Tibetan
་ནི། ས་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་གཙོ་བོར་གེགས་བྱེད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ། སྒྲིབ་པའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་དབྱེ་ན་ཉོན་སྒྲིབ་དང་། ཤེས་སྒྲིབ་གཉིས། ཐར་པ་ཐོབ་པ་ལ་གཙོ་བོར་གེགས་བྱེད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་རིགས་སུ་གནས་པ་དེ་དང་པོའི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་ཀུན་བཏགས་དང་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གྲུབ་མཐས་བློ་ཁ་བསྒྱུར་བའི་དབང་གིས་མྱུ་གུ་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། རང་གི་ངང་གིས་མྱུ་གུ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་གཙོ་བོར་གེགས་བྱེད་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བའི་རིགས་སུ་གནས་པ་དེ། ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེ་ལ་དེར་གྱུར་པའི་མངོན་འགྱུར་བ་དང་། དེ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཡོད། དང་པོ་ནི། འཇུག་ཤེས་དྲུག་ལ་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་སྣང་པའི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་ཆ་ལྟ་བུ། གཉིས་པ་ནི། དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་བག་ཆགས་ལྟ་བུའོ། །འཇུག་ཤེས་དྲུག་ལ་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་ཆ་དང་། དེའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཡིན་ཀྱང་དེར་ངེས་པ་ནི་མིན་ཏེ། ཕྱིན་དྲུག་གི་ཉམས་ལེན་ལྷག་པར་ཐོབ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ཐོབ་པ་སོགས་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཕྲ་བ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་རྨོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རང་རྒྱུད་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཉོན་མོངས་སུ་མི་འདོད་ཀྱང་། དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་ཉོན་མོངས་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཉོན་མོངས་དང་། དེ་ལྟ་བུའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་གིས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་གཞན་རྣམས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ལུགས་འདིར་ཡང་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་རྟོག་པ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་མ་ཁྱབ་སྟེ། རང་དུ་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་ཞེས་པའི་ཐད་དུ་དེ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཡོད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ཕུང་པོ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་ཁྱབ་སྟེ། གང་ཟག་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་དུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་ཀུན་བཏགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། འདིར་སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་ཉོན་མོངས་ཡིན་པར་མ་ཟད། ཆོས་དང་གང་ཟག་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གཏི་མུག་དང་། མ་རི
Chinese
是。对于生起道地的证悟，主要障碍的过患，是障蔽的体性。它分为烦恼障和所知障两种。对于获得解脱，主要障碍的过患之种类，是第一者的体性。它分为遍计所执和俱生两种。第一种是，由于宗派转变心意的影响，执着于苗芽从其他产生之分别念，如同连同种子。第二种是，自性执着苗芽为实有成立之分别念，如同连同种子。对于获得一切智智，主要障碍的过患之种类，是所知障的体性。它有成为它的现行和不是它的两种。第一种是，对于六根识，境从自方成立而显现的二取错乱之分，如同。第二种是，成为产生它的能力之自性的习气，如同。对于六根识，境从自方成立而显现的二取错乱之分，以及它的习气虽然是所知障，但并非一定是，因为有障碍获得六度之修持，以及获得百千万亿功德等等的障蔽，以及对于业果之关联微细而自力愚昧的障蔽等等诸多之故。第二种是，自续派以下不认为境从自方成立之分别念是烦恼，但那些的宗义有如何安立烦恼之方式，即执着补特伽罗为自立自主之实有的分别念是烦恼，并且认为由于那样的烦恼之影响，生起贪等其他烦恼之故。此宗义中，执着补特伽罗为自立自主之实有的分别念，并非周遍于分别念遍计所执，因为在与我见相关之处，说它有俱生之故。执着补特伽罗与蕴相异之实有的分别念，周遍于遍计所执，因为执着补特伽罗为常一自在之分别念，周遍于遍计所执之故。此处先前所说之那些不仅是烦恼，而且法与补特伽罗从自方成立之分别念全部是烦恼，因为那些是愚痴和无明。
English
It is. The main fault that hinders the arising of the realization of the path and ground is the nature of obscuration. It is divided into two types: afflictive obscuration and cognitive obscuration. The nature of the first is the type of fault that mainly hinders the attainment of liberation. It is divided into two types: conceptual and innate. The first is like the conceptualization that holds that a sprout arises from something else due to the influence of a change of mind by a philosophical system, along with its seed. The second is like the conceptualization that inherently holds a sprout to be truly established, along with its seed. The nature of cognitive obscuration is the type of fault that mainly hinders the attainment of omniscience. It has two types: that which has become its manifestation and that which is not. The first is like the aspect of the dualistic appearance of the six sense consciousnesses, in which objects appear to be established from their own side. The second is like the habitual tendencies that have become the nature of the ability to produce it. Although the aspect of the dualistic appearance of the six sense consciousnesses, in which objects appear to be established from their own side, and its habitual tendencies are cognitive obscurations, it is not necessarily so, because there are obscurations that hinder the practice of the six perfections, the attainment of twelve hundred qualities, and so on, and obscurations that are ignorant of the subtle relationship of cause and effect, and so on. The second is that the followers of the Svātantrika school and below do not consider the conceptualization that holds objects to be established from their own side to be an affliction, but their system has a way of establishing afflictions, namely, the conceptualization that holds a person to be an independent and self-sufficient entity is an affliction, and they believe that other afflictions such as attachment arise due to the influence of such afflictions. In this system, the conceptualization that holds a person to be an independent and self-sufficient entity is not pervaded by conceptual conceptualization, because it is said that it has an innate aspect in relation to the view of self. The conceptualization that holds a person to be a real entity that is different in nature from the aggregates is pervaded by conceptual conceptualization, because the conceptualization that holds a person to be permanent, singular, and independent is pervaded by conceptual conceptualization. Here, not only are those things mentioned earlier afflictions, but all conceptualizations that hold phenomena and persons to be established from their own side are afflictions, because they are ignorance and unawareness.
