Tibetan
་བྱ་ཆོས་ཅན། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དེ་ལ་དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། སྦྱིན་པ་འདིའང་སྦྱིན་བྱ་རྫས་དང་ལེན་པ་པོ་དང་། གཏོང་པ་པོར་བདེན་པར་དམིགས་པས་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། སྦྱིན་པའི་འཁོར་གསུམ་པོ་དག་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པའི་སྦྱིན་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྤྱི་དོན་ལ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ངོ་བོ་བཞག་ཏུ་ཡོད་དེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏོང་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ཆོས་བཞི་ལྡན་ཞིག་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཆོས་བཞི་ཡང་ཡོད་དེ། མི་མཐུན་སོགས་སེར་སྣ་ཉམས་པ་དང་། གྲོགས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་། བྱེད་ལས་སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་རྫོགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པ་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དབྱེ་ན་གཉིས་ཡོད་དེ། སྔར་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་སྦྱིན་བྱའི་སྒོ་ནས་བཞི་ཡོད་དེ། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ། མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ། བྱམས་པའི་སྦྱིན་པ་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་བྱའི་རྫས་ནི་སྦྱིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་གཏོང་སེམས་འཁོར་བཅས་ལ་འཇོག་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་བསྔོ་བ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ཟིན་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བར་མ་ཟད། དེ་གསུམ་པོ་གང་རུང་གིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ཡང་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་བཤད་ལས། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོ་བས་ཟིན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་དེ་ངེས་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། སྦྱིིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མིང་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཕར་ཕྱིན་གྱི་དོན་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། འདིར་ཕྱིན་པ་དང་། འདིས་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་ཡོད་ལ། ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་ན་སློབ་ལམ་ནའང་ཡོད་དེ། རྣམ་བཤད་ལས། དེས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་ཕ་རོལ་འདིར་ཕྱིན་པ་ཞེས་ལས་
Chinese
是名法。 布施的波罗蜜若分，有二种。此布施亦，于所施物与受者及施者，若执为实有，则以现证空性之智慧所摄持之布施，名为出世间之布施波罗蜜。若于布施之三轮生起实执，为实执所缚之布施，则名为世间之布施波罗蜜。为显示此义故，此处总义上，菩萨之布施波罗蜜之自性是可安立的，因可安立为自相续之施舍心及俱有之四法故。四法亦有，即不相顺品之悭吝衰损，顺品为空性之智慧所摄持，作用为圆满有情之希欲，果为安立一切有情于菩提。若分，有二种，如前，有出世间与非出世间二种故。又从所施物之门有四种，即财物之布施、无畏之布施、正法之布施、慈爱之布施等故。所施之物非布施，因已说布施之自性是安立于施舍心及眷属故，若不尔者，则成太过之故。若是布施波罗蜜，则非必为空性之智慧所摄持，因菩萨之发心、回向、空性证悟之智慧三者所摄持之菩萨之布施，不但成为布施波罗蜜，且此三者中任何一者所摄持之布施亦成为布施波罗蜜故。如《释论》云：「彼虽非为智慧所摄持，然以回向大菩提所摄持故，彼岸行是决定安立的，将可获得布施波罗蜜之名。」故。波罗蜜之义有二，即于此往彼岸，及以此往彼岸二者故。若就前者而言，则于佛地有，若就后者而言，则于学道位亦有，如《释论》云：「是故波罗蜜之义为于此往彼岸，从
English
That is the Dharma. If the perfection of generosity is divided, there are two types. This generosity also, if one clings to the reality of the object of generosity, the recipient, and the giver, then the generosity that is grasped by the wisdom that directly realizes emptiness is called the transcendent perfection of generosity. If attachment to reality arises in the three circles of generosity, then the generosity bound by the clinging to reality is called the mundane perfection of generosity. To show this, in the general meaning here, the nature of the Bodhisattva's perfection of generosity can be established, because it can be established as one's own mind of giving and the four qualities that accompany it. There are also four qualities, namely, the decline of miserliness, which is incompatible, the wisdom that understands emptiness, which is compatible, the action of fulfilling the desires of sentient beings, and the result of establishing all sentient beings in enlightenment. If divided, there are two types, as before, there are the transcendent and non-transcendent types. Furthermore, from the perspective of the object of generosity, there are four types: the generosity of material things, the generosity of fearlessness, the generosity of Dharma, and the generosity of love. The object of generosity is not generosity, because it has already been said that the nature of generosity is established in the mind of giving and its retinue, and if it is not so, it would be too extreme. If it is the perfection of generosity, then it is not necessarily grasped by the wisdom that understands emptiness, because the Bodhisattva's generosity, which is grasped by the Bodhisattva's mind of enlightenment, dedication, and the wisdom that understands emptiness, not only becomes the perfection of generosity, but also the generosity that is grasped by any one of these three becomes the perfection of generosity. As the commentary says, "Even if it is not grasped by wisdom, because it is grasped by dedicating to great enlightenment, the going to the other shore is definitely established, and the name of the perfection of generosity will be obtained." Therefore, there are two meanings of perfection: going to the other shore here, and going to the other shore by this. If we consider the former, it is in the Buddha's land, and if we consider the latter, it is also in the path of learning. As the commentary says, "Therefore, the meaning of perfection is going to the other shore from here,
