Tibetan
་དེ་ལྟར་དུ་འགྱུར་ཏེ། གོང་དུ་དཔེ་དོན་སྦྱོར་ཚུལ་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་ཞིང་། ཤེས་དགོས་པ་ཡིན་ཡང་། འདིར་མང་དུ་དོགས་པས་རྒྱས་པར་མི་འཆད་ལ། ཅུང་ཟད་བརྗོད་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་སྦྲུལ་མེད་ཀྱང་དེ་ཡོད་པར་སྣང་བ་ལྟར། ང་སོགས་རང་གི་གདགས་གཞིའི་སྟེང་དུ་རང་ངོས་ནས་མེད་ཀྱང་ཡོད་པར་སྣང་བ་གཉིས་དཔེ་དོན་མཚུངས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་སྦྲུལ་དང་གདགས་གཞི་ཕུང་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ང་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་མཚུངས་ཞེས་སྦྱོར་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་མི་གནོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་སྦྲུལ་ཡོད་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད། གདགས་གཞི་ཕུང་སོགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དང་པོ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དམ་གྲགས་པ་དོན་མཐུན་ལ་མེད། ཕྱི་མ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པས་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན་ཡོད་པ་དང་། མེད་པར་ཁས་ལེན་ན་མེད་པས་མ་ཁྱབ་ཀྱང་། ཡོད་མེད་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་གྲགས་པ་དོན་མཐུན་ལ་བལྟོས་ནས་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་བསྙད་དབང་གིས། །གསུངས་ཀྱི་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། །ཞེས་དང་། ཟླ་བས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་ཡོད་ཇི་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་པ་དང་མཐུན་པར་མཛད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པས་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་འདོད་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་དེ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་རྩོད་པ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གནས་ལ་དགའ་ཞིང་ཡུལ་རྣམས་འདོད། །འཛིན་ལ་གནས་ཤིང་མི་མཁས་བླུན་རྨོངས་མུན་པ་བཞིན། །ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གནས་མེད་འཛིན་མེད་དེ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་དག་དང་རྩོད་པ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུང་འཇིག་རྟེན་ང་དང་རྩོད་ཀྱི། །ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྩོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ནི། འཇིག་རྟེན་རང་ག་བའི་ཐ་སྙད་ཙམ་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི། སྐྱེ་འཕགས་རྣམས་ལ་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན། མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། །བརྟེན་ནས་ཤིང་
Chinese
那会是那样的，想到上面比喻和意义结合的方式是合理的缘故。这是困难之处，虽然是需要了解的。但在此因顾虑繁多而不广讲，稍微说一点也没关系。就像绳子上没有蛇，却显现有蛇一样。我和其他众生在自己的安立基础上，自身方面没有却显现有，这二者是从比喻意义相同的角度而言的。不是说绳子上的蛇和安立基础蕴等等之上的我等等，在名言上存在与不存在相同而结合的缘故。因为这二者有名言量妨害与不妨害的差别。绳子上有蛇，会被名言量妨害。安立基础蕴等等之上有我和其他众生的法，不会被名言量妨害的缘故。第一个那样存在，不是世间人的名言或共许相符。第二个那样存在，是世间人的名言相符而共许的缘故。虽然世间人承认存在就存在，承认不存在就不存在不遍及，但存在与不存在是依赖于世间的名言和共许相符而安立的。如怙主龙树菩萨所说：佛陀依世间习俗说，非依真实胜义说。月称菩萨也说：如世间极成而有。因为这些缘故。佛陀虽然使名言的分别与世间人相符，但世间人认为那些是自性存在的。因此，佛陀显示那些自性不存在，这就是争论之处。如《集经》中说：众生喜于处所，贪著诸境。安住于执取，如不智愚昧黑暗一般。所应得之法，是无处无执着的。因此与世间诸众生发生争论。又如《宝积经》中说：乔达摩，世间与我争论，我却不与世间争论。因为这些缘故。世间人的名言相符，不是仅仅指世间人随意的名言，而是指圣者具有的名言量。总之，经中说：如肢分聚合，依赖于树木，
English
It will be like that, thinking that the way the metaphor and meaning are combined above is reasonable. This is a difficult point, although it needs to be understood. But here, due to concerns about being too extensive, it will not be explained in detail. It is okay to say a little. Just as there is no snake on the rope, but it appears as if there is a snake. I and other beings, on our own basis of imputation, although non-existent in our own right, appear to exist. These two are from the perspective of the similarity of metaphor and meaning. It is not said that the snake on the rope and I, etc., on the basis of imputation, aggregates, etc., are combined in terms of the similarity of existence and non-existence in name. Because there is a difference between these two in terms of whether they are harmed or not harmed by nominal valid cognition. The existence of a snake on the rope is