Tibetan
ག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱེད་ཀྱང་དེར་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་བྱེད་དེ། བློ་གང་གི་ངོར་ཡང་དག་ཏུ་སོང་ན། དེའི་ངོ་བོར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མ་སོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ངོ་བོར་ལོག་པར་མ་སོང་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བྱད་བཞིན་དེ་བློ་གང་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་དག་ཏུ་འཇོག་པའི་བློ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ལྟོས་ནས་ལོག་པ་དང་བརྫུན་པར་འཇོག་པའི་བློ་མིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་པར་ཐལ། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག མ་ཁྱབ་ཟེར། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་མ་ཁྱབ། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། མ་ཁྱབ། འདོད་མི་ནུས་སོ། ཁ་ཅིག །འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་དང་ལོག་པ་གང་རུང་ཡིན་ན། ཡོད་པས་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཡང་ལོག་གང་རུང་ཡིན་ན། ཡོད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། མ་ཁྱབ། འདོད་ན། སྒྲ་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ལོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་སླའོ། ཁ་ཅིག ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པར་ཐལ། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། མ་ཁྱབ། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། གཟུགས་བརྙན་དང་དེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་དག་དང་ལོག་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་དག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་ལོག་པར་གྱུར་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། མ་ཁྱབ། ཁ་ཅིག ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན། ལོག་པའི་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། སྐབས་འདིའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདོད་བྱས་པར། རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་འཐད་པར་ཐལ། ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། མ་ཁྱབ་སྟེ་དོན་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། སྐབས
Chinese
即使区分了两种“嘎”，也不区分与此相关的正确世俗和错误的世俗。因为在任何心识面前成为正确的，就必须没有成为那个自性的世俗，因为必须没有成为那个自性的错误。由此推出，如果相状是依赖于某个心识而安立为正确的，那么就必须不是依赖于此而安立为错误和虚假的。第三，有些人认为，在世俗上区分正确和错误是合理的，因为在依赖于世间共许的心识的世俗上，区分正确和错误是合理的。有些人说不遍。如果未成立，则由此推出，在世俗上，依赖于世间共许的心识而区分正确和错误是合理的。如果这样说，则不遍。如果未成立，则由此推出，依赖于世间共许的心识而区分正确和错误是合理的，如果这样说，则不遍。不能承认。有些人认为，如果依赖于世间共许的心识，无论是正确还是错误，都必然存在，因为无论是正确还是错误，都必然存在。如果这样说，则不遍。如果承认，则声音是常法，有法。由此推出，因为那个缘故。由此推出，因为由此推出的那个是依赖于它的错误。由此推出，因为依赖于它的境是错误的。此外，瓶子是真实成立，有法。由此推出，因为那个缘故。因为是依赖于它的正确。如果承认，则容易。有些人认为，存在正确的世俗，因为存在错误的世俗，如果这样说，则不遍。如果未成立，则由此推出，如影像和执持它的心识等是错误的世俗，是真实的。有些人认为，在依赖于世间共许的心识的世俗上，区分正确和错误是合理的，因为依赖于它的世俗有正确和错误两种。由此推出，因为存在依赖于它的成为正确的世俗和成为错误的世俗两种。如果这样说，则不遍。有些人认为，如果是世俗，则必然是错误的，因为没有正确的世俗。如果这样，就以这个场合的意义的自在而承认。全知，有法。由此推出，因为那个缘故。如果承认，则不合理，因为是正确的。由此推出，因为是正确的识，则不遍，因为意义不同。场合
English
Even if we distinguish between the two "ga," we do not distinguish between the correct conventional and the incorrect conventional in relation to it. Because whatever becomes correct in the face of any mind, it must not have become conventional in that nature, because it must not have become incorrect in that nature. It follows that if the appearance is the mind that establishes it as correct in reliance on a certain mind, then it must not be the mind that establishes it as incorrect and false in reliance on that. Thirdly, some argue that it is reasonable to distinguish between correct and incorrect in the conventional, because it is reasonable to distinguish between correct and incorrect in the conventional that relies on the mind of worldly convention. Some say it is not pervasive. If it is not established, then it follows that it is reasonable to distinguish between correct and incorrect in the conventional that relies on the mind of worldly convention. If they say so, it is not pervasive. If it is not established, then it follows that it is reasonable to distinguish between correct and incorrect in