Tibetan
པ་ནི། རྒྱུ་མཚན་བཤད་མ་ཐག་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བྲལ་ལོ་ཞེས་འཇིགས་པ་མེད་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ཡིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་མཁས་པའི་འཁོར་གྱི་ཚོགས་སུ་ལེགས་པར་གསུངས་པ་འདི་ལ་རྒོལ་པ་སུ་ཡིས་འགོང་བར་ནུས་ཏེ་འགོང་བར་མི་ནུས་སོ། །འགོང་མི་ནུས་པ་ནི། ཕས་རྒོལ་གྱིས་ཆོས་འཐུན་དུ་ཀླན་ཀ་མི་ནུས་པའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་གསུངས་པ་དེའི་དོན་ལས་བརྒལ་བར་བྱས་ནས་གཞན་ལེགས་བར་འཆད་མི་ནུས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་གང་གི་སྟེང་དུ་འང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་ལྡན་དུ་འཇོག་པ་གཉིས་ནི་མི་འགལ་པར་མ་ཟད། གཅིག་གྲོགས་སུ་གཅིག་འགྲོ་བར་གསུངས་པས་ནི། ལྷན་ཅིག་འདུ་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ་གཞི་གཅིག་ལ་འདུ་རུང་བར་ངེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ། གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། ཞེས་སོགས་དང་། རྩ་ཤེ་ལས། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང་། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ཉིད་རྒྱུར་བྱས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། ཞེས་དང་དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་ན་ཡང་། །སྟོང་ཉིད་དག་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས། ཆོས་རྣམས་རྟེན་འབྲེལ་དང་ཁྱད་པར་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་རྒྱུ་མེད་བཞི་པོ་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བར་འཛིན་པའི་མཐའ་འཛིན་ཀྱི་ལྟ་བ་མི་བརྟེན་ནོ། །ཞེས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་འདི་ནི་མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་སྨྲ་བ་ཉིད་བླ་ན་མེད་པར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྩ་ཤེ་ལས། བྱེད་པོ་ལས་ལ་བརྟེན་བྱས་ཤིང་། །ལས་ཀྱང་བྱེད་པོ་དེ་ཉིད་ལ། །བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་མ་གཏོགས་པར། །འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་མ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། མཐར་འཛིན་ལ་རྟག་པའི་མཐར་འཛིན་དང་། ཆད་པའི་མཐར་འཛིན་གཉིས་ཡོད་ལ། མཐའ་བཞི་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བར་འཛིན་པ་དང་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི། རྟག་པའི་མཐར་འཛིན་དང་། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཆད་པའི་མཐར་འཛི་ཡིན་ལ། མཐའ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གང་དུ་ལྷུང་ན་ཕུང་བར་འགྱུར་བའི་གཡང་ལ་མཐའ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར། འདིར་གང་དུ་བཟུང་ན་འཛིན་པ་པོ་ཕུང་བར་འགྱུར་བའི་གནས་ལ་མཐའ་དང་། དེར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ནི་མཐར་འཛིན་ཅེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྔགས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་འདི་ཀུན་ནི་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་བཏགས་དོན་བཙལ་པའི་ཚེ་བཏགས་དོན་རྙེད་རྒྱུ་མེད་པས་ངོ་བོས་གྲུབ་པས་སྟོང་བར་ངེས་པ་དང་། རིགས་པ་དེས་མ་བརྟག་མ་དཔྱད་པར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་རྒྱུ་འདི་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་འདི་འབྱུང་བ་ཡི་ངེས་པ་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་དུ་འཇོག་མི་ཐུབ་པའི་གེགས་མེད་པར་ནི། གཅིག་གིས་ཅིག་ཤོས་ལ་ངེས་པ་ལྷག་པར་འདྲེན་ཐུབ་པའི་གྲོགས་བྱེད་པ་འདི་ལས་ལྷག་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་དང་། འདི་ལས་ཆེས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་ཤེས་ན། །ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པའི་དགོངས་པའོ། །རྗེ་བླ་མས། དབུ་མའི་ལྟ་བའི་དཀའ་སའི་མཐར་ཐུག་པ་འདི་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། ལམ་རིམ་ཆུང་བ་ལས། དཀའ་ས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མ་ལུས་པར་ཁེགས་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་སོག་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་འཇོག་པ་ལ་ངེས་པ་གཏིང་ནས་འདྲོངས་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་འཇོག་ཐུབ་པའི་གཉིས་ཚོགས་དེ་སྲིད་མཐའ་ཙམ་དུ་སོང་བས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་བཙལ་བ་ན། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་འཕོ་བའི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དཔྱད་བཟོད་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མི་རྙེད་ཀྱང་། ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་དཀར་ནག་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའི་གོ་བ་ཆགས་པར་དགོས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན། ཐུབ་པ་ཁྱོད་ལ་བསྟོད་འོས་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཁྱད་པར་རྟེན་འབྲེལ་གསུང་པའི་ཚུལ་འདིའི་སྒོ་ནས་ཁྱོད་ལ་བསྟོད་ན་ནི། ཆོས་དོན་དང་མཐུན་པར་བསྟོད་པར་འགྱུར་པ་ཡིན་གྱི། བསྟོད་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པས་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ལེགས་པར་བསྟོད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྟེན་འབྲེལ་ཁས་བླངས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཁས་མི་ལེན་པ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ། རང་སྡེ་དངོས་སྨྲ་བ་སོགས་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པར་བསྟན་པ
Chinese
再者，因为刚才所说的理由，导师您以无畏的狮子吼声，再三在智者云集的集会中善说诸法远离真实成立的自性，对此，谁能反驳呢？没有人能反驳。不能反驳，是指对方无法在教义上提出异议，也就是无法超越您所说之义，而另作更好的解释。第三，在任何法之上，都不存在自性成立的事物，而在名言中，安立诸如“依靠此因产生此果”等一切法都是合理的，这二者不仅不相违背，而且还说成是互相帮助的。既然如此，更不用说同时存在了，必定是可以在一个基础上并存的。就像经部中所说：“空性即是色，色不异于空性。”等等。还有《中论》中说：“以缘起法，即是说空性，即是假名施，是为中道义。”以及《入中论》中说：“执著实事与自性。”同样，虽然一切事物皆空，但却能从空性中产生一切。如是宣说。怙主您说：诸法缘起，特别是所有和合事物，都因为依赖于自己的因缘，而不依赖于执著从自、他、二者和无因这四者中的任何一方产生之边执见。如此善说，是怙主您之言语成为无上之因。如同《中论》中所说：“作者依赖于业，业也依赖于作者，除了依赖而生之外，未见有成就之因。”就像这样，边执见有常边执见和断边执见两种。执著从四边中的任何一边产生，以及执著事物自性存在的分别念，是常边执见。而在名言中，执著因果等作用不合理的分别念，是断边执见。所谓边，
English
Furthermore, because of the reason just stated, the Teacher, with the fearless roar of a lion, repeatedly and well proclaimed in the assembly of the wise that all phenomena are devoid of the nature of being truly established. Who could refute this? No one can refute it. The inability to refute means that the opponent cannot raise objections on doctrinal grounds, that is, they cannot surpass the meaning of what you have said and offer a better explanation. Thirdly, on any phenomenon, there is nothing that is established by its own nature, and in conventional terms, it is said that all arrangements, such as "relying on this cause, this result arises," are reasonable. Not only are these two not contradictory, but they are also said to be mutually supportive. Since this is the case, there is no need to mention existing simultaneously, it is certain that they can coexist on one basis. Just as it is said in the sutras: "Emptiness is form, form is not other than emptiness," and so on. Also, in the Root Wisdom it says: "Whatever is dependently arisen, that is explained as emptiness. That itself is a designation made in dependence, and that is the Middle Way." And in the Entering the Middle Way it says: "Grasping at real things and self-nature." Likewise, although all things are empty, they arise from emptiness. As it is proclaimed. Lord, you have said: All phenomena are interdependent, and especially all compounded things, because they arise in dependence on their own causes and conditions, do not rely on the extreme view of holding that they arise from any of the four: self, other, both, and without cause. This excellent statement is the supreme cause for establishing your words as unsurpassed. As it is said in the Root Wisdom: "The agent depends on the action, and the action also depends on the agent. Apart from arising in dependence, no cause for accomplishment is seen." Like this, there are two types of extreme views: the extreme view of permanence and the extreme view of annihilation. The conception of holding that things arise from any of the four extremes, and the conception of holding that things exist by their own nature, is the extreme view of permanence. And in conventional terms, the conception of holding that actions such as cause and effect are unreasonable is the extreme view of annihilation. The so-called extreme,
