Tibetan
ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དོན་འགྲེལ་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ། ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དོན་འགྲེལ་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ། ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་གསུམ་གྱི་དོན་འགྲེལ་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། སྟོན་པ་མཆོག་དང་དེ་སྲས་འཇམ་པའི་དབྱངས། །ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་དང་ཟླ་གྲགས་ཨ་ཏི་ཤ། །རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ཡབ་སྲས་ལ་བཏུད་ནས། །དགོངས་དོན་ཟབ་མོའི་གནད་བསྡུས་འདིར་བཤད་བྱ། །དེ་ཡང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་ནས་རྗེ་ལ་འདི་ལྟར། སྤྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་། ཐར་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །ཞེས་སོགས་གདམས་པ་ལྟར། ཐར་འདོད་ཀྱི་སྐྱེས་བུས་ཉམས་སུ་བླང་བྱ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་དུ་ཡོད་ནའང་དེ་གསུམ་ནི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འདི་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་དུ་འདུ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་འཆད་པ་ལ་གསུམ། ངེས་འབྱུང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ངེས་འབྱུང་འཚོལ་དགོས་ཚུལ། བསྐྱེད་པའི་ཐབས། སྐྱེས་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཐར་འདོད་ཀྱི་སྐྱེས་བུས། ཐོག་མར་ངེས་འབྱུང་འཚོལ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བ་ལས་ཐར་འདོད་ཀྱི་ངེས་འབྱུང་གི་བློ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ན། འཁོར་བའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་གཙོ་བོར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པའི་བློ་མི་ལྡོག་ཅིང་དེ་མ་ལོག་པ་དེ་སྲིད་དུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའང་ལྡོག་པར་མི་ནུས་ལ། འཁོར་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་སྲིད་པའི་ཞགས་པས་ཀྱང་འཁོར་བར་འཆིང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྗེ་བླ་མས། རྣམ་དག་ངེས་འབྱུང་མེད་པར་སྲིད་མཚོ་ཡི། །བདེ་འབྲས་དོན་གཉེར་ཞི་བའི་ཐབས་མེད་ལ། །སྲིད་ལ་བརྐམ་པ་ཡིས་ཀྱང་ལུས་ཅན་རྣམས། །ཀུན་ནས་འཆིང་ཕྱིར་ཐོག་མར་ངེས་འབྱུང་བཙལ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ངེས་འབྱུང་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་གཉིས། ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་དང་། ཕྱི་མའི་སྣང་ཤས་ལྡོག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་དེ་ལྡོག་ཚུལ་ཡོད་དེ། རྙེད་པར་དཀའ་ཞིང་རྙེད་ན་དོན་ཆེ་བའི་དལ་འབྱོར་ཚང་བའི་མིའི་ལུས་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་འདི་རྙེད་ཀྱང་། འཆི་བ་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་ནི། འཆི་རྐྱེན་མང་ཞིང་གསོན་རྐྱེན་ཉུང་བ་སོགས་ཀྱིས་དུས་མིན་དུ་འཆི་བའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཚེའི་རིང་མཐའ་བཤད་པ་བཞིན་ཐུབ་པའི་ངེས་པ་ཡང་མེད་པས། ཡུན་རིང་དུ་རང་དབང་གིས་བསྡད་ནས་འདོད་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ལོང་མེད་ལ། ཚེ་འདི་ཙམ་གྱི་ཆེད་དུ་སྡིག་པའི་ལས་བྱས་ན་ཤི་ཚེ་ཕྱི་མར་ངན་འགྲོར་སྐྱེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་དུ་འོང་སྙམ་པ་ཡང་ཡང་བསམས་ན། ཚེ་འདིའི་བདེ་བ་ཙམ་ལ་ཆགས་པའི་སྣང་ཤས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་ཚེ་ལ་ལོང་མེད་པ། །ཡིད་ལ་གོམས་པས་ཚེ་འདིའི་སྣང་ཤས་ལྡོག །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་ཕྱི་མའི་སྣང་ཤས་ལྡོག་ཐབས་ཡོད་དེ། གྲོ་ནས་སོགས་སོ་སོར་བཏབ་པ་ལས་འབྲས་བུ་སོ་སོར་མ་ནོར་བར་འབྱུང་བ་ལྟར། རྒྱུ་དགེ་མི་དགེ་གཉིས་ལས་འབྲས་བུ་བདེ་སྡུག་མ་ནོར་བར་འབྱུང་གི །ནོར་ནས་མི་འབྱུང་བའི་ལས་འབྲས་མི་སླུ་བའི་ཚུལ་གྱིས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ད་ལྟའི་བར་རིགས་དྲུག་གི་ཁོར་བར་བདེ་སྡུག་སྣ་ཚོགས་མྱོང་ཞིང་། གལ་ཏེ་ངན་སོང་དུ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མཐར་ཕྱིན་ཆད། བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ནའང་བདེ་སྡུག་སྤེལ་མར་མྱོང་དགོས་པའི་ཚུལ་ཡང་ཡང་བསམས་ན། ཕྱི་མའི་མངོན་མཐོའི་བདེ་བ་ཙམ་ལ་ཆགས་པའི་སྣང་ཤས་ཀྱང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་། ལས་འབྲས་མི་སླུ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས། །ཡང་ཡང་བསམས་ན་ཕྱི་མའི་སྣང་ཤས་ལྡོག །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འདིར་བསྟན་པའི་ངེས་འབྱུང་སྐྱེས་པའི་ཚད་ཡོད་དེ། འཁོར་བ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་སོགས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བཀར་ཏེ་བསམས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་གང་ལའང་། དེ་ལྟ་བུ་བདག་ལ་བྱུང་ན་སྙམ་པའི་བློ་ཆེར་མི་སྐྱེ་ཞིང་། ཉིན་མཚན་ཀུན་དུ་སྡུག་ཀུན་གཉིས་སྤངས་པའི་ཐར་བ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་རྩོལ་མེད་དུ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཚེ། ལམ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་བའི་ངེས་འབྱུང་རྣམ་དག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། དེ་ལྟར་གོམས་པས་སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་ལ། །ཡིད་སྨོན་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་ཐར་བ་དོན་གཉེར་བློ། །བྱུང་ན་དེ་ཚེ་ངེས་འབྱུང་སྐྱེས་པ་ལགས། །ཞེས་སོ། །འདི་ནི་སམ་༼ལམ༽ གྱི་ངེས་འབྱུང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན། ལམ་རིམ་ཆུང་བ་ལས། དེ་ལྟར་སྡུག་ཀུན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཞིབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱས་པ་ན་དེ་འདོར་འདོད་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ལ་ཐོབ་འདོད་བྱུང་བ་ཙམ་ནས་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་ཡིན་མོད། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གོ་དགོ
Chinese
《三主要道义解·明灯》 《三主要道义解·明灯》 《三主要道义解·明灯》造竟。 顶礼 गुरुमञ्जुघोषाय(藏文，梵文天城体，guru mañjughoṣāya，梵文罗马拟音， गुरुमञ्जुघोषाय，上师妙音)。 皈命导师胜及佛子妙音尊， 龙树足及月称阿底峡， 胜者二世父子敬礼已， 摄略宣说甚深密意要。 复次至尊妙音曾如是言于至尊： 总之，法的品类虽多， 然能成解脱之因者有三： 谓出离心、菩提心及正见。 如是等教言。 欲求解脱之士所应修持者，法的差别虽多，然此三者乃为道之主要，以士夫三类之次第诸道亦皆摄于此三之修持故。 是故，于此宣说分三： 出离心、菩提心及正见。 初者分三： 寻求出离之必要，生起之方便，生起之量。 初者， 欲求解脱之士， 初始必须寻求出离心， 倘若未于自相续中生起欲求解脱轮回之出离心， 则彼贪执轮回有漏安乐之心终不退转， 且于未退转之际，亦不能令所受轮回痛苦退转， 以贪著轮回安乐之有绳索亦束缚于轮回故。 宗喀巴大师云： 无有清净出离心， 欲求有海诸安乐， 无有寂灭之方便， 贪著有者诸有情， সর্বথা(藏文，梵文天城体，sarvathā，梵文罗马拟音， सर्वथा，一切)束缚故， 故应首先求出离。 是故。 二者，生起出离之方便分二： 谓转变此生之显现及转变后世之显现。 初者，转变彼之显现者， 谓虽已获得难得且得已具大义之圆满闲暇之人身， 然就死亡无常之理而言， 以死缘多而生缘少等之故， 亦有非时而死者， 故如所说寿命长远亦无决定， 是故不能长久自在安住而
English
"The Lamp Illuminating the Meaning of the Three Principal Aspects of the Path" "The Lamp Illuminating the Meaning of the Three Principal Aspects of the Path" "The Lamp Illuminating the Meaning of the Three Principal Aspects of the Path." Homage to Gurumanjughosaya (藏文，梵文天城体，guru mañjughoṣāya，梵文罗马拟音， गुरुमञ्जुघोषाय，上师妙音). Having paid homage to the supreme teacher and his son, Manjushri, Nagarjuna and Chandrakirti, Atisha, and the second Victor, father and son, I will here explain the condensed essence of their profound intention. Furthermore, the venerable Manjushri said to the venerable one: In general, although there are many categories of Dharma, there are three that lead to liberation: renunciation, the mind of enlightenment, and the correct view. As the instructions say, although there are many divisions of Dharma to be practiced by those who desire liberation, these three are the main paths, because all the stages of the path for the three types of individuals are included in the practice of these three. Therefore, there are three sections to this explanation: renunciation, the mind of enlightenment, and the correct view. The first has three parts: the necessity of seeking renunciation, the method of generating it, and the measure of having generated it. The first is that a person who desires liberation must first seek renunciation. If the mind of renunciation, which desires liberation from samsara, has not arisen in one's mindstream, then the mind that primarily seeks the contaminated pleasures of samsara will not turn back, and as long as it does not turn back, the experience of the suffering of samsara will not turn back either. Furthermore, the noose of existence, which is attached to the pleasures of samsara, will also bind one to samsara. As Je Lama said: Without pure renunciation, there is no way to seek peace in the fruits of happiness in the ocean of existence. Because attachment to existence binds embodied beings in all ways, first seek renunciation. Therefore. Secondly, the method of generating renunciation has two parts: how to reverse the appearances of this life and how to reverse the appearances of future lives. The first, how to reverse that appearance, is that even though one has obtained this precious human body with all the freedoms and advantages, which is difficult to obtain and has great meaning once obtained, the nature of impermanence and death is such that there are many causes of death and few causes of life, so there are those who die prematurely. Therefore, there is no certainty that one will be able to endure as long as the stated lifespan. Therefore, one cannot remain freely and accomplish one's desires for a long time.
