Tibetan
ཟག་གི་བདག་མེད་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཀག་པ་ཙམ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །དེ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྟོགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་རྟོག་པའི་དབང་གིས་བཞག་པའི་རྟོག་བཏགས་ཙམ་དུ་འཇོག་ཚུལ་ཤེས་ན། རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཡུལ་སྟེང་ནས་གྲུབ་པའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཚད་དམ། དགག་བྱའི་ཚད་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་གང་ཡིན་ཀྱང་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དུ་འཇོག་ཤེས་པ་གལ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་རང་འཛིན་རྟོག་པ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་དང་། དེ་མེད་ན་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན། རྟོག་པས་བཞག་པའི་དཔེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་མུན་པ་ཅུང་ཟད་བབས་པ་ན། དེར་སྦྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེས་པའི་ཚེ། ཐག་ཁྲ་དེའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་བ་དང་། དབྱིབས་དང་། ཚོགས་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆ་ཤས་གང་ཡང་སྦྲུལ་དེའི་མཚན་གཞིར་གཟུང་དུ་མེད་པས། དུས་དེར་ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་སྦྲུལ་རང་འཛིན་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། རྟོག་པ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ལ། །སོགས་ལ་ཡོད་ཉིད་ཡོད་མིན་ན། །ཡང་དག་དོན་དང་རྟོག་པ་ཞེས། །བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་འཛིན། །ཞེས་པ་དང་། དེའི་འགྲེལ་པར། རྟོག་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་ཡོད་པ་ཉིད་དང་། རྟོག་པ་མེད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ནི་གོར་མ་ཆགས་པར་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་བཏགས་པའི་སྦྲུལ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པར་ངེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ཡང་གདགས་གཞི་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་ངར་འཛིན་གྱི་བློ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། ཕུང་པོའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་བ་དང་། དབྱིབས་དང་། ཚོགས་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་གང་ཡང་ང་དེའི་མཚན་གཞིར་བཟུང་དུ་མེད་པས། ང་དེ་ཕུང་པོའི་སྟེང་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྐྱེས་བུ་ས་མིན་ཆུ་མ་ཡིན། །མེ་མིན་རླུང་མིན་ནམ་མཁའ་མིན། །རྣམས་ཤེས་མ་ཡིན་ཀུན་མིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེས་བུ་གང་། །སྐྱེས་བུ་ཁམས་དྲུག་འདུས་པའི་ཕྱིར།
Chinese
有漏的无我，以及在除此之外的法之上遮止，仅仅安立为法无我。如《四百论》的注释中所说：所谓“我”，是指事物不依赖于他者的自性，没有它就是无我。它通过法和补特伽罗的区分，可以理解为两种，即法无我和补特伽罗无我。因为这样说的缘故。如果了解诸法以分别念的力量安立为仅仅是分别假立的方式，那么不是分别念假立，而是从对境上成立的真实成立的程度，或者所破的程度，也会很容易确定。因为无论是补特伽罗还是法，了解仅仅以分别念假立的方式安立非常重要。原因在于，色等诸法，如果存在自执分别念就存在，如果没有它就不存在的随之而行，随之而灭。因此，存在分别念安立的例子。例如，在花线之上稍微落下一些黑暗时，在那里产生“是蛇”的想法的时候，花线的每个部分，以及形状，以及集合，以及除此之外的任何部分，都不能作为那个蛇的体性来把握。因此，那个时候在花线之上，就像蛇自执分别念假立一样。也正是如此，《四百论》中说：没有分别念，对于贪等，存在性不存在，谁是有智慧者，会执着于真实义和分别念？它的注释中说：仅仅因为存在分别念才存在存在性，没有分别念就不存在存在性，那些就像毫不犹豫地在盘绕的绳子上假立为蛇一样，确定不是以自己的体性成立的。同样，它也是在所依蕴之上分别念假立的。在蕴之上产生我执的念头的时候，蕴的每个部分，以及形状，以及集合，以及除此之外的任何东西，都不能作为那个我的体性来把握。因此，那个我是在蕴之上分别念假立的。如《宝鬘论》中说：士夫非地非水，非火非风亦非空，非识亦非一切，此外更有何士夫？士夫由六界聚合故。
English
The selflessness of defilements, and merely preventing it on dharmas other than that, is established as the selflessness of dharmas. As the commentary on the Four Hundred says: "That which is called 'self' is the nature of things that does not depend on others. The absence of that is selflessness. It is understood in two ways by distinguishing between dharmas and persons, namely, the selflessness of dharmas and the selflessness of persons." Because it is said. Furthermore, if one knows how to establish all dharmas as merely conceptual constructs established by the power of conceptualization, then the extent of true establishment that is established from the object, rather