Tibetan
གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཚེ། སྔོན་པོའི་སྟེང་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་མི་སྣང་གི་ཆ་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཅིང་། དེ་ལྟ་གང་སྣང་གི་ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པས་སྟོང་ཡང་། རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་མི་འགལ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་བྱད་བཞིན་དུ་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་དེ་བཞིན་དུ་མེད་ཅེས་པ་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སོ་སྐྱེའི་མིག་ལ་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ལྟར་མེད་ཀྱང་སྔོན་པོ་ཡོད་པར་འཇོག་དགོས་ཏེ། ཚུལ་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ལ་མེད་དུ་མི་རུང་བས་ལེགས་པར་ཤེས་དགོས་པ་སྐབས་འདིའི་རྣམ་བཤད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ལ་གཉིས། རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཆེས་འཐད་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེར་མ་ཟད། སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཕྱིས་མེད་པའི་ཆད་པའང་མ་ཡིན་པར་ཐལ། དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུའང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་ཀུན་གཞི་སོགས་ཁས་བླང་མི་དགོས་པར་བསྟན་པ། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ལས་འགགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་རྩོད་པ་སྤོང་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚིག་དོན། སྤྱི་དོན། མཐའ་དཔྱད་པའོ། དང་པོ་ནི། ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་ཆོས་ཅན། ཀུན་གཞི་སོགས་ཁས་བླངས་པ་མེད་ཀྱང་བྱེད་པ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ལར་སྔར་བྱས་པའི་ལས་འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་པ་ལས་ཀྱང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་དག་པ་སྟེ་མི་འཁྲུལ་བར་འབྱུང་བར་རིགས་པར་གྱིས་ཏེ་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་གཞི་སོགས་མི་འདོད་ཀྱང་ལས་ལས་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ལས་དེ་མི་འགག་པ་ཡིན་ཞིང་། ཐ་སྙད་དུ་ཞིག་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་འཐད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི། ལས་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་ལུགས་འདིར། གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་གཞིར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས། འཕགས་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་མྱོང་དང་། བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་དང་། ཞིག་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་དང་བཅས་པའི་སྒྲུབ་ཕྱོགས་གྱི་དམ་བཅའ་བཞི། ཀུན་གཞི། རང་རིག །རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས། གཞན་སྐྱེ་མི་འདོད་པ་དང་བཅས་པའི་དགག་ཕྱོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད། འཕྲོས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུའི་དམ་བཅའ་དེ་ལ་དུ་མ་ཡོད་དེ། ཚུར་ཐོང་གི་རྒྱུད་ལ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་ཡོད་པ་དང་། མྱང་འདས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དང་པོར་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། འགོག་བདེན་ལ་དོན་དམ་བདེན་པས་ཁྱབ་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འགོག་སྙོམས་བཞེད་པ་དང་། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མི་འདོད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཚུལ་མི་མཐུན་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་སློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གཞི་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཉིས་སྣང་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཟག་བཅས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་དང་། དེ་ཡིན་ན། རང་གི་སྣང་བ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་དགོས་པ་དང་། རང་གི་གཞལ་བྱ་ལ་འཁྲུལ་བའི་ཚད་མ་ཡོད་པ་དང་། དཔྱད་ཤེས་ལ་ཚད་མས་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདིར་ཁ་ཅིག མདོ་ལས་། ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་རྣམས་ནི། །བསྐལ་བ་བརྒྱར་ཡང་ཆུད་མ་ཟ། །ཚོགས་ཞིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་སྨིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས། དགེ་མི་དགེའི་ལས་གཉིས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ལས་དང་དེའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུའི་བར་དུ་བསྐལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོད་པ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ལྟར་ན། ལས་དེ་དག་རང་གི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་དེ་དག་བསྐྱེད་མ་ཟིན་གྱི་བར་དུ་བསྡད་ནས་བསྐྱེད་དམ། མ་བསྡད་པར་བསྐྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན། མི་འཐད་དེ། རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ན། མི་འཐད་དེ། ཞིག་པ་དངོས་པོར་མེད་པས་ཆད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་ལ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་ལན་དང་། རང་ལུགས་ཀྱི་ལན་འདེབས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྐྱོན་མེད་དེ། ལས་དེ་རང་གི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་མ་ཟིན་གྱི་བར་མི་གནས་ཀྱང་། ལས་གཉིས་ལས་དོན་གཞན་པའི་ཐོབ་པ་རྫས་གྲུབ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཅིག་གིས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཟེར། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ན་རེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ལས་དེ་གཉིས་ལས་དོན་གཞན་པའི་བུ་ལོན་གྱི་དཔང་རྒྱ་སྟེ་དེའི་ཡི་གེ་དང་འདྲ་བ་ཆུད་མི་ཟ་བ་རྫས་གྲུབ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཞིག་གིས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། ཟེར། རང
Chinese
当显现为成立之时，从蓝色之上，自性成立的显现与不显现二者无别。如是，从任何显现之分，因为如显现般存在故为空性，然而，从自己的因所生以及产生果不相违。而且，如显现为外形成立般的意义，并非如是存在，但并非对其没有显现的影像，因为对于凡夫的眼睛显现影像，是现量成立的缘故。同样，蓝色如显现为以自相成立般不存在，但也必须安立蓝色存在，因为此理对于获得中观见是不可或缺的，故必须善加了知，因为这是此处的释论中所说的缘故。第五有二，舍弃常断之见的功德，以及业果关系极为合理的功德。第一是：色等彼等法，你不是自性成立的常法，而且，也不是先前自性成立的事物后来消失的断法，因为在胜义谛和世俗谛二者中，都没有自性成立的缘故。第二有三，对于认为自性不存在，不需承许阿赖耶等进行阐释，阐释从自性不存在的业灭之后产生果，以及对于如是阐释进行辩驳。第一有三，词义，总义，边际分析。第一是：在认为业自性不存在的宗派中，法，即使不承许阿赖耶等，但在作者的相续中，通常从先前所作之业灭尽后，经过长久的时间，也会正确无误地产生业的果报，应当如此理解，必须这样做，因为即使不承认阿赖耶等，业也能从此产生果报，因为什么缘故呢？因为自性上，业不会灭尽，而且在名言中，从坏灭中产生果报是合理的缘故。第二是：在此认为业自性不存在，但会产生果报的宗派中，有八种与下部宗派不共的主要特点，即以自性不成立为基础，圣者对空性有现量证悟，以及对实执烦
English
When it appears to be established, from the blue, the appearance and non-appearance of self-established are inseparable. Thus, from any appearing aspect, because it exists as it appears, it is emptiness, yet there is no contradiction in arising from its own cause and producing a result. Moreover, the meaning of appearing as if the form is established is not as it appears, but it is not that there is no image of appearance for it, because the appearance of the image to the eyes of ordinary beings is manifestly established. Similarly, although blue does not exist as it appears to be established by its own characteristics, it must be posited that blue exists, because this reasoning is indispensable for obtaining the Madhyamaka view, so it must be well understood, because this is what is said in the commentary here. The fifth has two: the merit of abandoning the views of permanence and annihilation, and the merit of the extremely reasonable relationship between karma and result. The first is: form, etc., these phenomena, you are not a permanent phenomenon established by your own nature, and moreover, you are not an annihilation phenomenon in which something that was previously established by its own nature later disappears, because there is no self-establishment in either the ultimate truth or the conventional truth. The second has three: explaining that it is not necessary to assert the ālaya, etc., for those who believe that self does not exist, explaining that the result arises from the cessation of karma that does not exist by itself, and refuting the arguments against such an explanation. The first has three: word meaning, general meaning, and marginal analysis. The first is: In the school that believes that karma does not exist by its own nature, phenomena, even if the ālaya, etc., are not asserted, in the continuum of the agent, usually after the karma previously done has ceased, after a long time, the result of the karma will arise correctly and without error, it should be understood in this way, it must be done, because even if the ālaya, etc., are not admitted, karma can produce this result, because for what reason? Because in its own nature, karma will not cease, and in conventional terms, it is reasonable for the result to arise from destruction. The second is: In this school that believes that karma does not exist by its own nature, but will produce results, there are eight main characteristics that are not shared by the lower schools, namely, based on the non-establishment of self-nature, the noble ones have direct realization of emptiness, and the clinging to truth is afflicted.
