Tibetan
ང་། དེ་ལས་དོན་གཞན་པའི་བདག་ཀྱང་མེད་པས། བདག་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱ་སྟེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྐྱེས་བུ་ས་མིན་ཆུ་མ་ཡིན། །མེ་མིན་རླུང་མིན་ནམ་མཁའ་མིན། །རྣམ་ཤེས་མ་ཡིན་ཀུན་མིན་ན། །དེ་ལས་གཞན་ན་སྐྱེས་བུ་གང་། །སྐྱེས་བུ་ཁམས་དྲུག་འདུས་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་བོའི་ཚོགས་རྒྱུན་ང་མ་ཡིན་ན། ཕུང་བོ་མཐོང་བས་ང་མཐོང་བར་ཅི་ལྟར་འཇོག་ཅེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དཔེར་ན། ངའི་གདོང་རྐང་ལག་སོགས་ང་མིན་ཀྱང་འབྲེལ་བའི་དབང་གིས་དེ་མཐོང་བས་ང་མཐོང་བ་དང་དེ་དག་ན་བས་ཀྱང་ང་ན་བར་འཇོག་ནུས་པ་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་། བདག་ནི་རང་གི་ཕུང་བོའི་སྟེང་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་རང་གི་ཕུང་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྣམ་བདུན་གྱི་རིགས་པས་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཕུང་བོ་རྣམས་དང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཅིག་མ་ཡིན་ཞིང་། ཕུང་བོ་དང་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཡན་གར་དུའང་མེད། མཁར་གཞོང་ལ་ཞོ་ལྟར་ཕུང་བོའི་རྟེན་དུའང་མེད། རེ་ལྡེ་ལ་ལྷས་བྱིན་ལྟར་རང་ངོས་ནས་ཕུང་བོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་མེད། ལྷས་བྱིན་པ་ལ་ང་དང་ལྡན་པ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དམ་རྣ་བ་དང་ལྡན་པ་ལྟར་ཕུང་བོ་རྣམས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུའང་རང་ངོས་ནས་མེད། ཕུང་བོའི་ཚོགས་པ་ཡང་བདག་མ་ཡིན། དེའི་དབྱིབས་ཀྱང་བདག་ཏུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། ཤིང་རྟ་ནི། རང་གི་ཡན་ལག་རྣམས་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་སོགས་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་པ་ལ། འཇུག་པ་ལས། ཤིང་རྟ་རང་ཡན་ལག་ལས་གཞན་འདོད་མིན། །གཞན་མིན་མ་ཡིན་དེ་ལྡན་ཡང་མིན་ཞིང་། །ཡན་ལག་ལ་མིན་ཡན་ལག་དག་དེར་མིན། །འདུས་པ་ཙམ་མིན་དབྱིབས་མིན་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས། འོ་ན་ང་མེད་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ང་ནི་རང་གི་གདགས་གཞི་ཕུང་བོའི་ཚོགས་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆོས་མིང་རྐྱང་ཙམ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གོ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་ཅིང་དཔྱད་མཐར་དཔྱད་དོན་མེད་དགག་ལ་ཅི་ནུས་སུ་མཉམ་པར་འཇོག་གོ །གཉིས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ། རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་། འདི་ལྟར་རང་གི་ལུས་འདི་ལ་དམིགས་པའི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ལུས་འདི་ནི། རང་གི་གདགས་གཞི་ཡན་ལག་ལྔ་སོགས་ཚོགས་པའི་སྟེང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། ཡན་ལག་ལྔ་བོ་གང་ལ་ཡང་བལྟོས་མེད་ཀྱི་ལུས་ལིངས་པོ་ཚུགས་སེ་ཞིབ
Chinese
我，因为没有与此不同的其他“我”，所以应当这样想：我不是自性成立的。如《宝鬘论》所说：士夫非地非水，非火非风亦非空，非识非一切，此外何者是士夫？士夫由六界聚合，故说非真实。如果蕴聚之流不是我，那么见蕴如何能算作见我呢？没有过失。例如，我的脸、脚、手等不是我，但由于关联，见彼即见我，彼等生病我也能感到生病。此外，我不是自性成立在自己的蕴上，因为在自己的蕴上用七相推理去寻找也找不到。它不是与蕴无别的一，也不是与蕴本体各异的他，也不是像容器里的酸奶一样作为蕴的所依，也不是像瑞德依靠天授一样从自身方面依靠蕴。不像天授具有“我”一样本体各异，也不像具有耳朵一样与蕴本体为一。蕴的集合也不是我，它的形状也不应是“我”。例如，车子，如果用七相推理去寻找，也找不到它与自己的支分是一还是他。如是宣说。《入行论》中说：车与支分异，非不异，非有支，不住支，非聚，形非车。如是说。那么，我会不会消失呢？没有过失。因为我只是依于自己的假立基础——蕴聚之流而假立的名言，仅此而已就足够了。如是观察，在观察的最后，应平等安住于无有观察对象的空性之中。第二，确定法无我并修习。虽然有许多理证，但这样观修：对于自己的身体，以俱生执著的自性，认为这个身体不是仅仅安立在作为自己假立基础的五蕴等聚合之上，而是与五蕴毫无关系的独立的、坚实的身体。
English
I, since there is no other "I" different from this, one should think: I am not established by nature. As it says in the "Garland of Jewels": The person is not earth, not water, not fire, not wind, not space, not consciousness, not everything. What else is the person besides that? The person is a combination of six elements, therefore it is said to be not real. If the stream of aggregates is not me, then how can seeing the aggregates be considered seeing me? There is no fault. For example, my face, feet, hands, etc., are not me, but due to the connection, seeing them is seeing me, and when they are sick, I can also feel sick. Furthermore, I am not established by nature on my own aggregates, because if you search for it on your