Tibetan
གས་པ་དང་། དེ་ལ་བདེན་པར་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་ལ་བདེན་པར་སྤྱོད་པ་བཀག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་གསུམ་ཡོད་དེ། བྱ་བ་ལ་བདེན་ཞེན་འགོག་པ་མི་འགྱུར་བ་དང་། བྱེད་པ་པོ་ལ་བདེན་ཞེན་འགོག་པ་བྱེད་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང་། འབྲས་བུ་ལ་བདེན་ཞེན་འགོག་པ་བྱ་དཀའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བྱ་དཀའ་བ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཆེད་དུ་བྱ་དཀའ་བ། སྦྱོར་བ་བྱ་དཀའ་བ། ལས་བྱ་དཀའ་བ་དང་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཉིས་ཡོད་དེ། རིགས་ཅན་གསུམ་གྱི་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་སྦྱོར་བ་དེ་དང་ནི། ཕན་ཡོན་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། བཞི་བ་ཤེས་བྱེད་དཔེའི་སྒོ་ནས་གཅིག་ཡོད་དེ། སྣང་བ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་གཅིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཡོད་དེ། རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་སྨིག་སྒྱུ་སྒྲ་བརྙན་གཟུགས་བསྙན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་སྤྲུལ་པའི་དཔེ་བདུན་གྱིས། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་བདེན་པར་མེད་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་ཙམ་དུ་སྒྲུབ་ཚུལ་རྣམ་པ་བདུན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང་། ཞེས་པའི་དངོས་བསྟན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་རྫོགས་མ་རྫོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། གང་ལ་དམིགས་ན་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་མ་རྫོགས་ལ། གང་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པ་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བ་གཟུགས་སོགས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་བ་དང་བདག་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་རྫོགས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རང་བཞིན་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་ལ་རློམ་མེད་པ། །རྣམ་བཞི་དེ་ཡི་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས། དོན་ནི། །ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། འདིར་སེམས་དཔའི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་དེ་ཡི་མཉམ་ཉིད་དེ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་མཚན་མ་དང་དབྱེ་བ་དང་ཡུལ་ཅན་ལ་བདེན་པར་རློམ་པ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་བཞི་རྣམས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སེམས་དཔའི་གཞི་ཤེས་སྦྱོར་བ་དང་། དེའི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྤྱིར་ཐེག་དམན་ཀྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་གནས་པའི་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་དང་པོ་ཡིན་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་ཐེག་ཆེན་གྱི་རྟོགས་རིགས་སུ་
Chinese
并且，因为有四种结合，即阻止对它的真实执着，以及阻止对真实的行持。第二，从自性的角度来说，有三种，即阻止对事物的真实执着的不变性，阻止对作者的真实执着的无作者性，以及阻止对结果的真实执着的难以做到，这三种结合。有三种难以做到，即特别难以做到，结合难以做到，以及事业难以做到。第三，从事业的角度来说，有两种，即三种有情众生如其所应获得果报，因此认为果报存在的结合，以及从具有利益的角度来说，不依赖于他者的行持。第四，从能知譬喻的角度来说，有一种，即能知显现为七种相的菩萨的基础智慧结合。有七种显现，即以梦、幻、阳焰、声响、影像、寻香城、化现这七种譬喻，说明内外诸法虽然不是真实存在，但仅仅是缘起的显现的方式有七种。不圆满和极圆满，这是说在所显示的功德的所依上，有圆满和不圆满的差别，即如果缘于会产生烦恼的对境，如色声等，则是不圆满的功德所依；如果缘于通过修习能使证悟增长的对境，如色等无常、痛苦、空性、无我等，则是圆满的功德所依。第二，自性是：对于色等没有骄慢，这四种是它的平等性。这样说。意思是：所知法，在此，菩萨的基础智慧结合的平等性有四种，即因为存在于对境色等的自性、相、分类以及有境没有真实执着的四种结合中。菩萨的基础智慧结合，以及它的平等性有差别，即一般而言，安住在小乘证悟种姓中的菩萨的智慧是最初的，通过以证悟空性的智慧所摄持，而进入大乘的证悟种姓中。
English
And, because there are four combinations, namely, preventing true attachment to it, and preventing the practice of truth. Secondly, from the perspective of essence, there are three, namely, the immutability of preventing true attachment to action, the non-authorship of preventing true attachment to the agent, and the difficulty of preventing true attachment to the result, these three combinations. There are three difficulties, namely, especially difficult to do, difficult to combine, and difficult to act. Thirdly, from the perspective of action, there are two, namely, the combination of the three types of sentient beings obtaining results as they should, thus believing in the existence of results, and the practice that does not depend on others from the perspective of having benefits. Fourthly, from the perspective of the knowing example, there is one, namely, the bodhisattva's basic wisdom combination that knows the appearance in seven ways. There are seven appearances, namely, the seven examples of dreams, illusions, mirages, sounds, images, Gandharva cities, and transformations, which explain that although the inner and outer dharmas are not truly existent, there are seven ways in which they are merely appearances of dependent origination. Incomplete and completely complete, this means that on the basis of the qualities shown, there is a difference between complete and incomplete, that is, if one relies on objects that give rise to afflictions, such as form, sound, etc., then it is an incomplete basis of qualities; if one relies on objects that, when meditated upon, increase realization, such as impermanence, suffering, emptiness, selflessness, etc., then it is a complete basis of qualities. Secondly, the nature is: there is no pride in form, etc., these four are its equality. It is said. The meaning is: knowable dharma, here, the equality of the bodhisattva's basic wisdom combination has four aspects, namely, because it exists in the four combinations of the nature, characteristics, classification, and the absence of true attachment to the object of form, etc. The bodhisattva's basic wisdom combination, and its equality are different, that is, in general, the wisdom of the bodhisattva who abides in the lineage of Hinayana realization is the first, and through being grasped by the wisdom that realizes emptiness, it enters the lineage of Mahayana realization.