the conventional that relies on the mind of worldly convention, if they say so, it is not pervasive. It cannot be admitted. Some argue that if it relies on the mind of worldly convention, whether it is correct or incorrect, it must necessarily exist, because whether it is correct or incorrect, it must necessarily exist. If they say so, it is not pervasive. If admitted, then sound is permanent, subject. It follows that, because of that reason. It follows that, because that which follows from that is the incorrect in reliance on it. It follows that, because the object in reliance on it is incorrect. Furthermore, the pot is truly established, subject. It follows that, because of that reason. Because it is the correct in reliance on it. If admitted, it is easy. Some argue that there exists a correct conventional, because there exists an incorrect conventional, if they say so, it is not pervasive. If it is not established, then it follows that, like the image and the consciousness that holds it, the incorrect conventional is true. Some argue that it is reasonable to distinguish between correct and incorrect in the conventional that relies on the mind of worldly convention, because the conventional that relies on it has both correct and incorrect. It follows that, because there exist both the conventional that has become correct in reliance on it and the conventional that has become incorrect. If they say so, it is not pervasive. Some argue that if it is conventional, then it must necessarily be incorrect, because there is no correct conventional. If so, it is admitted by the freedom of the meaning of this occasion. Omniscience, subject. It follows that, because of that reason. If admitted, it is not reasonable, because it is correct. It follows that, because it is a correct consciousness, it is not pervasive, because the meanings are different. Occasion.
Tibetan
་དོན་གཞན་གྱི་ཚེ་འདོད་མི་རིགས་པའང་ཡོད་དེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་དག་དང་། མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བ་ལ་ལོག་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། འདི། རྣམ་མཁྱེན་ཆོས་ཅན། ལོག་པ་ཡིན་པར་ཐལ། སྣང་ཚུལ་གཞན་དུ་སྣང་ཞིང་། གནས་ཚུལ་གཞན་དུ་གནས་པའི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དེ་རང་འཛིན་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་ཡང་། དོན་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག །འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ན། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ཞེས་པས་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་དེ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། སྐབས་དེའི་ཤེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། མ་ཁྱབ། མ་གྲུབ་ན་དེར་ཐལ། ཤེས་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། རྟགས་གསལ་ཆོས་ཅན་གྱིས་བསྒྲུབ། ཁ་ཅིག འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་པོ་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དྲུག་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན། མ་ཁྱབ། འདོད་ན། དེ་འདྲ་པའི་མིག་གི་དབང་པོ་སོགས་དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་ལྔ་པོ་ཡང་ཤེས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་ལོ། ། གསུམ་པ་ནི། མི་ཤེས་པ་རྨོངས་པའི་གཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྐྱོད་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བའི་བདག་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་བཏགས་པ་དང་། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལ་རྟ་གླང་མཚན་ཉིད་པ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་དང་སོགས་ལ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་ལ་བྱད་བཞིན་དང་བྲག་ཆའི་སྒྲ་ལ་བརྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་ལྟར་གྱི་དོན་དེ་ཐ་སྙད་དུའང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་གྱི། མུ་སྟེགས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་དང་སྤྱི་གཙོ་བོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་སོགས་མེད་པ་མིན་ཏེ། གང་ཟག་གི་བདག་དང་སྤྱི་གཙོ་བོ་དང་། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལ་དེ་དག་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་བཏགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འཕགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་གཟིགས་པ་ཁས་བླངས་ནས་གཞན་སྐྱེ་བཀག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་མི་གནོད་དེ། དྲི་མེད་སྟེ་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྤངས་པ་སྟེ་དེ་དང་བྲལ་པའི་སོ་སྐྱེའི་མ་རིགས་པས་བསླད་པའི་བློས། དེས་མ་བསླད་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་བློས་མཐོང་བའི་དོན་ལ་གནོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་
Chinese
在其他情况下，也可能不希望如此。因为对于善的方面，有“正确”的说法；对于走向不善的方面，则有“错误”的说法。因此，这个，遍智（一切智智）法，是错误的，因为它是显现为一种情况，而实际存在为另一种情况的法。之所以这样，是因为它在自性执着的意识中显现为以自性成立，但实际上并非以自性成立。有些人说，如果是世俗的意识，那么“世俗知”这个词就必须指代当时的意识，因为当时的意识被认为是世俗的意识。如果这样说，那是不遍及的。如果不成立，那么之所以这样，是因为那个意识被认为是未面向空性的名言识。如果承认，那么证悟空性的世俗意识法，之所以这样，是因为那个缘故。用明显的事物来证明法。有些人说，被暂时的错觉原因所迷惑的眼等六根是意识，因为这六者是有境的。如果这样说，那是不遍及的。如果承认，那么像这样的眼根等五种有色根也是意识了。第三个是，被无知蒙昧的睡眠所深深推动的外道们，对于从自己的论典中产生的“我”，如实地在三种 गुण (藏文：ཡོན་ཏན་，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 等上所安立的，以及对于幻化的马牛安立马牛的自性，对于海市蜃楼安立水等，对于影像安立面容，对于岩石的回声安立能表达的音声等，这些法，因为如其所安立的那样，即使在名言中，其意义也未被量成立，所以是这样的。虽然如此，但外道们并非没有对人我（补特伽罗我）和自性主物（神我）进行虚构等，因为存在着对人我和自性主物，以及对幻化的马牛进行虚构和安立。第二，所知法，对于圣者证悟真如的见解，在承认并遮止他生的情况下，不会受到世间名声的损害，因为无垢，即无漏的智慧，舍弃，即远离它的凡夫俗子的非理作意所迷惑的心识，不会损害到未被它迷惑的无垢心识所见之义。
English
In other instances, it may also be undesirable. Because for the side of virtue, there is the term "correct," and for going to the side of non-virtue, there is the term "wrong." Therefore, this, omniscient (all-knowing wisdom) dharma, is wrong, because it is a dharma that appears as one way and exists as another. The reason for this is that it appears to be established by its own characteristic to the self-grasping consciousness, but in reality, it is not established by its own characteristic. Some say that if it is worldly consciousness, then the term "worldly knowledge" must refer to the consciousness at that time, because the consciousness at that time is considered worldly consciousness. If said so, it is not pervasive. If it is not established, then the reason is that that consciousness is considered a nominal consciousness that is not directed towards emptiness. If admitted, then the worldly consciousness that realizes emptiness, the dharma, is so because of that reason. Prove the dharma with clear signs. Some say that the six sense faculties, such as the eye, which are obscured by temporary causes of delusion, are consciousness, because these six are object-possessors. If said so, it is not pervasive. If admitted, then the five physical sense faculties, such as the eye faculty, are also consciousness. The third is that the non-Buddhists who are deeply driven by the sleep of ignorance, whatever they attribute to the three गुण (藏文：ཡོན་ཏན་，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) and so on, as it is, that arises from their own treatises, and whatever they attribute to illusory horses and cattle as the nature of horses and cattle, to mirages as water, etc., to reflections as faces, and to the sound of echoes as expressive sounds, etc., these dharmas, because the meaning as they are attributed is not established by valid cognition even in conventional truth, it is so. However, it is not that non-Buddhists do not fabricate a self of a person and a chief principle, etc., because there is fabrication and attribution to a self of a person and a chief principle, and to illusory horses and cattle. Second, knowable things, for the vision of the noble ones realizing suchness, in admitting and preventing other-birth, is not harmed by worldly fame, because immaculate, that is, uncontaminated wisdom, abandoning, that is, the minds of ordinary beings separated from it, obscured by non-reasoned thought, does not harm the meaning seen by the immaculate mind that is not obscured by it.