Tibetan
ང་དང་ང་ཡི་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཕྱི་རོལ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པ། གཞན་དབང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་དགག་པ། སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་ཙམ་སྒྲས་ཕྱི་དོན་མི་འགོག་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཙམ་པ་ན་རེ། བྱང་སེམས་ས་དྲུག་པ་བས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ཚུལ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བར་ཁྱོད་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན་འདིར་ལྟར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཉམས་ལེན་ལྷག་པར་ཐོབ་པ་ས་དྲུག་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ནང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ལས་གཟུགས་སོགས་འབྱུང་བས་སེམས་ལས་རྫས་གཞན་གྱི་ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་གཟུང་བ་མེད་པར་དེ་ལས་དོན་གཞན་པའི་དེ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་མཐོང་ཞིང་། ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླའི་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཙམ་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པས་གཉིས་སྟོང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་རང་གི་ནུས་པས་གཞག་པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ལས་ཕྱིར་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མེད་པའི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་རླུང་གིས་བསྐུལ་པ་སྟེ་བསྐྱོད་པ་ལས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལས་ཆུ་རླབས་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་དབང་རྣམ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོ་བཏགས་པར་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་བར་སྣང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་བཞག་པའི་ནུས་པ་སྨིན་པ་ལས་དོན་སྣང་གི་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་བསྟན་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། དོན་སྣང་གི་ཤེས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་དོན་གྱི་གཟུང་བ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་པར་སྒྲ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟེར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྒྱས་པར་དགག་པ་དང་། དོན་བསྡུ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དཔེ་དགག་པ། དོན་དགག་པ། དེ་ལྟར་བཀག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་མི་འགལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྨི་ལམ་གྱི་དཔེ་དགག་པ་དང་། སྐྲ་ཤད་མཐོང་
Chinese
正如“我”和“我的”所显示的那样，情况就是如此。第二部分有三个方面：驳斥外境不存在的自性有；驳斥他性存在的论证；说明唯识宗所说的“唯”字并不否定外境。第一部分有两个方面：陈述观点和驳斥它。首先，唯识宗的人说：菩萨从第六地开始证悟法性的方式，不像你所说的无自性那样。为什么呢？就像这里一样，对于特别获得了般若波罗蜜多修持，安住于第六地的菩萨来说，你所说的能取和所取在本体上是不同的，空性的缘起事物，仅仅是识的自性，他会证悟这种真实性。因为从内在的习气成熟而产生了色等，所以没有从心之外的实体的外境的所取，也没有看到从那之外的其他事物去执取它。三界，即地下、地上、天上的存在，完全了悟到仅仅是识的自性，因此现量见到二空的真实性。因此，内外的一切事物，被称为阿赖耶识的法，与你不同，仅仅是从自身的力量所安立的习气成熟而产生的，没有外境的识。例如，就像风吹动时，从大海中产生波浪一样。他性，即自性成立的识的体性，是能取和所取的事物，被认为是本体不同的显现之因。因为已经说明了在阿赖耶识上安立习气的力量成熟时，会产生境相的事物。境相的识，具有三种特点：它会出现在没有外境的所取的情况下，并且是自性存在的，在胜义谛中，它是非语言概念的一切戏论的对境。他们这样说。第二部分有两个方面：详细驳斥和总结要点。第一部分有三个方面：驳斥比喻，驳斥观点，说明如此驳斥与修不净观并不矛盾。第一部分有两个方面：驳斥梦的比喻和见到毛发
English
As shown by "I" and "mine," that is the case. The second part has three aspects: refuting the self-existence of consciousness without external objects; refuting the valid arguments for other-dependent existence; and explaining that the word "only" in the Mind-Only school does not negate external objects. The first part has two aspects: stating the view and refuting it. First, the Mind-Only proponents say: The way a bodhisattva from the sixth bhumi realizes the nature of reality is not as you say, as being without inherent existence. Why? It is like this: For a bodhisattva who has particularly attained the practice of the Perfection of Wisdom and abides on the sixth bhumi, what you say as the apprehended and the apprehender being different entities, the dependent arising phenomena of emptiness, he will realize that reality as being merely the nature of consciousness. Because form and so on arise from the maturation of inner imprints, there is no object of apprehension of an external object that is a substance other than the mind, and it is not seen that something other than that apprehends it. The three realms, namely the existence of below the earth, on the earth, and above the earth, are fully realized as being merely the nature of consciousness, and therefore the reality of the two emptinesses is directly seen. Therefore, all internal and external phenomena, called the basis of all, are different from you, and merely a consciousness arises from the maturation of imprints established by its own power, without an external object. For example, just as when the wind blows, waves arise from the great ocean. Other-dependence, which is the nature of consciousness established by its own nature, is the cause of the appearance of the apprehended and the apprehender as being nominally different entities. Because it has already been explained that when the power of establishing imprints on the basis of all matures, the phenomena of object-appearance arise. That consciousness of object-appearance has three characteristics: it will arise without an object of apprehension of an external object, and it is self-existent, and in the ultimate truth, it is not the object of all elaborations of language and concepts. They say this. The second part has two aspects: detailed refutation and summarizing the points. The first part has three aspects: refuting the analogy, refuting the view, and explaining that such refutation is not contradictory to meditating on ugliness. The first part has two aspects: refuting the analogy of dreams and seeing hairs