Tibetan
གནས་པའི་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཕྱི་མ་ཡིན་ལ། གཞུང་གཉིས་ཀའི་དངོས་བསྟན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་འདྲ་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྦྱོར་ལམ་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་སྦྱོར་བ་བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བདེན་པ་ལ། །ཞེས་པ་ནས། ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས། དོན་ནི། བྱང་སེམས་མཐོང་ལམ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་སོ་སོ་ལ་དམིགས་ནས་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་འདི་ཆོས་ཅན། ཀུན་ཤེས་ཚུལ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འདའ་བྱེད་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་གྱི་བདེན་པ་མངོན་རྟོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདིས་འདའ་བྱ་འདའ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་འདའ་བྱེད་ཀྱི་མཐོང་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་གནས་ནས་འདའ་བྱེད་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་དེ་ཤེས་མཐོང་གིས་བལྟས་ནས་འདའ་བྱའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་སྟོང་ཉིད་གཙོ་བོར་བསྒོམ་དགོས་ཤིང་། ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཆེད་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཞར་བྱུང་ངམ་ཕལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྒོམ་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྣམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། སོ་སོར་བཤད་པ་དང་། དོན་བསྡུ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གཟུགས་རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། །ཞེས་པ་ནས། ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས། དོན་ནི། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཚོར་སོགས་མི་རྟག་པ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་པ་ཡང་མིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་པར་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་འདི་འོག་མ་རྣམས་ལའང་སྦྱར་དགོས་ཏེ། བདེན་བཞི་དོན་དམ་པར་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་ཆོས་ཅན། དོན་དམ་པར་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་དང་། དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། རང་དབང་བའི་བདག་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགག་པ་ལ་སོགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མིན་ཏེ
Chinese
安住的心之智慧是后来的。如果从两种论典的真实教义方面来说，这是因为它们被用作这样的大乘道的方便。第三，解释修习瑜伽的果实，分为简略地宣说刹那和详细地解释相。第一，从“痛苦等真谛”到“以全知的方式见道”之间进行了解释。意思是，菩萨见道者的相续中的痛苦等四圣谛，分别以法智忍和后智忍，以及法和后智的见道十六刹那的自性，这个法，是以全知的方式见道，因为它是通往彼岸的大乘真谛的现观。这显示了从能度与所度二者之中的能度的见道，而二者之间有差别，即现证空性的的大乘见道是从此岸到彼岸的能度，而以智见观察现证人无我的大乘见道是从此岸到彼岸的所度之道。有这个理由，因为菩萨为了获得一切智，必须主要修习空性，并且为了摄受声闻缘觉种姓者，以附带或一般的方式修习人无我。第二，详细解释相，分为分别解释和总结意义。第一，从“色非常亦非恒常”到“识无生”之间进行了解释。意思是，由苦谛所摄的色受等无常法，在胜义谛中既非恒常亦非无常，因为在胜义谛中远离恒常与无常二者，因为在胜义谛中无自性。这个理由也必须适用于下面的情况，因为四谛在胜义谛中同样不存在。苦谛的后三种行相，在胜义谛中超越了常断二边，以及意义上空性清净，以及自自在的主宰之自性不成立，在胜义谛中不生不灭等，不是杂染也不是清净，因为
English
The wisdom of the abiding mind is later. If we consider the actual teachings of both treatises, it is because they are used as a means for such a Mahayana path. Third, explaining the fruit of cultivating yoga, there are two parts: briefly stating the moment and explaining the aspects in detail. First, it is explained from "suffering and other truths" to "the path of seeing in the manner of omniscience." The meaning is that the four noble truths such as suffering in the continuum of a Bodhisattva who sees the path, focusing on each of them with the forbearance of knowing the Dharma and the forbearance of subsequent knowledge, and the sixteen moments of the path of seeing of Dharma and subsequent knowledge, this Dharma, is the path of seeing in the manner of omniscience, because it is the direct realization of the Mahayana truth that leads to the other shore. This shows the path of seeing that leads from this shore to the other shore, and there is a difference between the two, namely, the Mahayana path of seeing that directly realizes emptiness is the one that leads from this shore to the other shore, and the Mahayana path of seeing that directly realizes the selflessness of the person is the path that is seen by wisdom and leads to the other shore. There is a reason for this, because Bodhisattvas must mainly cultivate emptiness in order to attain omniscience, and in order to guide those of the Hearer and Solitary Realizer lineages, they cultivate the selflessness of the person in an incidental or general way. Second, explaining the aspects in detail, there are two parts: explaining them separately and summarizing the meaning. First, it is explained from "form is not permanent nor impermanent" to "consciousness is unborn." The meaning is that form, feeling, etc., which are impermanent and included in the truth of suffering, are neither permanent nor impermanent in the ultimate sense, because in the ultimate sense they are free from both permanence and impermanence, because in the ultimate sense they are without inherent existence. This reason must also be applied to the following, because the four truths are equally non-existent in the ultimate sense. The latter three aspects of the truth of suffering, in the ultimate sense, transcend the extremes of permanence and annihilation, and are empty of other meanings, are completely pure, and the nature of the self-existent master is not established, and in the ultimate sense, they are neither produced nor cease, etc., are neither defiled nor purified, because