Tibetan
གཉིས་དུས་མཉམ་པའི་དཔེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ས་བོན་འགག་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བྱ་བ་དང་། མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བྱ་བ་གཉིས་དུས་མཉམ་པའི་དཔེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདི་འདྲ་བའི་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་པ་ལ་འཐད་ཀྱང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཁས་ལེན་པ་ལ་མི་འཐད་དེ། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་ཁས་ལེན་པ་ལ་སྐྱེ་འགག་གི་བྱ་བ་དུས་མཉམ་ཡང་ས་མྱུག་སོགས་རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་མི་དགོས། ཅིག་ཤོས་ལ་དེ་ལྟར་མཉམ་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་དེར་ཐལ། རྟེན་བརྟེན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ནི། རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་པས་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ཡང་བརྟེན་པར་གྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། མྱུ་གུ་རང་བཞིན་གྱིས་མི་སྐྱེ་ཏེ། རང་གི་སྐྱེ་བཞིན་པའི་དུས་སུ་མེད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ནི་གལ་ཏེ། ས་མྱུག་གཉིས་དུས་མི་མཉམ་ཡང་། རྒྱུ་འབྲས་དུས་མཉམ་པས་གཞན་སྐྱེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན། མིག་གི་བློ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རང་གི་སྐྱེད་བྱེད་རང་དང་དུས་གཅིག་པ་མིག་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་འདུ་ཤེས་པ་ལ་སོགས་ཀྱང་ཡོད་པ་ལས་ནི། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེ་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ནི། རང་གི་སྐྱེ་བྱེད་རྒྱུའི་དུས་སུ་ཡོད་པ་ལས་སླར་ཡང་འབྱུང་བས་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་རྒྱུའི་དུས་སུ་དེ་མེད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མི་འགལ་ཅེ་ན། དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། སྔ་ཕྱི་བ་འདི་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་མེད་པས་དེ་ཡོད་པ་ལ་ཉེས་པ་ཡིན་པ་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་རང་ལས་བསྐྱེད་བྱ་གཞན་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་འམ། འོན་ཏེ་མེད་པ་དང་། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་སྐྱེད་ཅེས་བརྟག་གྲང་། དང་པོ་ལྟར་ཡོད་དེ་ཞེ་ན། མྱུ་གུ་སོགས་འབྲས་བུ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་ཅི་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་པར་ཐལ་རྒྱུ་དུས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་མེད་པ་ལའང་རྐྱེན་དེས་ནི་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། མེད་པ་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཉིད་ལ་རྐྱེན་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བ་ལའང་རྐྱེན་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་གང་རུང་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་བླངས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་སྤང་བ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་གཞན་སྐྱེ་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་སྤང་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་འདིར་ནི་དེ་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཞན་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྟ་གོ་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་བྱར་མེད་པར་ཐལ། འཇིག་རྟེན་པ་གང་གིས་རང་གི་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ལ་གནས་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ཚད་མར་འདོད་པས་ན་མཐོང་བ་དེ་འགོག་པ་ལ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་འདིར་ནི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀུན། ཅི་ཞིག་དགོས་ཏེ་མི་དགོས་པར་ཐལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཞན་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་འབྱུང་བ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་དེས་ནའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་ལྔ། བདེན་གཉིས་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་སྦྱར་བ། བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ངོ་བོ་བཤད་པ་། བཀག་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་དགག་པ། འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བས་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་གསལ་བར་བསྟན་པ། འཇིག་རྟེན་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཞེན་ཡུལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚིག་དོན་དང་། སྤྱི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཀུན་ཆོས་ཅན། རང་རང་གི་སྟེང་ན་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་ཡང་དག་པ་