Tibetan
།ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་མིང་བརྡས་བཞག་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཡོད་པའི་འཛིན་པ་ནི། བདེན་འཛིན་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་དང་། བདེན་འཛིན་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་གྲུབ་ན། བདེན་པར་གྲུབ་པ། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ། རང་དབང་དུ་གྲུབ་པ། རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དག་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གི་དགག་བྱའི་ཆོས་ཡིན་ཏེ། འོག་ནས་དགག་སྒྲུབ་ཇི་སྙེད་ཅིག་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་དེ་རྣམས་སུ་གྲུབ་པ་འགོག་པ་དང་། མིང་བརྡས་བཞག་ཙམ་ལ་འཆིང་གྲོལ་དང་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཐད་ལྡན་དུ་འཇོག་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་དེ། ཡང་དག་དང་། རང་བཞིན་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། དོན་དམ་པ་དང་། བདེན་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་སོགས་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་སོགས་དང་། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་སོགས་དོན་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། མདོར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཉེར་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། སྣ་ཚོགས་ཡིད་དགའ་མེ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་ཞིང་། །གསེར་གྱི་ཁང་མཆོག་འབར་པ་ཡིད་འོང་བ། །འདི་ན་དེ་ལ་བྱེད་པོ་འགའ་མེད་དེ། །དེ་དག་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན། །རྟོག་པའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་རྣམ་བཏགས་ཏེ། །ཞེས་པ་དང་། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་མ་རིག་རྐྱེན་ཅན་དུ། །གང་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས། །དེའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་འདི། །རྣམ་རྟོག་ཡིན་ཞེས་ཅིས་མི་འཐད། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་མིང་བརྡས་བཞག་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ཇི་ལྟར་སྣང་གྱུར་ཀྱང་། །གྲོང་ཁྱེར་ཕྱོགས་བཅུར་ཡོད་མིན་གཞན་ན་མེད། །གྲོང་ཁྱེར་མིང་ཙམ་ཞིག་གིས་རབ་ཏུ་བཞག །དེ་བཞིན་བདེ་བར་གཤེགས་པས་འགྲོ་འདི་གཟིགས། །ཞེས་པ་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གཟུགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མིང་ཙམ་ཕྱིར། །ནམ་མཁའ་ཡང་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །ཞེས་སོགས་དང་། ཐ་སྙད་གདགས་པར་མ་གཏོགས་པར། །གང་ཞིག་ཡོད་དང་མེད་འགྱུར་བའི། །འཇིག་རྟེན་དོན་དུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། རང་འཛིན་རྟོག་པ་དང་མིང་དང་བརྡ་དོན་འཐུན་གྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ལ་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱི། དེ་དོན་མི་མཐུན་གྱིས་བཞག་པ་ལ་ཡོད་མི་དགོས་ཏེ། བདེན་
Chinese
因为这样说了。因此，如前所述的诸法，执着于并非仅仅是名言安立的，是实执。那是理智所破斥的。如果如实执所执持般成立，则称为：真实成立，胜义成立，真实不虚成立，真如成立，自相成立，自性成立，自方成立，自主成立，实物成立。那些是胜义谛观察的正确理证所破斥的法。下面所有生起的破立，都是为了破斥色等之上成立为那些，以及能够合理安立仅仅是名言安立上的系缚解脱和作用的缘故。法性，虽然是真实，自性，真如，胜义，和真谛，但并非真实成立等。因为真实是成立等，和真实成立等意义不同。总之，一切法都是分别念假立的。如《近事轮所问经》中说：“种种悦意鲜花盛开，黄金高楼光辉灿烂，此处彼处无有作者，彼等皆是分别念所立。分别念力世间作假立。”以及《六十正理论》中也说：“世间无明为缘故，何故圆满佛陀说？是故此世间，为何不应是分别？”因为这样说了。那些仅仅是名言安立。如《父子相见经》中说：“如幻化之城显现，然此城市非在十方亦非在他方。城市唯是名言所安立，如是善逝观此世间。”以及《宝鬘论》中说：“色之事物唯是名，虚空亦是唯名故。”等等，以及“除了施设名言外，何者是有和无变化的？世间实义中有何存在？”因为这样说了。即使如此，由于自执分别念和名与符号意义相符的力量而安立的，才认为是存在，如果不是以意义不相符而安立的，则不一定存在，因为真实
English
