Tibetan
་ཁྲ་སྒོར་སྣང་བའི་མིག་ཤེས་ཀྱིས་མར་མེའི་རྩེ་མོ་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡེ་བདུན་མུན་སེལ་ལས། མར་མེའི་རྩེ་མོ་ཁྲ་སྒོར་སྣང་བའི་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་མར་མེའི་རྩེ་མོ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འདོད་དགོས་ཤིང་། འདི་དག་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བར་མྱོང་བས་གྲུབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེའི་ཚེ་མར་མེའི་རྩེ་ན་ཁྲ་སྒོར་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་འཇོག་ཀྱང་། མར་མེའི་རྩེ་མོ་ཁྲ་སྒོར་དང་བཅས་པ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་འཁྲུལ་ཤེས་སུ་མི་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཡང་། ཁྲ་འཛིན་དབང་མངོན་གྱིས་ཟ་འོག་ལྟ་བུའི་ཁྲ་བོ་ལ་བལྟས་པའི་ཚེ་ཁྲ་འཛིན་མིག་ཤེས་གཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནམ། ཆ་ཤས་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་མིག་ཤེས་རེ་རེ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་སེར་བོ་ལྟ་བུ་གཅིག་མཐོང་བའི་ཆ་དེས་དམར་པོ་སོགས་མཐོང་ངམ་མི་མཐོང་མཐོང་ན་ཤེས་པའི་ཆ་གཅིག་གིས་ཡུལ་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་མཐོང་བར་ཐལ་ཞིང་། མི་མཐོང་ན་ནི་ཆ་རེ་རེ་ལ་བལྟོས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རེ་རེ་སྐྱེ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ནའང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་ཆ་གྲངས་མེད་པ་ལ་བལྟས་པའི་མིག་ཤེས་ཀྱང་གྲངས་མེད་པ་ཞིག་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་དགོས་ན་མི་འཐད་དེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེའི་ཚུལ་ནི་སྡེ་བདུན་མུན་སེལ་ལས། དེའི་ཚེ་རྣམ་པ་སོ་སོ་བ་དེ་དག་མིག་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཤས་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཚོགས་པའི་ཆ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་ཁྲ་འཛིན་མིག་ཤེས་ཡིན་ཅིང་། ཆ་ཤས་དེ་དག་ཆ་ཅན་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་ལ། ཆ་ཤས་ནང་ཕན་ཚུན་རྫས་ཐ་དད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འདོད་པར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཚུལ་འདི་དཀའ་སྟེ། འདིའི་དབང་གིས་འཕགས་ཡུལ་གྱི་མཁས་པ་ལའང་གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་དང་སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་དང་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་སོགས་ཀྱི་ལུགས་མི་འདྲ་བ་བྱུང་ངོ་། །ཡང་དེ་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་འཛིན་ནམ་མ་ཤར་བར་ཐུགས་ཕྲད་དུ་འཛིན། དང་པོ་ལྟར་ན། རྣམ་པ་དེ་དག་ཤེས་པ་ཡིན་ནམ་མིན། ཤེས་པ་ཡིན་ན་མི་འཐད་དེ། དེའི་ཡུལ་གྱི་དོན་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ལོ། །མ་ཡིན་ན་མི་འཐད་དེ། སྡེ་བདུན་མུན་སེལ་ལས། མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་མིག་ཤེས་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་མིག་ཤེས་ཀྱི་གཟུང་རྣམ་མིག་ཤེས་མ་ཡིན་ན། འོས་གཞན་མེད་པས་མི་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པ
Chinese
因为显现杂色的眼识没有现量见到灯的顶端。如《七部论·除暗》中说：显现杂色的根识也必须认为现量见到了灯的顶端，这些都是通过体验而成立的。因为这样说的缘故，没有过失。因为那时，认为灯的顶端有杂色的识是错乱识，但仅仅显现灯的顶端连同杂色，并不认为是错乱识，似乎是这个意思，需要考察。还有，杂色执取的根现量在观看像孔雀羽毛一样的杂色时，是产生一个杂色执取的眼识呢？还是产生与部分数量相等的各个眼识？如果是前者，那么那时，看到像黄色一样的一个部分，能看到红色等吗？看不到吗？如果看到，那么一个识的部分会见到所有境的部分，如果看不到，那么对于每个部分，也需要产生各个所依赖的识。如果是后者也不合理，因为如果那样认为，那么在观看无数个部分时，也必须承认产生无数个眼识，这样不合理，因为太过分了。如果这样问，没有过失。那样的道理是，如《七部论·除暗》中说：那时，各个不同的相是眼识的部分，那些集合成具有部分的相是杂色执取的眼识，部分那些与具有部分是同一实物，部分之间相互是不同实物，应当这样理解。应当像这样认为。然而这个道理很难，因为这个缘故，印度的智者们对于能取所取数量相等和多种无二以及半个鸡蛋等观点产生了不同的流派。还有，对于那些识，境的相显现后执取，还是不显现而直接执取？如果是前者，那些相是识还是不是识？如果是识，那么不合理，因为那些境的意义也成了识。如果不是识，那么不合理，如《七部论·除暗》中说：眼识的所取相是眼识的原因是什么呢？如果问，那么应当说，像这样眼识的所取相不是眼识，没有其他选择，是无知的境
English
Because the eye consciousness that perceives variegation does not directly see the tip of the lamp. As it says in the "Seven Treatises, Dispelling Darkness": It must be assumed that even the root consciousness that perceives the tip of the lamp as variegated directly sees the tip of the lamp, and these are established through experience. Because it says so, there is no fault. Because at that time, the consciousness that perceives that there is variegation at the tip of the lamp is considered a mistaken consciousness, but merely the appearance of the tip of the lamp together with variegation is not considered a mistaken consciousness, it seems to be this meaning, it needs to be examined. Also, when the