Tibetan
་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་རིགས་པ་གསུམ་གྱིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་དང་པོ་ཡོད་དེ། སྤྱིར་ངའམ་བདག་ནི་ཕུང་བོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་། ཕུང་པོ་ནི་བདག་གི་ཉེ་བར་བླང་བྱ་ཡིན་པ་ལ། དེ་འདྲའི་ང་དེ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན་ནི། དེ་རྣམས་དང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཅིག་ཏུ་སོང་བས། ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་པ་ཞིག་ལ་ནི། གང་གིས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་། གང་ཉེ་བར་བླང་བྱའི་རྣམ་གཞག་སོགས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩ་ཤེ་ལས། ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་གཞག་མི་འཐད་ན། །དེའི་ཚེ་བདག་ཙམ་ཡང་མེད་པར་སོང་བ་ཡིན་ཏེ། རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་བདག་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་བླང་བྱའི་ཁྱད་པར་ནི། ངས་ལུས་བླངས་ངའི་ལུས་ཡིན། ངའི་སེམས་ཡིན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲས། ང་དང་ལུས་སེམས་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་པ་ལྟར་བློ་ལ་སྣང་ཞིང་འདོད་དགོས་པ་ལས། དེ་དག་གཅིག་ན་ལུས་ང་བླངས། ང་ལུས་ཡིན་ཞེས་སེམས་ཡིན་ཞེས་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་རིགས་ཤིང་འདོད་དགོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ཡང་། དེ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན། འདིར་མ་ཤི་བར་ཕུང་བོ་དང་བཅས་བཞིན་དུ་ཕྱི་མར་སྐྱེ་བ་ལེན་དགོས་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་འདྲའི་ང་དེ་ཕུང་བོ་རྣམས་དང་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་བར་བསམ་མོ། །གཉིས་པ་བདག་ཏུ་མར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། སྤྱིར་གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྐྱེ་བ་དང་དུས་སྔ་ཕྱི་ཐ་དད་པའི་བདག་དུ་མ་ཡོད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཀྱང་། ངར་འཛིན་དེས་བཟུང་བ་ལྟར་གྱི་ང་དེ། ཕུང་བོ་རྣམས་དང་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན། གང་ཟག་གཅིག་ཉིད་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་བོ་མི་འདྲ་བ་ལྔ་ཡོད་པ་ལྟར་བདག་ཀྱང་མི་འདྲ་བ་ལྔ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན། ང་གཅིག་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་བོ་ལྔ་ཡང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་སྟེ། འཇུག་པ་ལས། གལ་ཏེ་ཕུང་བོ་བདག་ན་དེ་ཕྱིར་དེ། །མང་བས་བདག་དེ་དག་ཀྱང་མང་བོར་འགྱུར། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་འདྲའི་ང་དེ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་ང་ཙམ་ཞིག་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་མི་འགལ་མོད། ངར་འཛིན་དེའི་གཟུང་དོན་གྱི་ང་དེ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་ན། རང་བ
Chinese
因为有三种推理会妨害认为“我”会坏灭。第一种妨害是：一般来说，“我”或“自”是蕴的执取者，而蕴是“我”的所取物。如果这样的“我”与五蕴成为一体，那么它就与它们融为一体，成为一个不可分割的整体。对于一个不可分割的整体来说，谁是执取者，什么是所取物等区分是不合理的。如《根本慧论》所说：“取者如何能，而成为所取者？”这样区分不合理的话，那么连“我”也不存在了。如《根本慧论》所说：“除了取者之外，若说有我存在，若取者即是我，汝之我则无。”执取者和所取物的区别是：我说“我取了身体”，“这是我的身体”，“这是我的心”等等，通过这些词语，我和身心被认为是不同的，我们必须这样认为和接受。如果它们是一体的，那么就会有“身体取了我”，“我是身体”，“我是心”等等，会变成必须这样说和接受的过失。此外，那是不合理的。如果是那样的话，就会有像未死之前，连同蕴一起必须在来世受生等等的过失。因此，不要认为这样的“我”与诸蕴是一体的。第二，会有“我”变成多个的过失。一般来说，一个人有多个在不同生和不同时期的“我”是没有过失的。但是，如果“我执”所执取的“我”与诸蕴成为一体，那么就像一个人在同一时间有五种不同的蕴一样，也会变成有五种不同的“我”的过失。或者，就像“我”是一个一样，五蕴也会变成一个。因此，要这样想，不要认为它们是一体的。如《入中论》所说：“若谓蕴即是我者，则由蕴多故，我亦应成多。”第三，会有这样的“我”变成生灭法的过失。一般来说，仅仅是“我”生灭是不矛盾的。但是，如果“我执”所执取的“我”生灭，那么
English
Because there are three reasons that would harm the idea that "I" will perish. The first harm is: Generally, "I" or "self" is the taker of the aggregates, and the aggregates are what is taken by "I". If such an "I" becomes one with the five aggregates, then it will merge with them and become an indivisible whole. For an indivisible whole, it is unreasonable to distinguish who is the taker and what is taken. As the Root Wisdom says: "How can the taker become the taken?" If such a distinction is unreasonable, then even "I" does not exist. As the Root Wisdom says: "If, apart from the taker, it is said that there is a self, if the taker is the self, then your self does not exist." The difference between the taker and what is taken is: I say "I took the body", "This is my body", "This is my mind", etc. Through these words, I and body and mind are considered different, and we must think and accept it that way. If they are one, then there will be "the body took me", "I am the body", "I am the mind", etc., which will become the fault of having to say and accept it that way. Furthermore, that is unreasonable. If that is the case, then there will be faults such as having to be born in the next life together with the aggregates without dying here. Therefore, do not think that such an "I" is one with the aggregates. Second, there will be the fault of "I" becoming multiple. Generally, it is not a fault for one person to have multiple "I" in different lives and different times. However, if the "I" grasped by "I-grasping" becomes one with the aggregates, then just as one person has five different aggregates at the same time, it will also become the fault of having five different "I". Or, just as "I" is one, the five aggregates will also become one. Therefore, think like this, do not think that they are one. As the Introduction says: "If you say that the aggregates are me, then because the aggregates are many, I should also become many." Third, there will be the fault of such an "I" becoming a phenomenon of arising and ceasing. Generally, it is not contradictory for just "I" to arise and cease. However, if the "I" grasped by "I-grasping" arises and ceases, then