Tibetan
སྤྲིན་སོགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ཡོད་ཀྱང་། ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཀུན་དང་ཕྱོགས་ཀུན་ཁྱབ་པ་དང་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པ་ལྟར། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོང་བ་ཉིད་དེ་ཡང་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་ཙམ་ལ་འཇོག་ཅིང་། དེ་ལ་གནས་སྐབས་སྤྲིན་ལྟ་བུའི་དྲི་མས་བསྒྲིབས་པ་ཡོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ནི་དྲི་མའི་རང་བཞིན་ལ་མ་ཞུགས་ཤིང་སྔ་ཕྱི་ཀུན་དུའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུད་བླ་ལས། ནམ་མཁའ་ཀུན་དུ་རྗེས་སོང་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲི་མེད་དབྱིངས། །དེ་བཞིན་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད། །དེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཉེས་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་མཐར་ཐུག་ཁྱབ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དམན་པ་དང་། །བར་མ་མཆོག་ལ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཉེས་པ་གློ་བུར་ལྡན་པ་དང་། །ཡོན་ཏན་རང་བཞིན་ལྡན་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་སྔར་བཞིན་ཕྱིས་དེ་བཞིན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ཀུན་སོང་བ། །ཕྲ་ཕྱིར་ཉེས་པས་གོས་པ་མེད། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །གནས་འདི་ཉེ་བར་གོས་པ་མེད། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་། ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་དང་ལྷོ་ཕྱོགས་དང་། །དེ་བཞིན་ནུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་བྱང་ཕྱོགས་ཕ་མཐའ་ཡས། །སྟེང་དང་འོག་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ནའང་ཡོད། །ཐ་དད་གྱུར་བ་མེད་ཅིང་བྱེ་བྲག་གྱུར་བའང་མེད། །འདས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་མ་བྱོན་དེ་བཞིན་ཉིད། །ད་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་དགྲ་བཅོམ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཆོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་རྒྱལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཞེས་དང་། འཇིག་རྟེན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དགྲ་བཅོམ་དེ་བཞིན་ཉིད། །རང་རྒྱལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རྒྱལ་སྲས་དེ་བཞིན་ཉིད། །གཅིག་པ་ཉིད་དེ་དངོས་བྲལ་གཞན་མིན་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཞེས་འཁོར་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བའི་ཆོས་དབྱིངས་རྣམས་རིགས་གཅིག་པར་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐམས་ཅད་རིགས་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་གཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ལེགས་པར་ཤེས་ན་ནི། ལྟ་ངན་མང་བོ་སྤོང་ནུས་སོ། །ཡང་། ནམ་མཁའ་ལ་རླུང་། དེ་ལ་ཆུ། དེ་ལ་ས་བརྟེན་པ་ཡིན་ཡང་། ནམ་མཁའ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པ་ལྟར། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་དང་། དེ་ལ་ལས་ཉོན་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཕུང་ཁམས་སོགས་འབྱུང་ཡང་། སེམས་བདེན་བས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དེ་དེ་རྣམས་ལ་རག་ལས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟེན་པ་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུད་བླ་ལས། ས་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་རླུང་ལ། །རླུང་ནི་
Chinese
即使有云等遮蔽，但天空的本性是遍布一切法和一切方，具有无遮蔽的自性。同样，众生的心，其自性清净的空性，也仅仅是安立为遮止所破的真实成立。虽然它暂时被像云一样的垢染所遮蔽，但其本性并未融入垢染的自性，并且始终存在。如《宝性论》所说： “如虚空遍一切，心之自性无垢界，如是周遍一切处，是共相性过失与，功德究竟皆遍故，形相低劣中与胜，如虚空般过失为，暂有功德自性具，如初一般后亦然，不变法性之体性。如虚空行于一切，细微故而无垢染，如是于诸有情中，此性不为垢所染。” 如是宣说。在《摄经》中也说： “虚空之界于东方，以及南方与西方，以及北方无边际，上下以及十方界，世间之中亦皆有，无有差别亦无异。过去如来之真如，未来如来之真如，现在如来之真如，阿罗汉之真如，一切法之真如，胜者之真如。” 以及： “世间真如与罗汉，自佛真如菩萨真，唯一性离实非异，是为真如。” 如是宣说了轮回与涅槃自性空性的法界，其体性为一。如果能很好地理解诸法之真如皆为一体，但又非一体之理，就能舍弃诸多邪见。又如，虚空依赖风，风依赖水，水依赖地，但虚空并不依赖于它们。同样，心自性清净，但由于不如理作意，以及由此产生的业和烦恼，并由此产生蕴界等，但心真实空性的自性并不以依赖它们的方式而存在。如《宝性论》所说： “地依于水，水依于风，风依于
English
