Tibetan
། འདིར་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། གཞན་སྐྱེ་བཀག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་སྤངས་ནས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་མ་ཤེས་ན་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་ཤིང་། མ་ཤེས་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ལ་མ་བརྟེན་པར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དེར་ཐལ། རྩ་ཤེ་ལས། གང་དག་བདེན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་རྟོག་མི་ནུས། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་དང་། འདིར་ཡང་། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་། ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞི་ཡིན་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདིར་ཟད། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་ཡོད་དེ། ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་པས་དབྱེ་གཞི་དང་། འདིར་ཟད་ཅེས་པས་གྲངས་ངེས་དང་། ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅེས་པས་མཁྱེན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ། ཁྱོད་གང་གིས་རྙེད་པའི་ཚད་མ་དེ་ཁྱོད་ལ་ལྟོས་ཏེ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཚད་མར་སོང་བའི་རྙེད་དོན་དེ། དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་གཞི་ནི། མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱས་པར་དབྱེ་ན་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང་། བསྡུ་ན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཕྲ་མོ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཕྲ་མོ་གཉིས་སུ་འདུ་བ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་གཞི་ལ་གང་ཟག་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དེ། ཁྱོད་གང་གིས་རྙེད་པའི་ཚད་མ་དེ་ཁྱོད་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཚད་མར་སོང་བའི་རྙེད་དོན་དེ། དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་གཞི་ནི། མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་ཡང་ལོག་གི་དབྱེ་བ་མི་འབྱེད་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་ནས་ཡང་ལོག་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱེད་དེ། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རྣམས། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ལོག་པ་དང་།
Chinese
在此，有阐述二谛之分类的原因，因为为了通过遮止他生，消除世间的损害，从而不错乱地了解二谛的分类。了解二谛的分类是有必要的，因为不了解它，就不能了解甚深的真如，不了解它，就不能从轮回中解脱，因为不依赖世俗谛，就不能证悟胜义谛。因此，《中论》中说：“若人不能知，分别于二谛，彼则不能知，如来深妙理。若不依俗谛，不得第一义，不得第一义，则不得涅槃。”这里也说：“世俗谛成为方便”等等。所知是二谛的分类基础，如《父子相见经》中说：“如来通达了世俗谛和胜义谛，所要了解的也尽在于世俗谛和胜义谛之中。”这有如何指示的方式，因为“所要了解的也”表示分类基础，“尽在于此”表示数量确定，“通达”表示了知。胜义谛的定义是：你通过什么获得的量，那个相对于你而言，成为最终辨析的理智量，所获得的意义就是它。例如：苗芽不是自性成立的。如果广分，则有十六空性，如果归纳，则可归纳为人无我微细和法无我微细两种，因为空的对境确定为人以及不同于此的法两种。世俗谛的定义是：你通过什么获得的量，那个相对于你而言，成为名言辨析的理智量，所获得的意义就是它。例如：苗芽。这里虽然不对世俗谛进行正与误的区分，但是相对于世间共许，则可以进行正与误的区分，因为被暂时的错乱因所染污的根识及其对境等，相对于世间共许，其对境和有境是错误的。
English
Here, there is a reason for explaining the classification of the two truths, because in order to eliminate the harm of the world by refuting other-origination, and thereby to understand the classification of the two truths without error. It is necessary to understand the classification of the two truths, because if one does not understand it, one cannot understand the profound Suchness, and if one does not understand it, one cannot be liberated from samsara, because without relying on conventional truth, one cannot realize ultimate truth. Therefore, the Root Wisdom says: "Those who do not know, the distinction of these two truths, they cannot know, the profound reality of the Buddha's teaching. If one does not rely on convention, one cannot realize the ultimate meaning, and if one does not realize the ultimate meaning, one will not attain nirvana." Here it is also said, "Conventional truth becomes the means," and so on. The knowable is the basis for the classification of the two truths, as it is said in the Sutra of Meeting Father and Son: "The Tathagata has comprehended the two truths, conventional and ultimate, and what is to be known is also exhausted in these two truths, conventional and ultimate." This has a way of indicating how, because "what is to be known also" indicates the basis of classification, "exhausted in this" indicates the certainty of number, and "comprehended" indicates knowledge. The definition of ultimate truth is: whatever valid cognition you gain through, that, in relation to you, becomes the ultimate discriminating intellect, and the meaning gained is that. For example: a sprout is not established by its own nature. If divided extensively, there are sixteen emptinesses, and if condensed, they can be condensed into two: the subtle selflessness of persons and the subtle selflessness of phenomena, because the object of emptiness is determined to be persons and phenomena other than that. The definition of conventional truth is: whatever valid cognition you gain through, that, in relation to you, becomes the intellect that analyzes terms, and the meaning gained is that. For example: a sprout. Here, although the distinction between correct and incorrect is not made for conventional truth, the distinction between correct and incorrect can be made in relation to worldly consensus, because the sense consciousnesses and their objects, which are tainted by temporary causes of delusion, are, in relation to worldly consensus, mistaken in their objects and subjects.