harmed by nominal valid cognition. The existence of the dharma of I, etc., on the basis of imputation, aggregates, etc., is not harmed by nominal valid cognition. The first existence is not in accordance with the worldly name or common agreement. The second existence is in accordance with the worldly name and is commonly agreed upon. Although worldly people admit existence as existence, and admit non-existence as non-existence, it is not all-pervasive, but existence and non-existence are established in reliance on the worldly name and common agreement. As the Protector Nagarjuna said: The Buddha speaks according to worldly conventions, not according to ultimate truth. Chandrakirti also said: As it exists in the world as it is well-known. For these reasons. Although the Buddha made the distinctions of names in accordance with worldly people, worldly people think that those are inherently existent. Therefore, the Buddha showed that those are inherently non-existent, and that is the point of contention. As it is said in the Collection Sutra: Sentient beings delight in places and desire objects. They abide in grasping, like the unwise, foolish, ignorant, and dark. The dharma to be attained is without place and without grasping. Therefore, disputes arise with the world. Also, as it is said in the Ratnakuta Sutra: Kashyapa, the world disputes with me, but I do not dispute with the world. For these reasons. The worldly name that is in accordance is not just referring to the arbitrary name of worldly people, but to the nominal valid cognition possessed by noble beings. In short, the sutra says: Just as the collection of limbs, relying on the tree,
Tibetan
རྟར་བརྗོད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྣམས་བརྟེན་ནས། །ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་ཤིང་རྟ་མ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཤིང་རྟ་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཐད་པ་ལྟར། ཕུང་པོ་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པ་སོགས་ང་མིན་ཀྱང་། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཐད་པའང་རིགས་པས་འགྲུབ་ཅིང་། ཚུལ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་ནས། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་བྱ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་འཐད་པའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། ཚུལ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གནས་ཡིན་པར་མདོ་ལས་གསུངས་ཤིང་། སྔགས་ནས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ །འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ཅི་ཞིག་ལགས། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཀུན་བཤད་པ། །ཨེ་མའོ་ངོ་མཚར་ལས་བྱུང་བ། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་ནམ་མཁའ་བསྒོམ། །ཞེས་དང་། ལེའུ་གཉིས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་ཤེས་ནས། །ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟེན་པ་གང་། །ངོ་མཚར་བས་ཀྱང་འདི་ངོ་མཚར། །རྨད་བྱུང་བས་ཀྱང་འདི་རྨད་བྱུང་། །ཞེས་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བསྟོད་པར་ཡང་། འདི་ཀུན་ངོ་བོས་སྟོང་པ་དང་། །འདི་ལས་འདི་འབྲས་འབྱུང་བ་ཡི། །ངེས་པ་གཉིས་པོ་ཕན་ཚུན་དུ། །གེགས་མེད་པར་ནི་གྲོགས་བྱེད་པ། །འདི་ལས་ངོ་མཚར་གྱུར་པ་གང་། །འདི་ལས་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ། རྒྱལ་ཡུམ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་ཀྱི། །བརྗོད་བྱའི་གནད་དོན་ཀུན་བསྡུས་པ། །ཤེར་ཕྱིན་སྙིང་པོར་རབ་གྲགས་པའི། །དགོངས་དོན་གསལ་བྱེད་ཉི་མ་ཤར། །འདི་ནི་རྣམ་དཔྱོད་དད་ལྡན་པའི། །མཐར་འཛིན་ལྟ་བའི་མུན་སེལ་དང་། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་སྟོན་བྱེད་པའི། །ལེགས་བཤད་ཉི་མ་གཉིས་པའང་ཡིན། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི། །ལུགས་བཟང་ཇི་བཞིན་འཛིན་མཛད་པ། །བློ་བཟང་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ཡི། །དགོངས་པའི་དོན་གྱི་གནད་བསྡུས་བཤད། །ཚུལ་འདིར་འབད་ལས་བདག་གིས་ནི། །རྣམ་དཀར་དགེ་བ་གང་བསགས་དེས། །ཀུན་གྱི་ཟབ་མོའི་དོན་རྟོགས་ནས། །རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་པ་འདི་ནི། དད་དང་རྣམ་དཔྱོད་ལྡན་པའི་གནས་བརྟན་གྲགས་པ་དཔལ་འབྱོར་གྱིས་ནན་ཆེར་བསྐུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། ཅོ་ནེའི་མདོ་སྔགས་ཟུང་འབྲེལ་གྱི་བླ་མའི་གོ་སར་གནས་པའི་ཤཱཀྱའི་དགེ་སློང་རིགས་པ་སྨྲ་པ་དོན་གྱི་དབུ་མ་པར་རློམ་པ་གྲགས་པ་བཤད་སྒྲུབ་ཀྱིས་བསྐུལ་པ་པོ
