Tibetan
མེད་ཀྱི་བཟླས་པ། ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ། དུག་གསུམ་གྱི་བཟླས་པ། མ་ནིང་གི་བཟླས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ནས་ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པར་བཤད་ཅེས་ཅེས་པ་སྟེ། སྐུ་ཡི་རྡོ་རྗེ་ནི་རྣམ་སྣང་ངོ་། །དེ་ཐབས་གང་གིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བྱེད་པ་ནི་ཡི་གེ་ༀ་གྱིས་དོན་སྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་ༀ་གྱི་སྒྲ་ཐོས་སུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་དཔྱད་པ་ན་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི། ༀ་དེའི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ། །དེ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ། སྐུའི་ས་བོན་ༀ་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་ལྟ་བ་དེ་ནི་སྐུ་ཡི་བཟླས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ༀ་གྱི་སྒྲ་དོན་ལ་ལྟ་ཚུལ་་དེ་གཞན་གཉིས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསུང་གི་དམ་ཚིག་ནི་འོད་དཔག་མེད་དོ། །དེའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་ནི་ཨཱཿའོ། །དེ་བརྗོད་པ་ནི་ཐོས་སུ་ཡོད་པས་སྒྲའོ་དེ་ལ་དཔྱད་ན་མི་རྙེད་པས་སྒྲ་མིན་པའོ། །ཐ་སྙད་དུ་སྒྲ་དང་དོན་དམ་པར་སྒྲ་མིན་པར་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ནི། གསུང་གི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ནི་གསུང་གི་བཟླས་པར་བཤད་དོ། །ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་པའི་ཐབས་ནི་ཧཱུཾ་མོ་ཧཱུཾ་དེའི་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནི་དེའི་ཡིན་ལུགས་སོ། །དེའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་ཧཱུཾ་གི་ངེས་དོན་ཚོལ་བ་སྟེ་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། རྗེས་འགྲོ་དོན་གྱི་ནས་རིན་ཆེན་བཟླས་པར་བཤད་ཅེས་པ་སྟེ། འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་གྱི་རང་གདངས་ཡི་གེ་གསུམ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བའི་བཟླས་པ་ནི། དོན་གྱི་རྗེས་་འགྲོའི་བཟླས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཅེས་པ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མི་ཤིགས་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་། བཟང་བོ་ཡིས་ཏེ་རྒྱུན་མི་ཆད་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཟློ་བར་བྱ་ལ། དེ་ཡང་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཏེ་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་གྱི་ཚེ་རིགས་བཞིའི་ངོ་བོར་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིི་རླུང་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་སྟེ། རླུང་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་ཟློ་བ་དེ་ནི། རིན་པོ་ཆེའི་བཟླས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཞིང་ནས་ཐོགས་མེད་བཟླས་པར་བཤད་ཅེས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམས་ནི་སྙིང་གི་དྷཱུ་ཏིའི་དབུས་ཀྱི་མི་ཤིགས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་མིང་གི་སྒོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་སྐུའི་སྤྲིན་རྣམས་ཏེ་ལྡང་འཇུག་གནས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རླུང་སྤྲོ་བའི
Chinese
无之念诵，忿怒之念诵，三毒之念诵，半男半女之念诵。第一是，从身之金刚到心之念诵所说，身之金刚是遍照。以何种方法成就圆满菩提，是以种子字嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）观修其义。又是嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）之声虽可听闻，然若分析之，则了悟无自性成立。分析嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）之实有与非实有。此谓之佛身。观身之种子字嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）远离常断之边，是谓身之念诵。嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）之声义之观法，于其他二者亦当知晓。语之誓言是无量光。其现证圆满菩提之方便是阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）。念诵彼是可听闻之声，若分析之，则不可得，故非声。名言中是声，胜义中非声，当如是分析。是谓语之金刚念诵。此谓语之念诵。意之誓言是不动。成彼圆满菩提之方便是吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）彼之安住之金刚是彼之如是性。分析彼是寻求吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）之真实义，如前。此谓意之念诵。第二是，随行义之后，说是宝生念诵。入、住、起三种之自声，与三字无别结合之念诵，是义之后随行之念诵。所谓无自性者，从无自性不坏中生起，以贤善之方式，以不间断生起之方式念诵。又是三世佛，即于入、住、起之时，分析宣说为四族体性之四轮风，以风咒无别结合之方式念诵，是谓宝生念诵。第三是，从佛刹土，说是无碍念诵。佛之刹土诸处，即于心间明点之中央不坏处，于一切处，即于名门等处，身之云聚，即起、入、住三者自性之风，生起之
English
