Tibetan
་ཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་ཆོས་ཅན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ། དབུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་དབུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟེར་ན་མ་ཁྱབ། ཁ་ཅིག རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཞུང་ཚིག་ཏུ་གྱུར་པའི་བདག་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཤོ་ལོ་ཀ་གཅིག་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ཡིན་པར་ཐལ། དབུ་མ་ལ་ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་འཇུག་བྱའི་དབུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དེར་ཐལ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མ་ཁྱབ་སྟེ། དེའི་གཞུང་ཚིག་རེ་རེ་ནས་དང་། རབ་བྱེད་རེ་རེ་ནས་དེའི་དངོས་བསྟན་གྱི་དབུ་མ་ཡིན་པར་འདོད་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རྣམ་བཤད་ལས། རྩ་ཤེ་ལ་བྱའི། དབུ་མའི་གཞུང་གཞན་དང་དོན་གཞན་ལ་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་པའི་ཆོས་ཡིན་ན། དབུ་མ་ཡིན་དགོས་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་བུའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན་མ་ཁྱབ། འདོད་ན། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། དེར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཅིང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ན་སླའོ། ། གཉིས་པ་འགྱུར་གྱི་ཕྱག་ནི། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དོན་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྩུབ་རེག་དང་བྲལ་བས་ན་འཇམ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་ན་དཔལ། ན་ཚོད་གཞོན་ནུ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་ཉམས་ཅན་ཡིན་པས་ན་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་མཆོད་བརྗོད་མཛད་པ་ལ་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་འདི་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་གཞུང་གི་དོན་བཤད་པ་ལ་བཞི། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་མཆོད་པར་བརྗོད་པ། བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས། བསྟན་བཅོས་ཇི་ལྟར་བརྩམས་པ། དེའི་དགེ་བ་བསྔོ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་བསྟོད་པ། སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྙིང་རྗེ་རང་འབྲས་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོར་བསྟན་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་གཉིས་ཀྱི་ཡང་རྩ་བར་བསྟན་པའོ། དང་པོ་གསུམ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ཐུབ་དབང་ལས་འཁྲུངས་ཚུལ། ཐུབ་དབང་བྱང་སེམས་ལས་འཁྲུངས་ཚུལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་གསུམ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚིག་གི་དོན། སྤྱིའི་དོན། མཐའ་དཔྱད་པའོ། དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་སངས་རྒྱས་
Chinese
因为存在一个。如果想，广、中、略三者法相，是如是性，因为是中观。在那里成立，因为是能诠词的中观。如果说不遍。有些，成为根本慧论的论句的“非我所”等的偈颂，那个单独的法相，是根本慧，因为是名为中观的真实所指的中观。那个在那里成立，因为根本慧是那样，所以不遍，因为从那个论句的每一个，和，每一个分别，都不应许是那个真实所指的中观。在那里成立，释论中说：应对根本慧作，不应对其他中观论和其他意义作。因为这样说了。有些，如果是远离常断二边的法，必须是中观，如果那样的如是性是那个，必须是那个，如果这样说不遍。如果想，所知法相，在那里成立，因为那个。在那里成立，因为是自性空且名言有的，如果想就容易了。第二是译礼，向文殊童子顶礼。这样说了，意思是远离烦恼的粗糙触感所以是文殊，具有圆满的功德所以是吉祥，年龄是十六岁的少年相所以是童子，即向他顶礼，这样作供养赞颂，有必要，因为译文究竟，和，为了知晓此论属于阿毗达磨藏。第三是论的意义解说有四，进入造论的方法是供养赞颂，所造论的身体，论是如何造的，回向那个善根。第一有二，对大悲不作分别而赞颂，作分别后顶礼。第一有二，慈悲是自果菩提心的主要原因，也是菩提心其他二因的根本。第一有三，声闻、独觉、如来从能仁处生起的方式，能仁从菩提心生起的方式，宣说菩提心的主要三因。第一有三，词义，总义，边际观察。第一是，声闻和佛
English
Because there is one. If you wish, the three aspects of extensive, intermediate, and concise are suchness, because it is Madhyamaka. It is established there, because it is the Madhyamaka of expressive words. If you say it is not pervasive. Some, the single verse of 'not mine' etc., which has become the text of the Root Wisdom Treatise, that single aspect is the Root Wisdom, because it is the Madhyamaka that is the actual referent called Madhyamaka. That is established there, because the Root Wisdom is like that, so it is not pervasive, because from each of those text sentences, and, from each distinction, it is not appropriate to consider it the actual referent of that Madhyamaka. It is established there, in the commentary it says: It should be done for the Root Wisdom, it should not be done for other Madhyamaka treatises and other meanings. Because it is said like that. Some, if it is a dharma that is separated from the two extremes of permanence and annihilation, it must be Madhyamaka, if such suchness is that, it must be that, if you say that it is not pervasive. If you wish, knowable dharma aspect, it is established there, because of that. It is established there, because it is empty of inherent existence and exists nominally, if you wish it is easy. The second is the translation salutation, I prostrate to Manjushri the Youthful. It is said like that, the meaning is that it is gentle because it is separated from the coarse touch of afflictions, it is glorious because it possesses perfect qualities, it is youthful because it has the appearance of a sixteen-year-old youth, that is, I prostrate to him, thus making offerings and praises, it is necessary, because the translation is complete, and, in order to know that this treatise belongs to the Abhidhamma Pitaka. The third is the explanation of the meaning of the treatise, there are four: the method of entering into composing the treatise is offering praise, the body of the composed treatise, how the treatise was composed, and dedicating that virtue. The first has two: praising great compassion without distinguishing separately, and prostrating after distinguishing separately. The first has two: compassion is shown as the main cause of the self-fruit Bodhicitta, and also as the root of the other two causes of Bodhicitta. The first has three: the way in which Hearers, Solitary Realizers, and Tathagatas arise from the Able One, the way in which the Able One arises from Bodhicitta, and explaining the three main causes of Bodhicitta. The first has three: the meaning of the words, the general meaning, and the marginal examination. The first is, Hearers and Buddhas