning by scripture, and stating the definitive meaning by reasoning. The first, divided into two: the meaning of the main text, and stating that other similar sutras are also definitive. The first is: other scriptures, such as in the "Lankavatara Sutra": "External appearances exist or not, the mind appears in various forms, body and enjoyment, I say are only mind." Meaning, external objects do not exist as they appear, but the mind appears in various forms such as body and enjoyment. This is the subject, your refutation of external objects has an intention, because you (Buddha) are in order to dispel the afflictions arising from attachment to form for those who are very attached to form. Therefore, this sutra is also a definitive sutra. This sutra is what the Buddha declared as definitive, and this sutra is also established by reasoning as definitive. The first reason is: because it is said in the sutra "Like a sick person to a sick person." The second is: not only "External appearances exist or not" etc. are definitive, but also the sutras that the mind-only school considers definitive, such as the "Samdhinirmocana Sutra" which declares that the completely imputed does not exist ultimately, while the dependent and the perfectly established each exist ultimately, and the sutras such as "The taking-aspect consciousness is very deep and subtle," these are all the subject, are definitive sutras. Because in the "Lankavatara Sutra," the Buddha declared the definitive meaning, such as "Great wisdom, emptiness and non-arising, like a sick person to a sick person, a doctor gives medicine, thus the Buddha to sentient beings, declares only mind."