Tibetan
དང་། ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་ཤེས་གཉིས་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། དཔེར་ན། ཉེར་སྦས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི། བྱམས་པའི་ཤེས་པས་སྔར་མ་ཤེས་པ་སྟེ་མ་མྱོང་བ་བྱམས་པའི་རྒྱུད་སྐྱེས་པ་བཞིན་ནོ། ཁོ་ན་རེ་དེ་གཉིས་མི་མཚུངས་ཏེ། དོན་དེ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་ལ་བྱེད་ཅིང་། དཔེ་དེ་ནི་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་ཀྱང་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་བྱམས་པ་ཉེར་སྦས་ལ་བརྟེན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཚིག་དོན་དང་། སྤྱི་དོན་ནོ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་རང་རིག་མ་འདོད་པ་ཁྱོད་ལྟར་ན་དྲན་པ་སྐྱེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ལུགས་ལ་རང་རིག་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་སྐྱེ་ཚུལ་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ན། སྔོན་འཛིན་ལྟ་བུ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལས་དྲན་པའི་ཤེས་པ་འདི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་དབུ་མ་པ་ངའི་ལུགས་ལ་ཡོད་པ་མིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྔར་གྱི་ཤེས་པས་ཡུལ་མྱོང་བ་དང་བཅས་པ་དེ། ཕྱིས་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་པས། འདི་སྔར་ཡང་ང་ཡིས་མཐོང་སྙམ་དུ་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བཏགས་དོན་མ་བཙལ་པར་དྲན་ཚུལ་འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྔོན་འཛིན་ལ་མྱོང་བྱེད་རང་རིག་མེད་ཀྱང་ངས་སྔོན་པོ་མཐོང་སྙམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་ཏེ། སྔོན་འཛིན་དང་དྲན་ཤེས་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སོ་སོ་བ་མིན་པར་རྒྱུན་གཅིག་པའི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་ཅིང་། སྔོན་འཛིན་གྱི་ཡུལ་སྔོན་པོ་དང་དྲན་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྔོན་པོ་གཉིས་ཡུལ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔོན་འཛིན་དེ་ང་མིན་ཀྱང་ངའི་ཆ་ཤས་ཡིན་པས་སྔོན་འཛིན་གྱིས་སྔོན་པོ་མཐོང་བས། ངས་སྔོན་པོ་མཐོང་སྙམ་པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་སྔོན་འཛིན་གྱི་དུས་སུ་གྲུབ་པའི་སྔོན་པོ་དེ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་དུས་སུ་གྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་དུས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། སྔོན་འཛིན་གྱི་དུས་སུ་དེ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་རང་རིག་མེད་ཀྱང་ཕྱིས་རས་སྔོན་པོ་མཐོང་སྙམ་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་བ་འཐད་པའི་དཔེ་ཡང་ཡོད་དེ། དགུན་དུས་སུ་བྱི་བ་དུག་ཅན་གྱིས་དམུགས་པ་ན་དུག་ཞུགས་ཏེ་དཔྱིད་ཀའི་དུས་སུ་འབྲུག་སྒྲ་ཐོས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་དུས་ལངས་པའི་ཚེ། བྱི་བས་དམུགས་པ་མ་སྤངས་པར་བྱི་བས་དམུགས་པའི་དུས་སུ་དུག་ཞུགས་སོ་སྙམ་པའི་དྲན་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང་སྦྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་རང་རིག་ཡོད་མིན་ན། །རྣམ་ཤེས་དྲན་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །གཞན་མྱོང་བ་དང་འགྲེལ་བ་ལས། །དྲན་འགྱུར་བྱི་བའི་དུག་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་མཚུངས་སྦྱོར་ཚུལ་ཡོད་དེ། སྔོན་འཛིན་ཀྱི་དུས་སུ་སྔོན་པོ་མཐོང་བ་དང་། དགུན་དུས་ཀྱི་བྱི་བས་དམུགས་པ་གཉིས་ཆོས་མཚུངས། སྔོན་འཛིན་གྱིས་དུས་སུ་སྔོན་འཛིན་ལ་མྱོང་བྱེད་རང་རིག་མེད་པ་དང་། བྱི་བས་དམུགས་པའི་དུས་སུ་དུག་ཞུགས་པ་མ་མྱོང་བ་གཉིས་ཆོས་མཚུངས། སྔོན་འཛིན་མ་སྤངས་པར་སྔོན་པོ་མཐོང་སྙམ་པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་དང་། བྱི་བས་དམུགས་པ་མ་སྤངས་བར་དུ་གཞུགས་མ་མྱོང་བའི་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཆོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་ལ་ཁོ་ན་རེ། ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ། རང་རིག་མེད་ཀྱང་དབང་ཤེས་དང་ཡིད་ཤེས་སོགས་འདོད་དགོས་པས། དེ་ཡང་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་གྲུབ་ན། རང་རིག་བཀག་པ་དང་འགལ་ལ། མྱོང་བྱེད་དོན་གཞན་ཞིག་གིས་མྱོང་ན། མྱོང་བྱེད་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་གནོད་བྱེད་ཁྱེད་རང་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ་གཉིས། ལན་དངོས་དང་། ཞར་ལ་ཚད་མའི་རྣམ་གཞག་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདིར་གཞལ་བྱའི་གྲངས་ངེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚད་མའི་གྲངས་དེས་འཇོག་ཅིང་། ཚད་མ་ཡང་གཞལ་བྱའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་ཀྱི། དེ་ལས་ལོགས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