Tibetan
རང་དབང་མེད་པར་འཁོར་བ་དང་། ཁྲོན་པ་ཟབ་མོའི་ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་། གྱེན་དུ་དཀའ་ཞིང་ཐུར་དུ་འཇུག་སླ་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བ་དང་། ཆུའི་ཁུར་གྱིས་ནོན་ཅིང་རྩིག་པ་སོགས་ཀྱིས་བཅོག་པ་དེ་བཞིན་དུ། འཁོར་བ་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་ཀྱང་། ལས་ཉོན་གྱི་ཐག་པས་དམ་དུ་བཅིངས་པ་དང་། རང་དབང་མེད་པར་འཁོར་བ་དང་། འཁོར་བའི་ཁྲོན་པར་འཇུག་པ་དང་། བདེ་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་དཀའ་ཞིང་ངན་འགྲོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་གསོག་སླ་བ་དང་། ཉོན་མོངས་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་སྔ་ཕྱིའི་གོ་རིམས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་འཚམས་མེད་པར་འཁོར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་ནོན་ཅིང་གདུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་གང་གིས། གནས་གང་དུ། ཚུལ་ཇི་ལྟར། རྐྱེན་གང་གིས་འཁོར་བ་བཞིར་འདུ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་གང་གིས་འཁོར་དུ་བཅུག་ན་མ་དུལ་མ་ཞི་བའི་སེམས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དང་། གནས་གང་དུ་ན་སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་ཀྱི་བར་དང་། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན། མི་འཁོར་བའི་སྐབས་མེད་པ་ལྟ་བུ་དང་། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་གིས་འཁོར་ན། ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་གོ་རིམས་ངེས་མེད་དུ་འཁོར་བ་བཞིར་འདུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ན། སྙིང་རྗེ་ལ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། སངས་རྒྱས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྙིང་རྗེ་གང་ཞིག །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ནས་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། རྣམ་མཁྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་འཐད་པར་ཐལ། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆོས་ཅན་དེའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རང་གི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ། སེམས་ཅན་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཏེ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རང་གི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དེའི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེ་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན
Chinese
就像无有自主地轮回，进入深井之中，向上攀登困难而向下容易，无有间断地旋转，被水的重负压迫且被墙壁等物撞击一样。这些轮回的众生也是如此，被业和烦恼的绳索紧紧束缚，无有自主地轮回，进入轮回的深井之中，产生善趣之因困难而积累恶趣之因容易，被三种烦恼所控制，前后顺序完全不确定地无间断地轮回，被三种痛苦压迫和折磨。因此，它们也像这样变化，由哪个作者，在哪个地方，以何种方式，由哪个因缘聚集为四种轮回。这也是因为，由哪个作者使之进入轮回呢？就是由未调伏未寂静的心本身。在哪个地方呢？从有顶到无间地狱之间。以何种方式呢？就像没有不轮回的时候一样。由哪个因缘使之轮回呢？因为受业和烦恼的控制，以不确定的顺序聚集为四种轮回。第三个是，有些人说，如果是有缘众生的慈悲，那么就是分为三种的以有缘众生为对象的慈悲。佛陀圣者的相续中的慈悲，是周遍于一切法的慈悲。因为那个缘故。因为那个缘故。因为是缘于一切法的慈悲。因为那个缘故。任何慈悲，缘于一切法而证悟无自性的智慧。后者是因为是遍知。如果承认，则不合理。因为是缘于法的慈悲和无缘的慈悲。因为那个缘故。因为那个法。有些人说，对于以自己的目标所变成的无常和无自性的众生为对象的慈悲，是以众生无常和无自性来区分而缘的慈悲。仅仅以众生为对象的慈悲。因为那个缘故。因为那个缘故。因为是缘于自己目标所变成的众生的慈悲。周遍，因为那个目标所变成的众生是无常和无自性的众生。
English
Just as one revolves involuntarily, enters a deep well, climbing upwards is difficult and descending is easy, revolves without interruption, is pressed down by the weight of water and struck by walls and the like, so too are these sentient beings of samsara. They are tightly bound by the ropes of karma and affliction, revolving involuntarily, entering the well of samsara, the cause for being born in a good destination is difficult and the cause for being born in a bad destination is easy to accumulate, controlled by the three poisons, revolving without interruption with the order of before and after not at all certain, and oppressed and tormented by the three sufferings. Therefore, they also change in this way: by which agent, in which place, in what manner, by which cause are they gathered into the four cycles of existence? That is also because, by which agent are they made to enter the cycle? It is by this very untamed and unpacified mind. In which place? From the peak of existence to the Avici hell. In what manner? Like there is no time when one does not revolve. By which cause and condition does one revolve? Because of being controlled by karma and affliction, one gathers into the four cycles of existence in an uncertain order. The third is: Some say that if it is compassion focused on sentient beings, then it is pervasive that it is compassion focused on sentient beings, which is divided into three. The compassion in the continuum of the Buddhas and noble ones is the compassion that focuses on all phenomena. Because of that reason. Because of that reason. Because it is compassion that focuses on all phenomena. Because of that reason. Any compassion that focuses on all phenomena and realizes the wisdom of no self-nature. The latter is because it is omniscient. If you accept, then it is unreasonable. Because it is compassion that focuses on phenomena and compassion that is without focus. Because of that reason. Because of that dharma. Some say that for compassion that focuses on impermanent and selfless sentient beings that have become its object, it is pervasive that it is compassion that focuses by distinguishing sentient beings as impermanent and selfless. Compassion that focuses only on sentient beings. Because of that reason. Because of that reason. Because it is compassion that focuses on sentient beings that have become its object. It is pervasive, because the sentient being that has become its object is an impermanent and selfless sentient being.
