Tibetan
ས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། ཇི་སྙེད་པས་བསྡུས་པ་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། ལམ་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་བདེན་ཞེན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ལམ་ཆོས་ཅན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིགས་ངེས་པ་དེའི་ལམ་གྱི་གོལ་སའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུར་ཤེར་ཕྱིན་སྒྲུབ་པའི་རིང་ལ མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་པ་ནས། དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོགས་པས། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས། དོན་ནི། ལམ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་ངར་འཛིན་མེད་པ་ལ་རང་ཉིད་གནས་ཤིང་། གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞི་བདེན་མེད་དུ་མངོན་གསུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། གཞི་ལམ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆགས་པ་དེའི་གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་ལ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ནི་བདེན་འཛིན་གྱིས་མ་བཅིངས་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ལ་བལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི། ཐེག་དམན་གྱི་གཞི་ཤེས་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དངོས་མ་ཡིན་ཏེ། མཐུན་ཕྱོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཕགས་ལམ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་གསུམ་པ་འདིར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་ལ་བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པས་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ན་ལྟར་འདོད་དགོས་པའི་ངེས་པ་ནི་མེད་དེ། སྐབས་གཞན་དང་ཁྱད་པར་དུ་རིགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཐེག་དམན་འཕགས་པ་ལ་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་མྱོང་ཡོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། འབྲས་བུ་ལ་མཚན་འཛིན་སྤང་གཉེན་བཤད་པ་ལ། ཆགས་པའི་ངོ་བོ། དེའི་རྒྱུ་མཚན། དེའི་གཉེན་པོ་འཕྲོས་དོན་བཤད་པ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། །རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་གསུངས། དོན་ནི། རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་ཕྲ་མོས་བཅིངས་བཞིན་དུ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཅན། བྱང་སེམས་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེའི་གོལ་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས། དོན་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཟབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །བདེན་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་
Chinese
地的色等蕴，以真实空性的空性，以及以多少所摄的过去等三时所摄的诸法，以及道布施和戒律等菩提之分诸法，以真实执着而行持的作意所束缚的道，法性。是菩萨种姓决定者的道的歧途的相违品，因为在果位上修持般若波罗蜜多时不是道。第二，从“布施等无我执”开始，到“那是遮止贪着之边”之间所说。意思是，安住于道布施等没有真实执着的我执，并且将其他众生安置于此的菩萨见道者的相续中的，将基真实无有显现证悟的智慧，法性。是遮止于基道真实贪着的边，因为是贪着的特殊对治品。小乘的基智，被称为相违品的基智，是相对于没有被真实执着束缚的菩萨道而言的，小乘的基智不是真正的相违品，因为是特殊的随顺品，因为不是圣道。在此第三品中，以真实执着束缚来区分相违品的基智，是由于需要的缘故，但并非必须如此认为，因为在其他品中，特别是在种姓的品中，已经显示小乘圣者曾经证悟空性。第二，在果位上说执相断除对治时，有贪着的自性，其理由，其对治品，以及引申义四者。第一是，“于胜等贪着微细。”所说。意思是，对于胜利者等的果位，以微细的真实贪着束缚，并向其顶礼等，法性。是菩萨道的相违品，因为是其歧途。第二是，“法的道是自性，远离之故彼甚深。”所说。意思是，诸法的道，究竟的实相，法性。是甚深，因为是以真实成立的自性空性的法性。第三
English
The emptiness of the aggregates such as the color of the earth, empty of truth, and all the phenomena included in the three times, such as the past, which are included in how many, and the phenomena of the path, such as giving and morality, etc., which are aspects of enlightenment, the path bound by the concept of practicing with true attachment, the dharma. It is the opposite of the path of the Bodhisattva lineage determiners, because it is not the path during the practice of Prajnaparamita in the result. Secondly, it is said from "There is no self-grasping in giving, etc." to "That is to prevent the extreme of attachment." The meaning is that the Bodhisattva who abides in the absence of true attachment to the path of giving, etc., and places other beings in it, the wisdom that manifestly realizes the ground of the continuum of the Bodhisattva who sees the path as non-existent, the dharma. It is the prevention of the extreme of attachment to the ground path as true, because it is a special antidote to attachment. The ground knowledge of the Hinayana is called the ground knowledge of the opposite, which is relative to the Bodhisattva path that is not bound by true attachment, and the ground knowledge of the Hinayana is not the real opposite, because it is a special conforming product, because it is not the noble path. In this third chapter, the distinction of the ground knowledge of the opposite by being bound by true attachment is due to the need, but it is not necessary to think so, because in other chapters, especially in the chapter on lineage, it has been shown that the Hinayana saints have once realized emptiness. Second, when explaining the antidote to abandoning the signs in the result, there are four things: the nature of attachment, its reason, its antidote, and the implied meaning. The first is, "Attachment to the victor, etc., is subtle." It means that for the result of the victors, etc., being bound by subtle true attachment, and prostrating to them, etc., the dharma. It is the opposite of the Bodhisattva path, because it is its wrong path. The second is, "The path of the Dharma is self-nature, because it is far away, it is profound." It means that the path of the dharmas, the ultimate reality, the dharma. It is profound, because it is the nature of the Dharma of emptiness of self-nature established as true. Third
Tibetan
པ་ནི། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས། དོན་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེན་སྟོང་དུ་གཅིག་པར་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པའི་བྱང་འཕགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བཞི་པ་ལ། ཟབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད་དེ། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཅི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་གཟུགས་སྒྲ་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་ཁྱོད་མཐོང་བ་བཀབ་པ་ཡིས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས། དོན་ནི། དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་པའི་བློས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ཏེ། བློ་དེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཁྱོད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རམ། གཟུགས་སོགས་ལྟར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །ཞེས་པ་ནས། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས། དོན་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། ཀུན་ཤེས་བཞི་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཏེ་སྐབས་སུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དང་། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་དག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མ་ལུས་པ་ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དེ་རྣམས་འདིར་ཡང་དངོས་ཤུགས་ཅི་རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་འཆད་པ་ལ། དབྱེ་བ་དང་། རང་བཞིན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། ཞེས་པ་ནས། སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཤེས་བྱེད་དོ། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས། དོན་ནི། ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། སེམས་དཔའི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་དེ་ལ་བཅུ་ཡོད་དེ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཞི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གསུམ། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆ་གཉིས། དཔེའི་སྒོ་ནས་གཅིག་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་བཞི་ཡོད་དེ། ཁྱད་གཞི་གཟུགས་སོགས་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་དང་། ཁྱད་ཆོས་དེ་མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སོགས་དང་། དེ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་མ་རྫོགས་པ་དང་རབ་རྫོ
Chinese
说的是：诸法自性唯一性，以智慧断除执着。意思是说：诸法的自性在胜义谛中是空性的，对于这个唯一性，以现量了知的圣者菩萨的智慧，你能够断除对果的实执，因为它是能摧毁实执的殊胜对治。第四，关于甚深的理由和难以证悟的理由，分为两种。第一种是：以遮蔽见等，说为难以证悟。意思是说：胜义谛的真理，是甚深且难以证悟的，因为它是以能辨别胜义谛的智慧来证悟的，而不是以眼识等世俗的量来遮蔽你所见的，因此难以证悟。第二种是：因不了解色等，故认为不可思议。意思是说：胜义谛的真理，是难以用世俗的智慧来证悟的，因为那个智慧被认为是不可思议的。原因在于，你不了解色等是世俗谛的缘故，或者说，你不了解色等如幻的缘故。第三是总结：如是于一切智者之理。乃至，如所说当知于此。意思是说：所知法，于一切智者四智之理，即于此处，以或明示或暗示的方式，来说明不相顺品之基智，与相顺品之基智等一切差别，如《母经》中所说，当知于此，因为必须如前所说那样去了解。第二，解释基智的结合，分为差别和自性两种。第一是：色等彼无常等，乃至，显现七相是所知。意思是说：所知法，菩萨的基智结合有十种，即从所缘境的角度有四种，从体性的角度有三种，从作用的角度有两部分，从比喻的角度有一种。第一，从所缘境的角度有四种，即执著色等为实有，以及彼之差别法无常痛苦等，以及彼未圆满功德之所依和极圆
English
It says: "The single nature of all dharmas, is abandoned by wisdom's attachment." The meaning is: The wisdom of the noble bodhisattvas, who directly know that the nature of all dharmas is emptiness in the ultimate sense, you can abandon the attachment to the fruit as true, because it is a special antidote that destroys it. Fourth, regarding the reason for profundity and the reason for being difficult to realize, there are two. The first is: "By blocking seeing, etc., it is said to be difficult to realize." The meaning is: That ultimate truth is said to be profound and difficult to realize, because it is to be realized by the wisdom that discerns the ultimate, and not by the conventional valid cognitions such as seeing forms and sounds, etc., which cover your seeing, therefore it is difficult to realize. The second is: "Because of not knowing form, etc., it is considered inconceivable." The meaning is: That ultimate truth is difficult to realize by conventional mind, because that mind is considered inconceivable. The reason is that you do not know that form, etc., are conventional truths, or that you do not know that form, etc., are like illusions. Third is the conclusion: "Thus, in the manner of the all-knowing." Up to, "As said, it should be known here." The meaning is: Knowable dharmas, in the manner of the all-knowing four wisdoms, that is, here, in the context, the basis of knowledge of the dissimilar side, and the basis of knowledge of the similar side, and all the distinctions, as said in the Mother Sutra, should be known here as well, through direct or indirect means, because it is necessary to know as said before. Second, explaining the combination of the basis of knowledge, there are two: distinction and explanation of nature. The first is: "Form, etc., that impermanent, etc.," up to, "Manifesting seven aspects is knowable." The meaning is: Knowable dharmas, the bodhisattva's combination of the basis of knowledge has ten, that is, four from the perspective of the object, three from the perspective of the essence, two parts from the perspective of the function, and one from the perspective of the example. First, from the perspective of the object, there are four, that is, clinging to form, etc., as true, and the distinguishing characteristic of that, impermanence, suffering, etc., and that which is not fully endowed as the basis of qualities and the extremely full