Tibetan
་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ལ་དཔྱད་པས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་སྙིང་པོའི་ཚིག་གོ །རང་སེམས་རྣམས་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཞེས་པ་སོགས་ལ་དམིགས་ནས་རང་བཞིན་གྱི་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་ནས་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སད་དུས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པར་རབ་ཏུ་གནས་སོ། །ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེའི་གནས་སེམས་འདི་ཞེས་པའི་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་རབ་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། ཆོས་ཅན་དངོས་པོའི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བདེན་སྟོང་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་འཇོག་པ་འགལ་བར་ཞུས་པ་དང་། དེ་གཉིས་མི་འགལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དེ་སྐད་བཤད་པ་དེ་ལ་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྨི་ལམ་དང་། རྨད་དུ་གྱུར་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ངོ་མཚར་དུ་ཆེ་བའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞུས་པ། བཤད་པའི་དོན་འདི་ཅི་ཞིག་ལགས་ནི་འདི་དཀའ་བ་ཞིག་སྟེ་ཇི་ལྟར་ལགས། དཀའ་ཚུལ་ནི་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མང་བ་ཞིག་ལ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དེ་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བར་ཀུན་ཏུ་བཤད་པ་འདི་ཨེ་མའོ་ངོ་མཚར་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་བརྟེན་པ་ནི་ནམ་མཁའ་གཞིར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་ནམ་མཁའ་བསྒོམ་པ་སྟེ་དེ་སྐྱེ་བ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ནམ་མཁའི་དཔེས་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན་པ་དང་། དེས་དུ་མ་རོ་གཅིག་གི་དོན་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས། འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བོས་ནས། ནམ་མཁའ་ནི་སྣམ་བུ་དང་ག་བུར་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གང་དང་ཡང་དབྱེར་མེད་གཅིག་ཏུ་མི་ལྡན་ཏེ། དེ་
Chinese
依赖于此，仅通过对此进行分析，这是消除疑惑的核心之词。观察“自心是所缘”等，分析自性是否成立，并认识到它不成立。同样，醒时的所有法都只是由心所安立，除此之外别无其他。所谓“虚空金刚的处所心”，虚空金刚是指自性空，安住于此的自性心也同样是空性。作为有法的事物之法，那些自性不存在的事物的法性，即真实空性，也是自性不存在的。第二部分分为两点：一是询问在自性空的情况下，建立因果作用是否矛盾；二是阐述这两者并不矛盾，这才是如来的密意。第一点是：世尊说“观修虚空”等。然后，世尊，如来，不动佛等一切都这样说，对此感到惊奇的是梦境，而更令人惊奇的是，它的结果竟然存在。既然如此，为了断除所有如来的身语意誓言的疑惑，向金刚萨埵提问：所说之义是什么？这是困难的，如何困难？困难之处在于，对于许多自性成立的法，法性，即其结果产生的因果不虚妄，被普遍宣说，这真是太奇妙了。因果的所依是基于虚空，依赖于此，观修虚空，这就像产生一样。第二部分分为两点：一是通过虚空的例子，说明无自性的空性遍及一切有法；二是通过此说明多即一的意义。第一点是：此后，世尊说：应当随之觉悟。世尊，所有如来的身语意之主，持金刚，金刚持，如来，对眷属的所有如来说了这样的话：诸位世尊，所有如来，这样称呼之后，虚空与布匹、樟脑等任何事物都没有区别，不具备单一性。
English
Relying on this, only by analyzing it, these are the core words for dispelling doubts. Observing "one's own mind is the object" etc., analyze whether self-nature is established or not, and recognize that it is not established. Similarly, all phenomena of waking time are merely established by the mind, and nothing else. The so-called "abode mind of the vajra of space," the vajra of space refers to emptiness by its very nature, and the mind itself abiding therein is also empty by its very nature. As the dharma of things that are subjects, the dharma-nature of those things that do not exist by their own nature, that is, true emptiness, also does not exist by its own nature. The second part is divided into two points: first, asking whether establishing cause and effect actions is contradictory in the case of emptiness by its very nature; second, explaining that these two are not contradictory, and this is the intention of the Tathagata. The first point is: The Bhagavan said, "Meditate on space" etc. Then, the Bhagavan, the Tathagata, Akshobhya Buddha, etc., all said this, and what is surprising about this is the dream, and what is even more surprising is that its result actually exists. Since this is the case, in order to dispel the doubts about the body, speech, and mind vows of all the Tathagatas, Vajrasattva was asked: What is the meaning of what was said? This is difficult, how is it difficult? The difficulty lies in the fact that for many phenomena that are established by their own nature, the dharma-nature, that is, the cause and effect of its result arising, is universally proclaimed to be infallible, which is truly amazing. The basis of cause and effect is based on space, relying on this, meditating on space, this is like arising. The second part is divided into two points: first, through the example of space, it is shown that emptiness without self-nature pervades all subjects; second, through this, the meaning of many being one is explained. The first point is: Thereafter, the Bhagavan said: One should awaken accordingly. The Bhagavan, the lord of the body, speech, and mind of all the Tathagatas, Vajrapani, Vajradhara, the Tathagata, said this to all the Tathagatas of the retinue: O Bhagavan, all the Tathagatas, after calling out in this way, space is no different from cloth, camphor, or any other thing, and does not possess singularity.