Because it is said so. Therefore, the clinging to phenomena as previously described, which are not merely established by names and terms, is the clinging to truth. That is what is refuted by reasoning. If it were established as held by the clinging to truth, it would be called: truly established, ultimately established, genuinely established, established as suchness, established by its own characteristic, established by its own nature, established from its own side, established independently, established as substance. These are the objects of refutation by the valid signs that examine ultimate truth. All the refutations and affirmations that arise below are for the purpose of refuting the establishment of forms and so on as those, and for the sake of being able to validly establish the distinctions of bondage and liberation and actions on mere nominal designations. The nature of phenomena, although it is truth, nature, suchness, ultimate truth, and reality, is not truly established, etc. Because being true is established, etc., and being truly established, etc., have different meanings. In short, all phenomena are merely imputed by conceptual thought. As it is said in the "Inquiry of Nearness": "Various pleasing flowers bloom, Golden mansions blaze with splendor, Here and there are no makers, These are established by the power of thought. By the power of thought, the world is imputed." And also in the "Sixty Stanzas of Reasoning": "Since the world is conditioned by ignorance, Why did the perfect Buddha say? Therefore, this world, Why should it not be conceptual?" Because it is said so. Those are merely established by names and terms. As it is said in the "Sutra of the Meeting of Father and Son": "Like a city of গন্ধর্ব (Tibetan: དྲི་ཟ།, Sanskrit: gandharva, Romanization: gandharva, Meaning: গন্ধর্ব), however it appears, That city is not in the ten directions nor elsewhere. The city is merely established by name, Likewise, the Sugata sees this world." And also in the "Garland of Jewels": "Since the object of form is merely a name, Space is also merely a name." And so on, and "Apart from the imputation of terms, What is there that changes into being and non-being? What exists in the world for the sake of reality?" Because it is said so. Even so, it is believed to exist by the power of self-grasping conceptual thought and the agreement of name and meaning, but it does not necessarily exist if it is established by disagreement of meaning, because truth
Tibetan
གྲུབ་སོགས་ཀྱང་རང་འཛིན་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་ང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་དང་། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་སྦྲུལ་དང་། མཐོ་ཡོར་ལ་མིར་བཏགས་པ་རྣམས་རང་འཛིན་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དུ་མཚུངས་ཀྱང་། ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་ང་ཡོད། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་སྦྲུལ་དང་། ཐོ་ཡོར་ལ་མི་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་ང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་པའི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ལ་གྲགས་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་ནུས། ཅིག་ཤོས་གཉིས་ལ་དེ་ལྟར་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་ངའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མི་གནོད་པར་མ་ཟད་གྲུབ། ཅིག་ཤོས་གཉིས་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་ཡང་ཡུལ་སྟེང་ནས་གྲུབ་པའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་གང་དང་གང་དུ་གྲགས་པ་དོན་འཐུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་ཚད་བཤད་པ་ལ་གཉིས། བཤད་བྱའི་ལུང་དགོད་པ་དང་། ལུང་གི་དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་། །དེ་ལས་བཟློག་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་འཁྲུལ་པའི་བློ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། འདིའམ་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒྲིབ་པ་ལྟ་བུར་བྱེད། འགེབས་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མདོ་ལས་ཀྱང་། དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །དམ་པའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད། །རང་བཞིན་མེད་ལ་འཁྲུལ་བ་གང་། །དེ་ནི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་རྫུན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་བྱུང་ལ། དེས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ལྟ་བུར་ཉེ་བར་བསྟན་པར་མཐོང་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་རྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུང། གཉིས་པ་དེའི་དོན་བཤད་པ་ནི། དངོས་པོ་ཡང་དག་པར། ཞེས་པ་ནས། འགེབས་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་ཅེས་པའི་བར་ཀྱི་དོན་ནི། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པ་སྟེ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་དེར་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀུན་རྫོབ་ཞེས
