Tibetan
་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་ཚད་མ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན་པ་ཡིན་གྱི། སྔོན་འཛིན་གྱིས་རང་ཉིད་གྲུབ་ན་རང་རིག་བཀག་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་བཤད་ལས། སྔོན་པོ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྔོན་འཛིན་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན། ཡུལ་དྲན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ཅན་དྲན་པ་ཡིན་གྱི། སྔར་ཡུལ་ཅན་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་གཞན་དག་འདོད་པ་ལྟར་མྱོང་བའི་དབང་གིས་དྲན་པ་དེ་འབྱུང་བ་མིན་པ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སློབ་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རང་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ཞར་ལ་ཚད་མའི་རྣམ་གཞག་བཤད་པ་ལ་གསུམ། མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ། འཕྲོས་པའི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་གི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཞལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ལ་མི་སླུ་བའི་རིག་པ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སླུ་བར་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ནི་རང་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མི་མཐུན་པའི་བརྫུན་པ་ལ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བཤད་པ་དེ་ཡིན་ལ། ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཟུར་གྱི་མི་སླུ་བའི་དོན་ནི། ཚད་མས་ངང་གི་གཞལ་བྱ་ཇི་ལྟར་དཔྱད་པ་ལྟར་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚད་མ་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་ལྟར་འདིར་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་གཞིར་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་བཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚད་མ་ལ། དབྱེ་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང་། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་གཉིས། རང་གི་རྟེན་རྟགས་ཡང་དག་ལ་མ་བརྟེན་པར་རང་གི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་མངོན་འགྱུར་བ་ལ་མི་སླུ་བའི་རིག་པ་དེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དེ་ལ་དབྱེ་ན་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང་། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་ཤིང་རང་གི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཙོ་བོ་མངོན་གྱུར་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་རིག་པ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དབྱེ་ན་ལྔ་ཡོད་དེ། གཟུགས་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ནས། རེག་བྱ་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་བར་ལྔ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་། གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཡིད་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མ་བརྟེན་པར་རང་གི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཞལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ལ་མི་སླུ་བའི་རིག་པ་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་ན་གསུམ་ཡོད་དེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་འཛིན་པའི་ཡིད་མངོན། ནང་བདེ་སྡུག་སོགས་འཛིན་པའི་ཡིད་མངོན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡིད་མངོན་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ། རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་རྐྱེན་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་སུ་སྐྱེས་ཤིང་རང་གི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བའི་བདག་མེད་ཕྲ་རགས་གང་རུང་ལ་མི་སླུ་ཞིང་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་རྟེན་རྟགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་གཞལ་བྱ་ལྐོག་གྱུར་བ་ལ་མི་སླུ་བའི་རིག་པ་རྗེས་དཔག་ཚད་མའི་མཚན་ཉིད། རྗེས་དཔག་ལ་དབྱེ་ན་བཞི་ཡོད་དེ། དངོས་སྟོབས་རྗེས་དཔག་ཡིད་ཆེས་རྗེས་དཔག །གྲགས་པའི་རྗེས་དཔག །དཔེ་ཉེར་འཇལ་གྱི་རྗེས་དཔག་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་མཚན་གཞི་ནི་གཞན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི། རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ཀྱིས། ཚད་མ་ཡིན་ན། རང་གི་གཞལ་བྱ་ལ་མ་འཁྲུལ་ཞིང་གསར་དུ་མི་སླུ་པའི་རིག་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་ཀྱང་། ལུགས་འདི་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཚུར་མཐོང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་དང་། མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་སློབ་པ་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་རྣམས་རང་གི་གཞལ་བྱ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་རྣམས་ལ་རང་གི་གཞལ་བྱ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་ཡང་། དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་དེ་བུམ་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲ་དངོས་མིང་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡུལ་ཅན་དེ་ཡུལ་དེ་ལ་ལྟོས་ནས་མངོན་སུམ་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། ཤེས་པ་གང་ལ་ཡུལ་གང་གི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་ཡུལ་དེ་ཡིན་ན། ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཚིག་གསལ་ལས། གལ་ཏེ་མཚན་གཞིའམ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དམ། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རུང་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་ན་ནི། ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྷན
Chinese
忆念处与有境二者，忆念之识是量，不依赖于其他，而是以自身之力引导。若前执成立自身，则会与遮止自证相违。如是，在《释论》中也说：仅由蓝色成立，前执即可成立。例如，仅由忆念处，即可忆念有境。并非像某些人所认为的那样，先前有境自身凭借体验而产生忆念。因此，以现量证悟空性的学者的等持智慧，即使不是成立自身，也能成立，因为可以通过之前的例子来成立。第二，顺便讲述量的分类，有三：定义、分类、以及补充说明。第一，对于成为自己执持方式之境的主要所量，不欺骗的觉识，是量的定义。即使如此，也与“一切有为法皆是虚妄”的说法不相违背。因为那是说，对于自执分别，显现方式与实际情况不符的虚假法，是欺骗的法性。而量的定义的侧面，不欺骗的含义是，量如实地衡量了自性所量，并如实成立的含义。因此，不承认量论师所说的量的定义，因为那是基于以自性成立为基础而安立的。量，分类有现量和比量两种。不依赖于自己的所依，即正确的因，对于自己执持方式之境的主要显现不欺骗的觉识，是现量的定义。现量可以确定地分为三种，即根现量、意现量和瑜伽现量。第一种的定义是，依赖于自己不共的增上缘，即有色根，而产生，并且对于成为自己执持方式之境的主要显现不欺骗的觉识。它分为五种，即从色根现量到触根现量。
English
