Tibetan
ང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆུས་ཡང་ཡང་བྲན་ནས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་གོམས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་ཀྱི། དེ་ལས་ཟློག་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་གསུམ་པ་དེ། མཐར་གདུལ་བྱའི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གནས་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་དང་ཆོས་མཚུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་ན། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ཉན་རང་བྱང་སེམས་རྣམས་བརྒྱུད་མར་འབྱུང་བ་ཡང་མི་འཐད་ལ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཟིགས་པ་ཡོད་ན་དེ་ལས་ཟློག་སྟེ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག སྙིང་རྗེ་དེ། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ཟེར་ན། དེ་ཆོས་ཅན། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། སྐབས་འདིར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཐེག་དམན་པའི་རྒྱུད་ལ་ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དེར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །འདིར་བསྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ན་ཐེག་ཆེན་ལམ་མ་ཞུགས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། འདིར་བསྟན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཅན་དེའི་ཕྱིར། དེ་དེར་ཐལ། དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྣམ་བཤད་ལས། མཆོད་བརྗོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི་ཐོག་མའི་སྙིང་རྗེ་གཙོ་བོ་ཡིན་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་རྗེ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་པས། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག འདིར་བསྟན་པའི་སྙིང་རྗེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ཉན་རང་ཡོད་པར་ཐལ། ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་མ་ཁྱབ། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་ཀྱི་ལྷག་བསམ་མེད་ཀྱང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲལ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྒྱུད་བླ་དར་ཊིཀ་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཐེག་དམན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་མོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ་བདག་གིས་བྱའོ་སྙམ་པའི་ཁུར་དུ་ལེན་པའི་ལྷག་བསམ་མེད་པས་ཐེག་ཆེན་ལས་དམན་པའོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁོ་ན་རེ། ཉན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ན། སྙིང་རྗེ་ཆུང་ངུ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་རེ་ཞིག་མ་ཁྱབ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་དམན་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྙིང་རྗེ་ལ་བལྟོས་ནས་དམན་པར་བཞག་ཀྱང་། དེ་ཙམ་གྱིས་དེའི་སྙིང་རྗེ་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེ་ཆུང་ངུར་འཇོག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་ཆེན་པོ་བཞག་ཆོག་པའི་ཕྱིར། །དཔྱད་དོ། ། གཉིས་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་གཉིས། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། ཆོས་དང་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ཚིག་དོན། སྤྱི་དོན། མཐའ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཟླ་བའི་ཞབས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དང་པོར་ཏེ་ང་ཡི་བར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ངའོ་ཞེས་པ་བདག་ལ་དམིགས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་ཞེན་པར་གྱུར་ཅིང་། དེའི་འོག་ཏུ་ང་ཡིར་འཛིན་པ་འཇིག་ལྟས་མིག་རྣ་སོགས་ལ་དམིགས་ཏེ་བདག་གི་འདིའོ་ཞེས་བདག་གི་བའི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་བསྐྱེད་པའི་དབང་གིས། ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་འཕྱན་པ་སྟེ་འཁོར་བ་ལྟར་རང་དབང་མེད་པར་འཁོར་བ་ཡི་འགྲོ་བ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདུད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་བཞག་ཏུ་ཡོད་དེ། རང་གི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་མི་རྟག་པ་སོགས་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལྟ་བུས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་མ་དམིགས་པར་སྤྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྙིང་རྗེ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་གསུམ་པོ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་མཚུངས་ཀྱང་། སྙིང་རྗེ་འདིས་སྙིང་རྗེ་འོག་མ་གཉིས་ལྟར་དམིགས་ཚུལ་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པར་སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་སྡུད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་བཤད་ལས། དེ་ལ་དགོངས་ནས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་པ་ཡང་ཐ་སྙད་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཉེར་བསྡུའི་མིང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་སེམས་ཅན་ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་དང་འདྲ་བར་འཁོར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། ཆོས་འཐུན་རྣམ་པ་དྲུག་གི་སྦྱོར་ཚུལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཡོད་དེ། དཔེར་ན། ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་མོ་ཐག་པ་ལ་སོགས་པས་དམ་དུ་བཅིངས་པ་དང་།
Chinese
我以大悲之水反复浇灌，以二资粮的广大串习，能成就佛果。否则，便不会产生。第三个悲心，最终与成熟有情众生受用之果位相同。成佛之时，若无大悲心，则有情众生便无法受用增上生与决定胜之果，声闻、独觉、菩萨等相续产生也不合理。若有大悲心的垂视，则会反之而产生。第三，有些人说，此悲心是供赞之时所直接指出的悲心。那么，此为有法，应是欲救度众生脱离痛苦的大悲心，因为是此时直接指出的悲心。若承认，则不合理，因为你存在于小乘者的相续中。此应是彼，因为彼之相续中存在无量悲心。有些人说，若此处所指的悲心是未入大乘道的悲心所周遍。那么，此处所指的菩萨的悲心为有法，应是彼，因为彼之故。应是彼，因为有法彼之故。彼应是彼，因为彼存在之故。应是彼，因为《释论》中说：“成为供赞境的悲心，虽是最初的悲心为主，但也是其他的菩萨悲心。”有些人说，此处所指的悲心，应有相续具足的声闻、独觉。因为声闻、独觉的相续中存在大悲心。则不遍。若不成立，则应是彼，因为彼之相续中虽无欲救度一切众生脱离痛苦的增上意乐，但有欲使一切众生脱离痛苦的大悲心。应是彼，因为《宝性论疏》中说：“欲使一切众生脱离痛苦的大悲心，虽在小乘者中也屡屡产生，但因无将使众生脱离痛苦之重任荷担在肩的增上意乐，故比大乘低劣。”有人说，声闻、独觉的相续中不存在大悲心。因为彼之相续中的悲心，必定是小悲心。
English