Chinese
因为诸如成立等也是由自执分别念增益的缘故。因此，在蕴上由我执分别念安立，以及在绳子上安立蛇，在木桩上安立人，这些虽然都同样是由自执分别念安立，但是有差别。因为蕴上有我，而绳子上没有蛇，木桩上没有人。其原因在于，蕴上的我，能够像世间名言的俱生智所认知的那样，在世俗中安立。而另外两个却不能那样安立。其原因在于，在蕴上作我的称谓，不仅不被世间名言的量所损害，而且成立。而另外两个却被其他的世间名言的量所损害。像这样产生的情况，也不是从境上成立的意义，因为无论在哪个境上显现，都是随顺符合意义的缘故。第二，宣说自续派的宗规所破的量，分二：宣说所说的教证，以及宣说教证的意义。初者：出自《入中论光明疏》：对于真实的事物，即使是无自性的事物，凡是从其相反的方面进行增益的错乱心，那即称为世俗，因为此或由此如同遮蔽那真实性一般。如是经中也说：诸法生起为世俗，胜义之中无自性，于无自性起错乱，彼即真实之世俗。如是说。因为从彼生起之故。由此就近指示，所见的一切虚假事物，都仅仅是世俗。那也是由无始以来的错乱习气完全成熟的力量所产生的。由此也使得一切有情如实地见到如事物自性的显现，因此，由于它们的想法，一切虚假事物的体性都仅仅是世俗存在。如是说。第二，宣说其意义，从“事物真实”至“如同遮蔽”之间的意义是：内外的事物真实，即在胜义中成立的自性没有，却执着为存在的分别念，有法，你称为世俗。
English
Because things like establishment are also imputed by self-grasping conceptual thought. Therefore, the imputation of 'I' on the aggregates by conceptual thought, and the imputation of a snake on a rope, and the imputation of a person on a stump, although these are all equally imputed by self-grasping conceptual thought, there is a difference. Because there is an 'I' on the aggregates, but there is no snake on the rope, and there is no person on the stump. The reason for that is that the 'I' on the aggregates can be established conventionally, as it is known to the innate mind of worldly convention. But the other two cannot be established in that way. The reason for that is that the designation of 'I' on the aggregates is not only not harmed by the valid cognition of worldly convention, but it is also established. But the other two are harmed by other valid cognitions of worldly convention. The way that this arises is not the meaning of being established from the object, because whatever object appears, it follows the meaning that is in accordance with it. Second, explaining the measure of what is to be refuted according to the system of the Svātantrikas, there are two parts: stating the scriptural authority to be explained, and explaining the meaning of the scriptural authority. The first is: From the Light on the Madhyamakāvatāra: 'That mind of delusion that imputes the opposite aspect to things that are truly without intrinsic nature is called conventional, because this or by this it is like obscuring that very nature.' As it is also said in the sutra: 'All phenomena arise conventionally, in the ultimate they have no intrinsic nature, whatever delusion arises towards what has no intrinsic nature, that is considered to be true convention.' Thus it is said. Because it arises from that. By this, it is closely indicated that all false things that are seen are only conventional. That also arises from the power of the complete ripening of the beginningless imprints of delusion. By that, all sentient beings will truly see the appearance as if it were the nature of things, therefore, due to their thoughts, the nature of all false things exists only conventionally. Thus it is said. Second, explaining its meaning, the meaning from 'things are true' to 'like obscuring' is: external and internal things are true, that is, the nature of being established in the ultimate is absent, but the conceptual thought that grasps it as existing, the subject, you are called conventional.