Tibetan
ཏེ་གཞན་དུ་ཁ་འཕངས་པ། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་ངག་སེམས་ནི་བསྒོམས་པ་ཡིས། ནས། རབ་ཏུ་ཟླུམ་པོ་བྲི་བར་བྱ། ཞེས་པའི་བར་ཏེ། ལུས་ངག་སེམས་ནི་བསྒོམས་པ་ཡིས་ཏེ་སྒོ་གསུམ་མ་གཡེངས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་སྒྲུབ་སོགས་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱི་ཐིག་གདབ་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱ་ན་ཐིག་སྐུད་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་ལོངས་མ་སྤྱད་པའི་གསར་བ་ལེགས་པར་བཀལ་བ། རིང་ཐུང་སྦོམ་ཕྲ་ལ་སོགས་ཚད་ཀྱི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ། རབ་ཏུ་མཛེས་པ་ཡིས་གདབ་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གང་གི་ཞེན་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ནི་འདིར་རྩ་ཐིག་གི་ངོས་ལ་ཁྲུ་གསུམ་གསུམ་དུ་བྱས་པའི་ཁྲུ་ནི་བཅུ་གཉིས་ཚད་དུ་བྱའོ། །ངོས་བཞི་དང་ནི་གྲྭ་བཞིར་ལྡན་ནི་ཞེས་པ་ཡང་འདིར་རྩ་ཐིག་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་གྱི་ལོགས་བཞི་དང་། དེའི་ཟུར་ཐིག་གི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །སྒོ་བཞི་བར་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་བཞི་བའོ། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་འཁོར་ལོ་ནི། རབ་ཏུ་ཟླུམ་པོ་བྲི་བར་བྱ་ནི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཟླུམ་པོར་བྲི་བའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི། ནས། བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་རྡོ་རྗེ་བྲི། །ཞེས་པའི་བར་ཏེ། ཐིག་བཏབ་ཟིན་པ་དེ་ནས་ས་བརྟག་པ་སྦྱང་བ་སོགས་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི་ཉི་ཤུའི་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པར་བྱའོ། །སྤྱིར་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལ་སྐུ་ཕྱག་ཆེན། གསུང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ། ཐུགས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། འདིར་ཕྱིི་མ་སྟེ་མཚན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་འགོད་ཚུལ་བཤད་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་དབུས་རྡོ་རྗེ་བྲི་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་ཁ་དོག་དང་འདྲ་བ་སྔོན་པོ་འོད་ཟེར་འབར་བ་ཆེན་པོ་རྩེ་མོ་ལྔ་པ་འཇིགས་པའི་བགེགས་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཇིགས་པར་བྱེད་པའོ། །རེའུ་མིག་ཏུ་འགོད་ཚུལ་ནི་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་དཀར་པོ་རྡོ་རྗེ་སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔའི་འོད་འབར་བས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་་སུ་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོ་སེར་པོ་འོད་ཟེར་མང་བོས་རབ་ཏུ་འཁྲིགས་པའོ། །ནུབ་ཕྱོོགས་སུ་པདྨ་ཆེན་པོ་དམར་བོ་པདྨ་རཱ་གའི་ཁ་དོག་དང་འདྲ་བའོ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་རལ་གྲི་ཆེན་པོ་ལྗང་ཁུ་འོད་ཟེར་མང་པོས་རབ་ཏུ་འཁྲིགས་པའོ། །ཤར་ལྷོའི་གྲྭ་རུ་ནི་དབུས་ན་སྤྲིན་དང་འདྲ་བའི་འོད་དེ་དབུས་ནག་ལ་མཐའ་དཀར་བའི་སྤྲིན་ལྟ་བུའི་སྤྱན་ནི་བྲི་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མ་མ་ཀཱི་ཡི་རིགས་འབྱུང་བའི་ཕྱག་མཚན་རྡོ་རྗེ་འདིར་བྲིའོ། །ནུབ་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་ནི་པདྨ་ཁ་བྱེ་བ་སྡོང་བུ་དང་བཅས་བྲི་བར་བྱའོ། །བྱང་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་སུ་ཨུཏྤལ་མཛེས་པ་མཐིང་ག་སྤྲིན་དང་འདྲ་བ་བྲི་བར་བྱའོ། །ཐོ་བ་འབར་བ་འོད་གསལ་བ་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་ནི་བྲི་བར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སོགས་དང་འོད་བཟང་བའི་བེ་ཅོན་ཏེ་དབྱུག་པ་དཀར་པོ་ལྷོ་ཡི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བྲི་རོ། །པདྨ་འབར་བ་འོད་བྱེད་པ་དམར་པོ་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་སྒོར་བྲི་བར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བ་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཕྱག་མཚན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་སྒོར་བྲི་བར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་དེ། ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཏེ། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་་འཁོར་དམ་པ་དེ་འབྲི་བའི་ཚུལ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་སྟེ་རྫོགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་ཁ་འཕངས་སོ། །དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་ཚུལ་རྒྱུད་གཞན་དང་བཤད་རྒྱུད་དང་ཀླུ་བྱང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། འོན་ཁྱད་འདིི་བཤད་རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ནི་རྩ་རྒྱུད་འདི་མཛད་པའི་ཚེ་ད་དུང་མ་བྱོན་པས་ཁྱད་པར་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ། མཆོད་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ། མཆོད་པ་ཁྱད་པར་བ། དེས་མཆོད་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་དང་ངག་སེམས་མཆོད་པ་་ཡིས། ནན་ཏན་དུ་ནི་མཆོད་པར་བྱ། ཞེས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་པོས་ལུས་ཀྱིས་ཕྱག་སྐོར་བ་སོགས་དང་། ངག་གིས་བསྟོད་པ་སོགས་དང་། སེམས་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་པ་ཡིས་ལྷ་ལ་ནན་ཏན་དུ་ནི་མཆོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ནང་གི་མཆོད་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་མཆོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བུད་མེད་རབ་ཏུ་མདངས་བཟང་བ། ནས། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་རབ་ཏུ་བརྒྱན། ཞེས་པའི་བར་ཏེ། རང་རིགས་ཀྱི་བུད་མེད་གཟུགས་རབ་ཏུ་མདངས་བཟང་ཞིང་། ན་ཚོད་ལོ་གྲངས་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་དྲི་དང་མེ་ཏོག་ནི་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་ཅིང་གཟུགས་དང་ལང་ཚོ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐ་རགས་ལྟ་བུར་བརྒྱན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མ་དེ་ཉིད་འདིར་མཱ་མ་ཀིའམ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་གང་རུང་དུ་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་བསྐྱེད་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཡི་དབུས་སུ་བསྒོམས་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཉེས་པར་བྱའོ། །དེས་རིགས་གཞན་ལ་ཕྱག་རྒྱ་མ་སྤྱན་སོགས་སུ་བསྐྱེད་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་བ་མཚོན་ནོ
Chinese
将它抛向别处。这是供养坛城。第一部分是：通过修持身语意，到“应绘制完美的圆形”之间。通过修持身语意，即三门不散乱，并且以如法了知坛城的绘制和修持等，具有智慧的修行者应绘制线条。如何绘制呢？应使用未在其他坛城中使用过的新的、完好准备的线绳。应具备长度、粗细等方面的标准。应以非常精美的方式绘制。坛城是指所依之坛城，即神圣的坛城。这个坛城在这里是指在根本线上以三肘为单位，一肘为十二指。所谓“具备四面和四个角”，这里指的是从根本线到箭杆之间的四面，以及以其角线为主。所谓“四门之间应善加观察”，指的是东方等四门。所谓“在其中心是轮，应绘制完美的圆形”，指的是绘制内部圆形坛城的意义。第二部分是：从“之后是事业的仪轨”到“在北方绘制金刚杵”之间。在绘制完线条之后，从观察土地、净化等事业的仪轨开始，由能见到二十种差别的金刚上师结手印。一般来说，手印有身大手印、语法的法印、意誓言印三种。这里所说的是后者，即解释象征性的手印的结法：应在坛城的中心绘制金刚杵。它是类似于因陀罗尼罗的颜色，蓝色，光芒炽盛，巨大的五股金刚杵，甚至能使恐怖的魔障也感到恐惧。在表格中绘制的方法是：在东方绘制巨大的白色轮，以金刚萨埵五部光芒的照耀而庄严。在南方绘制巨大的黄色珍宝，被众多的光芒所照耀。在西方绘制巨大的红色莲花，类似于红莲花的颜色。在北方绘制巨大的绿色宝剑，被众多的光芒所照耀。在东南角，绘制类似于云朵的光芒，中心是黑色，边缘是白色的云朵般的眼睛。同样，在西南方
English
Casting it elsewhere. This is offering the mandala. The first part is: From "Through meditating on body, speech, and mind," to "One should draw a perfectly round circle." Through meditating on body, speech, and mind, that is, without distraction of the three doors, and with proper knowledge of drawing and practicing the mandala, etc., a practitioner with wisdom should draw the lines. How should it be done? One should use a new, well-prepared thread that has not been used in other mandalas. It should possess the standards of length, thickness, etc. It should be drawn in a very beautiful way. The mandala refers to the mandala of reliance, that is, the sacred mandala. This mandala here refers to the fundamental line measured in units of three cubits, with one cubit being twelve fingers. The phrase "possessing four faces and four corners" refers here to the four faces from the fundamental line to the arrow shaft, and mainly to its corner lines. The phrase "the spaces between the four doors should be carefully examined" refers to the four doors such as the eastern one. The phrase "in its center is a wheel, one should draw a perfectly round circle" refers to the meaning of drawing a round inner mandala. The second part is: From "Then, the ritual of action" to "Draw a vajra in the northern direction." After the lines have been drawn, starting from the ritual of action such as examining the ground and purifying it, the vajra master who sees the twenty distinctions should make hand gestures. Generally, there are three types of hand gestures: the great body gesture, the speech dharma gesture, and the mind samaya gesture. What is being said here is the latter, that is, explaining how to make symbolic hand gestures: A