I repeatedly irrigate with the water of great compassion, and through the vast habituation of the two accumulations, the fruit of Buddhahood is achieved. Otherwise, it will not arise. That third compassion is ultimately the same as the ripening of the fruit in the state of enjoyment for those to be tamed. If there is no great compassion at the time of becoming a Buddha, then the beings to be tamed will not enjoy the fruits of higher realms and definite goodness, and the continuous arising of Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas will also be unreasonable. If there is the gaze of great compassion, then it will arise in the opposite way. Thirdly, some say that this compassion is the compassion directly indicated at the time of offering praise. Then, this is the subject, it should be the great compassion that desires to save sentient beings from suffering, because it is the compassion directly indicated at this time. If you admit it, then it is unreasonable, because you exist in the continuum of the Lesser Vehicle. This should be that, because there is immeasurable compassion in that continuum. Some say that if the compassion indicated here is pervasive with the compassion of not having entered the Great Vehicle path. Then, the compassion of the Bodhisattva indicated here is the subject, it should be that, because of that. It should be that, because the subject is that. That should be that, because that exists. It should be that, because in the commentary it says: "The compassion that becomes the object of offering praise, although it is mainly the initial compassion, is also the other compassion of the Bodhisattva." Some say that the compassion indicated here should have Hearers and Solitary Realizers with continuums. Because there is great compassion in the continuums of Hearers and Solitary Realizers. Then it is not pervasive in one way. If it is not established, then it should be that, because although there is no superior intention to save all sentient beings from suffering in that continuum, there is great compassion that desires to separate all sentient beings from suffering. It should be that, because in the commentary on the Ornament of the Essence it says: "The great compassion that desires all sentient beings to be separated from suffering often arises even in those of the Lesser Vehicle, but because there is no superior intention to take on the burden of separating sentient beings from suffering, it is inferior to the Great Vehicle." Someone says that there is no great compassion in the continuums of Hearers and Solitary Realizers. Because if the compassion in that continuum is compassion, it must be small compassion.
Chinese
ར།因此有道理。如果那样，因为必须是慈悲较少，所以暂时不遍及，慈悲较少是相对于大乘的慈悲而言的较少。仅仅因为那样，也不必将它的所有慈悲都视为微小的慈悲。因此有道理。因为可以安立小乘的大阿罗汉。思考完毕。第二，分开顶礼分为两种：对有情所缘的慈悲和对法与无所缘的慈悲顶礼。第一种分为三：词义、总义、边际考察。第一，月称论师因为有理由对有情所缘的慈悲顶礼。首先，在我和之间执着的坏聚见之前，执着于以我为所缘而自性存在的“我”。在那之后，由于坏聚见执着于我和，以眼耳等为所缘，生起执着于我的这个的我的事物为真实的势力。就像水车一样漂泊，就像轮回一样无有自主地对轮回的有情以从痛苦中救度之欲的慈悲，我顶礼那样的慈悲。第二，仅仅以有情为所缘的慈悲是可以安立的。因为以成为自己所缘的痛苦有情，以无常等和无自性等加以区分，不特别指定，总的来说，从痛苦中救度之欲的相状来区分的慈悲就是那样的慈悲。这三种慈悲虽然同样是以有情为所缘，但是这种慈悲不像下面的两种慈悲那样特别指定所缘的方式，而是以痛苦的有情为所缘，相状是想要脱离痛苦的相状。为了方便起见，用词语简略地说成是以有情为所缘的慈悲，如释论中说：考虑到那一点，所谓以有情为所缘的慈悲也是为了方便起见的简略名称。因为这样说的缘故。那么，有情像水车一样轮回的方式是怎样的呢？有，因为有六种随顺法的结合方式。那也是有的，例如，水车的绳索等紧紧地捆绑着，
English
Ra. Therefore, it is reasonable. If that is the case, since it must be that compassion is lesser, it is not universally applicable for the time being. Lesser compassion is considered lesser in relation to the compassion of the Mahayana. Just because of that, it is not necessary to consider all of its compassion as small compassion. Therefore, it is reasonable. Because a great Arhat of the Hinayana can be established. Contemplation finished. Second, separately prostrating is divided into two: prostrating to compassion focused on sentient beings and to compassion focused on Dharma and non-objectification. The first has three parts: the meaning of the words, the general meaning, and the marginal examination. First, the master Chandrakirti has reason to prostrate to compassion focused on sentient beings. First, before the view of the perishable aggregate that grasps between 'I' and 'mine', there is attachment to 'I' as existing by its own nature, focusing on the self. After that, due to the power of the view of the perishable aggregate grasping 'mine', focusing on the eyes, ears, etc., generating attachment to the things of 'mine' as true. Wandering like a water wheel, like the wheel of existence, without autonomy, to the beings of samsara, with the compassion of wanting to save them from suffering, I prostrate to that compassion. Second, compassion focused solely on sentient beings can be established. Because the compassion that distinguishes suffering sentient beings, who have become the object of one's focus, with impermanence, etc., and selflessness, etc., without specifically designating them, but generally distinguishing them with the aspect of wanting to save them from suffering, is that kind of compassion. Although these three kinds of compassion are the same in that they focus on sentient beings, this compassion does not specifically designate the way of focusing like the two kinds of compassion below, but focuses on suffering sentient beings, and its aspect is the aspect of wanting to be free from suffering. For the sake of convenience, it is briefly said to be compassion focused on sentient beings, as it is said in the commentary: Considering that point, the so-called compassion focused on sentient beings is also a brief name for the sake of convenience. Because it is said that way. So, how do sentient beings revolve like a water wheel? There is, because there are six ways of combining the Dharma. That is also there, for example, the ropes of the water wheel, etc., are tightly bound,