The recitation of absence, the recitation of wrathful deities, the recitation of the three poisons, the recitation of hermaphrodites. The first is, it is said that from the body vajra to the mind recitation, the body vajra is Vairochana. By what means does one accomplish perfect enlightenment? It is by contemplating the meaning of the syllable Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). Moreover, although the sound of Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) can be heard, when analyzed, one realizes that there is no inherent existence. Analyzing the reality and non-reality of that Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡). This is said to be the body of the Buddha. To view the seed syllable Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) of the body as being free from the extremes of permanence and annihilation is said to be the body recitation. The way of viewing the sound and meaning of Om (藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡) should also be understood in the other two. The vow of speech is Amitabha. The means of its manifest perfect enlightenment is Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿). Speaking it is a sound that can be heard, but when analyzed, it cannot be found, so it is not a sound. In conventional terms it is a sound, but in ultimate terms it is not a sound, and this should be analyzed. This is said to be the speech vajra recitation. This is said to be the speech recitation. The vow of mind is Akshobhya. The means of perfecting it into enlightenment is Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽). The vajra of the abiding of that Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) is its suchness. Analyzing it is seeking the definitive meaning of Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), as before. This is called the mind recitation. The second is, following the meaning, it is said to be the Ratnasambhava recitation. The recitation that combines the inherent sound of entering, abiding, and rising with the three syllables, is the recitation that follows after the meaning. As for what is called emptiness, it arises from the indestructible emptiness, and should be recited in a virtuous manner, in a way that arises continuously. Moreover, the Buddhas of the three times, that is, at the time of entering, abiding, and rising, analyze the winds of the four chakras, which are said to be the nature of the four families, and recite in a way that combines the wind and mantra without separation. This is said to be the Ratnasambhava recitation. The third is, from the Buddha-field, it is said to be the unobstructed recitation. The Buddha-fields are all places, that is, in the center of the indestructible essence of the heart, in all places, that is, in the gate of names and so on, the clouds of the body, that is, the winds of the nature of rising, entering, and abiding,
Tibetan
་ཚེ། ཕྱིར་བཞུད་ཅིང་ནང་དུ་བྱོན་པ་དང་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དོན་དེ་ནི་་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །བཞི་པ་ནི། ཁྲོ་བོའི་དམ་ཚིག་ནས་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པར་བཤད་ཅེས་པ་སྟེ། ཁྲོ་བོ་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་་དམ་ཚིག་ནི་བསད་བསྐྲད་ལ་སོགས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ནི་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རང་གི་རྡོ་རྗེ་ནི་རང་གི་ལྕེ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ལུས་ཏེ་དེར་སྒྲ་གྲགས་བར་འདོན་པའོ། །བཟླས་བྱའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ཚིག་ནི་རང་གཞན་གྱི་ཐོས་པར་བཟླ་བར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ནི་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པར་བཤད་དོ། །ལྔ་བ་ནི། འདོད་པའི་དོན་གྱི་ནས་ཞེ་སྡང་བཟླས་པར་བཤད་ཅེས་པ་སྟེ། འདོད་པ་ནི་འདོད་ཡོན་ལྔའོ། །དེའི་དོན་གྱིས་མྱོས་པར་གྱུར་པ་ནི་འདོད་པ་དེ་ཚོལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཀུན་དུ་སྐྱོབ་ཅིང་ཕན་པར་དཀའ་ནི་རང་དོན་ལ་ཆགས་པའི་་སེམས་ཅན་ནོ། །སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་གཏི་མུག་སྟེ་རྣམ་སྣང་དང་། དེའི་གནས་ནི་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ་ཏེ། དེར་སྡུད་ཅིང་འཇོག་པར་སྒོམ་པ་དེ་ནི་གཏི་མུག་གི་བཟླས་པར་བཤད་དོ། །འདོད་ཆགས་ནི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཕན་ཚུན་ཆགས་པའོ། །དེ་ཉིད་བརྟན་པས་ན་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ནི་སྐྱེས་པའི་ཚིག་གོ །ལུས་དང་ངག་སེམས་ལ་གནས་པའི། ཞེས་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཚིག་ཕན་ཚུན་དུ་ཐོས་པའོ། །སེམས་ཅན་ནི་འདོད་ཆགས་ཅན་དེ་རྣམས་སོ། །འདོད་ཆགས་རྒྱ་མཚོ་ནི་འོད་་དཔག་མེད་དོ། །དེའི་གནས་ནི་འདོད་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ་ཏེ་དེར་སྡུད་ཅིང་བཞག་པར་སྒོམ་པ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་བཟླས་པ་ཞེས་བཤད་་དོ། །ཞེ་སྡང་ནི་ཁྲོ་བོ་སྟེ། དེ་ཉིད་བརྟན་པས་ན་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལ་གནས་པའི་ཞེ་སྡང་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཞེ་སྡང་མི་བསྐྱོ་པའི་གནས་འོད་གསལ་དེར་བཞག་པར་སྒོམ་པ་དེ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་བཟླས་པར་བཤད་དོ། །དེ་དག་གིས་དུག་གསུམ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་འོད་གསལ་དུ་སྡུད་པར་གསུངས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་ནས་མ་ནིང་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་། དེ་ཉིད་ནི་འོད་གསལ་ལོ། །དབུ་མ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ནི་་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ། །དབུ་མའི་དམ་ཚིག་ནི་སྙིང་བོ་འོད་གསལ་ལོ། །དེ་ཉིད་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ཡི་སྟེ་སྒྲུ
Chinese
此外，出入和安住的金刚之义，是指无有处所等而进入的支分风金刚念诵。第四是，从忿怒的誓言到忿怒的念诵的解说，忿怒是指阎罗死主等。那些的誓言是杀戮驱逐等。智慧的是完全了解那些。自己的金刚是自己的舌头，坛城是身体，在那里发出声音。念诵的咒语的字句是自己和他人听到的念诵，那是忿怒的念诵的解说。第五是，从欲望的意义到嗔恨念诵的解说，欲望是五种欲妙。被那个意义所迷惑的是寻求那个欲望。普遍救护和利益困难的是执着于自身利益的众生。那些众生是愚痴，即遍照，它的处所是愚痴完全清净的光明，在那里收摄和安住的修持，那是愚痴的念诵的解说。贪欲是男人和女人相互贪恋。那个本身是坚固的，所以是金刚。从那产生的词是男人的词。安住于身语意的，是指属于三门的可意的词相互听到。众生是那些贪欲者。贪欲的海洋是无量光。它的处所是贪欲完全清净的光明，在那里收摄和安住的修持，那是贪欲的念诵的解说。嗔恨是忿怒，那个本身是坚固的，所以是金刚。从那产生的心是安住于身语意的嗔恨者的心，那些嗔恨不厌倦的处所光明在那里安住的修持，那是嗔恨的念诵的解说。那些将具有三种毒的众生收摄于光明中被说了。第六是，从誓言那个本身到称为不男，誓言金刚三是金刚持。那个本身是光明。中脉誓言金刚者的金刚者是指如来们。中脉的誓言是精华光明。那个本身是誓言金刚的，即修
English
Furthermore, the meaning of the Vajra of going out, coming in, and abiding refers to the recitation of the branch wind Vajra, which enters without places, etc. The fourth is the explanation from the wrathful being's samaya to the wrathful being's recitation, where wrathful beings refer to Yama, the Lord of Death, etc. Their samaya refers to killing, expelling, etc. The wisdom aspect is the complete understanding of those. One's own Vajra is one's own tongue, and the mandala is the body, where sound is produced. The words of the mantra to be recited are the recitation heard by oneself and others; that is the explanation of the wrathful being's recitation. The fifth is the explanation from the meaning of desire to the recitation of hatred, where desire refers to the five objects of desire. Being intoxicated by that meaning means seeking that desire. Universally protecting and benefiting those who are difficult to help are sentient beings attached to their own benefit. Those sentient beings are ignorant, i.e., Vairochana, and its place is the clear light of completely purified ignorance. Meditating on gathering and abiding there is the explanation of the recitation of ignorance. Attachment is the mutual attachment between men and women. That itself is stable, therefore it is Vajra. The words arising from that are the words of men. "Abiding in body, speech, and mind" refers to agreeable words belonging to the three doors being heard mutually. Sentient beings are those who are attached to desire. The ocean of desire is Amitabha. Its place is the clear light of completely purified desire. Meditating on gathering and abiding there is the explanation of the recitation of desire. Hatred is wrath, and that itself is stable, therefore it is Vajra. The mind arising from that is the mind of hateful sentient beings abiding in body, speech, and mind. Meditating on abiding in that clear light, the place where hatred does not diminish, is the explanation of the recitation of hatred. It is said that those gather sentient beings with the three poisons into the clear light. The sixth is from the samaya itself to being called a eunuch; the three samaya Vajras are Vajradhara. That itself is clear light. The Vajra-holder of the central channel samaya Vajra refers to the Tathagatas. The samaya of the central channel is the essence of clear light. That itself is the samaya Vajra, i.e., the practice.