own aggregates using the sevenfold reasoning, you will not find it. It is not one that is inseparable from the aggregates, nor is it something separate in essence from the aggregates. It is not a support of the aggregates like yogurt in a container, nor does it rely on the aggregates from its own side like Devadatta relies on a reed. It is not different in essence like Devadatta possessing "me," nor is it one in essence with the aggregates like possessing ears. The collection of aggregates is also not me, and its shape should not be "me." For example, a chariot, if you search for it using the sevenfold reasoning, you will not find whether it is one with its parts or different. Thus it is taught. In the "Entering the Middle Way," it says: The chariot is different from its parts, not non-different, does not possess parts, does not reside in parts, is not a collection, and its shape is not the chariot. Thus it is said. Then, will I disappear? There is no fault. Because I am just a designation imputed based on the stream of aggregates, which is my basis of imputation, and that mere name is sufficient. Thus, having examined and examined, in the end, one should equally abide in emptiness, where there is no object of examination. Second, ascertain the selflessness of phenomena and practice it. Although there are many types of reasoning, contemplate in this way: Regarding one's own body, with the nature of innate clinging to truth, thinking that this body is not merely established on the collection of the five aggregates, etc., which are the basis of imputation, but is an independent, solid body that is completely unrelated to any of the five aggregates.
Tibetan
་ཏུ་གྲུབ་པར་སྣང་ཞིང་སྣང་བ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི། ལུས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེས་བཟུང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་འགོག་པ་ནི། དེ་འདྲའི་ལུས་དེ། རང་གི་གདགས་གཞི་ཡན་ལག་ལྔའི་སྟེང་དུ་དེ་དག་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་གམ། ཐ་དད་དུ་གྲུབ། དང་པོ་མི་འཐད་དེ། དེ་ཡན་ལག་ལྔའི་སྟེང་དུ་དེ་རྣམས་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན། དབྱེར་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས། སྔ་ཕྱི་བར་གྱི་ལུས་རྣམས་དང་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་ཅན་དང་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན། ཆ་དང་ཆ་ཅན། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད། འགྲོ་དང་འགྲོ་བ་པོ། གཅད་བྱ་གཅོད་བྱེད་སོགས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ལས་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་འགོག་པ་ནི། འཇུག་པ་ལས། ལེན་པོ་དང་ཉེར་ལེན་གཅིག་རིགས་དངོས་མིན། །དེ་ལྟ་ན་ལས་བྱེད་པོ་གཅིག་ཉིད་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡན་ལག་ཚོགས་པ་དང་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཡན་ལག་རེ་རེ་བ་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་བམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་ན་ཡན་ལག་ལྔ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱང་ཚང་བ་ལྔར་ཐལ་བའམ། ཡང་ན་ལུས་གཅིག་ཡིན་པ་ལྟར་ཡན་ལག་ལྔ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེའི་སྟེང་དུ་དེ་རྣམས་དང་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་བམ་སྙམ་ན། སྤྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་ཡིན་ཀྱང་། ངར་འཛིན་དེས་བཟུང་བའི་དོན་ལྟར་ཐ་དད་ཡིན་ན། མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན། འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ཐ་དད་དུ་སོང་བས་མགོ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་། སྟོད་སྨད་སོ་སོར་བློས་བསལ་བའི་འོག་ཏུ། ད་དུང་ལུས་རིལ་བོ་ཞིག་ལོགས་སུ་བསྟན་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ལའང་སྦྱར་ནས་དགག་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ལུས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ཡན་ལག་ལྔ་སོགས་ལུས་ཀྱི་གདགས་གཞི་ཡིན་པས། ལུས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆོས་སུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། བུམ་པའི་མཆུ་ཞབས་སོགས་བུམ་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། བུམ་པ་ནི་དེའི་སྟེང་དུ་བཏགས་ནས་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིང་རྟ་ཡང་རང་གི་གདགས་གཞི་ཡན་ལག་ཚོགས་པའི་སྟེང་དུ་དེ་རྣམས་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་ཚུལ་སྔར་བཞིན་བརྟགས་ནས་འགོག་པའམ། རྣམ་བདུན་གྱི་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་འགོག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་། རི་རབ་ཁང་ཁྱིམ་སོགས་ཀྱང་རང་རང་གི་གདགས་གཞི་ས་རྡོ་