Tibetan
་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་མི་རྟག་པ་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་གང་རུང་ངེས་མ་མྱོང་བའི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཟེར་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། བྱང་འཕགས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ལ་བདེན་འཛིན་དང་རྟག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཡོད་པ་གང་ཞིག །མི་རྟག་པ་ཚད་མས་ངེས་མྱོང་བའི་གང་ཟག་གིས། མི་རྟག་པའི་ཆོས་གང་འཇོག་པའི་ཚེ་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་འཇོག་པས་མ་ཁྱབ། རྟག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེས་ཆོས་གང་དམིགས་པར་འཇོག་རེས་ཀྱིས་རྟག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་འཇོག་པས་ཀྱང་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག དག་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཡོད་ཟེར་ན། དེ་མེད་པར་ཐལ། དེའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་ན། དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན། རང་གི་དམིགས་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་བདེན་མེད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་སྙིང་རྗེ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་དེར་ཐལ། ས་བརྒྱད་པ་ནས་བདེན་འཛིན་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཚིག་དོན། སྤྱི་དོན། མཐའ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ཆོས་དང་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ། དཔེར་ན། རླུང་གིས་བསྐྱོད་དེ་གཡོ་བའི་ཆུ་ཡི་ནང་གི་ཟླ་བ་ཆུ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཉེ་རེ་རེ་འཇིག་པ་ལྟར། གཡོ་བ་སྟེ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་འགྲོ་བ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། ཡང་དེ་ལྟར་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་བདེན་པར་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ཡི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་དམིགས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དེ་གཉིས་ལའང་འདུད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྙིང་རྗེ་དང་པོ་དེ་ལ་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། སྙིང་རྗེ་དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་དེས་སྔར་སེམས་ཅན་སྐད་ཅིག་གིས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་རྟོགས་རེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་ཡིན་པ་བློ་ངོར་ཁེགས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་དེ་རང་གི་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་དོན་གཞན་ཡིན་པའང་ཁེགས་ནུས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་ཅན་དེ་རང་གི་ཕུང་པོའི་ཆོས་ཙམ་ལ་བརྟེ
Chinese
因为是有情。有些人说，如果是仅仅缘有情之慈悲，那么一定是未曾确定有情是无常和无自性的补特伽罗相续中的慈悲。这不合理，因为圣者菩萨的相续中有那样的慈悲。因为他们的相续中有俱生的实执和常执。以量确定无常的补特伽罗，在安立任何无常之法时，并非一定以无常来区分。因为具有俱生常执的补特伽罗，在交替安立任何所缘之法时，也并非一定以常来区分。有些人说，安住于清净地的菩萨相续中，有仅仅缘有情之慈悲。这不成立，因为如果是他们的相续中的慈悲，则必须是无缘之慈悲。因为如果是那样，则必须是自之所缘成为有情，显现为无实之相的慈悲。因为从第八地开始，已经舍弃了实执。第二，分三：词义、总义、边际分析。第一，所知法，月称以对法和无缘之慈悲二者顶礼，次第是，例如，风吹动而摇动的水中之月亮，如水一般与每一刹那坏灭的事物一起。对摇动，即刹那坏灭之有情，缘彼等欲离痛苦之缘法之慈悲，以及如水月一般，虽显现为真实，然由自性成立而见为空性之门，缘有情而欲离痛苦之无缘之慈悲，对这二者也顶礼。第二，第一个慈悲被称为缘法之慈悲是有理由的，因为具有慈悲的补特伽罗，先前依赖于有情刹那生灭的认识，从而在意识中遮止了有情是常一自在的。依赖于此，也能遮止有情是与自己的蕴聚相异的异体。依赖于此，有情仅仅依赖于自己的蕴聚之法。
English
Because it is sentient. Some say that if it is compassion that only focuses on sentient beings, then it must be the compassion in the continuum of a person who has never determined that sentient beings are impermanent and selfless. This is unreasonable, because the noble Bodhisattvas have such compassion in their continuum. Because their continuum has innate clinging to reality and permanence. When a person who has determined impermanence through valid cognition establishes any impermanent dharma, it is not necessarily distinguished by impermanence. Because a person with innate clinging to permanence, when alternately establishing any object of focus, is also not necessarily distinguished by permanence. Some say that in the continuum of a Bodhisattva residing in a pure land, there is compassion that only focuses on sentient beings. This is not established, because if it is the compassion in their continuum, it must be objectless compassion. Because if that is the case, it must be compassion in which sentient beings, who have become its object, appear as unreal. Because from the eighth ground onwards, clinging to reality has been abandoned. Second, there are three parts: word meaning, general meaning, and marginal analysis. First, the object of knowledge, Chandrakirti, pays homage to both dharma and objectless compassion, in order. For example, like the moon in the water that is moved by the wind and sways, like water, it perishes with each moment. Focusing on the moving, that is, sentient beings that perish in an instant, the compassion that focuses on the dharma of wanting to be free from suffering, and also like the moon in the water, although appearing as real, seeing the emptiness of being established by its own nature, focusing on sentient beings and wanting to be free from suffering, the objectless compassion, to these two I also pay homage. Second, there is a reason why the first compassion is called dharma-focused compassion, because the person with compassion, previously relying on the recognition of the momentary arising and ceasing of sentient beings, thereby prevents the sentient being from being permanent, singular, and independent in consciousness. Relying on this, it can also prevent the sentient being from being a different entity that is different in nature from its own aggregates. Relying on this, sentient beings only rely on the dharma of their own aggregates.