མཐོང་བ་རིག་ཤེས་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་དང་། རྫུན་པ་མཐོང་བ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ཡིས་རྙེད་དོན་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པ་མཐོང་བའི་རིག་ཤེས་ཚད་མས་རྙེད་པའི་ཡུལ་མྱུ་གུ་བདེན་སྟོང་གང་ཡིན་པ་དེ་ཆོས་ཅན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་དེ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་ཤེས་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་གང་ཞིག་ཚད་མ་དེ་ཁྱོད་ལ་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མར་སོང་བའི་ཕྱིར། མཐོང་བའི་རྫུན་པ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་དུ་གྱུར་པའི་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་གསུངས་ཏེ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་རིག་ཤེས་ཚད་མའི་རྙེད་དོན་གང་ཞིག་ཚད་མ་དེ་ཁྱོད་ལ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མར་སོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི
Chinese
因为二者是同时的例子。如后者一样，种子坏灭而显现趋向的作为，和苗芽生起而显现趋向的作为，二者是同时的例子。这样的作为，在名言中承认生起是合理的，但在自性中承认生起是不合理的。因为，在名言中承认因果时，生灭的作为是同时的，但地芽等因果不必同时，因为在另一方面必须那样同时。后者有错，如果所依和能依自性成立，则自性转变是不合理的，因为无论何时也必须成立为所依。因此，苗芽不是自性生起，因为在自己生起的时候，即使不存在，生起也是合理的。第二，假设地芽二者不同时，但因果是同时的，因此有从他而生。例如，对于眼识的智慧，自己的生起者和自己同时的眼等，以及和它们一起产生的作意等也是存在的，因此，仅仅是从他而生。如果这样说，那是不合理的。眼识是，在自己生起之因的时候存在，再次产生有什么必要呢？因为不存在。如果说，即使因的时候它不存在，但自性以他而存在也不相违，那是不合理的。因为，对于这个先后者，自性以他不存在，因此它存在是有过失的，这在之前已经说过了。第三，如果使之生起者，从自己所生之物使他物生起，那个因，在那时，那个因是生起自性存在的果，还是不存在的果，还是亦有亦无的果，还是非有非无的果呢？首先，如果像存在那样，那么，苗芽等果需要生起者做什么呢？不需要，因为因时自性存在，再次生起是不合理的。对于不存在的果，那个缘做什么呢？不合理，因为不存在的不能被缘生起。对于亦有亦无的果，那个缘做什么呢？不合理，因为二者是不可能的。对于非有非无的果，那个缘做什么呢？
English
Because the two are examples of being simultaneous. Like the latter, the action of the seed decaying and manifestly tending, and the action of the sprout arising and manifestly tending, are examples of being simultaneous. Such an action is reasonable to accept arising in name, but it is unreasonable to accept arising in nature. Because, when accepting cause and effect in name, the action of arising and ceasing is simultaneous, but causes and effects such as earth and sprouts do not have to be simultaneous, because on the other hand it must be simultaneous like that. The latter has a fault, if the dependent and the depended are established by nature, then the transformation of nature is unreasonable, because it must be established as the depended at any time. Therefore, the sprout does not arise by nature, because even if it does not exist at the time of its own arising, arising is reasonable. Second, suppose that the earth and sprout are not simultaneous, but cause and effect are simultaneous, therefore there is arising from another. For example, for the wisdom of eye consciousness, the eye and so on, which are the same time as its own producer, and the mental activity and so on that arise together with them also exist, therefore, it is only arising from another. If you say that, that is unreasonable. Eye consciousness is, what is the need for it to arise again because it exists at the time of its own producing cause? Because it does not exist. If you say that even if it does not exist at the time of the cause, it is not contradictory for it to exist as another by nature, that is unreasonable. Because, for this prior and posterior, there is no other by nature, therefore it is a fault for it to exist, which has been said before. Third, if the one who causes to arise, causes another thing to arise from what is produced from himself, then that cause, at that time, does that cause produce a fruit that exists by nature, or a fruit that does not exist, or a fruit that is both existent and non-existent, or a fruit that is neither existent nor non-existent? First, if it is like existence, then what does the sprout and other fruits need a producer for? It is not needed, because it exists by nature at the time of the cause, and it is unreasonable to arise again. What does that condition do for a non-existent fruit? It is unreasonable, because what does not exist cannot be produced by conditions. What does that condition do for a fruit that is both existent and non-existent? It is unreasonable, because it is impossible for the two to be. What does that condition do for a fruit that is neither existent nor non-existent?