Chinese
显现为真实成立，并执着于所显现之相，这是执着身体为真实成立的方式。破斥如其所执着般成立的方式是：这样的身体，在作为自身安立基础的五蕴之上，是与它们一体成立呢？还是他体成立？首先，一体不合理，因为如果它在五蕴之上与它们一体成立，就会变成无分别的一体，因此，先前、之后、之间的身体以及所有肢体也都会变成一体。能依和所依也变成一体。这样一来，部分和整体，观看者和被观看者，行走者和行走，切割者和被切割者等等也都会变成一体。所有能做和所做也都会变成一体，这不合理。如《入行论》中所说：‘能取与所取，若是一体性，则作者与业，亦应成一体。’如果不是与肢体集合一体成立，而是与每个肢体一体成立吗？这也是不合理的。这样一来，就像有五个肢体一样，身体也会变成完整的五个，或者像身体是一个一样，五个肢体也会变成一个。如果认为在五蕴之上与它们是他体成立吗？一般来说，名言上是他体，但如果像我执所执着的那样是他体，那是不合理的。如果那样，就会变成无关联的他体，因此，在分别排除头部等五个肢体和上下部分之后，还必须单独展示一个完整的身体，但这是没有的。因为，如果部分和整体的体性是他体，那么成为真实成立是毫无疑问的。同样，也可以将此应用于身体的各个肢体进行破斥。那么，身体就会不存在了吗？不会有这种过失，因为五蕴等是身体的安立基础，因此，身体是依赖于它们而安立的假法。例如，瓶子的口和底等不是瓶子，但瓶子是安立在它们之上的。同样，车辆也可以按照先前的方式，在作为自身安立基础的肢体集合之上，考察它与那些肢体是一体还是他体，并进行破斥，或者通过七相推理进行分析和破斥。此外，须弥山、房屋等也都是各自安立基础的土石
English
Appearing as truly established and clinging to the appearance is the way of clinging to the body as truly established. Refuting that it is established as it is clung to is: Is such a body established as one with its basis of imputation, the five aggregates, or is it established as different? First, it is not reasonable to be one, because if it is established as one with them on the five aggregates, it will become an inseparable one. Therefore, the bodies of the past, present, and future, and all the limbs will also become one. The possessor of limbs and the limbs will also become one. In that case, parts and whole, viewer and viewed, goer and going, cutter and cut, etc., will also become one. All actions and agents will also become one, which is not reasonable. As it says in the Engaging in the Bodhisattva Deeds: 'If the taker and the taken are of one nature, then the agent and the action should also become one.' If it is not established as one with the collection of limbs, is it established as one with each individual limb? That is also not reasonable. In that case, just as there are five limbs, the body would also become five complete ones, or just as the body is one, the five limbs would also become one. If it is thought that it is established as different from them on top of them? Generally, it is different in name, but if it is different as the object clung to by self-grasping, it is not reasonable. If that were the case, it would become an unrelated difference, so after mentally separating the five limbs such as the head and the upper and lower parts, there would still have to be a whole body to be shown separately, but that is not the case. Because, if the nature of the part and the whole are different, there is no doubt that it will become truly established. Similarly, this can be applied to the limbs of the body and refuted. Then, the body will cease to exist? There is no fault, because the five aggregates etc. are the basis of imputation of the body, therefore, the body is considered to be a dependent designation imputed on them. For example, the mouth and bottom of a vase etc. are not the vase, but the vase is imputed and placed on them. Similarly, a chariot can also be examined and refuted in the same way as before, on the collection of limbs that are its basis of imputation, whether it is one with or different from those limbs, or it can be analyzed and refuted by the sevenfold reasoning. Furthermore, Mount Meru, houses, etc. are also the earth and stones that are their respective bases of imputation.