Tibetan
་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་གསུམ་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྒོམ་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལའང་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེ་བས་ན་གང་བསྒོམ་པ་དང་གང་གིས་སྒོམ་པ་དང་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་གསུམ་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པའི་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་དེ་རྣམས་བདེན་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་བཟུང་ནས་སྒོམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་མེད་པ་སྟེ་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྟོང་ཉིད་ལ་བདེན་པར་ཞེན་པ་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་རྒྱུ་སོགས་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་པར་བཟུང་ནས་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་མིན་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་དང་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སྨོན་པར་བྱ་བའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། གང་ལ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་འཁོར་གསུམ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་གསུམ་གྱི་དང་པོས་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་། གཉིས་པས་མཚན་མེད་དང་། གསུམ་པས་སྨོན་མེད་བསྟན་ནོ། །དེ་བས་ན་སེམས་སམ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་མདོ་སྔགས་གཉིས་དང་། སྔགས་ཀྱིའང་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཐུན་མོང་བའི་་སྤྱིའི་དོན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སེམས་དབེན་འདྲེན་ཐབས་ཕྱི་ནང་གི་སྲོག་རྩོལ་ལ་བརྟེན་ནས་ལས་རླུང་་ཐམས་ཅད་དྷཱུ་ཏཱི ར་ཞུགས་གནས་ཐིམ་གསུམ་བྱས་སྟབས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཡིག་སྤྱི་གཉིས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་སྦྱར་ནས་དེ་ཙམ་ཞིག་གོམ་པར་བྱས་པས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན་མི་ཆོག་སྟེ། དེ་ཡང་སེམས་དབེན་འདྲེན་ཐབས་ཀྱི་སྲོག་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་པ་ན་ཕུང་པོ་དངོས་མེད་པ་སྟེ་་འོད་གསལ་དུ་ཐིམ་པའི་སེམས་དམིགས་ཀྱི་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བ་ཙམ་ཞིག་སྒོམ་པ་ལ་ནི་སྒྱུ་ལུས་སྒོམ་པ་མེད་དོ། གལ་ཏེ་སེམས་དབེན་གྱི་སྟེང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་རིམ་པ་གསུམ་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་བསྣན་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན་བསྣན་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མིན་ཏེ། སྒྱུ་ལུས་དེ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་དུ་དག་པར་བྱ་་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་སྔར་གྱི་སེམས་དམིགས་དང་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་དངོ
Chinese
因为这互相矛盾。在既非两者（有和无）的三蕴中观修自性成立也是不合理的，因为这也有道理上的妨害。因此，所修、能修、如何修这三者，都不应作为自性成立的对境。第二，即使器情万物并非真实成立，但若认为这些事物所空之空性是真实成立的，并执持这种观念而进行观修，那就不是在观修真如，因为这是在助长对空性的实执，是不可取的见解。如果执持观修的因等是自性成立的，并在此基础上进行观修，那也不是在观修真如，因为因果、所生能生在自性上是不存在的。因此，作为所愿之境的果之事物，丝毫也不存在自性成立的事物，因为对何者、以何者、如何希求的三轮，都不存在真实成立。这三者中的第一个（空性）揭示了解脱之门——空性，第二个（无相）揭示了无相，第三个（无愿）揭示了无愿。因此，除了心或分别念所安立的之外，观修其他法是没有对境的，因为一切都是心所安立的。这样的空性见是显宗和密宗，以及密宗的四部共同的总义。第三，如果认为仅仅通过依赖引导心入中脉的方法，依赖内外命勤，使所有业气进入དྷཱུ་ཏཱི （藏文：དྷཱུ་ཏཱི ；梵文天城体：धूत；梵文罗马拟音：dhūta；汉语字面意思：涤除），并经历入、住、融三阶段，由此产生的巨大乐的智慧，以及结合文字总说二者所说的空性，就足够了，那是不够的。因为当通过引导心入中脉的方法，命气融入དྷཱུ་ཏཱི时，身体就不存在了，也就是融入光明，仅仅观修以融入光明的心的明空双运是不够的，因为这并没有观修幻身。如果认为在心入中脉的基础上，仅仅加上作为第三阶段所修的幻身就足够了，那仅仅观修所加的幻身也是不够的，因为必须将幻身清净为真实的光明。因此，之前的入中脉的心和幻身的实
English
because it is contradictory. It is also unreasonable to meditate on the self-existence in the three aggregates that are neither (existent nor non-existent), because this is also harmed by reason. Therefore, the three—what is meditated upon, who meditates, and how to meditate—should not be the object of self-existence. Secondly, even if the objects of the environment and beings are not truly established, if one assumes that the emptiness of those things, which is empty of truth, is truly established, and meditates with this in mind, then that is not meditating on suchness, because it is not meditation. This is because it is a view that fosters attachment to emptiness as true, which is not permissible. If one meditates by holding the cause, etc., of what is to be meditated upon as self-existent, then that is not meditating on suchness, because cause and effect, and what is produced and what produces, are non-existent by nature. Thus, there is not even a little bit of self-existent thing that has become the object of desire for the fruit, because the three spheres of what, by what, and how to desire are not truly established. The first of these three (emptiness) shows the door to liberation—emptiness; the second (signlessness) shows signlessness; and the third (wishlessness) shows wishlessness. Therefore, there is no object for meditating on a dharma other than what is merely imputed by mind or thought, because everything is merely imputed by mind. Such a view of emptiness is the common general meaning of both Sutra and Tantra, and of the four classes of Tantra. Thirdly, if one thinks that it is enough to meditate only on the great bliss wisdom that arises from relying on the method of drawing the mind into the central channel, relying on the inner and outer life force, causing all karmic winds to enter དྷཱུ་ཏཱི (Tibetan: དྷཱུ་ཏཱི; Sanskrit Devanagari: धूत; Sanskrit Romanization: dhūta; Chinese literal meaning: cleansing), and going through the three stages of entering, abiding, and dissolving, and combining the two emptinesses explained in the context of the general meaning of letters, then it is not enough. That is because when the life force of the method of drawing the mind into the central channel dissolves into དྷཱུ་ཏཱི, the aggregates are non-existent, that is, the mind dissolves into clear light, and merely meditating on the union of bliss and emptiness of the mind that dissolves into clear light is not meditating on the illusory body. If one thinks that it is enough to merely add the illusory body of the third stage to be meditated upon on top of the mind entering the central channel, then it is also not enough to merely meditate on what is added, because that illusory body must be purified into the clear light of meaning. Therefore, the previous mind entering the central channel and the reality of the illusory body