རང་རིག་སོགས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཚིགས་གསལ་ལས། ཚད་མའི་གྲངས་འཇུག་པ་གཞལ་བྱའི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཞལ་བྱའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་པར་རྙེད་པའི་ཚད་མ་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་། དེའི་དོན་ནི། སྔོན་འཛིན་གྱིས་སྔོན་འཛིན་གྲུབ་ཞེས་པའི་དོན་མ་ཡིན་པར་སྔོན་འཛིན་གྱིས་སྔོན་པོ་གཞལ་སྟོབས་ཀྱིས་སྔོན་འཛིན་ཡོད་པར་འགྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྔོན་འཛིན་གྱིས་སྔོན་པོ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་དེ་ཚད་མ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས་འདྲེན། དེ་དྲན་པའི་དྲན་ཤེས་དེས་སྔོན་པོ་དང་སྔོན་འཛིན་མེད་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་ནས་བློ་ཁ་ཕྱོགས་པ་ཙམ་གྱིས
Chinese
而且，后来的记忆与先前的认知是互不相关的他者，因为是自性成立的他者。这是普遍的。例如，潜伏的意识，就像慈爱的意识先前未曾知晓，即未曾体验过，而生起慈爱的相续一样。有人会说，这两者并不相同，因为前者属于同一个相续，而后者属于不同的相续。但这也是不合理的，因为凭借自性成立的他者这一知识的理证，也破除了属于同一个相续以及因果等差别，如同在“慈爱依赖于潜伏”等场合中所说的那样。第二部分分为两点：词义和总义。第一点是：如果像你一样不承认自明，那么记忆是如何产生的呢？我们的观点是，即使没有自明，记忆的产生也是合理的。原因是什么呢？因为像先前认知一样的感官意识，无论以何种方式体验了境，由此产生的记忆意识，对于我这个中观派来说，是自性上不同的。因此，先前的意识连同对境的体验，后来的记忆意识也是如此。因此，会产生“这以前我也见过”这样的记忆。因为不寻求假立的意义，这种记忆的方式也是世间的习俗。第二点是：即使先前的认知没有体验者自明，产生“我想我以前见过蓝色”这样以境为对象的记忆也不矛盾，因为先前的认知和记忆意识并非自性成立的各自独立，而是建立了同一相续的联系，并且先前认知之境蓝色和记忆意识之境蓝色是同一个境。而且，先前的认知虽然不是我，但却是我的组成部分，因此先前认知见到了蓝色，所以产生“我想我以前见过蓝色”这样的记忆是合理的。即使如此，也不会产生“先前认知时成立的蓝色，在记忆意识时也成立”这样的记忆，因为这两者时间不同。此外，即使先前认知时没有体验者的自明，后来产生“我想我见过蓝色的布”这样的记忆也是合理的，这样的例子也是存在的。
English
Moreover, the later memory and the prior cognition are unrelated others, because they are self-established others. This is universal. For example, latent consciousness is like the arising of a continuum of loving-kindness that the consciousness of loving-kindness had not previously known, i.e., had not experienced. Someone might say that these two are not the same, because the former belongs to the same continuum, while the latter belongs to different continua. But this is also unreasonable, because the reason of knowledge, being a self-established other, also destroys the differences such as belonging to the same continuum and cause and effect, as stated in the context of "loving-kindness depends on latency," etc. The second part is divided into two points: the meaning of the words and the general meaning. The first point is: If, like you, you do not admit self-awareness, then how does memory arise? Our view is that even without self-awareness, the arising of memory is reasonable. What is the reason? Because the sensory consciousness, like prior cognition, in whatever way it experiences an object, the memory consciousness that arises from it is, for me, a Madhyamika, different in nature. Therefore, the prior consciousness together with the experience of the object, the later memory consciousness is also the same. Therefore, the memory of "I have seen this before" will arise. Because it does not seek the imputed meaning, this way of remembering is also the custom of the world. The second point is: Even if the prior cognition does not have the experiencer's self-awareness, it is not contradictory to generate the memory of "I think I have seen blue before" with the object as the object, because the prior cognition and the memory consciousness are not self-established and independent of each other, but have established a connection of the same continuum, and the object of the prior cognition, blue, and the object of the memory consciousness, blue, are the same object. Moreover, although the prior cognition is not me, it is part of me, so the prior cognition has seen blue, so it is reasonable to generate the memory of "I think I have seen blue before." Even so, the memory of "the blue that was established at the time of prior cognition is also established at the time of memory consciousness" will not arise, because the two times are different. Furthermore, even if there is no experiencer's self-awareness at the time of prior cognition, it is reasonable to generate the memory of "I think I have seen blue cloth" later, and there are examples of this.