Chinese
因为有四种主张的肯定方面，即遮障，外境存在，以及认为坏灭是实有；以及四种主张的否定方面，即阿赖耶识，自证，自续的理，不希望他生。不仅如此，还有许多像附加的支分一样的主张，例如，顺世论者的相续中有瑜伽现量，在涅槃二者之中首先现前有余涅槃，灭谛被胜义谛所遍及，承认不共的灭尽定，不希望真实世俗，遮障的断除方式不同，现量证悟空性的有学之智被根本识所遍及，有学的相续中的二取识被有漏所遍及，如果是那样，自己的显现必须是量，自己的所量有错乱的量，以及认为比度智被量所遍及等等。此处有些人说，经中说：“有情诸业，百劫不坏，缘会时至，果报乃熟。”因此，善与非善二业必须产生果报，而且业与它的异熟果之间有劫等间隔。这样的话，那些业在没有产生自己的异熟果之前，是停留着产生呢？还是不停留而产生？如果是前者，则不合理，因为会变成常恒。如果是后者，则不合理，因为坏灭不是实有，会变成断灭。对此的回答是，有其他宗派的回答，以及自己宗派的回答方式。首先，一些分别说者说，没有过失，即使业在没有产生自己的果报之前不存留，但由于有与业二者不同的获得（藏文：ཐོབ་པ་，thob pa），由实有和非实有组成的行（藏文：འདུ་བྱེད་，'du byed）产生异熟果。迦湿弥罗分别说者说，没有那样的过失，因为有与业二者不同的借据的抵押品，就像那样的文字一样，不会坏灭，由实有和非实有组成的行产生异熟果。
English
Because there are four assertions on the affirmative side, namely obscurations, the existence of external objects, and the belief that destruction is real; and four assertions on the negative side, namely the ālaya-vijñāna, self-awareness, the reason of self-continuity, and not desiring other-birth. Moreover, there are many assertions like additional branches, such as the presence of direct yogic perception in the continuum of the Cārvākas, the first realization of the remainderless nirvāṇa among the two nirvāṇas, the truth of cessation being pervaded by the ultimate truth, the acceptance of uncommon cessation-attainment, not desiring true conventionality, different ways of abandoning obscurations, the knowledge of a trainee directly realizing emptiness being pervaded by the base consciousness, the dualistic consciousness in the continuum of a trainee being pervaded by contaminated things, and if that is the case, one's own appearance must be a valid cognition, one's own object of measurement has a mistaken valid cognition, and the belief that inferential knowledge is pervaded by valid cognition, and so on. Here, some say that the sūtra says, "The actions of sentient beings will not be destroyed even in hundreds of kalpas. When the time of the assembly field arrives, the fruit will ripen." Therefore, the two actions of virtue and non-virtue must produce results, and there is an interval of kalpas, etc., between the action and its ripening result. In that case, do those actions stay and produce their own ripening results until they have produced them, or do they produce them without staying? If it is the former, it is not reasonable, because it would become permanent. If it is the latter, it is not reasonable, because destruction is not real, it would become annihilation. The answer to this is that there are answers from other schools of thought, and the way of answering from one's own system. First, some Vaibhāṣikas say that there is no fault, even if the action does not remain until it has produced its own result, but because there is an attainment (Tibetan: ཐོབ་པ་, thob pa) different from the two actions, a conditioned phenomenon (Tibetan: འདུ་བྱེད་, 'du byed) composed of real and unreal produces the ripening result. The Kashmirian Vaibhāṣikas say that there is no such fault, because there is a pledge of debt different from the two actions, like that writing, which will not be destroyed, a conditioned phenomenon composed of real and unreal produces the ripening result.