Chinese
于此宗派，为成立坏灭为实有，有二：教证与理证。教证者，《十地经》云：“以生之缘故，有老死。”此即显示坏灭为实有之故。如何显示耶？谓：有。有情之死亡，即是彼之坏灭。彼亦说为以生之缘所生之故。理证者：苗芽之坏灭应是实有，以其坏灭依赖因缘之故。何以故？苗芽不依赖因缘则不坏灭之故。周遍者：若苗芽之坏灭不依赖缘，则彼之坏灭亦将不依赖缘之故。第二者，业非自性有而生果之譬喻为何？谓：昔时之业虽已止息，且非自性有，然如是无有之业止息后，亦有自果。譬如，睡眠时之梦中，见及妇女之形相为所缘境。醒来时，于愚者而言，缘止息且无有之妇女，而生贪著，亦如是之故。第三有二：遣除异熟无间产生之诤论，及遣除与成立阿赖耶识存在之教证相违之诤论。初者，若自性无有之业坏灭后生果，则已取出异熟之业，应再次产生异熟。答：所知法，虽已取出异熟与未取出异熟二者，于自性无有上相同，然须知已成熟之异熟不再成熟，亦即不再产生。譬如，境虽非实有，然相同。如患有眼翳者，于非有地基之处，见毛发之相。而不见他物如驴角等之相。如是，未取出异熟者产生异熟，已取出异熟者不产生异熟，其差别即在于此。不仅如此，黑白业之果亦各自决定。如何耶？异熟不善，亦即不悦意者，从黑业生。异熟善，亦即悦意者，见从善业所生之故。诸业之果各自决定
English
In this system, there are two proofs, scriptural and logical, to establish destruction as a real entity. The scriptural proof is from the Sutra of the Ten Grounds, which states, "Due to the condition of birth, there is aging and death." This itself demonstrates that destruction is a real entity. How does it demonstrate? It does. The death of a sentient being is its destruction. And it is said that this is produced by the condition of birth. The logical proof is: The destruction of a sprout must be a real entity because its destruction depends on causes and conditions. Why? Because a sprout does not perish without depending on causes and conditions. The pervasion is: If the destruction of a sprout does not depend on conditions, then its destruction will also not depend on conditions. The second is: What is the example of karma that is not inherently existent producing a result? It is said: Although past karma has ceased and is not inherently existent, even from the cessation of such non-existent karma, there is its own result. For example, in a dream while sleeping, one sees the form of a woman as an object of focus. Even when awake, a fool develops attachment by focusing on a woman who has ceased and does not exist, and that is the same. The third has two parts: refuting the argument that maturation arises without interruption, and refuting the argument that contradicts the scriptures establishing the existence of the base of all (alaya). The first is: If a karma that is inherently non-existent produces a result after it has ceased, then a karma that has already produced its maturation should produce maturation again. Answer: Knowable phenomena, although both karmas that have produced maturation and those that have not are the same in being inherently non-existent, one must understand that a maturation that has already ripened does not ripen again, that is, it does not produce again. For example, although an object is not real, it is similar. Like someone with cataracts in their eyes seeing the appearance of hairs in a place where there is no ground, but not seeing the appearance of other things like donkey horns. Likewise, the difference is that a karma that has not produced its maturation produces it, while one that has already produced it does not. Moreover, the results of white and black karmas are also determined separately. How so? An unpleasant maturation, that is, an undesirable one, arises from black karma. A pleasant maturation, that is, a desirable one, is seen to arise from virtuous karma. The results of all karmas are determined separately.
