Tibetan
ཚོལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དབུ་མ་རྒྱན་ལས། ཡང་དག་ཤེས་འཚོལ་སྔོན་བཏང་ནས། །དོན་དམ་རྣམ་པར་ངེས་གྱུར་ནས། །ལྟ་ངན་ཐིབས་གནས་འཇིག་རྟེན་ལ། །སྙིང་རྗེ་ཀུན་དུ་བསྐྱེད་ནས་སུ། །འགྲོ་དོན་བྱེད་པ་དཔའ་གྱུར་པ། །བྱང་ཆུབ་བློ་རྒྱས་མཁས་པ་ནི། །བློ་དང་སྙིང་རྗེས་བརྒྱན་པ་ཡི། །ཐུབ་པའི་བརྟུལ་ཞུངས་ཡང་དག་སྤྱོད། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིར་བསྟན་པའི་བྱང་སེམས་དེ་བྱང་སེམས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཚན་ཉིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་སེམས་བཏགས་པ་བ་བུར་ཤུན་གྱི་རོ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་བཤད་ལས། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་སྒོམ་པའི་སྐབས་ལ་དགོངས་ཀྱི། བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་བུར་ཤིང་གི་ཤུན་པའི་རོ་མྱོང་པ་དང་། ཞེས་པ་ནས། བུར་ཤིང་གི་ཤུན་པའི་རོ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཟེར་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཞིག་ནི། བུར་ཤུན་གྱི་རོ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་ལ། སེམས་དེ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་སྦྱོང་བའི་མན་ངག་བཞིན་དུ་སྦྱངས་པས་ཡིད་འཁུལ་བའི་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེས་པའི་ཚེ། ཤུན་པའི་ནང་གི་བུར་ཤིང་དངོས་སམ་བུ་རམ་གྱི་རོ་དང་འདྲ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་དུ་འགྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་བསམ་བསྐུལ་པ་ལས། བུ་རམ་ཤིང་ཤུན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད། །དགའ་བར་བྱ་བའི་རོ་ནི་ནང་ན་འདུག །ཤུན་པ་ཟོས་པའི་མི་ནི་བུ་རམ་རོ། །ཞིམ་པོ་རྙེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཤུན་པ་དེ་བཞིན་སྨྲ་བ་སྟེ། །རོ་ལྟ་བུ་ནི་འདི་ལ་དོན་སེམས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག །སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་ཞེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ན། ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། གཞུང་འདིས་བསྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ན། འདིའི་དངོས་བསྟན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་མི་དགོས་པ་གང་ཞིག འདིས་བྱང་སེམས་རྣམས་རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་
Chinese
为了寻找。原因在于，《中观庄严论》中说：先发出寻求真实智慧之心，然后确定胜义的形态，对于充满邪见的世间，普遍生起慈悲心，行利益众生之事成为勇士，菩提心增长的智者，以智慧和慈悲庄严，如实地行持能仁的苦行。因此，这里所说的菩萨是具有菩萨相的菩萨。然而，“菩提心是”所直接指的菩提心，并非具有菩提心相的菩提心。因为它是指如同红糖皮味道一般的菩提心。如《释论》中所说：菩萨之前的发心，是指修习发心的时候，并非指依靠修习而生起的真实发心。例如，品尝红糖树皮的味道，从那里开始，如同红糖树皮的味道一样，虽然称之为发心，但并非真实的发心。因此，进入大乘道的阶段，所有为了利益一切众生而想要获得佛果的心，会变成如同红糖皮味道一般的菩提心。当按照发心修习的诀窍进行修习，生起令人信服的特殊体验时，就会变成如同皮内的真实红糖或红糖味道一般的发心。如《策励胜解脱》中所说：红糖树皮毫无精华，令人喜悦的味道在里面。吃树皮的人，红糖的味道，不会觉得香甜。如同树皮一样是言语，如同味道一样，这其中的意义是心。第三，有些人说：如果是从“慈悲心和”的语境中所说的慈悲，那么一定是未入道的慈悲。具有想要从痛苦中救度众生的大慈悲心者。原因在于，因为这个原因。原因在于，如果是这部论典所说的慈悲，那么有什么理由说它不一定是这部论典所直接指的慈悲呢？这部论典使菩萨们成为自己相续的
English
In order to seek. The reason is that, as stated in the Ornament of the Middle Way: First, generate the mind of seeking true wisdom, then ascertain the nature of ultimate truth, for the world filled with wrong views, universally generate compassion, acting for the benefit of beings becomes a hero, a wise person with increasing Bodhicitta, adorned with wisdom and compassion, truly practices the asceticism of the Able One. Therefore, the Bodhisattva mentioned here is a Bodhisattva with the characteristics of a Bodhisattva. However, the Bodhicitta that is directly indicated by "Bodhicitta is" is not a Bodhicitta with the characteristics of Bodhicitta. Because it refers to Bodhicitta that is like the taste of sugarcane peel. As stated in the Commentary: The generation of mind that precedes the Bodhisattva refers to the time of practicing the generation of mind, not the actual generation of mind that arises from practice. For example, tasting the taste of sugarcane bark, from there, like the taste of sugarcane bark, although it is called the generation of mind, it is not the actual generation of mind. Therefore, in the stage of entering the Mahayana path, the mind that arises with the thought of attaining Buddhahood for the benefit of all sentient beings will become a Bodhicitta like the taste of sugarcane peel. When practicing according to the instructions for cultivating the generation of mind, when a convincing and special experience arises, it will become a generation of mind like the taste of real sugarcane or jaggery inside the peel. As stated in the Encouragement of Higher Resolve: Sugarcane bark has no essence, the taste that should be rejoiced is inside. A person who eats the bark, the taste of jaggery, will not find it sweet. Just as the bark is speech, like the taste, the meaning in this is the mind. Third, some say: If it is the compassion spoken of from the context of "compassionate mind and", then it must be the compassion of one who has not entered the path. One who has great compassion with the desire to save sentient beings from suffering. The reason is that, because of this reason. The reason is that, if it is the compassion spoken of by this treatise, then what reason is there to say that it is not necessarily the compassion directly indicated by this treatise? This treatise makes Bodhisattvas become their own continuum of