Tibetan
ས་པོ་གཉིས་རེ་རེ་ཙམ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོར་མེད་དེ། དེ་ལ་ནི་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུའི་དངོས་པོ་སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཙམ་ལ་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒྱུ་ལུས་དངོས་པོ་མེད་པ་་དོན་གྱི་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་སྟེ་མིན་ཏེ། དེ་ལ་དག་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་དག་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཙམ་ཞིག་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རིགས་འདྲ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དངོས་པོ་སྒྱུ་མའི་སྐུ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དོན་དམ་འོད་གསལ་རེ་རེ་ཙམ་བསྒོམ་པར་བྱེད་མི་རིགས་པས་དེ་ཉིས་ཟུང་དུ་་འཇུག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཟུང་འཇུག་ཐོབ་ན་སྒོམ་པ་པོ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་ཇི་ལྟར་སྒོམ་པའི་འཁོར་གསུམ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་བདེན་འཛིན་ས་བོན་དང་བཅས་པ་དམིགས་སུ་མེད་དེ། དེ་རྣམས་རྩ་བ་ནས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱིས་གསུངས་སོའི་བར་ཏེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ་ཉིད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ནི། འོད་གསལ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དང་རྟོགས་པ་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་ཏེ་འཆད་པར་གྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་གསུངས་སོ། །སྣོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་དང་བྲལ་བ་དང་། དེར་མ་ཟད་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་གཟུང་བ་གཟུགས་ཕུང་དང་། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་པ་རྣམས་དང་། འཛིན་པ་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཡུལ་སྟོང་བ་ཉིད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གདོད་མ་ནས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་དེ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་་ཡེ་ཤེས་སོ། །འོད་གསལ་དེ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུའོ། །སྐུ་དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་གདོད་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའོ། །ཞེས་བཅོམ
Chinese
各自单独修习有为和无为是不存在的，因为对有为来说，没有观修无别双运身的对境，因为仅凭有为不存在双运身。第二，单独修习将幻身融入无为实义光明的智慧是不存在的，因为没有清净的幻身。如前所述，所修习的不是仅修不净幻身，因为没有同类相续不断的金刚身。因此，不能各自单独修习有为幻身和无为实义光明，必须修习二者双运。获得双运后，能修者、所修和如何修的三轮执为真实的实执，连同习气都不会有，因为这些从根本上断除了。如是，薄伽梵身语意无别的金刚持大士所说。第二，从薄伽梵到毗卢遮那所说之间。从薄伽梵如来毗卢遮那本身，进入到名为“现证一切如来金刚”的等持中，即通达光明且证悟无别，进入到这样的等持中，宣说了此菩提心。一切外器世界的事物都远离自性成立，不仅如此，由蕴、界、处所摄的所取色蕴，以及眼等界和处等有色法，和能取识所摄的一切，都是自性成立的，是完全断除了这些的空性之境。如此的诸法无我，是自性本来就光明的，是证悟此的境之智慧。与光明平等，即无二，是双运身。此身也是自心本来就自性不生的体性，一切皆空，是实义光明本身的自性，与此体性无别。如是，薄伽
English
It is non-existent to meditate on each of the two, the existent and the non-existent, separately. Because for the existent, there is no object of meditation on the substance of the indivisible union body, because the union body does not exist in that alone. Secondly, it is non-existent to meditate only on the wisdom that merges the illusory body, the non-existent, into the meaning of clear light, because there is no pure illusory body in that. As previously explained, what is to be meditated upon is not just meditating on an impure illusory body, because there is no vajra body of similar lineage that is continuous. Therefore, it is not appropriate to meditate on the existent illusory body and the non-existent ultimate clear light each separately, so it is necessary to meditate on the union of the two. When union is attained, the three wheels of the meditator, the object of meditation, and how to meditate, which grasp as true, along with the seeds of grasping at truth, will not exist, because these are abandoned from the root. Thus, said the great Vajradhara, inseparable from the body, speech, and mind of the Bhagavan. Secondly, from the Bhagavan to what was said by Vairochana. From the Bhagavan Tathagata Vairochana himself, entering into the samadhi called "Vajra of Manifest Enlightenment of All Tathagatas," which is the understanding of clear light and the realization of non-duality, having entered into such a samadhi, this bodhicitta was spoken. All objects of the external world are devoid of inherent existence, and moreover, the apprehended form aggregate, which is included in the aggregates, elements, and sense bases, and the form-possessing elements and sense bases such as the eye, and all that is included in the apprehending consciousness, are naturally established, and are the realm of emptiness that has completely abandoned these. Such selflessness of phenomena is naturally clear light from the beginning, and is the wisdom of the object of realizing this. Being equal to that clear light, that is, non-dual, is the union body. That body is also the nature of one's own mind, which is primordially unborn by nature, all is empty, it is the very nature of the clear light of meaning, and is inseparable in essence from it. Thus, the Bhagavan