variegated-grasping root direct perception looks at a variegation like a peacock feather, is it that one variegated-grasping eye consciousness is produced? Or are individual eye consciousnesses produced equal to the number of parts? If it is the former, then at that time, does the part that sees one like yellow see red etc. or not? If it sees, then one part of consciousness will see all parts of the object, and if it does not see, then for each part, it is also necessary to produce each dependent consciousness. If it is according to the latter, it is also unreasonable, because if one thinks that way, then when looking at countless parts, one must also admit that countless eye consciousnesses are produced, which is unreasonable, because it is too extreme. If you ask like that, there is no fault. The reason for that is, as it says in the "Seven Treatises, Dispelling Darkness": At that time, those individual aspects are parts of the eye consciousness, and the aspect that is the collection of those parts is the variegated-grasping eye consciousness, and those parts are the same substance as the whole, and the parts are different substances from each other, it should be understood like this. It should be thought of like this. However, this reason is difficult, because of this, even the Indian scholars have different schools of thought regarding the equality of number of grasper and grasped, non-duality of variety, and half an egg, etc. Also, for those consciousnesses, do they grasp after the aspect of the object appears, or do they grasp directly without appearing? If it is the former, are those aspects consciousness or not consciousness? If it is consciousness, then it is unreasonable, because the meanings of those objects also become consciousness. If it is not consciousness, then it is unreasonable, as it says in the "Seven Treatises, Dispelling Darkness": What is the reason why the grasped aspect of eye consciousness is eye consciousness? If asked, then it should be said, like this, the grasped aspect of eye consciousness is not eye consciousness, there is no other choice, it is the object of ignorance.
Tibetan
ར་འདོད་དགོས་ན་དེ་མི་འཐད་དེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱི་ཤེས་རྣམ་ནི་ཤེས་པ་དེ་དང་དེའི་གཟུང་རྣམ་ཡིན་པར་འདོད་དགོས་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་འཛིན་པས་ཡུལ་གྱི་དོན་རྣམ་ཡོད་ཀྱང་མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱི་དོན་རྣམ་ནི་མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཚུལ་གཉིས་སོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་མ་གཏོགས་པའི་རང་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཀྱང་རང་གི་ཡུལ་འཛིན་པ་ན་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་ནས་འཛིན་པར་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཤེས་པ་ལ་གཟུང་རྣམ་མི་འདོད་ཅིང་། དེ་ལ་མྱོང་བ་གསལ་རིག་གི་ཆ་ཁས་ལེན་ཀྱང་། རང་རིགས་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། སྡེ་བདུན་མུན་སེལ་ལས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་མྱོང་བ་གསལ་རིག་གི་ཆ་དེ་ལྟ་བུ་ཁས་ལེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་རང་རིག་ཏུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་ཤེས་པ་རྣམ་མེད་དུ་ཁས་ལེན་པས་གཟུང་རྣམ་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ལ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཤེས་པ་རྣམ་མེད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ལ། མདོ་སྡེ་བ་སོགས་ཀྱིས་སྐྱོན་འདི་ལྟར་དུ་བརྗོད་དེ། འོ་ན་དགྲ་གཉེན་གཉིས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་ཅིག་གི་གཟུགས་ལ་ཅིག་ཆར་དུ་བལྟས་པའི་ཚེ། །སྐྱེས་བུ་གཅིག་པོ་དེའི་གཟུག་དེ་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཐལ་ཏེ། དེའི་ཚེ་དགྲ་གཉེན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་འདོད་མི་འདོད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་གང་ཞིག །རྣམ་པ་མ་ཤར་འཛིན་ཆེར་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཁས་ཞེས་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་ལས། མ་ཡིན་དུ་མའི་བདག་སྐྱོན་ཕྱིར། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དབང་ཤེས་ལ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་བ་དང་སྐྲ་ཤད་འཛག་སྣང་དང་སྨིག་རྒྱུ་ཆུར་སྣང་དང་གཟུགས་བརྙན་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྣང་བ་དེ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན། །ཡིན་ན་རྟོག་པ་ལ་བུམ་པར་སྣང་བ་སོགས་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་ལ། མ་ཡིན་ན། མི་འཐད་དེ། སྟོད་མཐུན་ཆེན་མོ་ལས། དབང་ཤེས་ལ་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བའི་སྣང་བ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ཆུར་སྣང་བའི་སྣང་བ་དང་གཟུགས་བརྙན་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྣང་བ་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ཁས་ལེན་ཅིང་། དང་པོ་ཁས་ལེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པའི་སྣང་ཡུལ་དང་དབང་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་མི་འདྲ་བ
Chinese
因为说了“如果必须这样认为，那是不合理的”，所以没有过失。这是说，必须认为眼识等的识相是那个识的所取相。那样的话，虽然因为显现并执持境的相状而有境的义相，但是眼识等的义相不是眼识等的相状，这是两种方式。除了分别说部以外的自宗都认为，任何识在执持自己的境时，都会显现境的相状并执持。分别说部不认为识有所取相，虽然承认其有体验明觉的部分，但不承认自证。如《七部除暗》中说：“分别说部也承认识的体验明觉的部分是那样的，然而不承认那是自证，其理由是，因为承认识是无相的，所以丝毫也不承认所谓的所取相。”因为说了这个缘故。对于分别说部承认识是无相的，经部等这样说其过失：那么，当仇人和亲人同时看一个人的身体时，那个人的身体就成了既被喜欢又不被喜欢的自性了。因为那时仇人和亲人的识显现为喜欢和不喜欢两种，因为没有显现相状而明显地见到，所以说是常时的承认。如《释量论》中说：“因为不是多体的过失。”因为说了这个缘故。不能承认，因为那两者互相矛盾。还有，在根识中显现两个月亮、头发的摇动、阳焰显现为水、影像显现为面容的显现，那些显现是实物还是非实物？如果是实物，那么在分别念中显现瓶子等也成了实物了。如果不是实物，那是不合理的。如《大庄严经论》中说：“在根识中显现头发的摇动的显现、阳焰显现为水的显现、影像显现为面容的显现等都是色处，因为是成为根识的显现境的色。”因为说了这个缘故。如果这样问，那么承认后面的考察，不承认第一个考察，因为分别念的显现境和根识的显现境不同。
English
Because it is said, "If it must be assumed, then it is unreasonable," there is no fault. This means that it must be assumed that the cognitive aspect of eye consciousness, etc., is the apprehended aspect of that consciousness. In that case, although there is the meaning-aspect of the object because the aspect of the object appears and is apprehended, the meaning-aspect of eye consciousness, etc., is not the aspect of eye consciousness, etc., these are two ways. All schools of thought other than the Vaibhashikas believe that whenever any consciousness apprehends its object, the aspect of the object appears and is apprehended. The Vaibhashikas do not believe that consciousness has an apprehended aspect, and although they acknowledge that it has an experiential and clear part, they do not acknowledge self-awareness. As it says in the "Dispelling Darkness of the Seven Treatises": "The Vaibhashikas also acknowledge that the experiential and clear part of consciousness is like that, but they do not acknowledge that it is self-awareness, and the reason for that is that because they acknowledge that consciousness is without aspects, they do not acknowledge even a little of what is called the apprehended aspect." Because of this. Regarding the Vaibhashikas' acceptance of consciousness as being without aspects, the Sautrantikas and others state the fault in this way: "Then, when two people, an enemy and a friend, simultaneously look at the body of one person, that person's body would become the nature of both being liked and not being liked. Because at that time, the consciousness of the enemy and the friend appears as both liking and disliking, because the aspect does not appear and is clearly seen, it is said to be a constant acceptance. As it says in the "Pramanavarttika": "Because of the fault of not being multiple entities." Because of this. It cannot be accepted, because those two are mutually contradictory. Also, are the appearances in sense consciousness of two moons, the appearance of hair moving, the appearance of mirages as water, and the appearance of reflections as faces, are those appearances real or unreal? If they are real, then the appearance of vases, etc., in conceptual thought would also become real. If they are not real, then it is unreasonable. As it says in the "Mahavyutpatti": "The appearance of hair moving in sense consciousness, the appearance of mirages as water, and the appearance of reflections as faces are all sense objects, because they are objects of appearance for sense consciousness." Because of this. If you ask this, then the latter examination is accepted, and the first examination is not accepted, because the object of appearance of conceptual thought and the object of appearance of sense consciousness are different.