Chinese
如车所说。 同样依靠蕴，称为世俗众生。 如同车子的各个部件和集合不是车子，但依靠它们，车子的名称在世俗中是合理的。 同样，各个蕴和集合等不是我，但依靠它们在世俗中是合理的，这也通过理证成立。 将此方法应用于一切法，对于自性空性而言，一切行为的建立都非常合理，对此要寻求坚定的定解。 此方法是奇妙的处所，经部中如此宣说，密续中也如此宣说。 《集经根本续》第十五章中说： 世尊，这是什么？ 诸法无自性，却宣说一切法的真如。 唉玛吙，从奇妙中产生。 于虚空中观虚空。 又，第二品《菩提心释》中，圣者龙树说： 诸法知此为空性， 何者奉行业与果， 此较奇妙更奇妙， 此较稀有更稀有。 又，《缘起赞》中也说： 此等皆自性空， 且从此生彼果之， 二者定解互相对， 无有阻碍而为友， 此较奇妙为何有？ 此较稀有为何有？ 因此如此宣说。 说道： 诸佛之母般若波罗蜜多， 汇集所说之要义， 般若心经极著名， 阐明其义之日出。 此乃具足智慧信解者， 遣除边执见之黑暗， 且为显示甚深真如之， 善说第二太阳也。 彼亦如实秉持圣龙树之， 优良宗风者， 第二位善慧名称之， 汇集意之要义而宣说。 于此道理勤奋之我， 凡所积聚之纯净善， 愿一切众生皆能悟， 证得诸佛之果位。 此乃具足信心与智慧之住持格巴华觉的强烈劝请，以及佐内显密双运之上师位之释迦比丘，自诩为理智论者敦义多玛巴的扎巴协珠所劝请。
English
As it is said about a chariot. Similarly, relying on the aggregates, it is called a conventional sentient being. Just as the individual parts and the collection of parts of a chariot are not the chariot, but relying on them, the name 'chariot' is conventionally valid. Similarly, the individual aggregates and the collection of aggregates, etc., are not 'I,' but relying on them, it is conventionally valid, and this is also established by reasoning. Applying this method to all phenomena, it is extremely reasonable to establish all actions in emptiness of inherent existence, and one should seek a firm conviction about this. This method is a wonderful place, as stated in the Sutras, and also stated in the Tantras. In the fifteenth chapter of the Root Tantra of the Gathering: "Bhagavan, what is this? Although phenomena are without essence, all the suchness of phenomena is explained. Emaho, arising from wonder! In the sky, contemplate the sky." Also, in the second chapter, Explanation of the Bodhicitta, the venerable Nagarjuna says: "Knowing that all phenomena are empty, whatever relies on actions and results, this is more wonderful than wonder, this is more marvelous than marvel." Also, in the Praise of Dependent Arising: "These are all empty of essence, and from this, this result arises, these two certainties are mutually, without obstruction, friends. What is more wonderful than this? What is more marvelous than this?" Therefore, it is said. Saying: The Victorious Mother, the Perfections, gathers all the essential points of what is expressed, the Heart Sutra of Wisdom, which is very famous, the sun arises, clarifying its meaning. This is one who possesses discriminating wisdom and faith, dispelling the darkness of extremist views, and also showing the profound suchness, it is the second sun of good speech. He also holds the excellent tradition of the venerable Nagarjuna as it is, the second wise and victorious one, explaining the essential points of his intention. By my effort in this way, whatever pure virtue I have accumulated, may all beings realize the profound meaning and attain the state of the Victorious Ones. This was written at the strong urging of the venerable Drakpa Paljor, who possesses faith and discriminating wisdom, and at the urging of Drakpa Shedrup, a Shakya monk residing in the position of the Lama of the combined Sutra and Tantra of Cone, who prides himself on being a logician, a follower of the meaning of Madhyamaka.
Tibetan
འི་ངོ་དང་ཕན་ཡོན་ལ་བསམས་ཏེ་ལྕགས་ཕག་གི་ལོར་གཟིམས་ཁང་ཉིད་ནས་སྦྱར་བའོ།། ཡེ་གེ་པ་ནི་དད་སྟོབས་ལྡན་པའི་གནས་བརྟན་ཀུན་དགའ་རིན་ཆེན་ནོ།། །། ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་རྣམ་བཤད་ཟབ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཉི་མ།
Chinese
考虑到它的意义和利益，于铁猪年间在寝宫亲自缮写。书写者是具有信心的具德恒住昆噶仁钦。
English
Considering its meaning and benefits, it was personally written in the Iron Pig year from the sleeping quarters. The scribe is the virtuous and steadfast Kunga Rinchen, who possesses faith.