The mindfulness consciousness that remembers the object and the subject is a valid cognition that leads by its own power without relying on others. If the prior apprehension establishes itself, it will contradict the prohibition of self-awareness. As it is said in the commentary: "The establishment of blue itself establishes the prior apprehension. For example, the remembrance of the object itself is the remembrance of the subject. It is not like the remembrance arises from the experience of the subject itself as others desire." Therefore, the meditative wisdom of a learner who directly realizes emptiness is established even if it does not establish itself, because it can be established by the previous example. Secondly, incidentally, there are three explanations of the classification of valid cognitions: definition, classification, and supplementary explanation. First, the definition of valid cognition is the non-deceptive awareness of the main object of measurement that has become the object of one's own apprehension. However, this does not contradict the statement that "all conditioned phenomena are deceptive." This is because it is said that the appearance and reality of self-grasping conceptualization are inconsistent, and that it is the nature of deception. The meaning of non-deception in the definition of valid cognition is that the valid cognition establishes the object of measurement as it is measured. Therefore, the definition of valid cognition that is famous among logicians is not accepted here, because it is established on the basis of being established by its own definition. Valid cognition is divided into two types: direct perception and inference. The non-deceptive awareness of the main manifestation of the object of one's own apprehension without relying on one's own basis, the correct sign, is the definition of direct perception. Direct perception is definitely divided into three types: sense direct perception, mental direct perception, and yogic direct perception. The definition of the first is that it arises in dependence on its own uncommon dominant condition, the physical sense, and is the non-deceptive awareness of the main manifestation that has become the object of one's own apprehension. It is divided into five types, from the direct perception of the sense of sight to the direct perception of the sense of touch.
Chinese
因为如此。第二种的定义是：依靠自己独有的近取因——意根，而真实产生，并且不依赖止观双运的等持，对于成为自己所执持境的主要所量，是不欺骗的知识。分类有三种：执持外境的意现量，执持内在苦乐等的意现量，以及存在于除此之外的意现量中。第三种的定义是：依靠自己独有的近取因——止观双运的等持，而真实产生，并且对于成为自己所执持境的粗细无我，是不欺骗且远离分别的智慧。依靠自己的正确所依和相，对于自己的所量——隐蔽事物，是不欺骗的知识，这是比量 प्रमाण 的定义。比量 प्रमाण 分为四种：自性比量，信解比量，名声比量，以及譬喻衡量比量。这些的相，应当从其他地方了解。第三，自续派以下认为：如果是量 प्रमाण ，那么遍及于对于自己的所量不欺骗且新颖的知识。但是，这个宗派不这样遍及，因为对于回视的相续的世俗量 प्रमाण ，以及被无明习气染污的学道圣者的相续的世俗量 प्रमाण 来说，对于自己的所量是欺骗的。原因在于，对于这些来说，自己的所量显现为由自己的自相成立，但是，它不是由自己的自相成立的。瓶子是瓶执持根现量的境现量，因为对于它来说，现量 प्रमाण 的声音是实名，并且有境依靠那个境而成为假立的现量 प्रमाण 。第一个原因在于，对于任何知识来说，任何境的形象显现的那个境，如果是那个知识的现量境，那么遍及于那个知识的境是现量。原因在于，《明句论》中说：如果法相，或者自己的自相，或者总的自相也好，存在于世间，那么一切都应当被现量所缘。因为不是隐蔽的，所以与它的境的形象的知识一起。
English
Therefore. The second definition is: relying on one's own unique immediate cause - the mind faculty, actually arising, and not relying on the samadhi of shamatha-vipashyana union, for the main object to be measured that becomes the object of one's own grasping, it is the non-deceptive knowledge. There are three divisions: mind-direct perception that grasps external objects, mind-direct perception that grasps internal pleasure and pain, etc., and those that exist in other mind-direct perceptions. The third definition is: relying on one's own unique immediate cause - the samadhi of shamatha-vipashyana union, actually arising, and for whatever subtle or coarse selflessness that becomes the object of one's own grasping, it is the non-deceptive and non-conceptual wisdom. Relying on one's own correct basis and sign, for one's own object to be measured - hidden things, it is the non-deceptive knowledge, this is the definition of inferential valid cognition (pramana). There are four divisions of inference: inference by nature, inference by belief, inference by fame, and inference by analogy. The characteristics of these should be understood from elsewhere. Third, the Svātantrika school and below consider: if it is valid cognition (pramana), then it is pervasive that it is non-deceptive and novel knowledge for its own object to be measured. However, this system does not pervade in this way, because for the conventional valid cognition (pramana) of the continuum of those who look back, and for the conventional valid cognition (pramana) of the continuum of the noble ones who are learning, which is defiled by the imprints of ignorance, they are deceptive for their own object to be measured. The reason is that for these, their own object to be measured appears to be established by its own characteristics, but it is not established by its own characteristics. The pot is the object of the direct perception of the pot-grasping sense faculty, because for it, the sound of direct perception is used as a real name, and the subject is nominally direct perception in dependence on that object. The first reason is that for any knowledge, if the object in which the image of any object appears is the direct perception object of that knowledge, then it is pervasive that the object of that knowledge is direct perception. The reason is that in the Clear Words (Prasannapadā), it says: if the characteristic, or one's own characteristic, or the general characteristic, exists in the world, then all should be perceived directly. Because it is not hidden, it is together with the knowledge of the image of its object.