Even though there are obscurations like clouds, the nature of the sky is to pervade all dharmas and all directions, possessing a nature without obscuration. Similarly, the emptiness that is the naturally pure nature of sentient beings' minds is also established merely as the negation of truly established objects of negation. Although it is temporarily obscured by impurities like clouds, its essence does not partake in the nature of impurity and exists at all times, before and after. As it says in the Ratnagotravibhāga: "As the sky pervades all, The nature of mind, the stainless realm, Likewise goes everywhere. It is the general characteristic, faults and, Ultimate qualities are all-pervasive, Forms are inferior, intermediate, and superior, Like the sky, faults are, Temporarily present, qualities are naturally present, As before, so after, It is the unchanging nature of things. As the sky goes everywhere, It is not stained by faults because it is subtle. Likewise, in all sentient beings, This nature is not stained." As it is said. In the Compendium Sutra, it also says: "The realm of space is in the eastern direction, and the southern direction, and likewise the western direction and the northern direction are limitless. It is also present in the worlds above and below and in the ten directions. There is no difference and no distinction. The Suchness of the past Thus-gone One, the Suchness of the future Thus-gone One, the Suchness of the present Thus-gone One, the Suchness of the Arhat, the Suchness of all dharmas, the Suchness of the Victorious One." And: "The Suchness of the world and the Arhat, the Suchness of the Solitary Buddha and the Bodhisattva, the oneness is devoid of substance and not other, it is Suchness." Thus, it is taught that the dharmadhātu of saṃsāra and nirvāṇa, which is empty in nature, is of one essence. If one understands well that the Suchness of all dharmas is of one essence, but not one, then one can abandon many wrong views. Furthermore, just as the sky relies on wind, wind relies on water, and water relies on earth, but the sky does not rely on them, similarly, the mind is naturally pure, but due to improper attention, and the karma and afflictions that arise from it, and the aggregates and elements that arise from them, the nature of the mind, which is empty of truth, does not depend on them in a way that relies on them. As it says in the Ratnagotravibhāga: "Earth depends on water, water on wind, wind on
Tibetan
མཁའ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །མཁའ་ནི་རླུང་དང་ཆུ་དག་དང་། །ས་ཡི་ཁམས་ལ་གནས་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཕུང་བོ་ཁམས་དབང་རྣམས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དག་ལ་གནས། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཚུལ་བཞིན་མིན། །ཡིད་ལ་བྱེད་ལ་རྟག་ཏུ་གནས། །ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་ཡིད་བྱེད་ནི། །སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་རབ་གནས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ནི། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་དག་པ་ལ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་འགྲུབ་ཚུལ་ལའང་སྦྱོར་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་མདོ་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། མཁའ་ལ་རླུང་རྟེན་དེ་ལ་ཆུ་ཡི་ཕུང་བོ་བརྟེན། །དེ་ལ་ས་ཆེན་འདི་བརྟེན་དེ་ལ་འགྲོ་བ་བརྟེན། །སེམས་ཅན་ལས་ལ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་ནི་དེ་འདྲ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་གང་ལ་གི་ནས་ཡིན་དོན་འདི་བསམ་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲུབ་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་ཏེ། གསང་འདུས་རྩ་རྒྱུད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས། གང་ན་གནས་གང་ནས་བྱུང་། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་བཀའ་སྩལ་བ། རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལས་བྱུང་ངོ་། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསོལ་བ། སེམས་གང་ན་གནས། བཀའ་སྩལ་བ། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སོ། །གསོལ་བ། ནམ་མཁའ་གང་ན་གནས། བཀའ་སྩལ་བ། གང་ན་ཡང་མི་གནས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་ནམ་མཁའ་ནི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་འབྱུང་བཞི་དང་རྟེན་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་སྟོང་བའི་ངང