than merely conceptualized by conceptualization, or the extent of what is to be refuted, will also be easily determined. Because it is important to know that both persons and dharmas are merely conceptual constructs. It follows that, if there is self-grasping conceptualization of forms and other dharmas, then they exist, and if there is no self-grasping conceptualization, then they follow and cease accordingly. Therefore, there is an example of something established by conceptualization. For example, when a little darkness falls on a variegated rope, when the thought arises, "It is a snake!", none of the individual parts of the variegated rope, nor its shape, nor its collection, nor any other part of it, can be taken as the basis of that snake. Therefore, at that time, it is as if a snake is merely imputed on the variegated rope by self-grasping conceptualization. Likewise, the Four Hundred says: "Without conceptualization, there is no existence of attachment, etc. Who with intelligence would grasp true meaning and conceptualization?" And its commentary says: "Only with conceptualization does existence exist, and without conceptualization, existence does not exist. Those are definitely not established by their own nature, like a snake imputed on a coiled rope without hesitation." Similarly, that too is merely imputed by conceptualization on the basis of the aggregates. When the thought of self-grasping arises on the aggregates, none of the individual parts of the aggregates, nor the shape, nor the collection, nor anything else, can be taken as the basis of that self. Therefore, that self is merely imputed on the aggregates by conceptualization. As the Precious Garland says: "A person is not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, not all, what other person is there? A person is the aggregation of the six elements."
Tibetan
།ཡང་དག་མ་ཡིན་ཅི་ལྟ་བར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ང་ཙམ་དུ་མ་ཟད། ངའི་གདགས་གཞི་ཕུང་པོའི་ཆ་ཤས་རྣམས་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་ཁམས་ནི་རེ་རེ་ཡང་། །འདུས་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་མིན། །ཞེས་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་གི་འདུ་ཤེས་ནི། །ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་བློས་སྦྱར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་། བདག་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅི་འདྲ་དེ་འདྲར་ཆོས་ཀུན་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་མིང་བརྡས་བཞག་ཙམ་ཡིན་པའི་དོན་ཡོད་དེ། སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ལས། བུམ་པ་ཞེས་པ་དང་། ཀ་བ་སྣམ་བུ་རས་ལྷས་སྦྱིན་མཆོད་སྦྱིན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་བློ་ཚིམ་ནས་བླང་དོར་སོགས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་ཞུགས་ན་མི་སླུ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ཙམ་གྱིས་མ་ཚིམ་པར་ད་དུང་བཏགས་དོན་དེ་རང་གི་ཆ་ཤས་སོགས་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་སོགས་ཀྱིས་བཏགས་ཤིང་བཙལ་ནས་བླང་དོར་ལ་འཇུག་འདོད་ན་འཇུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་མཚོན་ན། བླ་མ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་ན། ཁྲི་སྟེང་ན་ཡོད་པ་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས། མཇལ་ན་ཕྲད་པར་ནུས་ཀྱི། དེ་ཙམ་གྱིས་མ་ཚིམ་པར་བཏགས་དོན་བླ་མ་དེ་རང་གི་ཆ་ཤས་རྣམས་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡིན་བརྟགས་ནས་ཕྲད་དགོས་ན། ཕྲད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དཔྱད་པ་བྱར་རུང་གི། དོན་དམ་གྱི་དཔྱད་པ་བྱས་ན་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བྱ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྐབས་འདིར་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་བླུན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཁས་ལེན་མི་ལེན་དང་བསྟུན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། བདེན་གྲུབ་ཀྱང་འདོད་དགོས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་འམ་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཇོག་པར་གསུངས་ཏེ་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་བསྙད་དབང་གིས། །གསུང་གི་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། །ཞེས་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་ང་དང་རྩོད་ཀྱི། ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྩོད་དེ། གང་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི། ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཞེད། གང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ང་ཡང་མེད་པ་བཞེད་དོ།
Chinese
因为说了“如何是不真实的？”。 不仅是我，我的施设处蕴的部分，以及一切法，都不是那样自性成立的。 在那之中说：“如是界每一个，因为是积聚故，不是真实性。”。 还有，在《三摩地王经》中说：“如你对我的认识，如是智慧应施于一切。”。 还有，在《摄颂》中也说：“我如何，如是知一切有情。一切有情如何，如是知一切法。”。 因此，色等仅仅是名称安立是有意义的。 在这各种各样的法中，瓶子等，柱子、毛毯、布匹，布施、供养，这些名称安立，仅仅以此满足，而进入取舍等的行为作法，就不会被欺骗。 如果不以此为满足，还要用安立之义与自己的部分等是一还是异等来安立寻找，然后想要进入取舍，那是不能进入的。 例如：如果问什么是上师？仅仅指示说：“这是在法座上的。”，如果拜见就能相遇。 如果不以此为满足，还要观察安立之义的上师与自己的部分等是一还是异，然后需要相遇，那是不能相遇的。 因为，在名言的意义上，可以做名言的观察。 如果做胜义的观察，就会坏灭。 因为，名言谛不应作分别观察。 这样说了。 在这里，虽然承认名言的作法与世间相符，但不是随顺世间愚笨之人的承认与不承认。 如果那样，就必须承认真实成立，因为会成为这样的过失。 世尊说，名言的作法是随顺世间的名言量，或者俱生智之后而安立的。 在《七十空性论》中说：“佛陀依世间言说，非依真实之言说。”。 世尊说：“世间与我诤，我与世间不诤，何者世间认为有，我亦认为有，何者世间认为无，我亦认为无。”。
English
Because it is said, "How is it that it is not true?" Not only am I, but also the parts of my aggregates, and all dharmas, are not established by their own nature. In that, it says, "Likewise, each element is not truly real because it is assembled." Also, in the Samadhiraja Sutra, it says, "As you understand me, so should wisdom be applied to all." Also, in the Compendium, it says, "As I am, so know all sentient beings. As all sentient beings are, so know all dharmas." Therefore, it is meaningful that form and so on are merely designated by names. Among these various dharmas, the terms "vase," "pillar," "blanket," "cloth," "giving," "offering," and "sacrifice" are designated. If one is satisfied with just that and engages in the practices of acceptance and rejection, one will not be deceived. If one is not satisfied with just that and still wants to engage in acceptance and rejection by designating and searching for whether the designated object is the same as or different from its own parts, one will not be able to engage in it. For example, if one asks, "Who is the lama?" and one merely points out, "This is the one on the throne," one can meet him if one visits him. If one is not satisfied with just that and needs to examine whether the designated object, the lama, is the same as or different from his own parts, then one will not be able to meet him. Because, in the meaning of conventional terms, it is permissible to make conventional investigations. If one makes ultimate investigations, it will be destroyed. Because it says, "One should not analyze conventional truth." In this case, although we acknowledge that the conventional system conforms to the world, it is not in accordance with whether foolish people of the world acknowledge it or not. If that were the case, then it would be necessary to assert true existence, because it would follow that there would be such a fault. The Bhagavan said that the conventional system is established by following the conventional valid cognition of the world or innate intelligence. In the Seventy Stanzas on Emptiness, it says, "The Buddha speaks according to the power of worldly convention, not according to the power of true speech." The Bhagavan said, "The world argues with me, but I do not argue with the world. Whatever the world considers to exist, I also consider to exist. Whatever the world considers not to exist, I also consider not to exist."