Tibetan
ཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་སོང་བས། འདི་ལ་སྐྱོན་བཞིར་འགྱུར་བའི་ཐོག་མར་བརྟག་པ་གཉིས་བྱ་སྟེ། དེ་འདྲའི་ང་དེ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་སོ་སོ་བ་རྣམས་དང་གཅིག་གམ། ཐ་དད། གཅིག་གོ་ཞེ་ན། སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི། དེ་དེ་རྣམས་དང་གཅིག་ཏུ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་ང་དང་ཚེ་འདིའི་ང་རྣམས་ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གཞི་མཐུན་ཡོད་པར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། སྐྱེ་བ་དྲན་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ་ནི། སྤྱིར་ཐ་དད་ཙམ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཀྱང་། དེ་འདྲའི་ང་དེ་ཆ་དེ་རྣམས་དང་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན། བལྟོས་མེད་དམ་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ཐ་དད་དུ་སོང་བས། ཆ་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་འདི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སྐྱེ་བ་དྲན་པའང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་གཉིས་ག་འབྲེལ་མེད་རག་མ་ལས་པའི་སོ་སོ་བ་ཡིན་འདུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། སྐྱེས་བུ་ཞིག་གིས་རང་དང་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་གང་ཟག་ལ། ང་ནི་དེར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ལན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། རྒྱུད་གཅིག་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་འདོད་ཀྱང་། ངར་འཛིན་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ན། བལྟོས་མེད་ཀྱི་སོ་སོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་སོང་བས། དེ་ལ་ནི་རྒྱུད་གཅིག་པ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྟོན་པ་ལ། འཇུག་པ་ལས། གང་དག་རང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་བ། དེ་དག་རྒྱུད་གཅིག་གཏོགས་པར་རིགས་མ་ཡིན། ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་། ལས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་། བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་ཡོད་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་ལས་བསགས་ནས། འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་གཞན་གྱིས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་གསོག་པ་པོ་དེས། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་མྱོང་གོང་ནས་ཞིག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ཁྱབ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་བཞིན་དུ་ཞིག་ན། ཕྱིས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང་། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང་། དེ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་དེ་འདྲའི་ང་དེ་ཕུང་བོ་ལྔའི་སྟེང་དུ་དེ་དག་དང་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །བཞི་བ་བདེན་པའི་དུ་བྲལ་ངེས་པའི་གནད་ནི། དེ་ཕུང་བོ་རྣམས་དང་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་ཀྱང་། ཐ་དད་དུ་གྲུབ་བམ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་དུ་སོང་བས། འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཐ་དད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན། ཀ་བ་ལས་ལོགས་སུ་བུམ་པ་བཟུང་དུ་ཡོད་པ་ལྟར། ཕུང་བོ་ལྔ་སོ་སོར་བསལ་བའི་ལོགས་ཞིག་ནམ་བལྟོས་པར། ང་དེ་ཡན་གར་དུ་མཐོང་དགོས་པ་ལས། དེ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པོ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །བཟུང་ཡོད་རིགས་ན་བཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང་། དེ་ལྟར་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། སྤྱིར་ང་ཙམ་ཞིག་ནི། ཕུང་བོ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་བོའི་ཚོགས་པའི་སྟེང་དུ་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་ཞིང་། ཕུང་བོ་འབྱུང་འཇིག་གི་ཚེ་ང་ཡང་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་འཇོག་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། ཕུང་སོགས་དར་རྒུད་བྱེད་པའི་ཚེ་ང་ཡང་དར་རྒུད་བྱེད་པར་འཇོག་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར། རྟ་དང་བ་ལང་བཞིན་དུ་ང་ཕུང་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་ན། དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་དེ། མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། གལ་ཏེ་ཕུང་བོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་བོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེས་ན། ངར་འཛིན་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་ཞེན་དོན་གྱི་ང་དེ། རང་གི་གདགས་གཞི་ཕུང་བོ་ལྔའི་སྟེང་དུ་དེ་རྣམས་དང་ཐ་དད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་གནད་བཞིའི་དཔྱད་པ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ངར་འཛིན་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་ང་མེད་པར་གསར་དུ་ལྟུང་གིས་ངེས་པ་ན། དབུ་མའི་ལྟ་བ་དང་པོར་རྙེད་པ་དང་། རིག་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་སྟོང་ཉིད་གསར་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ་གསུངས། འདིར་འཚོལ་བའི་གཞི་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡང་འཆར་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། གཞན་དུ་ན། ང་ཙམ་ཞིག་འཚོལ་བའི་གཞིར་བྱས་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཆེར་མེད་པས། རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་བྱས་ན་འདི་ལྟར། ཐག་ཁྲ་བསྔོགས་པ་ལ་མུན་པ་བབ་པ་དེར། སྤྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པའི་བློ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ། སྤྲུལ་དེ་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། །ཐག་ཁྲའི་ཚོགས་པ་དང་རྒྱུན་དང་ཡ་གྱལ་སོགས་གང་ཡང་སྦྲུལ་མ་ཡིན་པ་ལྟར། ཕུང་བོའི་ཚོགས་རྒྱུན་གྱི་སྟེང་དུ་མ་རིག་པའི་མུན་པ་བབ་པ་ན། བདག་ཏུ་འཁྲུལ་པའི་བློ་སྐྱེ་ལ། དེའི་ཚེ་ཕུང་བོའི་ཚོགས་རྒྱུན་གྱི་སྟེང་དུ་བདག་ཏུ་བཏགས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། ཕུང་བོའི་ཚོགས་རྒྱུན་ཡ་གྱལ་གང་ཡང་བདག་མ་ཡིན་ཞི
Chinese
由于成立实有的生灭，因此，首先要进行两种观察，这样会产生四种过失：这样的我与生灭的刹那前后部分是一体还是他体？如果是一体，那么前后成为一体是不合理的，因为这样一来，前世后世的我与今生的我就会成为无分的整体。因此，就会出现六道众生的共同基础。如果认为是异体，那么就不可能忆起前世，一般来说，仅仅是异体没有过失。但是，如果这样的我与那些部分是异体，那么就会变成无待或无关联的异体。这样一来，就会从一切部分到一切部分都成为异体。这样一来，我就不可能忆起在那个时候、那个时代出生于这样的地方，因为前世后世的两个部分是毫无关联、毫无关系的个体。例如，就像一个人不会忆起自己与相续异体的补特伽罗，认为“我变成了他”。如果说因为相续是一体就没有过失，那么这个回答也是不合理的。虽然相续一体在名言中可以接受，但是如果像我执所执那样成立为异体，那么就会变成无待的个体。由于成立为自相成立，因此，相续一体也是不合理的。对此，《入行论》中说： “若彼自相各别异， 彼等不应成一体。” 此外，还会出现未造业而遇果，已作业而浪费的情况。因为由自性成立的补特伽罗积累业，然后由自性成立的另一个补特伽罗感受果报。因为积累业者在未感受业果之前就已经消亡了。这是周遍的，因为如果自性成立地消亡，那么以后就不可能再受生。如《中观根本慧论》中说：“断灭及诸业， 耗失与他作， 他受亦当有， 及有如是等。” 如此观察，就应该想到这样的我并没有在五蕴之上与它们成为一体。第四，确定远离真实的要点是：
English
Since the arising and ceasing are established as truly existent, therefore, one must first make two observations, as this will lead to four faults: Is such a self one with or different from the separate moments of the arising and ceasing? If it is one, then it is unreasonable for the before and after to become one, because in that case, the self of the past and future lives and the self of this life would become an indivisible whole. Therefore, there would be a common basis for the six realms of beings. If it is thought to be different, then it would be impossible to remember past lives. Generally speaking, there is no fault in merely being different. However, if such a self is different from those parts, then it will become an independent or unrelated difference. In this way, it will become different from all parts to all parts. In that case, it would be impossible to remember that I was born in such a place at that time, because the two parts of the past and future lives are separate individuals with no connection or relationship. For example, just as a person would not remember himself as a person with a different continuum, thinking, "I became him." If it is said that there is no fault because the continuum is one, then that answer is also unreasonable. Although the one continuum can be accepted in name, if it is established as different as held by the ego-grasping, then it will become an independent individual. Since it is established as self-established, therefore, the one continuum is also unreasonable. On this, the *Entering the Middle Way* says: "If those are separately different by their own characteristics, it is not reasonable for them to become one continuum." Furthermore, there will also be the occurrence of encountering the result without having done the deed, and the deed done being wasted. Because a person established by nature accumulates karma, and then