Tibetan
དཔོག་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དྲན་པའི་རྟགས་ལས་སྔོན་འཛིན་ལ་མྱོང་བྱེད་ཡོད་པར་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། ཁྱོད་ལྟར་མྱོང་བ་ལ་རང་མྱོང་གཞན་མྱོང་གཉིས་སུ་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། མར་མེ་གསལ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་གསལ་བར་ཡང་མི་བྱེད་ལ། རང་ལས་དོན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་མི་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ། མར་མེས་རང་གིས་རང་གསལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན། མུན་པས་མུན་པ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མུན་ནང་གི་བུམ་པའི་གཟུགས་མཐོང་བ་རྐྱེན་ལ་མི་ལྟོས་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། མར་མེས་རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས། །གལ་ཏེ་སྣང་བར་འགྱུར་ན་ནི། །མུན་པའང་རང་དང་གཞན་གྱི་དངོས། །སྒྲིབ་པར་འགྱུར་བ་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དགག་པ་ནི། ཁ་ནང་ཁོ་ན་ལ་ཕྱོགས་ཞིང་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གྱི་རྣམ་པ་འཆར་རྒྱུ་མེད་པའི་རང་རིག་འདོད་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རང་ཉིད་ལ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རྣམ་པ་འཆར་རྒྱུ་མེད་པར་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་འདོད་ན་རལ་གྲི་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་རང་གིས་རང་གཅོད་ནུས་པ་དང་། སོར་མོ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་ཀྱི་རྩེ་ལ་རེག་ནུས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རལ་གྲིས་རང་གི་སོ། །གཅོད་པར་མི་ཕྱེད་སོར་མོས་ནི། །རང་ལ་རེག་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུའི་རང་རིག་དེ་རང་ཉིད་ཀྱི་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ལ་ཇི་ཙམ་ཡིད་གཏད་ཀྱང་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་འཆར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། རག་རིག་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ། ཕྱི་དུས་ཀྱི་དྲན་པའི་རྟགས་ལས་རང་རིག་ཡོད་པར་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། ཕྱིར་རྒོལ་ལ་རང་རིག་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྗོད་པ་ཡི་དྲན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་གྲུབ་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་རིག་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་གཞི་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དེ་རང་གིས་རང་རིག་པར་བྱེད་པ་ནི་གྲུབ་ལ་རག་མོད་ཀྱི་སྟེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་། དེ་ལྟ་ནའང་དྲན་པའི་ཤེས་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དེ་དག་དྲན་པ་སྟེ་མྱོང་བ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ལྟར་ན་སྔར་གྱི་ཡུལ་མྱོང་གི་ཤེས་པ་
Chinese
因为与推测相同。另外，这不合理，因为即使从记忆的标志中可以证明先前的执持具有体验者，但按照你的观点，体验不一定是自体验和他体验两种。因为，即使灯火生起为明亮之体性，自己也不会照亮自己，而且自己以外的其他事物也不会照亮自己，就像那样。如果说，灯火自己照亮自己，那么，黑暗也应该遮蔽黑暗。因为你这样认为。如果这样认为，那么，黑暗中的瓶子的形状应该不依赖于因缘而可见。因为你这样认为。这是周遍的，如《根本慧论》中所说：灯火照亮自己和他物，如果这样成立，那么黑暗遮蔽自己和他物，毫无疑问。第二，驳斥所要成立的观点：仅仅朝向内部，远离一切二取显现，并且没有能知所知之相的自证，这种观点是不合理的。如果自己没有能知所知之相，却认为自己是能知所知，那么一把剑应该能够自己砍自己，一根手指应该能够触及自己的顶端。因为会变成这样。之所以会这样，如云：如同剑不能砍自己的刃，手指不能触及自己，自己的心也是如此。像这样的自证，自己既是能知又是所知，这不合理。因为无论多么相信它，也不会有能知所知的显现。第二部分分为两点：正文，以及即使没有自证也能产生记忆的方式。第一点：如果说，从后来的记忆的标志中可以成立自证的存在，那么，对于反驳者来说，为了要成立没有自证，所说的记忆自然存在，这个是法，不应该是你用来成立自证的理由。因为你的基础没有成立。如果说，知识自己认识自己是成立的，并且依赖于它，即使允许这样，即便如此，记忆的知识回忆起对境和有境是不合理的，因为按照你的观点，先前的对境体验的知识
English
Because it is the same as inference. Furthermore, it is unreasonable because even if it can be proven from the sign of memory that the previous apprehension has an experiencer, according to your view, experience is not necessarily either self-experience or other-experience. Because, even if a lamp arises as the nature of brightness, it will not illuminate itself, and other things besides itself will not illuminate it either, just like that. If you say that the lamp illuminates itself, then darkness should also obscure darkness. Because you think so. If you think so, then the shape of the vase in the darkness should be visible without depending on conditions. Because you think so. This is pervasive, as it is said in the Root Wisdom: If a lamp illuminates itself and other things, then there is no doubt that darkness also obscures itself and other things. Second, refuting the view to be established: It is unreasonable to hold that self-awareness, which only faces inward, is free from all dualistic appearances, and has no aspect of knower and known. If one does not have the aspect of knower and known, but thinks that one is the knower and the known, then a sword should be able to cut itself, and a finger should be able to touch its own tip. Because it will become like this. The reason why it becomes like this is, as it is said: Just as a sword cannot cut its own edge, a finger cannot touch itself, so is one's own mind. Such self-awareness, being both the knower and the known, is unreasonable. Because no matter how much you trust it, there will be no appearance of knower and known. The second part is divided into two points: the text, and the way in which memory arises even without self-awareness. First point: If you say that the existence of self-awareness can be established from the sign of later memory, then, for the opponent, in order to establish that there is no self-awareness, the memory that is said to exist naturally, this is the subject, should not be the reason you use to establish self-awareness. Because your basis is not established. If you say that the knowledge knowing itself is established and depends on it, even if it is allowed, even so, it is unreasonable for the knowledge of memory to recall the object and the subject, because according to your view, the knowledge of the previous object experience