Chinese
没有修法的空闲，如果为了今生而造恶业，想到死后会堕入恶趣，遭受难以忍受的痛苦，就应该反复思量。为了转变对今生安乐的贪执，应该这样做。如是说： 暇满难得，寿命无空闲， 习惯于心，转变今生执。 这是就下士道而言。 第二，有转变来世执着的方法，就像种下青稞和豌豆等，就会各自产生不同的果实一样，善与非善两种因，会产生乐与苦不同的果报。以业果不虚的方式，从无始以来到现在，在六道轮回中感受各种苦乐。即使没有堕入恶趣，从轮回中彻底解脱之前，即使转生善趣，也必须交替感受苦乐。如果反复思量这些，也会转变对来世增上生安乐的贪执。如是说： 业果不虚轮回之痛苦， 若能再三思维转来世。 第三，这里所示的生起出离心的标准是：将轮回总体的痛苦和地狱等个别的痛苦，放在自己的心上，反复思量并习惯，如此一来，无论何时，对于轮回的任何圆满，都不会生起“如果我能得到那样的圆满就好了”的想法。日日夜夜，都会毫不费力地生起寻求脱离痛苦和痛苦之因的解脱之心。在那时，就可认为相续中生起了成为道的本质的清净出离心。如是说： 如是若串习，不生轮回乐， 刹那之希求，日夜唯欲求， 解脱若生起，尔时生出离。 这是指道的特殊出离心。否则，在《道次第》小论中说： 如此通过苦和苦因二者，详细了解轮回的体性后，生起想要舍弃它的想法，以及想要获得这些寂灭的想法，仅仅是这样就已经是出离心了。应当这样理解。
English
Without leisure for practice, if one commits sinful deeds for the sake of this life alone, thinking that after death one will be born in the lower realms and experience unbearable suffering, one should repeatedly contemplate this. In order to reverse the attachment to the happiness of this life alone, one should do so. As it is said: "Difficult to find leisure and fortune, no leisure in life, By habituating the mind, reverse the attachment to this life." This is in terms of the path common to the lesser person. Secondly, there is a way to reverse the attachment to future lives. Just as planting barley and peas separately will produce different fruits, the two causes of virtue and non-virtue will produce the fruits of happiness and suffering without fail. By the way of the infallibility of cause and effect, from beginningless time until now, one has experienced various happiness and suffering in the six realms of samsara. Even if one is not born in the lower realms, until one is completely liberated from samsara, even if one is born in the higher realms, one must alternately experience happiness and suffering. If one repeatedly contemplates these, one will also reverse the attachment to the happiness of higher rebirths in future lives. As it is said: "The suffering of samsara, the infallibility of cause and effect, If one repeatedly contemplates, reverse the attachment to future lives." Thirdly, the standard for generating renunciation shown here is: By taking the general suffering of samsara and the particular suffering of hell, etc., and placing them on one's own mind, and repeatedly contemplating and habituating oneself, at some point one will not have the thought of "If only I could have such perfection" for any of the perfections of samsara. Day and night, one will effortlessly generate the mind of seeking liberation from suffering and the causes of suffering. At that time, it can be considered that pure renunciation, which is the essence of the path, has arisen in one's mind. As it is said: "If one habituates in this way, one will not generate even a moment's desire for the perfections of samsara, Day and night, one will only desire liberation, If liberation arises, then renunciation has arisen." This refers to the special renunciation of the path. Otherwise, in the Smaller Stages of the Path, it says: "Having thoroughly understood the nature of samsara through the two aspects of suffering and the causes of suffering, the thought of wanting to abandon it, and the thought of wanting to attain the pacification of these, is already the thought of renunciation." It should be understood in this way.