Chinese
因为它们不是两者中的任何一个。第二部分分为两部分：通过承认世俗的声誉来避免世俗的危害；因为即使在世俗的术语中也没有他生，所以避免了世俗的危害。第一部分分为两部分：争论和回答。第一部分是：如果存在从他而生的事物，那么在这里，仅仅通过其他论者所说的阻止它的理由，还需要做什么观察呢？因为任何世俗之人，只要安住于自己的观点，就认为世俗的见识是有效的，所以阻止这种见识会受到世俗声誉的危害。如果存在从他而生的事物，那么在这里，所有那些展示其他理由的人，还需要什么呢？因为从具有自身特征的其他原因中产生其他结果，也会被世俗之人的显现所理解。如果是这样，第二部分分为五个：两种真理的一般结构，应用于当前的主题，解释两种真理各自的本质，驳斥对世俗危害的阻碍，展示世俗危害的方式。第一部分分为三个：通过区分两种真理的本质来清楚地展示这两种真理的结构，相对于世俗，虚幻的区分表明，即使在术语中也没有对执着对象的错误执着。第一部分分为两个：词义和一般意义。第一部分是：所有内外的事物，都是有法。在它们各自之上，将会持有两种本质，因为见到真实对象的知识是有效的发现，而见到虚假对象的术语是有效的发现，因此存在两种本质的事物。见到真实对象的有效知识所发现的对象，即是空性的苗芽，这是有法。它被认为是究竟的胜义谛，因为最终分析的理性知识所发现的对象，对你来说已经成为了最终分析的有效手段。见到虚假对象的术语的有效手段所发现的对象，即是苗芽，这是有法。它被称为世俗谛，因为分析术语的理性知识所发现的对象，对你来说已经成为了分析术语的有效手段。第二部分是
English
Because they are not either of the two. The second part is divided into two parts: avoiding worldly harm by acknowledging worldly reputation; because there is no other-birth even in worldly terms, worldly harm is avoided. The first part is divided into two parts: argument and answer. The first part is: If there are things that arise from others, then here, just by the reasons stated by other debaters to prevent it, what need is there to observe? Because any worldly person, as long as they abide in their own view, considers worldly knowledge to be valid, so preventing that knowledge will be harmed by worldly reputation. If there are things that arise from others, then here, all those who show other reasons, what need is there? Because the other result arising from other causes that are established by their own characteristics will also be understood by the manifestation of worldly people. If so, the second part is divided into five: the general structure of the two truths, applied to the current topic, explaining the essence of each of the two truths, refuting the obstruction of worldly harm, and showing the way of worldly harm. The first part is divided into three: clearly showing the structure of the two truths by distinguishing the essence of the two truths, relative to the world, the distinction of the conventional shows that even in terms there is no mistaken attachment to the object of attachment. The first part is divided into two: word meaning and general meaning. The first part is: All internal and external things are subjects. On each of them, two essences will be held, because the knowledge that sees the true object is a valid finding, and the term that sees the false object is a valid finding, so there are things with two essences. The object found by the valid knowledge that sees the true object, which is the emptiness of the sprout, is the subject. It is considered the ultimate truth, because the object found by the rational knowledge that ultimately analyzes has become the ultimate means of analysis for you. The object found by the valid means of the term that sees the false object, which is the sprout, is the subject. It is called conventional truth, because the object found by the rational knowledge that analyzes the term has become the effective means of analyzing the term for you. The second part is