Tibetan
ག་པ་དང་། བདེན་འཛིན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། བདེན་འཛིན་དེ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ལུས་ལ་ལུས་དབང་ཇི་བཞིན་དུ། །གཏི་མུག་ཀུན་ལ་གནས་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །གཏི་མུག་བཅོམ་པས་བཅོམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་ལས་ཀྱང་། གནས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལྡན་ལ། །ཉོན་མོངས་དུག་ཅན་ཅིས་མི་འབྱུང་། །ཞེས་བདེན་འཛིན་ཡོད་ན་ཉོན་མོངས་གཞན་འབྱུང་བ་དང་། དེ་མེད་ན་གཞན་མི་འབྱུང་བའི་འགྲོ་ལྡོག་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་ལྟ་ཡིན་ན་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡིན་ན། འཇིག་ལྟ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ལྷས་སྦྱིན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་མཆོད་སྦྱིན་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དེ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡིན་ཡང་། འཇིག་ལྟ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་ལྟའི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་། ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཞིག་དགོས་ལ། ལྷས་སྦྱིན་གྱིས་མཆོད་སྦྱིན་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་སྤྱིར་ང་ཙམ་ཡིན་པར་འཛིན་མི་སྲིད་པའི་དོན་མིན་གྱི། རང་ཉིད་དོ་སྙམ་པ་ངང་གིས་མི་འབྱུང་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། མཆོད་སྦྱིན་གཞན་ལ་དམིགས་ནས་ང་དང་གང་ཟག་ཏུ་འཛིན་པའི་ལྷས་སྦྱིན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་གཉིས་ཀྱིས། དམིགས་ཡུལ་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པར་མཚུངས་ཀྱང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ངར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས་ང་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན། ང་ཡི་བར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས། ང་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་ང་ཡི་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ནི་ང་དང་ང་ཡི་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་ཞུགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉོན་མོངས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ང་ཡིར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟ་དེས། མིག་སྣ་སོགས་ང་ཡི་བ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་དག་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པར་མི་འཛིན་ཏེ། དེ་དག་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་ཆོས་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ཡིན་ན། ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་ཡིན་དགོས་ལ། འཇིག་ལྟ་ཡིན་ན། གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དམན་ལམ་སྔོན་དུ་མ་སོང་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྒྲིབ་གཉིས་ལམ་གང་གི་
Chinese
以及，因为执著于真实。执著于真实也被说成是一切其他烦恼的根本。如《四百论》中说：身于身权如是住，愚痴于一切转变，是故一切诸烦恼，摧毁愚痴即摧毁。又如《六十正理论》中说：有处之心与心所，何不生起有毒惑？因为如果存在真实执著，则会产生其他烦恼，如果不存在，则不会产生其他烦恼，已经说了这种来龙去脉。如果是坏聚见，则必定是人我执，但是，如果是人我执，则不一定是坏聚见。例如，施设者的相续中的供养，执著其自性成立的分别念是人我执，但不是坏聚见。因为坏聚见的主要目标需要产生“我”的想法。而施设者在观察供养时，不会产生“我”的想法。这并不是说普遍地不可能执著为仅仅是“我”，而是说自然而然地不会产生“就是自己”的想法。如果不是这样，那么施设者观察其他供养，并执著为我和人，这种分别念就会不存在。执著于我的坏聚见和执著于我所的坏聚见，虽然目标都指向人，但存在不同的区别。执著于我的坏聚见，观察我自身，并执著其自性成立。执著于我所的坏聚见，观察我自身，并执著我所的享受者自性成立。如《自释》中说：其中，坏聚见是指以我和我所的想法进入的那种有染污的智慧。因为这样说的缘故。执著于我所的坏聚见，虽然观察眼、鼻等我所，但不会执著这些自性成立。因为这些是分为法和人二者的法。普遍来说，如果执著于法和人二者所分的法为真实的真实执著，则必须是法我执。如果是坏聚见，则必须是人我执。第三，没有经历过下劣道的菩萨，以哪条道来
English
And, because of clinging to reality. Clinging to reality is also said to be the root of all other afflictions. As it is said in the Four Hundred: Just as the body dwells in the power of the body, ignorance transforms into everything, therefore, all afflictions are destroyed by destroying ignorance. It is also said in the Sixty Stanzas of Reasoning: For those with a mind and mental factors that have a basis, how can poisonous afflictions not arise? Because if there is clinging to reality, other afflictions will arise, and if there is no clinging to reality, other afflictions will not arise, this coming and going has been explained. If it is the view of the perishable aggregate, then it is necessarily the self-grasping of a person, but if it is the self-grasping of a person, then it is not necessarily the view of the perishable aggregate. For example, the conceptual thought of the giver clinging to the offering in his mindstream as being established from its own side is the self-grasping of a person, but it is not the view of the perishable aggregate. Because the main object of the view of the perishable aggregate needs to give rise to the thought of "I". But the giver, when focusing