vajra should be drawn in the center of the mandala. It is similar to the color of Indra-nila, blue, with blazing light, a great five-pronged vajra that even terrifies terrifying obstacles. The method of drawing in a table is: In the eastern direction, draw a great white wheel, adorned with the blazing light of the five families of Vajrasattva. In the southern direction, draw a great yellow jewel, illuminated by many rays of light. In the western direction, draw a great red lotus, similar to the color of a red lotus. In the northern direction, draw a great green sword, illuminated by many rays of light. In the southeast corner, draw a light resembling a cloud, with a black center and white edges, like a cloud-like eye. Similarly, in the southwest
Chinese
在方位上，要画出玛玛吉（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的族系来源的标志金刚杵。在西北方向，要画出盛开的莲花，带着茎干。在东北方向，要画出美丽的蓝色莲花，颜色像云彩一样。燃烧的锤子，发出明亮的光芒，要画在东方的门上。燃烧的金刚杵等等，以及光芒四射的白色的棍棒，即木杖，要画在南方的门上。燃烧的莲花，发出光芒的红色，要画在西方的门上。盘旋的金刚甘露，金刚持有者的各种标志，金刚杵，要画在北方的门上。第三部分是：“心的神圣坛城”。等等，这两句诗的意思是，要完全清楚地了解心的神圣坛城的绘制方法，然后结束并结束。这就是说，坛城的绘制方法应该从其他续部、解释续部和龙树菩萨的坛城仪轨等处学习。然而，这个区别在于，解释续部和坛城仪轨在创作这个根本续部时还没有出现，所以要区分开来。第四部分分为三点：一般地展示供养，特别的供养，以及通过供养获得的利益。第一点是：“以身语意供养，要认真地进行供养。”意思是说，在绘制并修成坛城之后，修行者要以身体的顶礼绕转等，以语言的赞颂等，以及以意念的供养，认真地向本尊进行供养。第二部分分为两点：内在的供养和与身体相符的供养。第一点是：“妙龄女子容光焕发，直到虚空界完全庄严。”意思是说，选择自己种族中容貌极其美丽，年龄达到十六岁的女子，用香、花、花环等装饰，并以容貌和青春等功德作为装饰，有智慧的人应该将这样的手印母视为玛玛吉或者触金刚母，并加持她，然后在之前所说的坛城中央，通过禅定以三摩地的方式令其欢喜。这也暗示了应该了解如何将其他种族的手印母视为眼等。
English
In terms of direction, one should draw the vajra, the emblem of the lineage origin of Māmakī (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). In the northwest direction, one should draw an open lotus with its stem. In the northeast direction, one should draw a beautiful blue utpala lotus, the color resembling clouds. A burning hammer, emitting bright light, should be drawn on the eastern gate. A burning vajra, and so forth, and a radiant white staff, i.e., a wooden staff, should be drawn on the southern gate. A burning lotus, emitting light, red in color, should be drawn on the western gate. A swirling vajra nectar, various emblems of the vajra-holder, and a vajra, should be drawn on the northern gate. The third part is: "That sacred mandala of the heart." And so on, these two lines mean that the method of drawing the sacred mandala of the heart should be fully and clearly understood, and then concluded and ended. This means that the method of drawing the mandala should be learned from other tantras, explanatory tantras, and the mandala ritual of Nagarjuna, etc. However, the difference is that the explanatory tantras and the mandala ritual had not yet appeared at the time of composing this root tantra, so the distinction should be made. The fourth part is divided into three points: generally showing offerings, special offerings, and the benefits obtained through offerings. The first point is: "With body, speech, and mind offerings, one should diligently make offerings." It means that after drawing and accomplishing the mandala, the practitioner should diligently make offerings to the deity with bodily prostrations and circumambulations, etc., with verbal praises, etc., and with mental offerings. The second part is divided into two points: inner offerings and offerings that are consistent with the body. The first point is: "A woman of radiant beauty, until the realm of space is completely adorned." It means that one should choose a woman from one's own lineage who is extremely beautiful in appearance and has reached the age of sixteen, adorn her with incense, flowers, garlands, etc., and use the qualities of appearance and youth, etc., as adornments. A wise person should regard such a mudra-mother as Māmakī or Touch Vajra Mother, bless her, and then in the center of the previously mentioned mandala, please her through meditation in a state of samadhi. This also implies that one should understand how to regard mudra-mothers of other lineages as eyes, etc.