་ལས་བསྐྱེད་པ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་གནད་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །མདོར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་དཔྱད་དེ་བཏགས་དོན་བཙལ་ན་མཐར་རྙེད་རྒྱུ་མེད་པའི་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་སྟོང་བ་ནམ་མཁའ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་ཡང་། སྟོང་བའི་ངང་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཐམས་ཅད་འཐད་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་གི་དོན་ཏེ་ཤེས་ན་ངོ་མཚར་ཆེ་བའི་གནས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་མཐར་གཏུགས་ན་དབུ་མའི་རིགས་པ་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་དགོས་པ་ལ་རག་ལས་སོ། །སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་སེམས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཚེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་བ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་མི་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་སྣོད་བཅུད་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་མི་
Chinese
安住于虚空之中。虚空乃是风和水，不住于地的界中。同样，五蕴、界、处等，安住于业和烦恼中。业和烦恼不如理，常安住于作意中。不如理作意，安住于心的清净中。心的自性诸法，于一切处亦无所住。如是说。同样，心的清净中如理作意，以及依此生出智慧，并依此获得解脱和成就一切智，也应如此运用。如《集经》中所说，其中说到：风依于虚空，水聚依于风，大地依于水，众生依于大地。众生行事的因由就是这样，当思维虚空从何处来。如是说。一切佛法的成就方式也如是宣说。《密集根本续》中说：薄伽梵一切如来之法，住于何处，从何处生？吉祥金刚萨埵答言：从自己的身语意中生。薄伽梵一切如来请问：心住于何处？答言：住于虚空中。请问：虚空住于何处？答言：无所住。如是说。此处的虚空是说心自性清净。密咒的场合，从空性中生起四元素和能依所依的坛城，也是考虑到如前所说的要点。总之，若以正理详细分析一切法，寻求其名言之义，最终会发现，一切法如虚空般，无根无基，无处可寻。然而，从空性中，一切轮涅的安立皆能成立，此理若能通达，实乃稀有。此理归根结底，需善知中观之理。
English
It abides thoroughly in the sky. The sky is wind and water, and does not abide in the earth element. Likewise, the aggregates, elements, and sense bases abide in karma and afflictions. Karma and afflictions are not in accordance with the proper way, they always abide in attention. Attention that is not in accordance with the proper way thoroughly abides in the purity of mind. The nature of mind, all phenomena, also do not abide anywhere. Thus it is said. Similarly, applying proper attention to the purity of mind, and from that, wisdom, and relying on that, how liberation and omniscience are achieved, should also be applied. Something like this is also stated in the Compendium Sutra, where it says: Wind relies on the sky, a mass of water relies on that, this great earth relies on that, beings rely on that. The cause of beings' actions is like that, consider this meaning of where the sky comes from. Thus it is said. It is also taught that the way all the Buddha's teachings are accomplished is similar to that. In the Root Tantra of Guhyasamaja it says: Bhagavan, where do all the Tathagatas' teachings abide, and from where do they arise? Glorious Vajrasattva replied: They arise from one's own body, speech, and mind. Bhagavan, all the Tathagatas asked: Where does the mind abide? He replied: It abides in the sky. They asked: Where does the sky abide? He replied: It does not abide anywhere. Thus it is said. The sky here refers to the naturally pure nature of mind. In the context of mantra, the generation of the four elements and the mandala of the dependent and the depended from emptiness also takes into account the key points mentioned earlier. In short, if all phenomena are analyzed in detail with the valid reasoning that examines ultimate meaning, and if the meaning of designation is sought, in the end, it will turn out like the sky, empty, without foundation or root, and nothing can be found. However, from emptiness, the way all the establishments of samsara and nirvana are justified is such that if one understands it, it is a very wonderful place. Ultimately, this also depends on a good understanding of the reasoning of the Middle Way. Although the mind is naturally empty, when the mind arises and ceases, the emptiness of the mind does not need to arise and cease. For example, when the container and its contents arise and cease, the sky does not need to arise and cease.