Tibetan
ང་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་པའི་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལུགས་འདིར་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་རྒྱུའི་མདོ་དེ་ལ་བཞི་ཡོད་དེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་བདེན་པར་ཡོད་མེད་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་མདོ་དང་། ཕྱི་དོན་མེད་པར་སྟོན་པའི་མདོ་དང་། ཀུན་གཞི་ཡོད་པ་སྟོན་པའི་མདོ་དང་། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་གྲུབ་པར་སྟོན་པའི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་མདོ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལུང་འདིས་ཞེས་པའི་དོན་སྔར་དྲངས་པའི་མདོ་དེ་ཁོ་ནར་མ་ངེས་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་གཞི་སྟོན་པའི་མདོ་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་པར་བྱེད་པ་སོགས་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་རྒྱས་པར་ནི་རྣམ་བཤད་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དང་པོར་ཤེས་བྱ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དགག་པ་མཛད་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་མེད་པར་ངེས་ནུས་ན་ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་བསལ་བ་ནིི་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བདག་མེད་པར་ངེས་ནུས་ན། ཤེས་པ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་བདག་མེད་འགྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གོང་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ལྟར་དྲང་ངེས་ཀྱི་ལུང་གི་ལོ་རྒྱུས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་དྲང་ངེས་ཀྱི་མདོའི་རྣམ་གཞག་འདི་ལྟར་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་གང་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་བཤད་པའི་དོན་ཅན་དེ་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པའང་རྟོགས་ནས་དྲང་བར་བྱ་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་གཙོ་བོར་སྟོན་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ཅན་གྱི་མདོ་དེ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། སྟོང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བཤད་པ་ལྟར། ངེས་དོན་མདོ་སྡེ་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཤེས། །གང་ལས་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་བསྟན། །ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དྲང་པའི་དོན་དུ་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། གཅེར་པུ་པ་ན་རེ། བདག་གཞན་རེ་རེ་བ་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན། སྔར་གྱི་རིགས་པས་གནོད་པས་མི་འཐད་ཀྱང་། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དེ། སྐྱེས་བུ་ལྷས་བྱིན་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྲོག་དབང་ལས་སྐྱེ་བས་བདག་ལས་སྐྱེ་ལ། ཕ་མ་སོགས་ལས་སྐྱེ་བས་གཞན་ལས་སྐྱེ་ཞིང་། རྫ་བུམ་འཇིམ་པའི་བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བས་བདག་དང་། རྫ་མཁན་ལས་སྐྱེ་བས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བས་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་འདོད་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། བདག་གཞན་གཉིས་ཀ་
Chinese
因为“我完全宣说”的圣教能够清楚地阐明这一点。因此，在此宗派中，需要解释为不了义的经典有四种：一是将三种自性分为有无真实而进行阐述的经典；二是阐述外境不存在的经典；三是阐述阿赖耶识存在的经典；四是阐述究竟可成立为三乘的《解深密经》。因为有这些经典。经文中“圣教”的含义，并非仅限于前面引用的经典。因为其中有阐述阿赖耶识的经典等四种需要解释为不了义。关于这些经典的详细分类，应从释论中了解。第二，所知法，有法。佛陀最初遮破外境的所知法是有必要的，因为如果能够确定外境无我，那么消除对识的真实成立就很容易，诸佛是这样宣说的。因为如果能够确定外境无我，那么遮破识的真实成立的无我，就会成为成立的方法。第二，如上所述，了解了正不了义圣教的历史之后，正不了义经典的分类是合理的。因此，应当认识到，凡是主要阐述世俗谛而非真实义的经典，都是不了义的，并对此进行辨别。应当了解主要阐述空性的经典为了义经典，即必须了解。如《三摩地王经》中所说：“如来所说空性法，应知了义经之差别。何经宣说有情众，以及士夫补特伽罗，当知一切皆为权，不了义经之差别。”第二，裸体外道说，如果认为从自他一一产生，那么会被之前的理证所损害，因此不合理。但是，从二者产生是存在的。例如，天授这个人，从成为自己体性的命根产生，因此是从自产生；从父母等产生，因此是从他产生。又如，陶罐从泥土的体性产生，因此是从自产生；从陶匠产生，因此是从他产生。因此，认为从二者产生是合理的。所知法，有法。自他二者
English
Because the scripture "I have fully proclaimed" clearly elucidates this. Therefore, in this system, there are four sutras that need to be interpreted as provisional: the sutra that separately distinguishes the existence or non-existence of truth in the three natures and explains them; the sutra that explains the non-existence of external objects; the sutra that explains the existence of the Alaya consciousness; and the Sandhinirmocana Sutra, which explains the ultimate establishment as the three vehicles. Because these sutras exist. The meaning of "scripture" in the text is not limited to the sutra quoted earlier. Because there are four aspects, including the sutra explaining the Alaya consciousness, which need to be interpreted as provisional. The detailed classification of these should be understood from the commentary. Second, knowable phenomena, subject: It is necessary for the Buddha to initially refute the knowable phenomena of external objects, because if one can ascertain the selflessness of external objects, then eliminating the true establishment of consciousness is easily attained, as the Buddhas have stated. Because if one can ascertain the selflessness of external objects, then the selflessness that refutes the true establishment of consciousness will become a method for establishing it. Second, as mentioned above, after understanding the history of the definitive and provisional scriptures, the classification of definitive and provisional sutras is reasonable. Therefore, one should understand that any sutra that primarily explains conventional truth rather than ultimate truth is provisional and should be distinguished as such. One should understand that the sutra that primarily explains emptiness is a definitive sutra, that is, it must be understood. As it says in the Samadhiraja Sutra: "The emptiness taught by the Sugata, know the distinctions of the definitive sutras. Whatever sutra explains sentient beings, individuals, and persons, know that all of those are provisional, the distinctions of the provisional sutras." Second, the naked ascetics say, if one believes that things arise from either self or other individually, it is unreasonable because it is contradicted by previous reasoning. However, arising from both exists. For example, the person Devadatta arises from the life force that is his own nature, therefore it arises from self; he arises from parents and so on, therefore it arises from other. Also, a clay pot arises from the nature of clay, therefore it is from self; it arises from the potter, therefore it is from other. Therefore, it is reasonable to believe that it arises from both. Knowable phenomena, subject: Both self and other