Chinese
就像世间堕落之处被称为深渊一样，这里执着之处，执着者就会毁灭的地方叫做边，在那里执着的分别念叫做边执。第二，总括赞叹是：内外因果的一切事物，用正确的胜义谛理寻觅假立之义时，因为找不到假立之义，所以必定是自性空。没有用理智去衡量、分析，仅仅在世俗名言中，从这个因产生这个果的这个确定，二者之间没有不能安立的障碍。一个对另一个更加确定地引导，成为帮助，没有比这更稀奇的了，没有比这更奇妙的了。这是《菩提心释》中“若知诸法空”等之前引用的密意。宗喀巴大师说，这是中观见解最困难的终极之处。在《道次第小论》中说：困难之处在于，彻底破除了以自性成立的自性，并且对无自性的人等，从其本身产生造作者和感受果报者等，产生深刻的定解。能够安立这些的二者聚合，达到了有边际的程度，因此中观见解非常难以获得。又说：用探究真如的理智去寻找时，即使是生和死的人等，也找不到一丝一毫可以被分析的东西，但是必须形成像经中说的那样，诸法如幻，黑白之果也会产生的理解。因此。因此，虽然您释迦牟尼具有无数值得赞美的功德，但是，特别是通过宣说缘起的这种方式来赞美您，才是符合佛法的赞美。如果用其他功德的方式来赞美，就不会像这样完美地赞美了。是这样。第二部分有四点：承认缘起但不承认自性空是不合理的；说明自宗的实事师等已经变成了佛教的局外人。
English
Just as the place where one falls in the world is called an abyss, here, the place where the one who clings to it is destroyed is called an extreme, and the thought that clings there is called clinging to extremes. Second, the summary praise is: All the phenomena of cause and effect, internal and external, when searching for the meaning of the imputation that is imputed by the correct reasoning that examines the ultimate truth, because there is no way to find the meaning of the imputation, it is certain that it is empty of self-nature. Without examining or analyzing with reason, only in the mere conventional terms, the certainty that this result arises from this cause, there is no obstacle that the two cannot establish each other. One helps the other to lead to more certainty, and there is nothing more wonderful than this, and there is nothing more wonderful than this. This is the intention of the previously quoted "If you know that all dharmas are empty" etc. in the Bodhicitta Commentary. Je Tsongkhapa said that this is the ultimate difficulty of the Madhyamaka view. In the Small Stages of the Path, it says: The difficulty lies in the fact that the self-nature that is established by its own nature is completely refuted, and the person etc. who has no self-nature, from himself, produces the creator and the one who experiences the result, etc., and a deep understanding arises. The combination of the two that can establish these has reached the extent of being marginal, so the Madhyamaka view is very difficult to obtain. It also says: When searching with the reasoning that examines Suchness, even the person etc. who is born and dies cannot find even a particle that can be analyzed, but it is necessary to form an understanding like that which is said in the sutras, that all dharmas are like illusions, and black and white results will arise. Therefore. Therefore, although you, Shakyamuni, have countless qualities worthy of praise, it is especially through praising you in this way of teaching dependent origination that you will be praised in accordance with the Dharma. If you praise in the way of other qualities, you will not be praised as perfectly as this. That's how it is. The second part has four points: it is unreasonable to admit dependent origination but not to admit emptiness of self-nature; explaining that the realists of our own school etc. have become outsiders to the essence of Buddhism.