Tibetan
ད་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣམ་པར་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བའོ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་རབ་སྟོན་པ་ནི། གདུལ་བྱ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལ་འགོད་པ་སྟེ། དེ་འདྲ་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནས། གཉིས་པའོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ། དྲང་ངེས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྟོན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ། ཞེས་སོ།། །།༈ གསུམ་པ་རྡོ་རྗེ་བཀོད་པའི་ལེའུ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ལེའུའི་གཞུང་དང་། མཚན་དོན་ནོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཕྲ་མོ་སྒོམ་པའི་རྟེན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྐྱེད་པ་དང་། བསྐྱེད་ནས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་་དང་། ལྷའི་བསྐྱེད་ཆོག་གི་རིམ་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དྲང་བའི་དོན་དང་། ངེས་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་གིས་ལེའུ་ལ་འཇུག་པ། ལྷ་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྔགས་བསྟན་པ། རྟེན་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོམ་ཚུལ། ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཡན་ལག་་དང་པོ་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས། གསུངས་སོའི་བར་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་སོགས་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོ་བའི་སྤྲིན་བཀོད་པ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །བཀོད་པ་ནི་དེའི་ཚོགས་ཏེ་དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གཞིའི་ལེའུ་འདི་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ༀ་ཤཱུ་ནྱ་ཏ་ནས། ཨཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་སྟེ། ༀ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཚོན་བྱེད་དང་འགོ་འདྲེན། ཤཱུནྱ་ཏ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད། ཛྙཱ་ན་ནི་ཡེ་ཤེས། བཛྲ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེའོ། །གང་དག་གང་མི་ཕྱེད་པ་ནི་ཡུལ་སྟོང་བ་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའོ། །སྭ་བྷཱ་ཝ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། ཨཱཏྨ་ཀ་ནི་་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས། ཨ་ཧཾ་ནི་ངའོ་སྟེ་དེ་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་སྒོམ་ཚུལ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། གཙོ་བོ་འཕོ་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར། ནས། གཟུགས་ནི་དབུས་སུ་བསྒོམ་པ་བྱ། ཞེས་པའི་བར་ཏེ། འདིར་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར་ནི་ཆོས་འབྱུང་ཟུར་གསུམ་པའི་དབུས་སུ་གནས་པའོ། །སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་ནི་དཀྱིལ་འ
Chinese
现在是不动尊以调伏对象的方式显现。佛陀完美地展示菩提，是为了将调伏对象安置于无住涅槃。我向如此的菩提心顶礼。这是字面意思。第二部分是从“如来一切”到“第二”之间。这是关于宣说正确定位的菩提心的章节，即第二章。第三，关于金刚布置的章节的解释分为两部分：章节的正文和名称的含义。第一部分有三个方面：生起作为观修微细之所依的本尊瑜伽；生起之后，观修微细瑜伽；以及展示本尊生起次第。第一部分分为两个方面：字面意义和究竟意义。第一部分有四个方面：以汇集者的语言进入本章；展示作为生起本尊之支分的真言；观修所依之坛城的方式；以及本尊生起的第一个支分。第一部分是从“此后，世尊”到“宣说”之间。从“此后”等语可知，身语意的本尊，伟大的金刚持，以及不动尊等一切如来的化身，向十方放射的云布置，进入名为金刚的等持。金刚是如来，布置是其集合，因此宣说了这个名为“彼”的等持之基础的章节。第二部分是从嗡（藏文：ༀ་，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）空性到我是自性之间。嗡（藏文：ༀ་，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）是象征身语意和引导。空性（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏ་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性）是空性。智慧（藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧）是智慧。金刚（藏文：བཛྲ་，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚）是不可分割，即金刚。哪些不可分割呢？是境空性与有境智慧二者不可分割。自性（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）是自性，即自性清净的空性。我是（藏文：ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：我）是具有彼之自性的智慧。我是（藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城体：अहं，梵文罗马拟音：ahaṃ，汉语字面意思：我），即二者不可分割。第三部分分为两个方面：简要展示坛城的观修方式，以及详细解释主尊的转移方式。第一部分是从“安住于虚空界中央”到“形象应观想于中央”之间。此处，安住于虚空界中央，是指安住于法生三角形的中央。观修佛陀坛城，即坛
English
Now, immovable appears to the object of taming. The Buddha perfectly demonstrates enlightenment in order to place the object of taming in the non-abiding nirvana. I prostrate to such a mind of enlightenment. This is the literal meaning. The second part is from "All the Tathagatas" to "second." This is the chapter on explaining the correctly positioned bodhicitta, which is the second chapter. Third, the explanation of the chapter on the arrangement of the vajra is divided into two parts: the text of the chapter and the meaning of the title. The first part has three aspects: generating the deity yoga as the basis for meditating on the subtle; after generating, meditating on the subtle yoga; and demonstrating the order of deity generation. The first part is divided into two aspects: the literal meaning and the ultimate meaning. The first part has four aspects: entering the chapter with the words of the compiler; demonstrating the mantra that becomes a branch of deity generation; the way to meditate on the mandala of the support; and the first branch of deity generation. The first part is from "Then, the Bhagavan" to "said." From "Then," etc., the master of body, speech, and mind, the great Vajradhara himself, and the emanations of all the Tathagatas such as Immovable, the cloud arrangement radiating in the ten directions, entered into the samadhi called Vajra. Vajra is the Tathagata, and arrangement is its collection, so this chapter, which is the basis of the samadhi called "That," was spoken. The second part is from Om（藏文：ༀ་，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡） Shunyata to I am the self. Om（藏文：ༀ་，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡） is the symbol and guide of body, speech, and mind. Shunyata（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏ་，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：śūnyatā，汉语字面意思：空性） is emptiness. Jnana（藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jñāna，汉语字面意思：智慧） is wisdom. Vajra（藏文：བཛྲ་，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚） is indivisible, that is, vajra. What is indivisible? It is the indivisibility of the object emptiness and the subject wisdom. Svabhava（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性） is self-nature, that is, the emptiness of self-nature purity. I am（藏文：ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：我） is the wisdom with the nature of that. I am（藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城体：अहं，梵文罗马拟音：ahaṃ，汉语字面意思：我）, that is, the two are indivisible. The third part is divided into two aspects: briefly demonstrating the way to meditate on the mandala, and explaining in detail the way to transfer the main deity. The first part is from "Residing in the center of the space realm" to "The form should be meditated in the center." Here, residing in the center of the space realm means residing in the center of the Dharma-originated triangle. Meditating on the Buddha mandala is the man