Tibetan
ས་པའི་དཔེ་བཤད་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་པའི་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ཅན་གྱི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་གྲོལ་པའི་ཐབས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལེགས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བས་ལས་དང་འབྲས་བུའི་གནས་ཚུལ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་སེམས་པའང་དགག་པར་མཛད་དེ། དགོས་པ་ནི། ཐ་སྙད་དུ་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་བློ་ཆུང་པའི་སོ་སྐྱེས་ལས་འབྲས་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་ནས་ལས་འབྲས་ཀྱི་ངེས་པ་སྟོང་དུ་འོང་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དེ་འགོག་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་དང་། དགོངས་ཏེ་གསུངས་པའི་དཔེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཀུན་གཞི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་ཀྱང་མདོ་གཞན་དུ་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་བར་ཐལ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་། རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་དགའ་བ་ཞིག་ཉིད་བདེན་པར་ཡོད་ཅེས་བསྟན་པ་འདི་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་པའི་དོན་རིག་པར་མི་འགྱུར་བའི་གང་ཟག་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རྒྱས་པར་ནི་སྟོང་ཐུན་སོགས་ནས་ཤེས་དགོས་ལ། འདིར་བསྡུ་ན། ཀུན་གཞི་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་འདོད་ཚུལ་ཡོད་དེ། རང་འབྲས་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་མཐའ་དག་བསྐྱེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་ས་བོན་ལྟ་བུ། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་སོ་སོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞིག་ལ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཁམས། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་པས་ན་འགྲོ་ཀུན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པའང་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཀུན་གཞི་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེ་དེས་གདུལ་བའི་གདུལ་བྱའི་ངོར་དགོངས་གཞི་སྟོང་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པའི་ཆ་ནས་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཀུན་གཞི་མེད་པར་མ་ཟད། དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་མོད་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་བཀྲི་བའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་ཇི་ལྟར་ན། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་ཡང་བྲལ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་སུ་
Chinese
由于已经完成了关于地的例子的解释，因此，具有理解善与非善之业在自性上不存在的智慧之人，其有法是，将从轮回中解脱，因为从轮回中解脱的方法是很好地理解因果的真如。胜者也否定了以对实义进行辨析的理智来思考业与果的情况，原因是，在名言中，诸业的果报成熟是不可思议的，因此为了阻止小智慧的凡夫俗子诽谤业果，认为业果的确定性会落空的想法。第二部分分为两点：正文和说明所说之例。第一点是：所知法，即使在名言中阿赖耶识也不存在，但在其他经典中说作为业果的所依与此并不矛盾，因为存在与六识聚的自性相异的阿赖耶识，并且存在独立的补特伽罗，以及显示色等蕴是令人喜悦的真实存在，这都是为了那些不能理解上述所说的极其深奥之义的人而说的。那么，阿赖耶识是什么样的呢？详细内容需要从《现观庄严论》等中了解，在此总结：承认阿赖耶识的那些人有其认为的方式，即作为生起自身果实——一切清净之法的所依，如同那些的种子。因为他们认为是一种与六识聚各自的自性相异的识，正如经中所说：“无始时之界，是诸法之所依，以彼有故诸有情，以及涅槃亦可得。”因此，在此说阿赖耶识存在，是解释为不了义，因为那个经是从调伏的所调伏者的角度，考虑到空性而说的，因此从不了义的角度来解释。第二点是：不仅阿赖耶识不存在，而且诸事物在自性上也不存在，然而，在自性上存在，这样以不了义的方式显示，其有法是，有必要的，因为是引导所调伏者的方法，例如，即使远离了坏聚见，但仍然为了领悟真如，佛陀
English
Since the explanation of the example of the earth has been completed, therefore, the person with the wisdom to understand that good and non-good actions do not exist in their own nature, their dharma is that they will be liberated from samsara, because the method of liberation from samsara is to understand well the suchness of cause and effect. The Victorious One also negates thinking about the circumstances of actions and fruits with the intellect that distinguishes the ultimate meaning, because, in conventional terms, the ripening of the fruits of actions is inconceivable, therefore, in order to prevent ordinary people with little wisdom from slandering the results of actions, thinking that the certainty of the results of actions will be in vain. The second part is divided into two points: the text and the example of what is said in the explanation. The first point is: knowable dharma, even in name, the alaya consciousness does not exist, but in other sutras it is said that it is not contradictory to say that it is the basis of the results of actions, because there is an alaya consciousness that is different in nature from the six aggregates of consciousness, and there is an independent person, and it is shown that the aggregates of form, etc., are a pleasant and true existence, all of which are said for those who cannot understand the extremely profound meaning mentioned above. So, what is the alaya consciousness like? The detailed content needs to be understood from the Ornament for Clear Realization, etc., and here is a summary: those who acknowledge the alaya consciousness have their way of thinking about it, that is, as the basis for generating their own fruits—all pure dharmas, like the seeds of those. Because they consider it to be a consciousness that is different in nature from each of the six aggregates of consciousness, as it is said in the sutra: "The realm of beginningless time is the basis of all dharmas, because of its existence, all beings, and nirvana can also be attained." Therefore, saying that the alaya consciousness exists here is interpreted as provisional meaning, because that sutra is spoken from the perspective of the trainees who are being tamed, considering emptiness, so it is interpreted from the perspective of provisional meaning. The second point is: not only does the alaya consciousness not exist, but also things do not exist in their own nature, however, existing in their own nature, showing in this way with provisional meaning, its dharma is that it is necessary, because it is the method of guiding the trainees, for example, even if one is separated from the view of the perishable collection, but still in order to comprehend the suchness, the Buddha