Tibetan
འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་མ་བསླད་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་རྣམས། འཇིག་རྟེན་ཤེས་ངོ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཡང་དག་པར་འཆད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་བདེན་སྟོང་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དོན་ཡང་ཡིན། དམ་པ་ཡང་ཡིན། བདེན་པ་ཡང་ཡིན་པས་ནི་དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་དེར་ཐལ། སློབ་པ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྙེད་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་དེར་ཐལ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེར་ཐལ། སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མཐུན་པར་བདེན་པའི་མི་བསླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། འཆད་འགྱུར་ལྟར་རང་ཉིད་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་གྱི་ངོ་བོར་བདེན་ཡང་དོན་ལ་བརྫུན་པས་ན། དེ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། བདེན་རྫུན་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟར་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་ལྟ་བུའི་ཆོས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་རྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ཡོངས་གཅོད་ལ་གྲུབ་ན། མི་བསླུ་བའི་ཆོས་ལེན་པ་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། བསླུ་མི་བསླུ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་གང་རྣམ་པར་བཅད་པ་མེད་ན་མེད་པ་དེ་གཉིས་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་རང་ཉིད་བདེན་སྟོང་ཡིན་ཀྱང་། མྱུ་གུ་ངེས་ན་དེ་བདེན་སྟོང་ཡིན་པར་ངེས་པའི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། མྱུ་གུ་བདེན་སྟོང་ངེས་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ངེས་དགོས། མྱུ་གུ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མ་མྱོང་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་ཀྱང་ངེས་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་ངེས་པས་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་ངེས་པའི་གོ་ཆོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་ཚད་མས་ངེས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་ན། དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་བཤད་ལས། གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་པར་ཚད་མས་རྙེད་པ་ལ་ནི། དབུ་མའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ཅིག་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། གཞི་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་བརྫུན་པར་གྲུབ་དགོས་ཤིང་། བརྫུན་པར་དངོས་སུ་འགྲུབ་པ་ལ་གཞི་དེ་ལ་སྔོན་དུ་བདེན་གྲུབ་ཚད་མས་ཁེགས་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཚིག་དོན། སྤྱི་དོན། མཐའ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བར་མ་ཟད། མཐོང་བ་བརྫུན་པའི་ཡུལ་
Chinese
未被直接错觉所染污的根识及其对境，为了正确阐释依赖于世俗认知的事物和能知事物。 芽，是胜义谛空性的法，你有被称为胜义谛的理由，因为既是意义，又是殊胜，又是真实，所以才这样说。第一个理由是，因为是圣者有学位的等持智慧的所得之义。第二个理由是，因为是实相的殊胜。第三个理由是，因为显现和实相一致，是真实的、不欺骗的。 芽，是法，你有被称为世俗谛的理由，因为如所说，在执著自身为真实的实执的体性中是真实的，但实际上是虚假的，所以才这样说。 真假的区别是合理的，因为如果像芽这样的一个法，被确定为虚假的、欺骗性的法，那么就必须排除接受不欺骗性的法。这是周遍的，因为欺骗和不欺骗两者是互相矛盾的。如《中观光明论》中说：“如果某物被完全排除，那么没有被排除的东西，这两者是互相排斥而存在的性质。” 虽然芽本身是胜义空性，但如果确定了芽，并不一定确定它是胜义空性，因为如果确定了芽是胜义空性，就必须确定胜义谛。芽也可以被没有证悟空性的名言量所确定。 虽然芽是世俗谛，但确定了它并不意味着确定它是世俗谛，因为如果某人以量确定了该基是世俗谛，那么就必须先获得中观的见解。如《释论》中说：“以量证得该基是世俗谛，就必须确定已经获得了中观的见解，因为如果该基被确立为世俗谛，就必须被确立为虚假的，而要实际确立为虚假的，就必须首先以量排除该基的真实性。” 第二部分有三：词义、总义、边际分析。 第一，不仅将所知分为二谛，而且将所见视为虚假之境
English
The sense consciousnesses, along with their objects, that are not tainted by immediate delusion, in order to correctly explain the objects and subjects that are dependent on worldly cognition. Sprout, the nature of emptiness of ultimate truth, you have a reason to be called ultimate truth, because it is both meaning, sublime, and truth, therefore it is said so. The first reason is, because it is the meaning attained by the wisdom of meditative equipoise of the noble learner. The second reason is, because it is the sublime of reality. The third reason is, because appearance and reality are in accordance, it is a true and non-deceptive. Sprout, the dharma, you have a reason to be called conventional truth, because as it is said, it is true in the nature of the grasping of truth that grasps itself as true, but in reality it is false, therefore it is said so. The difference between truth and falsehood is reasonable, because if a dharma like a sprout is established as a false, deceptive dharma by complete exclusion, then it must exclude the acceptance of a non-deceptive dharma by complete separation. This is pervasive, because deception and non-deception are mutually contradictory. As it is said in the Madhyamaka Light: "If something is completely excluded, then what is not excluded, these two are the nature of existing in mutual exclusion." Although the sprout itself is emptiness of ultimate truth, if the sprout is determined, it is not necessarily determined that it is emptiness of ultimate truth, because if it is determined that the sprout is emptiness of ultimate truth, then the ultimate truth must be determined. The sprout can also be determined by the nominal measure that has not realized emptiness. Although the sprout is conventional truth, determining it does not mean that it is determined to be conventional truth, because if a person determines that the basis is conventional truth by measure, then the view of Madhyamaka must be obtained first. As it is said in the Commentary: "To attain that the basis is conventional truth by measure, it is necessary to determine that one has attained the view of Madhyamaka, because if the basis is established as conventional truth, it must be established as false, and to actually establish it as false, one must first exclude the truth of the basis by measure." The second part has three: word meaning, general meaning, marginal analysis. First, not only is the knowable divided into two truths, but the seen is also regarded as a false object.