Tibetan
དེ་སྲིད་དུ་བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་ལེགས་པར་མི་ཤེས་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་ཞེས་ཁས་བླངས་ཀྱང་ཚིག་རྗེས་འབྲང་བའི་དམ་བཅའ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ན། ད་ལྟའི་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་དག་གིས་ནི་སྒྲ་སྤྱི་ཙམ་ཞིག་ལས་ལེགས་པར་མཐོང་སྙམ་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ལམ་གྱིས་རྟོགས་ཤིང་གོམས་པར་བྱས་པའི་མཐར་སེམས་རྒྱུད་ཀྱི་སྟེང་དུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཟད་ཅིང་བཀག་པ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་གྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེར་མ་གྱུར་བར་དུ་དྲི་མ་མ་སྤངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་ལ་རང་བཞིན་གནས་རིགས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་བོ་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་དང་རྒྱས་འགྱུར་གྱི་རིགས་གཉིས་ཀའང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་བོ་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་བོ་ཅན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐྱབས་འགྲོ་དང་དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྱམས་པ་དང་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་སོགས་ཡོད་ན། རིགས་ཀྱི་རྟགས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཤར་ནུབ་ཀྱི་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བ་མེད་པ་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་བདེན་སྟོང་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་བདེན་སྟོང་གཉིས་ངོ་བོ་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བའི་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་། དྲི་མ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་དབང་གིས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། བདེན་སྟོང་གཉིས་ཀ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་ཅིང་། ཁྱད་པར་བདེན་སྟོང་ཕྱི་མ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ཡིན་ཡང་། ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཀའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡོད་མི་དགོས་པའི་ཚུལ་དེ་རིགས་པ་ཡང་དག་གིས་ཤེས་དགོས་ཏེ། མགོ་འཁོར་བར་མི་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་མ་ཐག་པའི་ཚེ་སེམས་བདེན་སྟོང་དེ་གསར་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་ན་དེ་ཡི་རྟག་པར་འགྱུར་རམ་སྙམ་དུ་དོགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ནམ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གསར་དུ་སྤངས་པའི་ཚེ་དེ་སྤངས་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུར་འཇོག་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་སྔོན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ཐ་སྙད་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཚེ་བདེན་སྟོང་ཙམ་དེ་གསར་དུ་བྱུང་བ་མིན་པར་སྔར་ནས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མཁས་རྨོངས་ལ་གྲགས་པའི་རྟག་པ་འཇོག་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པས་བླུན་པོའི་འདོད་པ་ལྟར་རྟག་པའི་དོན་ལ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ཞིབ་ཏུ་འཆད་དགོས་ན
Chinese
在那之前，因为不能很好地理解二谛的安立方式，即使承诺一切众生都成佛，也只不过是随声附和的誓言而已。因此，现在具有孩童般智慧的人们，除了声音的表面之外，似乎没有看到更好的东西。众生的心，其自性本自清净，通过道来证悟并加以串习，最终使心相续上所有的客尘不再产生的状态，以这种方式穷尽和遮止时，就转变为法身。在未转变为法身之前，是未舍弃垢染的法性，因此称之为自性住种姓和如来藏。这两种，即自性住种姓和增长种姓，一切众生都具有。因此，称一切众生具有如来藏。如《宝性论》所说：“以有种姓故，一切有情，恒常具佛性。”如果具有皈依、信心、慈悲、慈爱和乐于善行等，那就是种姓的特殊标志。如同东西方天空的体性没有不同种姓一样，众生的心之胜义空性和佛陀的意之胜义空性，二者在体性上没有不同种姓的差别。然而，由于有无垢染的差别，而安立为不同的反体。两种胜义空性在一切前后都存在。特别是，后者的胜义空性是法身，然而，法身在众生和佛陀两种状态下不一定都存在，必须以正确的理智来了解这种方式，不要感到困惑。在刚刚成佛之时，心的胜义空性是新成佛的，如果这样，是否会怀疑它会变成常法？不应如此怀疑。当全新断除一切障碍之时，从断除障碍的反体方面安立法身，在此之前，无法获得法身的名称。它不会变成无常，因为那时胜义空性本身不是新产生的，而是本来就存在的。因此，智者和愚者所说的常法安立方式有所不同，不要像愚人所想的那样，对常法的意义产生混淆。这些需要详细解释。
English
