Tibetan
་རྫོབ་པའི་ཆོས་གང་བློ་ལ་འཆར་བ་ན་གཉིས་སྣང་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཆར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་སོགས་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྣང་ཚུལ་མཐུན་པར་གནས་ཤིང་། གནས་པ་ལྟར་གཟིགས་པ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་དུ་མ་དང་བཅས་ཏེ་སྣང་ཚུལ་དང་གནས་ཚུལ་མི་མཐུན་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་གཉིས་སྣང་གི་སྤྲོས་པ་ལ་སྒྲ་རྟོག་དང་། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པའི་སྣང་བ་དང་། བདེན་གྲུབ་དང་དེར་སྣང་བ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཉིས་སྣང་སོགས་མང་ཡང་འདིར་ཤེས་ན་དེ་རྣམས་གང་དང་སྦྱར་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །དགག་བྱ་ལ་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་དང་། རིགས་པའི་དགག་བྱ་དང་། ལམ་གྱི་དགག་བྱ་སོགས་མང་ཡང་། རྟགས་ཡང་དག་གི་དགག་བྱ་མཐར་ཐུག་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ། རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ། བདེན་པར་གྲུབ་པ། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ། རང་དབང་དུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་འམ། རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ཅེས་སྦྱོར་རུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་མེད་ཅེས་སྦྱོར་རུང་སྟེ། དེ་རྣམས་དོན་གཅིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་གྱི་དང་པོ་ནུས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ལྟུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་ཏེ་ཞེས་པས་སྟོན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བོས་ནས། ཚོགས་སྦྱོར་གཉིས་དང་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལཾ་གཉིས་ཏེ་བཞི་ལ་སློབ་ཚུལ་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བས་ན། གང་ཟག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟིགས་ངོ་ན་གཟུགས་མེད་པ་ནས། ཐ་མའི་ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པའི་བར་གང་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པར་འཇོག་ལ། ཟབ་མོའི་སྤྱོད་ཚུལ་དེ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་པར་བྱས་པས་ཏེ། དེའི་མཐུས་འབྲས་བུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་འཐོབ་པར་ནུས་སོ། །འདི་ནི་འཆད་ཚུལ་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་ནས་ཤིན་ཏུ་འདས་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་རྒྱུན་མཐའ་དང་སྦྱར་ནའང་མི་འགལ་ཞིང་། སྐབས་འདི་གཞུང་སྔོན་མའི་དོན་བསྡུས་
Chinese
因为凡是显现在意识中的世俗法，都是以二取相的方式显现的。而胜义谛的法，则是以断除所破的实有成立等二取相的戏论的方式，与显现的方式相符地存在，并且如实地照见。而世俗的法，则是以众多的二取相的戏论存在，所见的方式和存在的方式不一致。总的来说，二取相的戏论有很多种，比如名言分别，境与有境的异体显现，实有成立和显现为实有，世俗的二取相等等，如果了解了这些，那么与任何一种结合都不会有矛盾。所破有很多种，比如以理证破除的所破，以理智破除的所破，以道破除的所破等等。而以正确的理证破除的最终所破是：自性成立，自相成立，自方成立，真实成立，胜义成立，如实成立，自主成立等等。凡是可以加上“自性空”或者“自性无”的，都可以加上“以所有这些空”或者“无”，因为这些都是意义相同，只是名称不同的缘故。第二，依靠它如何成佛的方式，分为两点，第一点是能力：舍利子，因此菩萨们因为无所得，所以依靠并安住于这甚深的般若波罗蜜多。这里通过称呼舍利子，说明了通过积累资粮和加行二者，以及见道和修道二者，总共四者进行修学的方式，如上文所说，因此，对于菩萨摩诃萨们来说，在等持智慧的观照下，从无色开始，到最后的获得和未获得之间，任何事物都不是自性成立的。因此，如实地证悟到没有自性成立的方式，就是修习甚深般若波罗蜜多的行持。依靠并安住于甚深的行持方式，凭借它的力量，就能像宣讲果位一样获得。这是一种宣讲方式的侧重。然而，从“心中没有障碍”直到“完全超越”都可以与常边结合，也没有任何矛盾。这里是总结了以前经文的意义。
English
Because whatever worldly phenomena appear in consciousness appear in the manner of dualistic appearance. The ultimate truths, however, exist in accordance with the way they appear, in a manner that cuts off the elaborations of dualistic appearance such as the object to be refuted, true establishment, and so forth, and are seen as they are. Worldly phenomena, on the other hand, exist with many elaborations of dualistic appearance, and are seen in a way that does not match the way they exist. In general, there are many elaborations of dualistic appearance, such as verbal concepts, the appearance of objects and subjects as distinct entities, true establishment and appearing as true, worldly dualistic appearance, and so on. If you