Tibetan
གཉིས་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་ནམ་མཁའ་དེས་ནི་ང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་ཅིང་གཏོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་བལྟ་བ་སྟེ་འགྲོའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །སྔ་མ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་རྣམས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ་རྣམ་པ་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་དམ་ཚིག་ལས་བྱུང་བ་དེའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དཔེ་དོན་སྦྱོར་ཚུལ་བདུན་ནམ་མཁའ་དང་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་གཅིག་མིན་ཞིང་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་མིན་པ་དང་། ནམ་མཁའ་དེ་རྣམས་ལ་ཁྱབ་པ་ལྟར་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་ཁྱབ་པ་དེ། དེ་ལྟར་ཁྱབ་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ་རང་ཉིད་ཆོས་དེར་ཁྱབ་པའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ལྟར་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཆོས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཀྱང་དེ་ལ་ཁྱབ་པའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་སྣང་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ནམ་མཁའ་མིག་གི་གཟུང་བྱའི་ཡུལ་དུ་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོས་བལྟ་བྱར་མི་སྣང་བ་དང་། རྩིག་པ་སོགས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། ལུས་དང་ངག་དང་སེམ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་བྱའི་ཡུལ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟར་མི་བཟློག་པར་གནས་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ་དེ་ལས་མི་འདའ་བ་ནི། སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་ཁྱབ་ལ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཅིག་པ་སྟེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔར་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱི་ཁམས་གང་ཡིན་པས་མཚོན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་། ནམ་མཁའི་ཁམས་དེ་དག་ངོ་བོ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བློ་གཉིས་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །འདིས་ནམ་མཁའ་ཐོགས་པའི་རེག་བྱ་བཀག་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་ལྟར། ཆོས་ཅན་སོ་སོ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཙམ་འཇོག་བར་བཤད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་གནས་ཏེ་ནམ་མཁ
Chinese
因为二者显现为分离的缘故。但这二者也并非不具备同一体性，因为它们都属于虚空界。然而，虚空不会认为“我遍布且属于一切法，我跟随一切法而行”等。如同前者一样，诸佛世尊应了知一切法如梦，以及从梦的誓言中产生的果。七种比喻的运用方式是：虚空与器情世间的诸法并非一体，体性也非不同；如同虚空遍布于它们一样，它们的自性空性也遍布于它们。虽然如此遍布，但虚空不会认为自己遍布于诸法，同样，自性空遍布于一切法，也不会认为自己遍布于它们。这是二取寂灭的含义。第二是，从世尊所说的“无自性”开始。诸佛世尊是这样的，例如，虚空无法被指示为眼睛所见的对境，也无法被眼睛等根所见，并且对墙壁等没有阻碍。同样，诸佛世尊应如是了知一切法。诸佛世尊是这样的，例如，身体、语言、心意和一切法，对于所言说的对境，如金刚般不可逆转地安住的誓言，即不超越它，是随顺且遍布于器情世间一切法的。诸法在自性空性的体性中是同一的，即是相同的，例如，如同之前所显示的心之自性空性一样。以身体、语言、意念之界所代表的诸法，与虚空界，这些体性并非二元，二元的心识也无法将它们分为二。这就像虚空仅仅阻碍了可触的障碍一样，各自所依之法的法性也仅仅是阻碍了真实成立的安立。
English
Because the two appear separately. But these two are not without a single essence, because they all belong to the realm of space. However, space does not think, "I pervade and belong to all dharmas, I follow all dharmas." Just like the former, all the Blessed Ones, the Tathagatas, should realize that all dharmas are like dreams, and that the fruit arises from the vows of dreams. The seven ways of applying the analogy are: space and the dharmas of the container and its contents are not one, nor are they different in essence; just as space pervades them, so does the nature of their emptiness pervade them. Although it pervades in this way, space does not have the pride of thinking that it pervades those dharmas, just as emptiness of inherent existence pervades all dharmas, it does not have the pride of thinking that it pervades them. This is the meaning of the pacification of dualistic appearance. The second is, from what the Blessed One said, "without inherent existence." All the Blessed Ones, the Tathagatas, are like this, for example, space cannot be shown as an object to be seen by the eye, nor can it be seen by the senses such as the eye, and it has no obstruction to walls, etc. Likewise, all the Blessed Ones, the Tathagatas, should realize all dharmas in that way. All the Blessed Ones, the Tathagatas, are like this, for example, the vow that the body, speech, mind, and all dharmas abide irreversibly like a vajra in the object of speech, that is, not going beyond it, follows and pervades all the dharmas of the container and its contents. The dharmas are one in the essence of emptiness of inherent existence, that is, they are the same, for example, just as the emptiness of inherent existence of the mind was shown before. The dharmas represented by the realms of body, speech, and mind, and the realm of space, these essences are not dual, and dualistic minds cannot divide them into two. Just as space merely obstructs tangible obstacles, the nature of the respective objects of dharma is merely the establishment of obstructing true existence.