Tibetan
ཞིན་གྱིས་ནི་ཡོད་པས་མིན། །ཞེས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མིན་པར་བསྟན་ཏེ། གཏན་ནས་མེད་པ་མིན་ཞེས་པས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་པས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མིན་ཞེས་སྟོན་པས་སྔ་མ་ཆད་མཐའ་སེལ་ཞིང་། ཕྱི་མས་རྟག་མཐའ་སེལ་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་བཀག་གོ །རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་ཏེ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་དོན་ཡང་རང་གི་ཆ་ཤས་སོགས་ལ་བལྟོས་པའི་དོན་ཡིན་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རང་གི་ཆ་ཤས་སོགས་ལ་བལྟོས་པ་ཡིན་ལ་ཆ་ཤས་ལ་མ་བལྟོས་པ་ནི་མེད་དེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །མཐའ་གཉིས་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་གཙོ་བོ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རིགས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས། དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། །མཐར་ལྟ་བ་ལ་མི་བརྟེན་ཞེས། །ལེགས་གསུངས་འདི་ནི་མགོན་ཁྱོད་ཀྱི། །སྨྲ་བ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་མཐའ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་སེལ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་ནི་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའམ་བརྟེན་ནས་བཞག་པ་དང་བལྟོས་པའི་དོན་ཡིན་པས། བརྟེན་ནས་བྱུང་ཞེས་པས་དངོས་སུ་ཆད་པའི་མཐའ་འགོག་པ་ཡིན་ལ། བརྟེན་ནས་བྱུང་བའམ་བཞག་པའི་ཡོད་པར་གོ་བའི་ཚེ། གཏན་ནས་མེད་པའི་ཆད་མཐའ་དངོས་སུ་འགོག་ནུས་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟག་མཐའ་ཡང་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟེན་ནས་བྱུང་བའམ་བཞག་གོ །རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མིན་ཞེས་གོ་བ་ན་རྟག་མཐའ་ལེགས་པར་འགོག་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་མཐའ་གཉིས་བཀག་པའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་ནུས་ན། ཆོས་གཞན་གྱི་སྟེང་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་བསྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷས། གཅིག་གི་ལྟ་པོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་ལྟ་པོར་བརྗོད། །གཅིག་གི་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་ཀུན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད། །ཞེས་དང་། གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དུ་གོ་བས་ཀྱང་མཐའ་གཉིས་སེལ་ནུས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པས་བཏགས་ཙམ་དུ་ཡོད་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་གོ་བས་ཆད་མཐའ་སེལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ན་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་ཤེས་པས་
Chinese
因为“以性非有”，这表明不是自性成立；因为“并非全无”，这表明在名言中存在；因为“以性非有”，这表明不是真实成立，所以前者遮止断边，后者遮止常边，因此遮止了常断二边。远离常断二边的主要原因是依赖关系，因为依赖关系的意义是指依赖于自己的部分等。因此，一切法都依赖于各自的部分等，没有不依赖于部分的，就像虚空中的花朵一样。虽然有许多遮止二边的理证，但主要还是依赖关系的理证。如圣者月称所说：“因此，依缘起之理，能断一切恶见之网。”宗喀巴大师也说：“以依赖而生的理由，不依赖于边见，善说此乃怙主您，无上言说的因。”因此，以依赖关系的理由能够同时遣除二边。也就是说，依赖关系是指依赖而生、依赖而立或相互依存的意义。因为“依赖而生”，所以实际上遮止了断边。当理解为“依赖而生”或“依赖而立”的存在时，以能够实际遮止全无的断边的方式，也能遮止常边，因为“依赖而生”或“依赖而立”。当理解为“不是自性成立”时，就能很好地遮止常边。如果能在一种法上生起遮止二边的见解，那么也能在其他法上生起这样的见解。如圣天所说：“何为一之见者，彼即说为一切之见者。何为一之空性，彼即一切之空性。”以及“谁见一物之如是性，彼亦见一切物之如是性。”因此，理解一切法仅仅是分别假立的，也能遣除二边。如果仅仅是分别假立而存在，那么理解为在名言中存在，就能遣除断边。如果在名言中存在，那么知道不是自性存在，就能
English
Because of "not existing by nature," this indicates that it is not established by its own nature; because of "not being completely non-existent," this indicates existence in name; because of "not existing by nature," this indicates that it is not established as truly existent, so the former eliminates the extreme of nihilism, and the latter eliminates the extreme of eternalism, thus preventing the two extremes of eternalism and nihilism. The main reason for being free from the two extremes of eternalism and nihilism is the reason of dependent origination, because the meaning of dependent origination is the meaning of relying on one's own parts, etc. Therefore, all phenomena depend on their respective parts, etc., and there is nothing that does not depend on parts, just like a flower in the sky. Although there are many kinds of reasoning that prevent the two extremes, the main one is the reasoning of dependent origination itself. As the venerable Chandrakirti said: "Therefore, this reasoning of dependent origination cuts through all nets of evil views." Je Tsongkhapa himself also said: "By the reason of arising dependently, it does not rely on extreme views, this well-spoken word is the unsurpassed cause of your speech, O Protector." Therefore, the sign of dependent origination can eliminate the two extremes simultaneously. That is, dependent origination means arising dependently, being established dependently, or being interdependent. Because of "arising dependently," it actually prevents the extreme of nihilism. When understood as the existence of "arising dependently" or "being established dependently," it can also prevent the extreme of eternalism in a way that can actually prevent the extreme of complete non-existence, because of "arising dependently" or "being established dependently." When understood as "not being established by its own nature," it can well prevent the extreme of eternalism. If one can generate a view that prevents the two extremes on one phenomenon, then one can also generate such a view on other phenomena. As Aryadeva said: "Whoever is the seer of one, is said to be the seer of all. Whatever is the emptiness of one, is the emptiness of all." And "Whoever sees the suchness of one thing, also sees the suchness of all things." Therefore, understanding that all phenomena are merely imputed by conceptual thought can also eliminate the two extremes. If it exists merely as imputed by conceptual thought, then understanding it as existing in name eliminates the extreme of nihilism. If it exists in name, then knowing that it does not exist by its own nature can
Tibetan
རྟག་མཐའ་སེལ་ལོ། །དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་མཐའ་གཉིས་འགོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཡུལ་ཅན་རྟག་ཆད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་ཀྱང་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་མེད་ཀྱང་། མཐར་ལྷུང་བར་འཇོག་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་བྲག་གཡང་གི་མཐའ་ལ་ལྷུང་ན་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་ལྟར། མཐའ་དེ་གཉིས་སུ་བཟུང་ན་འཛིན་པ་པོ་ཕུང་བར་འགྱུར་བས་མཐར་ལྷུང་བར་འཇོག་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་བཟུང་བའི་བློ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་རྟག་མཐར་ལྷུང་བར་མི་འཇོག་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་བློ་ནི་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་ན་རྟག་མཐར་ལྷུང་བ་ཡིན་ལ། བཅིངས་པའི་དོན་ནི་བདེན་འཛིན་ཡོད་པ་ཙམ་མིན་གྱི། ཆོས་གང་ལ་ཡང་བདེན་པར་གྲུབ་བམ་མ་གྲུབ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ན། དེ་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་བདེན་ཞེན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་འདའ་མི་ནུས་ན་ནི། དེས་བཅིངས་པར་འཇོག་གོ །དེས་ན་བདེན་མེད་རྟོགས་མྱོང་ན་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་མིན་ནོ། །ཆད་མཐར་ལྷུང་བ་ཡང་ཡོད་པ་ཞིག་མེད་པར་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་འཇོག་སྟེ། སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་སོ་སྐྱེ་ལྟ་ཅི་སློབ་པ་ལ་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རབ་དབྱེ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་མཐའ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱིར་ལས་འབྲས་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མེད་པར་ལྟ་བ་སོགས་ཆད་མཐར་ལྷུང་བ་ཡིན་ཞིང་། །ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་རགས་པ་དང་བདེན་བཞི་རགས་པ་སོགས་མེད་པར་ལྟ་བའང་དེ་དང་མཚུངས་པར་སེམས་ལ། ལས་འབྲས་དང་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཕྲ་མོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་མ་ཤེས་པས་དེ་དག་མེད་པར་བཟུང་བ་ནི་སྐྱོན་ཡིན་ཡང་། དེ་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཆད་མཐར་ལྷུང་བ་ཡིན་ཞེས་བྱས་ན་མི་བདེ་བས་དཔྱད་པར་བྱའོ། ཁ་ཅིག་སྤྱིར་ཡོད་པར་བཟུང་ན་རྟག་མཐར་ལྷུང་བ་དང་། མེད་པར་བཟུང་ན་ཆད་མཐར་ལྷུང་བར་འདོད་པ་ནི་མ་གོ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཡོན་ཏན་ཡོད་པར་བཟུང་བ་དང་། སྐྱོན་མེད་པར་བཟུང་བས་རྟག་ཆད་དུ་ག་ལ་ལྟུང་། རང་འཛིན་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་གི་ངོ་བོར་ཡོད་ན་སྤྱིར་ཡོད་མི་དགོས་ཏེ། བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་དེ་དེ་འཛིན་པའི་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་ཀྱང་སྤྱིར་མེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཐག་ཁྲ་སྦྲུལ་ཡིན་པ་དེ་དེ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་རྟོག་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་ཀྱང་སྤྱིར་མེད་དོ། །འོ་ན་ཐག་ཁྲའི་སྟེང་དུ་སྦྲུལ་མེད་པ་ལྟར། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང
Chinese
断除常边。这是就遮止有之二边而说的。也是断除有者常断二见的。一般来说，虽然没有常断二边的边，但安立为堕入边际的方式是，譬如世间堕入悬崖边就会毁灭一样，如果执取那二边，执取者就会毁灭，因此安立为堕入边际。而且，仅仅具有执著自性成立的心识，并不安立为堕入常边，因为大乘圣者也具有执著自性成立的心识。那么，如何安立呢？如果被实执束缚，就是堕入常边。束缚的含义不是仅仅具有实执，而是无论对什么法，心想它是真实成立还是不成立时，如果不能超越、无法超越执著其真实成立的实执，那就是被它束缚。因此，如果曾经体验过无实，就不是被实执束缚。同样，堕入断边也不是仅仅执著没有存在的东西，因为除了佛陀以外，更何况凡夫，即使是所有学道的圣者，对于所有法极其微细的种种差别，也并非完全断除了疑惑。因此，一般来说，认为没有业果和三宝等，就是堕入断边。同样，我认为认为没有粗大的如所有性和粗大的四谛等，也是如此。如果不了解业果和如所有性的一些细微的法存在，而执著它们不存在，虽然是过失，但如果说所有具有这种传承的人都堕入了断边，那就不妥当，需要考察。有些人认为，一般来说，执著存在就是堕入常边，执著不存在就是堕入断边，这是非常不理解的。执著佛陀具有功德，执著没有过失，怎么会堕入常断呢？如果自执的某些分别的体性中存在，一般来说就不需要存在，因为瓶子真实成立，虽然存在于执著它的分别的体性中，但一般来说并不存在。同样，花绳是蛇，虽然存在于执著蛇的分别的体性中，但一般来说并不存在。那么，就像花绳上没有蛇一样，一切法也
English
It eliminates the extreme of permanence. This is done by preventing the two extremes of existence. It also eliminates the two views of permanence and annihilation regarding the existent. Generally, although there are no extremes of permanence and annihilation, the way to establish falling into extremes is: for example, in the world, falling off a cliff leads to destruction. Similarly, if one grasps those two extremes, the one who grasps will be destroyed, so it is established as falling into extremes. Moreover, merely having the mind that grasps inherent existence is not established as falling into the extreme of permanence, because even the noble ones of the Great Vehicle have the mind that grasps inherent existence. So, how is it established? If one is bound by the grasping of truth, then one has fallen into the extreme of permanence. The meaning of being bound is not merely having the grasping of truth, but when one thinks about any phenomenon, whether it is truly established or not, if one cannot transcend and is unable to transcend the clinging to the truth that grasps it as truly established, then one is established as being bound by it. Therefore, if one has experienced the absence of truth, then one is not bound by the grasping of truth. Similarly, falling into the extreme of annihilation is not established merely by grasping that something that exists does not exist, because, except for the Buddhas, let alone ordinary beings, even all the noble ones who are learning have not completely resolved their doubts about all the extremely subtle distinctions of all the phenomena that exist. Therefore, in general, viewing that there is no cause and effect, no Three Jewels, etc., is falling into the extreme of annihilation. Similarly, I think that viewing that there are no coarse suchness and coarse Four Noble Truths, etc., is the same. Although it is a fault to grasp that cause and effect and some subtle phenomena of suchness do not exist because one does not know that they exist, it is not appropriate to say that all individuals who have that lineage have fallen into the extreme of annihilation, so it should be examined. Some people think that generally, grasping that something exists is falling into the extreme of permanence, and grasping that something does not exist is falling into the extreme of annihilation, which is a great misunderstanding. How could one fall into permanence and annihilation by grasping that the Buddha has qualities and grasping that he has no faults? If something exists in the nature of some self-grasping cognitions, it does not need to exist generally, because a truly established pot, although it exists in the nature of the cognition that grasps it, does not exist generally. Similarly, the variegated rope being a snake, although it exists in the nature of the cognition that grasps the snake, does not exist generally. So, just as there is no snake on the variegated rope, all phenomena also