on the offering, does not give rise to the thought of "I". This does not mean that it is generally impossible to cling to it as merely "I", but it means that the thought of "it is oneself" does not naturally arise. If it were not so, then the giver's conceptual thought of focusing on other offerings and clinging to them as I and a person would not exist. The view of the perishable aggregate that clings to "I" and the view of the perishable aggregate that clings to "mine" are similar in that their object is a person, but there is a difference. The view of the perishable aggregate that clings to "I" focuses on myself and clings to it as being established from its own side. The view of the perishable aggregate that clings to "mine" focuses on myself and clings to the enjoyer of "mine" as being established from its own side. As it is said in the Self-Commentary: Among them, the view of the perishable aggregate is the defiled wisdom that enters into the form of the thought of "I" and "mine". Because of this. The view of the perishable aggregate that clings to "mine", although it focuses on the eye, nose, etc. as "mine", does not cling to these as being established from their own side. Because these are dharmas that are divided into two, dharma and person. Generally speaking, if one clings to the dharma that is divided into two, dharma and person, as being true, then it must be the self-grasping of dharma. If it is the view of the perishable aggregate, then it must be the self-grasping of a person. Third, a Bodhisattva who has not previously experienced the inferior path, by which path does he
Tibetan
གནས་སྐབས་སུ་སྤོང་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཉོན་སྒྲིབ་ཀུན་བཏགས་རྣམས་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤོང་། ལྷན་སྐྱེས་ལ་ཆེ་འབྲིང་དྲུག་ཏུ་བྱས་ནས་ས་དང་པོའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་སྒོམ་ལམ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ནས་ས་བདུན་པའི་སྐད་ཅིག་ཐ་མའི་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤོང་། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་པའི་འགོ་བརྩོམ་པ་ནི་ས་འོག་མའི་གནས་སྐབས་སུ་འབྱུང་ཡང་། གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་བྱས་པའི་འགོ་དངོས་གཉེན་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤོང་བ་ནི་ས་བརྒྱད་པ་ནས་རྩོམ་པའི་ཕྱིར། རང་རྒྱུད་པའི་སྐབས་སུ་བདེན་འཛིན་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་དགུར་བྱས་ནས་སྤོང་ཚུལ་བཤད་པ་རྣམས་འདིར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། སྐབས་འདིར་བདེན་འཛིན་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱིར། བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ལ་སྐོར་དྲུག་ཏུ་འབྱེད་ཚུལ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དང་། རེ་རེར་གཉིས་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྤོང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་བཤད་དང་སྟོང་འཐུན་ལས། ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་འགོ་ས་བརྒྱད་པ་ནས་རྩོམ་པར་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ནི་གཉིས་སྣང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་བྱས་པའི་ནང་མཚན་གྱི་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཉེན་པོ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱིས་སྤོང་པའི་འགོ་རྩོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། བྱང་སེམས་འོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་སྒྲིབ་མི་སྤོང་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁོ་བོ་ནི་རྗེ་བཙུན་བསྟན་དར་བའི་བཞེད་པ་འདི་ཁོ་ན་འཐད་པར་སེམས་ཏེ། གཞན་གྱི་ལྟར་ན་སྔར་གྱི་སྐྱོན་དུ་མ་ཟད། ཐེག་དམན་དགྲ་བཅོམ་གྱི་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་པའི་བྱང་སེམས་འོག་མ་བ་རྣམས་ལ་སྤང་བྱ་གང་ཡང་མེད་པར་ཐལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་མ་ཟད། ཤེས་སྒྲིབ་ལ་ཤེས་པ་མེད་པའང་མི་འཐད་དེ། དེ་ཡིན་ན། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་ལས་ས་བཅུའི་ངོས་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་གཉིས་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་ཐལ་བ་དང་། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་མཐའ་དག་ནི། སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་གི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟིགས་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་ངོས་སྐལ་གྱི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཉོན་སྒྲིབ་ཏུ་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་རྣམས་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བྱང་སེམས་ས་བརྒྱད་པ་བ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ས་བརྒྱད་