Chinese
诶！冬天被毒鼠咬伤，毒素进入体内，到了春天，因为听到雷声而发作的时候。就像老鼠咬伤没有痊愈，还以为是被老鼠咬伤的时候毒素进入体内一样产生记忆。因此，在《入行论》中也说：如果不存在自证，那意识如何产生记忆？从其他经验和解释来说，记忆就像老鼠的毒素一样。因为这样说的缘故。有相似的结合方式，在取蓝色的时候看到蓝色，和冬天被老鼠咬伤，这两者是相似的。在取蓝色的时候，取蓝色时没有体验者自证，和被老鼠咬伤的时候没有体验到毒素进入体内，这两者是相似的。没有舍弃取蓝色，还以为看到了蓝色而产生记忆，和老鼠咬伤没有痊愈，还以为没有体验到毒素进入体内而产生记忆，这两者是相似的缘故。对于这些，有人会说：按照应成派的观点，即使没有自证，也必须承认根识和意识等等。如果这些也是自己成立的，那就和遮止自证相违背了。如果由其他的体验者来体验，那体验者就会变成无穷无尽，这个妨害对你们来说也是一样的。如果这样说。对此的回答有两个，真实的回答，以及顺便解释量（ प्रमाण ）的分类。第一个是：不会变成那个过失，因为这里是通过衡量对象的数量来确定量的数量，而且量也是通过衡量对象的显现方式来成立的，除此之外，不需要其他的成立者自证等等。原因在于，《释量论》中说：量的数量的确定，是依赖于所量对象的他者，并且仅仅是跟随所量对象的显现方式，就能发现自己存在的量，这些量的自体是这样确定的。因为这样说的缘故。它的意思是，不是说取蓝色成立取蓝色，而是说取蓝色衡量蓝色，凭借力量成立取蓝色存在的意思。取蓝色回忆蓝色，那个回忆的记忆不依赖于其他的量，而是凭借自己的力量引导。那个回忆的记忆仅仅是切断了蓝色和取蓝色不存在的增益，并且把心转向
English
Eh! In winter, when bitten by a poisonous mouse, the poison enters the body, and in spring, when the sound of thunder is heard, it flares up. It's like having the memory of the poison entering the body when bitten by a mouse, even though the mouse bite hasn't healed. Therefore, it is said in the Bodhisattvacharyavatara: If there is no self-awareness, how can consciousness have memory? From other experiences and explanations, memory is like the poison of a mouse. Because it is said that way. There is a similar way of combining things: seeing blue when apprehending blue, and being bitten by a mouse in winter, these two are similar. When apprehending blue, there is no experiencing self-awareness in the apprehension of blue, and not experiencing the poison entering the body when bitten by a mouse, these two are similar. Not abandoning the apprehension of blue, yet having the memory of seeing blue, and the mouse bite not healing, yet having the memory of not experiencing the poison entering the body, these two are similar. To these, someone might say: According to the Prasangika view, even without self-awareness, one must accept sense consciousness and mental consciousness, etc. If these are also self-established, then it contradicts the negation of self-awareness. If experienced by another experiencer, then the experiencers would become endless, and this harm is the same for you. If you say so. There are two answers to this: the actual answer, and incidentally explaining the classification of pramana ( प्रमाण ). The first is: it won't become that fault, because here the number of pramanas is determined by the number of objects to be measured, and the pramana is also established by the way the object to be measured appears, and apart from that, no other establisher, such as self-awareness, is needed. The reason is that the Tika Chenmo says: The determination of the number of pramanas depends on the other of the object to be measured, and merely following the appearance of the object to be measured, one can find the pramana that exists on its own, and the self of these pramanas is determined in this way. Because it is said that way. Its meaning is not that apprehending blue establishes apprehending blue, but that apprehending blue measures blue, and by the power of that, the meaning is that the apprehension of blue is established as existing. The memory of apprehending blue recalls blue, and that memory does not rely on other pramanas, but guides by its own power. That memory merely cuts off the superimposition of blue and the apprehension of blue not existing, and turns the mind towards