Until then, because one does not understand well the way of establishing the two truths, even if one promises that all sentient beings will attain Buddhahood, it is merely a vow that follows the words. Therefore, those with the minds of children at present do not seem to see anything better than just the general sound. The mind of sentient beings, which is naturally pure, is realized through the path and becomes accustomed to it. In the end, when all adventitious defilements on the mind stream are exhausted and prevented in such a way that they no longer arise, it becomes the Dharmakaya. Until it becomes that, it is the nature of phenomena that has not abandoned defilements. Therefore, it is called the naturally abiding lineage and the Tathagatagarbha. Both of these, the naturally abiding lineage and the expanding lineage, are present in all sentient beings. Therefore, all sentient beings are said to possess the Tathagatagarbha. As it is said in the Uttaratantra, "Because there is lineage, all embodied beings constantly possess the Buddha-nature." If there is refuge, faith, compassion, love, and joy in virtue, etc., it is a special sign of the lineage. Just as the nature of the sky in the east and west has no different lineages, the ultimate emptiness of the minds of sentient beings and the ultimate emptiness of the minds of the Buddhas have no difference in nature. However, due to the difference of being with or without defilements, they are established as different negations. Both emptinesses exist in all times, before and after. In particular, the latter emptiness is the Dharmakaya, but the Dharmakaya does not necessarily have to exist in the state of both sentient beings and Buddhas. One must understand this way with correct reasoning and not be confused. When one has just become a Buddha, the emptiness of the mind is newly enlightened. If so, one should not doubt that it will become permanent. One should not doubt this, because when all obscurations are newly abandoned, the Dharmakaya is established from the aspect of abandoning those obscurations. Before that, one cannot obtain the name of Dharmakaya. It will not become impermanent, because at that time, that mere emptiness is not newly produced, but has existed from the beginning. Therefore, there is a difference in the way of establishing permanence known to the wise and the foolish, so one should not be confused about the meaning of permanence as the foolish think. These need to be explained in detail.
Tibetan
འང་མང་དུ་དོགས་སོ། །བཞི་བ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཤད་པ་ལ་གཉིས། སྒྲུབ་བྱེད་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁམས་དྲི་མས་སྒྲིབ་ཚུལ་དཔེ་དོན་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་ལས་རྒྱུ་མཚན་དུ་མ་བཤད་ཀྱང་། འདིར་གོ་བདེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འཕྲིན་ལས་འཇུག་རུང་ཡིན་ཞིང་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་སྒྲིབ་པ་དེ་ཉིད་ལམ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤོང་ནུས་སུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པའི་འཕྲིན་ལས་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་འཛིན་གཉིས་ཀྱང་ཞེན་ཡུལ་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དེ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་དང་། །དུས་གསུམ་ཉིད་དུ་མ་ཐོབ་ཕྱིར། །ངར་འཛིན་པར་ནི་ཟད་པར་འགྱུར། །དེ་ལས་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་། །ཞེས་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། རྒྱུ་ཡོད་ཕྱིར་ན་རྒྱུ་ཡི་ནི། །གཉེན་པོས་བསྒོམས་པས་ཟད་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མང་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་བདེན་སྟོང་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རིགས་ཡིན་ཀྱང་། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་འབད་པས་བསྒྲུབས་པ་དེས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེའི་དགོངས་པ་ནི་སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་བཞིན་དུ་བྱ་བྱེད་འཐད་ཅིང་། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཉིད་སྟོང་བའི་འཕྲུལ་ལས་འཆར་བ་ལྟར། སེམས་དང་སེམས་བདེན་པས་སྟོང་བའི་རྣམ་འགྱུར་ལས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྣང་གི །བདེན་པར་གྲུབ་ན་བྱ་བྱེད་མི་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུའང་། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་བ་ལ། བྱ་བྱེད་འཐད་པའང་མི་འགལ་ཞིང་། ཞེས་དང་། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འགའ་ཡོད་ན། མྱ་ངན་འདས་པ་མི་རུང་ཞིང་། །སྤྲོས་ཀུན་ལྡོག་པ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སེམས་བདེན་སྟོང་དེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་གཞན་གྱི་བརྟེན་པའི་གཞི་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། ནམ་མཁའ་ཐོགས་བཅས་བཀག་ཙམ་ལ་འཇོག་ཅིང་། དེ་ལ་གནས་སྐབས་
Chinese
也多有疑惑。第四，对于说明一切有情皆具佛性之理，分为两部分：一般地指出论证，以及结合比喻和意义来解释烦恼遮蔽自性之理。第一部分，虽然《宝性论》的根本和注释中没有说明许多理由，但在这里为了便于理解，一切有情的相续中都有如来藏，因为在一切有情的相续中，都可以进入如来的事业，并且心的自性本净，被暂时的烦恼所遮蔽，通过修道的威力能够断除，因为诸佛薄伽梵们在一切有情的相续中，都行着生起善根的事业，并且人我和法我的执着，也是因为执着境的错乱，譬如将花绳误认为蛇一样。如是，圣者龙树菩萨说：“彼于自他二者及，三时中亦不可得，故于我执当止息，由是业及生亦断。”又如《释量论》中也说：“以有因故因之敌，修习故而尽故也。”如是说了许多。如果说，有情的心是安住于真实空性的自性之种姓，但因为是不能作因果之事的无为法，因此，依靠它而变成佛，努力修行那又有什么用呢？没有过失，因为它的密意是，一般而言，一切法在自性空的同时，行作是合理的，并且有法世俗谛的一切法，都像是从法性空性的幻化中显现一样，从心和心真实空的变现中显现轮回和涅槃的诸法。如果真实成立，那行作将变得不合理。如是说：“自性空性中，行作亦合理，无相违。”又说：“诸法若有自性者，则不应有涅槃，一切戏论无止息。”如是出现。即使这样，心真实空性是轮回和涅槃之法所依赖的基础，而不是生起之因。此外，虚空只是安立为阻碍有碍之物，并且对此
English
There are also many doubts. Fourth, regarding the explanation of the proof that all sentient beings possess the Buddha-nature, there are two parts: generally indicating the proof, and explaining how the essence is obscured by defilements by combining examples and meanings. In the first part, although the root text and commentary of the Uttaratantra do not explain many reasons, here, for the sake of easy understanding, all sentient beings have the lineage of the Tathagata, because the activity of the Buddhas can enter into the minds of all beings, and the nature of the mind is naturally pure, obscured by adventitious defilements, which can be removed by the power of cultivating the path, because the Buddhas, the Bhagavat, perform the activity of generating roots of virtue in the minds of all sentient beings, and the grasping of self of person and self of phenomena is also due to the delusion of the object of attachment, like mistaking a speckled rope for a snake. Thus, the noble Nagarjuna said: "That is not obtained in oneself, others, or the three times, therefore, attachment to self will cease, and from that, karma and birth as well." Also, in the Pramāṇavārttika, it is said: "Because there is a cause, the enemy of the cause, is exhausted by cultivation." Thus, it is said a lot. If it is said that the mind of sentient beings is the lineage that abides in the nature of true emptiness, but because it is an unconditioned phenomenon that cannot perform the actions of cause and effect, what is the use of striving to become a Buddha by relying on it? There is no fault, because its intention is that, in general, all phenomena are reasonable to act while being empty of self-nature, and all phenomena of the conventional truth appear as if from the illusion of the emptiness of the nature of phenomena, and the phenomena of samsara and nirvana appear from the transformation of the mind and the true emptiness of the mind. If it were truly established, then acting would become unreasonable. Thus it is said: "In emptiness of self-nature, acting is also reasonable, without contradiction." It is also said: "If phenomena had some self-nature, there would be no nirvana, and all elaborations would not cease." Thus it appears. Even so, the true emptiness of the mind is the basis on which the phenomena of samsara and nirvana depend, but it is not the cause of arising. Furthermore, space is merely established as obstructing obstructive things, and to that, temporarily