understand these, there will be no contradiction in combining them with any of them. There are many objects to be refuted, such as objects to be refuted by signs, objects to be refuted by reason, and objects to be refuted by the path. However, the ultimate object to be refuted by valid signs is: established by nature, established by its own characteristic, established from its own side, established as true, established as ultimate, established as valid, established as independent. Anything that can be combined with "empty of nature" or "nonexistent by nature" can be combined with "empty of all these" or "nonexistent," because these are all the same meaning, just different names. Second, how to attain enlightenment by relying on it is divided into two points. The first point is ability: Shariputra, therefore, bodhisattvas, because they have no attainment, rely on and abide in this profound Prajnaparamita. Here, by addressing Shariputra, it is explained that the way to study through the accumulation of merit and the two practices, as well as the two paths of seeing and cultivating, a total of four, as mentioned above. Therefore, for the Bodhisattva Mahasattvas, in the vision of Samadhi wisdom, from the formless to the final attainment and non-attainment, nothing is established by nature. Therefore, the way to directly realize that there is no establishment by nature is to practice the profound Prajnaparamita. By relying on and abiding in the profound practice, by its power, one can attain as if proclaiming the result. This is an emphasis on one way of proclaiming. However, from "no obscuration in the mind" up to "completely beyond" can be combined with the constant side, and there is no contradiction. This is a summary of the meaning of the previous scriptures.
Tibetan
སྦྱར་རུང་བར་སེམས་སོ། །གཉིས་པ་མཐར་འཚང་རྒྱ་ཚུལ་ནི། སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་སྐྲག་པ་མེད་དེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ནས་མྱ་ངན་འདས་པར་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལ་ཆོས་རྗེ་རོང་ཊིཀ་པ་དང་། གུང་རུ་རྒྱལ་མཚན་བཟང་པོ་གཉིས་ཀྱིས། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ཤིང་གོམས་ན་སེམས་ལ་བདེན་འཛིན་སྒྲུབ་པ་མེད་པས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྐྲག་པ་མེད་དེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བདེན་འཛིན་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ཐོབ་པར་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཕྱིན་ཏེ་ཞེས་འཆད་ལ། འཇམ་དབྱངས་དགའ་བློས་དེ་ནི། གང་དྲན་དྲན་གྱི་འབྲུ་བསྣོན་ཡིན་པར་བཤད་ནས། ས་བཅུའི་ངོ་སྐལ་གྱི་སྤང་བྱའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྤངས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲགས་པ་མེད་པས། དེ་ལས་འདས་པའི་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་འཆད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ནི་གཙང་བདེ་རྟག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཞི་ལ་གཞན་ནས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། ཁོ་བོ་ལྟར་ན་ནི་དེ་གཉིས་གང་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པ་དང་པོ་ཉིད་བདེ་བར་སེམས་སོ། །བདག་མེད་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་བདག་འཛིན་ནམ་བདེན་འཛིན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཇོག་དགོས་པས། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་ཀ་ལ་ངེས་པར་བཤད་དགོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཁ་ཅིག་ཏུ་འདས་པར་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་ལ། ལ་ལར་འདས་པར་མཐར་ཕྱིན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་སྔ་མ་ལྟར་བྱས་ན་བདེ་བར་སེམས་པས། དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་པའམ། དེ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱིར་འཆི་བའི་དུས་བྱས་པ་འགའ་ཞིག་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་ཟེར་ཡང་། འདིར་ཐར་བ་ལ་མྱ་ངན་འདས་སམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་མིན་ལ། མྱ་ངན་ཡང་སྡུག་ཀུན་གཉིས་ལ་བྱས་ནས། དེ་ལས་འདས་པ་ནི་དེ་སྤངས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་མྱང་འདས་ཐོབ་ན་ནི། ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་ཁྱབ་ཀྱང་། སྡུག་ཀུན་གཉིས་སྤངས་པས་ཁྱབ་པར་མི་འདོད་དོ། བཞི་པ་ནི། དུས་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནས། སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་པ་ནི། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟའི་དུས་གསུམ་དུ་རང་དུས་དེར་སངས་རྒྱས་ནས་རྣམ་པར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་
Chinese
认为是可行的。第二，最终成佛的方式是：心中没有障碍，所以没有恐惧。因为它已经完全超越了颠倒，所以被教导为到达了涅槃。对此，法主荣提巴和贡如嘉灿桑布两位认为：如果理解并习惯了空性的意义，心中就不会有实执的造作，所以不会对空性的意义感到恐惧。因为它已经完全超越了颠倒的实执，所以到达了大乘涅槃的终点，也就是到达了佛的果位。蒋扬嘉洛则说那是随意添加的文字。他解释说，逐渐舍弃了十地所对应的应舍弃的两种障碍，因此不会因四种颠倒而恐惧害怕，从而获得了超越它们的无住涅槃。四种颠倒是指执著于净、乐、常、我的四种，如其他地方所说。依我看来，这两种说法并不矛盾，特别是第一个说法更令人感到舒适。因为执著于无我为我被认为是颠倒，所以我也认为我执或实执也必须被视为颠倒。仅仅说颠倒并不一定需要解释为四种颠倒。有些地方写的是“到达了”，有些地方写的是“到达了终点”，如果按照前者来做，会感到更舒适。这样的话，就是到达了佛果的涅槃，或者说是获得了它的意思。一般来说，有些人把死亡的时候称为涅槃，但这里是像把解脱称为涅槃或涅槃一样，而不是前者。涅槃是指痛苦和集谛两种，超越它们就是舍弃它们的意思。即使那样，如果获得了涅槃，虽然遍及了舍弃烦恼，但不希望遍及舍弃痛苦和集谛两种。第四是：三时中安住的一切佛，乃至成佛。意思是：过去、未来、现在三时中，在各自的时代成佛并安住的诸佛，也是依靠修习这般若波罗蜜多，而圆满证得了无上正等觉。
English
It is considered feasible. Secondly, the way to ultimately attain Buddhahood is: since there is no obscuration in the mind, there is no fear. Because it has completely transcended perversion, it is taught as having reached Nirvana. On this, Dharma Lord Rongtikpa and Gungru Gyaltsen Zangpo both believe that: if one understands and becomes accustomed to the meaning of emptiness, there will be no fabrication of clinging to reality in the mind, so there will be no fear of the meaning of emptiness. Because it has completely transcended the perversion of clinging to reality, it reaches the end of the Great Vehicle Nirvana, which is to reach the state of Buddhahood. Jamyang Gawlo said that it was just adding words at will. He explained that gradually abandoning the two obscurations to be abandoned corresponding to the ten bhumis, therefore there is no fear of the four perversions, thereby obtaining the non-abiding Nirvana that transcends them. The four perversions refer to the four attachments to purity, happiness, permanence, and self, as explained elsewhere. In my opinion, these two statements are not contradictory, and in particular, the first statement feels more comfortable. Because clinging to self in what is without self is considered a perversion, I also believe that self-grasping or clinging to reality must also be regarded as a perversion. Just saying perversion does not necessarily need to be explained as the four perversions. Some places write "reached", and some places write "reached the end". If you do according to the former, you will feel more comfortable. In that case, it means reaching the Nirvana of Buddhahood, or obtaining it. Generally speaking, some people call the time of death Nirvana, but here it is like calling liberation Nirvana or Nirvana, not the former. Nirvana refers to the two truths of suffering and origin, and transcending them means abandoning them. Even so, if Nirvana is attained, although it pervades the abandonment of afflictions, it is not desired to pervade the abandonment of the two truths of suffering and origin. The fourth is: all the Buddhas who abide in the three times, and even become Buddhas. It means: the Buddhas who have attained Buddhahood and abide in their respective times in the past, future, and present, also rely on practicing this Prajnaparamita to fully realize the unsurpassed perfect enlightenment.