another person established by nature experiences the result. Because the one who accumulates the karma has already perished before experiencing the result of the karma. This is pervasive, because if one perishes as self-established, then it is impossible to be reborn later. As the *Root Wisdom* says: "Cessation and all actions, loss and others' actions, others' experience will also occur, and there will be such things." Having examined in this way, one should think that such a self is not established as one with the five aggregates on top of them. Fourth, the key to determining the separation from truth is:
Chinese
如果认为我和蕴不是一体成立，而是异体成立吗？这也是不合理的。如果那样，就成了自性成立的异体，会变成没有关联的异体。如果那样，就像柱子之外可以拿住瓶子一样，五蕴各自排除在外，在任何时候，我都需要在某个地方被看到。但是，因为看不到它。根本慧论中说：我非是取蕴，异于取蕴者，亦不可得。若谓异取蕴，而有我可取，是事终不然。另外，那样异体也不成立。一般来说，仅仅是我，就具有蕴所代表的有为法的生、灭、住三种特征。因为在蕴的集合之上，会产生“我是”的想法，并且在蕴产生和消灭的时候，我也应该被认为是产生和消灭的。例如，当蕴等兴盛和衰败时，我也能够被认为是兴盛和衰败的。如果不是那样，如果我和蕴像马和牛一样，本体各异，那么这样的说法是不合理的，因为没有关联。根本慧论中说：若谓异诸蕴，是则无蕴相。因此，我认为，执我所执著的“我”，在作为其安立基础的五蕴之上，也并非与它们是异体。像这样，通过进行四个要点的分析，如果确定了执我所执著的“我”是不存在的，那么就叫做最初获得了中观的见解，并通过理智推断新证悟了空性。这里，这样进行寻找的基础，也是为了便于理解。否则，即使仅仅以“我”作为寻找的基础，也没有太大的区别。如果用理性的方式来表达，就像这样：在被搅动的花线绳上，当黑暗降临时，会产生误以为是蛇的想法。那时，蛇只是被心所假立的，除了花线绳的集合、延续和部分等都不是蛇一样。当无明的黑暗降临在蕴的集合和延续之上时，会产生误以为是我的想法。那时，除了在蕴的集合和延续之上假立为我之外，蕴的集合和延续的任何部分都不是我。
English
If it is thought that I and the aggregates are not established as one, but as different? That is also unreasonable. If that were the case, it would become a self-established difference, and would become an unrelated difference. If that were the case, just as a vase can be held separately from a pillar, I would need to be seen somewhere, apart from the five aggregates being individually excluded. However, because it is not seen. The Root Wisdom says: 'I am not the one who takes, nor is it reasonable to be other than the one who takes. If there is another, without taking, if it is reasonable to be held, then it cannot be held.' Furthermore, it is not established as different in that way. In general, just the 'I' has the three characteristics of arising, ceasing, and abiding, which represent the compounded phenomena of the aggregates. Because the thought 'I am' arises on the collection of aggregates, and when the aggregates arise and cease, I should also be considered to arise and cease. For example, when the aggregates etc. flourish and decline, I can also be considered to flourish and decline. If it is not like that, if I and the aggregates are different in nature like a horse and an ox, then such a term is unreasonable, because it is unrelated. The Root Wisdom says: 'If it is said to be other than the aggregates, then there will be no characteristics of the aggregates.' Therefore, I think that the 'I' that is the object of clinging, as held by the grasping at self, is not established as different from the five aggregates, which are the basis of its imputation. Like this, based on analyzing the four key points, if it is certain that the 'I' held by the grasping at self does not exist, then it is said to be the first time to find the view of the Middle Way, and to newly realize emptiness through intellectual inference. Here, doing the basis of searching in that way is also for the sake of easy understanding. Otherwise, even if only 'I' is taken as the basis of searching, there is not much difference. If expressed in a rational way, it is like this: On a stirred variegated rope, when darkness descends, the thought of mistaking it for a snake arises. At that time, the snake is only imputed by the mind, just as none of the collection, continuity, and parts of the variegated rope are snakes. When the darkness of ignorance descends on the collection and continuity of the aggregates, the thought of mistaking it for self arises. At that time, apart from being imputed as self on the collection and continuity of the aggregates, none of the parts of the collection and continuity of the aggregates are self.