Tibetan
ལ་སྦྱར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཕྱིན་པ་ཡིན་ལ། འདིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱེད་པ་ལ་སྦྱར་ན་སློབ་ལམ་ན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ས་འདིར་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཉམས་ལེན་ལྷག་པར་ཐོབ་པ་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་གཞན་གྱི་ཉམས་ལེན་མ་ཐོབ་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་བཤད་ལས། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པའི་ཚེ་བྱང་སེམས་དེ་ལ་ཕར་ཕྱིན་བཅུའི་ནང་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཆེས་ལྷག་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམས་མེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུད་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ཡིན་ན། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། ཉན་རང་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་པ་ཡོད་ཀྱང་། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་ན་ཕར་ཕྱིན་བཅུ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པའི་རྟེན་ཅན་གཉིས་ཀས་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་གཉིས་ཀ་བྱེད་དགོས་ཀྱང་། རབ་བྱུང་ལ་གཙོ་བོར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བསྔགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སོ་སོ་ཐར་པ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་གང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གདྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་རབ་ཏུ་གང་བར་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཕུལ་བ་བས། ཤཱ་རིའི་བུ་རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་ཚིག་བཞི་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞིག་བསྟན་ན། དེ་ནི་དེ་བས་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་བསྐྱེད་དེ། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་ནི་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་མ་གནང་ངོ་། །ཞེས་དང་། ལམ་རིམ་ཆེན་མོ་ལས། སྤྱིར་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་ནི་ཁྱིམ་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་བྱེད་ལ། བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། ཞེས་དང་། ལམ་རིམ་ཆུང་བ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་གིས་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་མི་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཡང་ཐོས་པ་སོགས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ན་མི་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་སྤྱི
Chinese
如果结合，就是到达佛的果位。因为结合了“以此能度到彼岸”的意义，所以在学道位也有波罗蜜多。因此，虽然在此地特别获得了布施波罗蜜多的修持，但并非没有获得其他波罗蜜多的修持，就意味着没有剩余的波罗蜜多。如《释论》中说：“当获得极喜地时，该菩萨在十波罗蜜多中，布施波罗蜜多本身会变得最为殊胜，但这并不意味着没有其他的波罗蜜多。”因此，圣者菩萨的相续中没有世间的布施波罗蜜多，因为他们的相续中没有不被证悟空性的智慧所摄持的布施。如果是被证悟空性的智慧所摄持的布施，也不一定就是布施波罗蜜多，因为声闻和独觉的相续中也有被证悟空性的智慧所摄持的布施，但却没有布施波罗蜜多。如果他们有布施波罗蜜多，那么就会有十波罗蜜多了。一般来说，出家和在家菩萨都需要行持财物和佛法两种布施，但主要是赞叹出家者行持佛法布施。如《菩萨戒经》中说：“舍利子，如果在家菩萨以七宝充满如恒河沙数般的佛刹，并将之供养于如来、应供、正等觉诸佛，与此相比，舍利子，如果出家菩萨宣说一句四句偈，那么他所获得的福德将更为殊胜。舍利子，如来不允许出家者行持财物布施。”又如《菩提道次第广论》中说：“一般来说，财物布施是由在家菩萨行持的，而出家菩萨则应行持佛法布施。”《菩提道次第略论》中也如是说。说出家菩萨不应行持财物布施，是指如果会成为听闻等障碍，那就不应行持，而不是普遍地不应行持。
English
If combined, it means reaching the state of Buddhahood. Because it is combined with the meaning of "this can lead to the other shore," there are also Paramitas in the path of learning. Therefore, although the practice of generosity Paramita is particularly obtained in this stage, it does not mean that the remaining Paramitas are absent even if the practice of other Paramitas is not obtained. As it is said in the commentary: "When the Joyful Ground is attained, among the ten Paramitas, the Bodhisattva will have the generosity Paramita itself as the most excellent. However, it does not mean that the other Paramitas are absent." Therefore, there is no worldly generosity Paramita in the continuum of noble Bodhisattvas, because there is no generosity in their continuum that is not grasped by the wisdom that directly realizes emptiness. If it is generosity grasped by the wisdom that realizes emptiness, it is not necessarily generosity Paramita, because the continuum of Hearers and Solitary Realizers also has generosity grasped by the wisdom that directly realizes emptiness, but there is no generosity Paramita. If they had generosity Paramita, then they would have ten Paramitas. Generally speaking, both ordained and lay Bodhisattvas need to practice both material and Dharma generosity, but the practice of Dharma generosity is mainly praised for the ordained. As it is said in the Bodhisattva Pratimoksha Sutra: "Shariputra, if a lay Bodhisattva fills Buddha-fields as numerous as the sands of the Ganges with the seven precious substances and offers them to the Tathagatas, Arhats, Perfectly Awakened Buddhas, compared to this, Shariputra, if an ordained Bodhisattva proclaims a four-line verse, then he will generate even more excellent merit. Shariputra, the Tathagata does not allow the ordained to practice material generosity." Furthermore, as it is said in the Great Treatise on the Stages of the Path: "Generally speaking, material generosity is practiced by lay Bodhisattvas, while ordained Bodhisattvas should practice Dharma generosity." The Concise Treatise on the Stages of the Path also says the same. Saying that ordained Bodhisattvas should not practice material generosity means that if it becomes an obstacle to listening, etc., then it should not be practiced, but not universally.